บทที่ 27 สังหารเฮยหลง
อันเมี่ยวหลิงไม่ได้ตอบคำ แต่กลับจ้องมองหญิงงามด้วยความดื้อรั้น
"ดูท่าข้าคงต้องเอาจริงเสียหน่อยแล้ว" สิ้นคำนั้น หญิงงามก็ควบแน่นฝ่ามือขนาดมหึมาออกมา
"หัตถ์กักขังั!" ฝ่ามือั์ตะปบเข้าหาอันเมี่ยวหลิงอย่างรุนแรง
อันเมี่ยวหลิงกระตุ้นป้ายคำสั่งมิติเวลาทันที ร่างิญญาของฉินเทียนจึงพุ่งออกมาจากป้ายคำสั่งมิติเวลา
ตูม!
ฝ่ามือของหญิงงามสลายไปในทันควัน
หญิงงามแสดงสีหน้าหวาดหวั่น การที่สามารถควบแน่นร่างิญญาที่ร้ายกาจเช่นนี้ได้ แม้แต่บิดาของนางก็ยังทำไม่ได้
"เ้าเป็ใคร?" หญิงงามเอ่ยถาม
"เ้ากล้ารังแกผู้น้อย เช่นนั้นข้าจะบอกให้เ้ารู้ว่า การรังแกผู้น้อยที่แท้จริงเป็อย่างไร" พูดจบ ฉินเทียนก็พุ่งเข้าใส่ทันที
"กรงเล็บจู่หลง!"
"จู่หลงทะยานฟ้า!"
วิชายุทธอันทรงพลังชุดหนึ่งถูกโจมตีเข้าใส่ร่างของหญิงงาม แม้นางจะเป็ยอดฝีมือระดับปราชญ์ขั้นสอง แต่ก็ไม่อาจต้านทานวิชายุทธระดับจักรพรรดิขั้นสูงของฉินเทียนได้
เพียงแค่ปะทะกัน นางก็ถูกซัดจนกระอักเื
ในขณะที่ฉินเทียนเตรียมจะสั่งสอนนางต่อ หญิงงามก็เริ่มหวาดหวั่น "ผู้าุโ ข้าผิดไปแล้ว โปรดเมตตาด้วยเ้าค่ะ"
ฉินเทียนหยุดมือแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเ็า "หากยอมมาเป็สาวใช้ของข้า ข้าจะไว้ชีวิตเ้า"
สาวใช้? หญิงงามถึงกับอึ้งไป
ข้าผู้เป็ถึงยอดฝีมือระดับปราชญ์ขั้นสอง เป็ถึงผู้าุโสูงสุดแห่งสำนักอี้หยวน จะให้ไปเป็สาวใช้ของเ้าเนี่ยนะ?
"ผู้าุโ ข้อเรียกร้องนี้ดูจะเกินไปหน่อยกระมัง?"
ฉินเทียนกล่าวเสียงเย็น "เกินไป? ตอนที่เ้าลงมือกับลูกศิษย์ข้า เหตุใดจึงไม่บอกว่าเกินไป?
หากเ้าไม่ตกลง ข้าจะฆ่าเ้า แล้วทำลายสำนักของเ้าให้สิ้นซาก"
เมื่อหญิงงามได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนเป็ขมขื่นทันที
อันเมี่ยวหลิงเห็นแบบนั้นก็ส่งกระแสจิตถามว่า 'ท่านอาจารย์ ท่านไม่ได้หมายตานางใช่หรือไม่เ้าคะ?'
