เต้าหู้ผัดเสฉวน (1)
เฮือก!!
"คุณชายน้อยฟื้นแล้ว!!"
ร่างบอบบางที่นอนอยู่บนเตียงกว้างรองด้วยที่นอนหนานุ่มอย่างดีสะดุ้งตัวขึ้นมาจากการสลบไสลหลังการพลัดตกน้ำจากอุบัติเหตุเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ทำเอาบ่าวรับใช้ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงกระวีกระวาดลุกขึ้นวิ่งออกนอกห้องเพื่อไปแจ้งบ่าวต้นห้องให้ไปตามนายท่านนายหญิงกับท่านหมอหลวงที่พักอยู่เรือนรับรองมานานหลายสัปดาห์เพื่อตรวจอาการของคุณชายน้อย
ก่อนจะวิ่งกลับมาช่วยประคองร่างขาวซีดของผู้เป็นายให้นั่งพิงหมอนที่หัวเตียงอย่างระมัดระวังเพราะแขนบางที่ใช้ยันตัวขึ้นสั่นระริกอาจจะทำให้ร่างน้อยคว่ำตกเตียงไปซะก่อน
"ระวังเ้าค่ะคุณชายน้อย บ่าวให้คนไปตามนายท่านนายหญิงกับท่านหมอมาแล้วนะเ้าคะ คุณชายน้อยรอซักครู่นะเ้าคะ" อาจิงบ่าวคนสนิทของคุณชายน้อยที่เติบโตมาด้วยกันกล่าวพร้อมกับใช้สองมือของตัวเองลูบปลอบมือขาวซีดจนเห็นข้อกระดูกชัดเจนของคนป่วยอย่างแ่เบาราวกับกำลังลูบกระเบื้องแก้วบอบบาง
"อื้อ" เสียงอึกอักในลำคอของคุณชายน้อยดังขึ้นเป็การตอบรับ ใบหน้าสวยที่ตอนนี้ขาวซีดเผือดกำลังเหม่อลอยมองมือของตัวเอง
ไอ้ชิบหาย! เวรแล้วไงไอ้พระพาย นี่มึงตายแล้วมาเกิดใหม่หรอเนี่ย!!
โอ้มายก้อด! พระเ้าครับ ผมอยากจะกราบขอบคุณซักพันครั้ง ฮืออ ในที่สุด พระพายก็หลุดพ้นจากชีวิตเฮงซวยแล้ว เยส!!
แก้วตาสีน้ำตาลอ่อนแรงลอบมองรอบตัวกวาดสายตาทั่วห้องกว้างที่กำลังอยู่ในตอนนี้
อืมม เครื่องใช้ในเรือนออกแนวจีนโบราณหรูหราแต่เรียบง่ายรวมถึงเสื้อผ้าเครื่องกายของตัวเองที่ใส่อยู่ มองออกเลยว่าเ้าของร่างค่อนข้างรวย แถมยังมีบ่าวรับใช้ประจำตัวอีก ถึงร่างที่เข้ามาอยู่ตอนนี้จะผอมแห้งไปหน่อยก็เหอะ แค่ยันตัวจะลุกนั่งเมื่อกี้ก็เหมือนใช้แรงไปทั้งชีวิตล่ะเนี่ย
อยากส่องกระจกจังแฮะว่าจะหล่อเหลาหรือว่าสวยงามล่มเมืองเหมือนในนิยายหลายๆ เื่ แน่นอนว่าต้องคาดหวังให้สวยอยู่แล้ว ไหนๆ ก็มาเกิดใหม่ทั้งทีถ้ายังต้องปิดบังรสนิยมเป็เกย์รับของตัวเองอีกล่ะก็ เขาจะชิงตายแล้วรอพระเ้าสุ่มเกิดชาติหน้าให้อีกที พอกันทีชีวิตเฮงซวยแบบเมื่อก่อน
เอ๊ะ แต่นี่มันจีนโบราณนี่หว่า ความรักระหว่างผู้ชายหรือการตัดแขนเสื้อนี่มันเื่ต้องห้ามแบบต้องเหยียบให้มิดเลยไม่ใช่หรอ!!!