'เ้าเห็นอาจารย์เป็คนแบบไหนกัน? สตรีผู้นี้มีพร์ไม่เลว หากบ่มเพาะให้ดี ในภายหน้าจะสามารถช่วยเ้าแก้แค้นได้'
'จริงหรือเ้าคะ?' อันเมี่ยวหลิงยังคงไม่ค่อยเชื่อนัก
'ย่อมเป็เื่จริง ต่อไปหากมีคนที่เหมาะสม ยอดเขาฉางเจี้ยนของพวกเราก็จะรับเข้ามา แล้วจัดให้นางไปอยู่ที่หอกระบี่ิญญาก็แล้วกัน
หอกระบี่ิญญา หรือว่าที่พักของพวกเรา' ฉินเทียนอธิบาย
"ขอถามผู้าุโ ท่านคือผู้ใดเ้าคะ?" หญิงงามถาม
"ข้าชื่อฉินเทียน เ้าตัดสินใจได้หรือยัง? ข้าไม่มีความอดทนมากนักหรอกนะ" ร่างิญญาของฉินเทียนไม่สามารถคงอยู่ได้นานนัก ดังนั้นเขาจึงไม่อยากพูดพร่ำเพรื่อ
หญิงงามกัดฟันกล่าวว่า "ข้ายอมตกลง แต่ขอเวลาครึ่งเดือน หลังจากครึ่งเดือนข้าจะไปตามหาท่าน"
"ตกลง อีกครึ่งเดือนให้เ้ามาหาข้าที่ยอดเขาฉางเจี้ยน สำนักคุนหลุน"
หญิงงามพยักหน้าตอบรับ นางรู้จักสำนักคุนหลุนดี แต่เท่าที่นางรู้ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักคุนหลุนคือซวีิ ซึ่งอยู่ระดับปราชญ์ขั้นหนึ่ง แล้วยอดฝีมือผู้นี้มาจากที่ใดกัน? บางทีคำตอบอาจมีเพียงการได้พบตัวจริงเท่านั้น
"เ้าชื่ออะไร?" ฉินเทียนถาม
"ซ่างกวนหย่าเ้าค่ะ!"
ฉินเทียนพยักหน้า ก่อนที่ร่างิญญาพุ่งกลับเข้าไปในป้ายคำสั่งมิติเวลาแล้วหายวับไป
ตอนนี้ในที่แห่งนั้นเหลือเพียงซ่างกวนหย่าและอันเมี่ยวหลิง ส่วนม่อซิวได้วิ่งหนีไปด้วยความกลัวตั้งนานแล้ว
หญิงสาวทั้งสองไม่ได้สนทนากัน แต่รอคอยอย่างเงียบ ๆ
โฮก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามของัสามตัวก็ดังขึ้น พร้อมลมพัดแรงไปทั่วบริเวณ
ัดำหนึ่งตัว และัทองสองตัวบินมาอย่างรวดเร็ว หลังจากพลิกตัวกลางอากาศสองสามครั้ง ก็กลายเป็ชายร่างกำยำสามคนที่สวมชุดคลุมั
"ซ่างกวนหย่า ผลิญญาศักดิ์สิทธิ์นี้ ถ้ำัของข้าขอรับไว้ เ้ากลับไปเสียเถิด!"
ซ่างกวนหย่าเบิกตากว้างด้วยความใ ก่อนจะกล่าวเสียงหนัก "นึกไม่ถึงว่าสามัศักดิ์สิทธิ์แห่งถ้ำัจะมากันครบ"
อันเมี่ยวหลิงกระชับกระบี่ปิงหลีในมือแน่น แสดงสีหน้ากังวล เพราะป้ายคำสั่งมิติเวลาสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวใน่เวลาสั้น ๆ
ซ่างกวนหย่าถามเสียงเบา "ผู้าุโจะมาเมื่อไหร่?"
"น่าจะเร็ว ๆ นี้ ข้าแจ้งท่านไปก่อนหน้านี้แล้ว"
"หรือว่าพวกเราถอยก่อนดี ในบรรดาสามัศักดิ์สิทธิ์ เฮยหลงอยู่ระดับปราชญ์ขั้นสาม ัทองอยู่ระดับปราชญ์ขั้นสอง ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย" ซ่างกวนหย่าเสนอ
อันเมี่ยวหลิงพยักหน้าและเตรียมจะจากไป
"เดี๋ยวก่อน แม่หนู เ้าจะไปไหนไม่ได้"
อันเมี่ยวหลิงหันไปมอง ก็พบกับความโลภในแววตาของเฮยหลง นางรู้ทันทีว่าแย่แล้ว น่าจะเป็เพราะสายเืาของนางถูกมองออก
"ฮ่าฮ่าฮ่า! สายเืเฟิ่งหวงน้ำแข็งา แล้วยังมีผลิญญาศักดิ์สิทธิ์ ์เข้าข้างข้าโดยแท้ ดูท่าครั้งนี้ข้ามีความหวังที่จะเข้าสู่ระดับจักรพรรดิแล้ว" เฮยหลงกล่าวอย่างตื่นเต้น
เมื่อได้ยินคำพูดของเฮยหลง ซ่างกวนหย่าถึงเพิ่งพบว่าอันเมี่ยวหลิงไม่ธรรมดา แต่ในเวลานี้ นางจำเป็ต้องปกป้องอันเมี่ยวหลิง มิเช่นนั้นหากฉินเทียนมาถึง คงไม่เป็ผลดีต่อนางแน่
"ัศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม สตรีผู้นี้เป็ศิษย์ของผู้าุโท่านหนึ่ง ผู้าุโท่านนั้นข้าไม่อาจล่วงเกินได้ หวังว่าทั้งสามท่านจะไตร่ตรองให้ดี และปล่อยนางไปเสีย!" ซ่างกวนหย่าเอ่ยเตือน
"ปล่อยนาง? เ้าคิดว่ามันเป็ไปได้หรือ?
เมื่อข้าดูดซับสายเืของนางจนบรรลุระดับจักรพรรดิแล้ว ในตงโจวแห่งนี้จะมีใครเป็คู่ต่อสู้ข้าได้อีก?" เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฮยหลงก็มีสีหน้าคลุ้มคลั่ง จากนั้นก็พุ่งเข้าหาอันเมี่ยวหลิง โดยมีัทองอีกสองตัวตามมาติด ๆ
ในขณะที่เฮยหลงเกือบจะแตะตัวอันเมี่ยวหลิงได้ กระบี่เล่มหนึ่งก็พุ่งมาปักลงตรงหน้าอันเมี่ยวหลิงอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น กลิ่นอายแห่งความตายอันทรงพลังก็แผ่ซ่านออกมาจากตัวกระบี่ สามัศักดิ์สิทธิ์ใจนต้องหยุดชะงักฝีเท้า
"นี่... นี่คืออาวุธระดับจักรพรรดิ?"
เฮยหลงมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เพราะกลิ่นอายของกระบี่เล่มนี้เหนือกว่าความรู้ที่เขามี แม้แต่ในเผ่าั กระบี่จักรพรรดิัในมือของจักรพรรดิัก็ยังไม่เทียบเท่ากระบี่เล่มนี้
ซ่างกวนหย่าเองก็ตกตะลึง ตอนนี้นางเริ่มตั้งตารอที่จะได้พบกับเ้านายในอนาคตของตน แล้วภายใต้สายตาที่คาดหวังของนาง ฉินเทียนก็เดินยิ้มออกมาจากป่าอย่างช้า ๆ
เมื่อเห็นฉินเทียนมาถึง มุมปากของอันเมี่ยวหลิงก็ยกขึ้นเป็รอยยิ้มที่งดงาม
ซ่างกวนหย่าและสามัศักดิ์สิทธิ์ต่างหันไปมองฉินเทียน จากนั้นพวกเขาก็มองไปที่ด้านหลังของชายหนุ่ม
"ระดับจิติญญาเคลื่อนไหว?"