ม่ายยยยย อะไรจะซวยขนาดนี้วะ ฮือออ พระเ้า พระพายขอสุ่มเกิดอีกรอบได้ไหมค้าบ ฮือออ พระพายอยากมีผัว!!! ชีวิตพระพายไม่ขออะไรมาก ขอแค่อาหารอร่อยกับผู้ชายหล่อๆ หุ่นแน่นๆ ก็พอ ฮึก
ร่างเล็กกรีดร้องอยู่ในใจ ก่อนจะหมุนสติกลับมาสู่รอบตัวตอนนี้ ได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นหลายคู่เดินมาอย่างเร่งรีบตรงทางเข้าห้องก่อนจะเจอผู้ชายตัวสูงใหญ่หล่อเหลามาดขรึมและผู้หญิงตัวเล็กคนนึงที่สวยมากๆ เดินอย่างรีบร้อนมาที่ข้างเตียงด้วยใบหน้าติดกังวล
ใครวะเนี่ย ญาติของร่างนี้หรอ ว่าแต่ร่างนี้เป็ใครวะ ซวยละ ความจะแตกไหมว่าเป็ผีแล้วมาสิงร่างคนอื่น ไม่น้าาา
"เฟิงเอ๋อร์!! เป็ยังไงบ้างลูก บอกพ่อมาเร็ว!!"
"เฟิงเอ๋อร์ลูกรัก ลูกฟื้นซักที ขอบคุณ์ แม่ใจจะขาดแล้ว"
อ๋าา เป็พ่อกับแม่นี่เอง
ร่างเล็กที่ตอนนี้ถูกขนาบข้างซ้ายขวาด้วยคนที่คาดว่าจะเป็พ่อกับแม่ของร่างนี้ โห โคตรสวยโคตรหล่อเลย ร่างนี้ก็ต้องหน้าตาดีแล้วไหม พ่อแม่หล่อสวย์สร้างขนาดนี้ จะออกมาสวยหรือหล่อก็หาผัวได้เหมือนกัน ส่วนรักต้องห้ามชายรักชายอะไรนั่นพระพายไม่สนแล้ว ปิดก็ปิดดิค้าบบ รักต้องซ่อนก็แอบแซ่บดี ฮ่าๆ
"อะ อะ...อ๊ะ!" พะ พูดไม่ได้อ่ะ!! หรือร่างนี้นอนนานเกินเลยคอแหบคอแห้งวะ อีกรอบซิ อะแฮ่ม!!
"อะ แอะ!! " โอ้มายก้อดดด!!!
ใบหน้าเล็กที่ซีดขาวอยู่แล้วตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเล็กๆ ผุดเต็มใบหน้า ตอนแรกที่ซีดเพราะไม่รู้จะเนียนพอไหมตอนพูดตอบรับท่านพ่อท่านแม่ร่างนี้ แต่พออ้าปากจะเปล่งเสียงกลับมีแค่เสียงอึกอักในลำคอฟังไม่ได้ศัพท์ แต่พอลองพูดอีกรอบ
ชัดเลย ร่างนี้มันพูดไม่ได้!
เป็ลมดีกว่า คร่อก
"เฟิงเอ๋อร์!/เฟิงเอ๋อร์ลูกแม่!"
"ท่านหมอรีบมาดูลูกข้าเร็ว ยืนบื้อทำอะไรอยู่!"
สองสัปดาห์ผ่านไป~
เฮ้อ เบื่อมากกกก ชีวิตพระพาย ไม่ซิ ชีวิตของเฟิงเอ๋อร์หรือหยางอี้เฟิง คุณชายสาม คุณชายน้อย บุตรเกอรูปโฉมงดงามคนเล็กของตระกูลหยาง ตระกูลพ่อค้าที่ร่ำรวยเป็อันดับหนึ่งของแคว้นโจวในตอนนี้
เฮ้ย ชีวิตก็ดีนี่นาแล้วทำไมถึงเบื่อ เกิดในตระกูลแสนร่ำรวยเอาอะไรมาเบื่อ
โอ้โห พูดแล้วมันขึ้น! บอกเลยนะว่าพูดสามวันก็ไม่จบ มาๆ มานั่งฟัง อี้เฟิงคนนี้จะเล่าให้ฟังนะว่าสองสัปดาห์ที่ผ่านมาต้องเจออะไรบ้างตอนนี้เลยต้องมานอนกลิ้งไปมาอยู่ที่ศาลาสระบัวแบบมีบ่าวคนสนิทคอยปรนนิบัติพัดวีป้อนน้ำชาขมๆ กับผลไม้ให้ไม่หยุดมือ
ศาลาฝั่งที่ยื่นติดกับสระบัวมีบ่าวหญิงนั่งเรียงเป็แนวยาวเพื่อกั้นระวังไม่ให้คุณชายสามพลัดตกสระบัวเป็ครั้งที่สามของชีวิต ซึ่งคราวนี้ก็ไม่แน่ว่า์จะยังเห็นใจไม่รับชีวิตของคุณชายน้อยไปอย่างสองรอบแรกรึเปล่า
ร่างเล็กถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายดึงผ้าแพรผืนนุ่มห่มคลุมั้แ่หัวจรดเท้าทั้งเพื่อกั้นลมััผิวบางอีกทั้งยังกั้นจากสายตาของบ่าวไพร่ที่จ้องเขม็งราวกับละสายตาซักวินาทีเ้านายของตัวเองจะหาเื่ตกน้ำอีกซักรอบเล่น
ย้อนไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน หลังจากร่างบางเป็ลมไปอีกรอบ ก็ถูกมะรุมมะตุ้มจากหมอหลวงที่ท่านพ่อไปขู่เข็ญมาจากฮ่องเต้ซึ่งเป็เพื่อนสนิทกันมาั้แ่วัยเยาว์
ใช่ ขู่เข็ญถูกแล้ว... พี่ใหญ่บอกว่าถ้าฮ่องเต้ยังไม่รีบรับปากก็คงถูกกระชากคอเสื้อให้ทั้งตระกูลต้องโดนบั่นคอไปเจ็ดชั่วโคตรแล้วล่ะ
สุดเจ๋งไปเลยพ่อพ้มมมม แบ็คใหญ่มาก!
นั่นแหละ ท่านหมอก็วินิจฉัยว่าเกอน้อยตระกูลหยางยังมีไอความเย็นจากการตกน้ำเข้าแทรกอยู่ทำให้ร่างกายอ่อนแอ ต้องกินยาบำรุงร่างกายไปอีกสองเดือนถึงกลับมาเป็ปกติอีกครั้ง
หลังเขียนเทียบยาและมอบสมุนไพรปรุงยาชุดใหญ่จากคลังหลวงซึ่งเป็ของอภินันทนาการจากฮ่องเต้เพื่อเป็การขอโทษเกอตัวน้อยอีกรอบเพราะเกอร่างบางพลัดตกน้ำจากอุบัติเหตุในงานเลี้ยงบุบผาของวังหลวงที่ฮองเฮาจัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาคนที่เหมาะสมกับหวงไท่จื่อเพื่อเป็หวงไทจื่อเฟย เผื่อหวงไทจื่อชอบพอคนใดจะได้รีบส่งแม่สื่อไปทาบทาม
อุบัติเหตุ? อุบัติเหตุอะไรน่ะหรอ ก็นายเอกกับนายร้ายทะเลาะกันน่ะสิ!
งง งงอ่ะดิ นายเอกนางร้ายอะไร มาจากไหน อ่ะ ขอยื่นยาดมทิพย์ให้ยัดจมูกก่อนเลย
คืองี้นะ หลังจากนี่เป็ลมไปใช่ไหม ก็เหมือนได้ความทรงจำของเ้าของร่างมาด้วย เ้าของร่างหยางอี้เฟิงเนี่ยเป็ตัวประกอบของนิยายเื่ลิขิตรักครองบัลลังก์ นิยายวายชายท้องได้เซตติ้งจีนโบราณมีเพศเกอคือเพศชายที่ท้องได้ ซึ่งคนที่เป็เกอจะมีรูปร่างบอบบางเหมือนๆ กับสตรีโครงหน้าจะหวานกว่าผู้ชายทั่วไปและสามารถตั้งครรภ์ได้เหมือนสตรีนี่แหละ
หยางอี้เฟิงเป็เกอและก็เป็ตัวประก๊อบประกอบของนิยายเื่นี้ด้วยเหมือนกัน
ลิขิตรักครองบัลลังก์นิยายยอดนิยมท็อปฮิตของเว็บเขียวฟ้าขึ้นต้นด้วยรีดลงท้ายด้วยไรท์ เดาถูกกันไหมทุกคน
พระพาย ไม่สิ อี้เฟิงจำนิยายเื่นี้ได้แม่นเพราะยังอ่านอยู่บนรถประจำทางเพื่อกลับบ้าน ก่อนที่จะไปซื้อหมึกย่างเ้าเด็ดแล้วตกน้ำตายนี่แหละ พูดแล้วก็โมโห จำได้เลยว่ายังเหลืออีกสองไม้ ฮืออ แล้วมาอยู่ในนิยายจีนโบราณแบบนี้จะไปหากินของโปรดได้ที่ไหน!!! โอยย อยากย้อนเวลาไปกินอีกสองไม้ที่เหลืออ่ะ ฮืออ
เอาล่ะ กลับมาที่นิยายก่อน เล่าไม่จบซักที!!