เพราะพวกเขาไม่เชื่อว่าฉินเทียนจะเป็เ้าของกระบี่เล่มนี้ เ้าของกระบี่น่าจะเป็ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ
เมื่อคิดได้ดังนั้น ซ่างกวนหย่าก็รู้สึกยินดีเล็กน้อย การได้เป็สาวใช้ของยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ นางพอจะยอมรับได้
แต่พวกเขาทุกคนต้องผิดหวัง จนกระทั่งฉินเทียนเดินไปดึงกระบี่ออกต่อหน้าอันเมี่ยวหลิง ก็ยังไม่มีใครปรากฏตัวออกมา
เฮยหลงดีใจอย่างยิ่ง หรือว่าข้าจะโชคดีกันนะ?
กินผลิญญาศักดิ์สิทธิ์ ดูดซับสายเืจนถึงระดับจักรพรรดิ แล้วอาวุธระดับจักรพรรดิที่ทรงพลัง เพื่อก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต? เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเสียงดัง!
ฉินเทียนกล่าวอย่างเหยียดหยาม "ัตัวนี้ปัญญาอ่อนหรืออย่างไร?"
เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเทียน ซ่างกวนหย่าก็อดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปากหัวเราะ
"เ้าเด็กน้อย รนหาที่ตาย!" เฮยหลงชกหมัดเข้าใส่ทันที
ฉินเทียนเปิดใช้งานกายานิรันดร์าขั้นสอง ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลในพริบตา เขายกมือขึ้นคว้าหมัดของเฮยหลงไว้ได้โดยตรง จากนั้นก็ใช้ศอกกระแทก ส่งร่างเฮยหลงปลิวละลิ่วออกไป
ัสองตัวที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับอึ้ง เด็กหนุ่มระดับจิติญญาเคลื่อนไหวซัดพี่ใหญ่ของพวกเขาปลิวด้วยท่าเดียวเนี่ยนะ?
เฮยหลงที่ปลิวออกไปคืนร่างเป็ัแล้วบินกลับมาด้วยความโกรธแค้น เมื่อครู่เขาเพียงแค่ชกออกไปส่ง ๆ โดยไม่ได้ใช้พลังเต็มที่
ฉินเทียนแค่นหัวเราะ "ทนมือทนเท้าดีนี่! หวังว่าหลังจากนี้เ้าจะมีอะไรให้ข้าประหลาดใจอีกนะ"
แปลงั!
ฉินเทียนใช้เคล็ดวิชาเนรมิตอิสระทันที จากนั้นทั่วทั้งร่างก็ถูกปกคลุมด้วยเงาร่างของเฮยหลง ยิ่งไปกว่านั้น เฮยหลงที่เขาแปลงกายเป็ยังมีกลิ่นอายที่ทรงพลังกว่าเฮยหลงตัวจริงเสียอีก
ดวงตาัของเฮยหลงเบิกกว้าง เขาพุ่งเข้าใส่ฉินเทียนด้วยความโกรธ "เป็ไปไม่ได้ นี่มันของปลอม เ้าใช้คาถามายา!"
ฉินเทียนสีหน้าไม่เปลี่ยน ก่อนจะเริ่มใช้ยอดวิชาของเผ่าั
"กรงเล็บจู่หลง!"
"จู่หลงทะยานฟ้า!"
ชุดท่าโจมตีต่อเนื่องซัดจนเฮยหลงกระอักเืออกมา
ความจริงหากเขาถือกระบี่เซิงสื่อและใช้วิชากระบี่ เพียงสองท่าก็สามารถสังหารเฮยหลงได้แล้ว แต่เขาไม่ทำ เพราะตอนนี้เขาชอบความรู้สึกที่หมัดปะทะเนื้อแบบนี้มากกว่า
หลังจากปะทะกันไม่กี่กระบวนท่า เฮยหลงก็ถูกซัดจนยอมสยบ เขากลอกตาไปมา แล้วบินหนีออกไปไกลเพื่อเตรียมจะหลบหนี
ฉินเทียนขยับกระแสจิต ส่งกระบี่เซิงสื่อพุ่งทะยานออกไป ปักทะลุศีรษะของเฮยหลงในทันที
การโจมตีครั้งนี้ ทำให้ัทองสองตัวที่เตรียมจะหนีตามไปถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