พระเอกของเื่คือหวงไท่จื่อโจวฉีลู่หลง รัชทายาทของแคว้นโจวพระโอรสองค์โตในฮองเฮา เกิดมาหล่อ รูปงาม หุ่นดี เป็อัจฉริยะเื่การบริหารงาน ไม่สนใจใยดีคนที่เสด็จแม่เห็นควรให้แต่งงานเพื่อรวบรวมอำนาจในการขึ้นบัลลังก์ต่อจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน เพื่อดึงตระกูลขุนนางใหญ่เข้าสนับสนุนฝ่ายตัวเองไม่ให้น้องชายต่างมารดาหรือบรรดาพระสนมคนอื่นหาทางแข่งขันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการขึ้นครองบัลลังก์แคว้นโจว
โจวฉีลู่หลงเอียนกับศึกจากวังหลังของเสด็จแม่และบรรดาสนมน้อยใหญ่เต็มทน เขาเคยอยู่ในวังวนต่อสู้เพื่อแข่งกันดีเด่นและเก่งทุกด้านให้เสด็จพ่อได้เห็นถึงความสามารถของตัวเองและให้สมกับการเป็โอรสองค์โตของมารดาแผ่นดิน
การมีภรรยาหลายคนมันน่าเบื่อมากเกินไปรวมถึงการต้องมาแข่งขันแย่งชิงความโปรดปราณจากเสด็จพ่อเป็สิ่งที่เขาเกลียดมากที่สุด ในเมื่อตอนนี้เขามีความสามารถทุกด้านจนได้รับความไว้วางใจและแต่งตั้งเป็รัชทายาทแล้ว เขาจะไม่ให้ใครมาบงการความสุขของเขาอีกแม้แต่เสด็จแม่ก็ตาม!!
เขาอยากได้คนรักที่รักเขาด้วยหัวใจจริงๆ ซึ่งโจวฉีลู่หลงคนนี้ขอให้สัตย์สาบานว่าจะรักมั่นต่อภรรยาและจะไม่ยอมให้เสียน้ำตาเพราะมีคนอื่นเด็ดขาด!!
ยามค่ำคืนของการได้แต่งตั้งเป็รัชทายาท ร่างสูงของโจวฉีลู่หลงคุกเข่าอยู่แทบเท้าของฮ่องเต้ เพื่อขอราชโองการแต่งตั้งหวงไทจื่อเฟยด้วยตนเองและขอปฏิเสธการสมรสพระราชทานนับแต่นี้ต่อไป
เสียงหัวเราะของเสด็จพ่อที่ดังขึ้นเหนือหัวทำให้หัวใจของรัชทายาทดิ่งวูบกลัวจะถูกปฏิเสธคำขอ ก่อนจะได้สติเมื่อมือหนาของเสด็จพ่อประคองไหล่ที่หนักอึ้งเพราะแบกรับภาระมาั้แ่เกิดให้ยืนขึ้นก่อนจะพาไปนั่งยังตั่งเคียงข้างกันราวพ่อกับลูกชายครอบครัวธรรมดาคู่หนึ่งสนทนากันไม่ใช่ในฐานะฮ่องเต้ผู้ครองแผ่นดินที่มีอำนาจมากที่สุดกับองค์รัชทายาทของแคว้นโจว
"เหนื่อยมากใช่ไหมลูกรักของพ่อ" สองมือของผู้มีอำนาจสูงสุดลูบลงที่กลุ่มผมหนาของลูกชายคนโตอย่างอ่อนโยน
สิ้นเสียงอ่อนโยนของผู้เป็พ่อ หยาดน้ำตาของลูกชายได้รินไหลลงมาเป็ครั้งแรกของชีวิตั้แ่ได้เกิดมา
"อึก เหนื่อยมากพะยะค่ะ ลูกเหนื่อยมาก " สองมือหนาที่หยาบกร้านเนื่องจากการลงแรงทำงานหนักมาทั้งชีวิตเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเหมาะสมกับตำแหน่งรัชทายาทปาดน้ำตาที่ออกจากใบหน้า เสียงทุ้มสั่นเครือจากการแบกรับความคาดหวังต่างๆ จากคนรอบข้างมาโดยตลอด
"พ่อขอโทษนะลูกที่เป็พ่อที่ดีแก่เ้าไม่ได้"
"ไม่จริงพะยะค่ะ เสด็จพ่อเป็พ่อที่ดีที่สุดแล้ว อย่าโทษตัวเองเลยพะยะค่ะ เสด็จพ่อมีหน้าที่อันยิ่งใหญ่ เป็ลูกเองที่อ่อนแอมากเกินไป"
"พ่อรักพวกเ้าทุกคนเท่ากัน แต่รู้ไหมว่าพ่อเป็ห่วงเ้ามากที่สุด เพราะก็เคยอยู่สถานะเดียวกับเ้ามาก่อน แต่เพราะพ่ออ่อนแอเลยทำให้แม่ของเ้าเจ็บช้ำ พรากความสุขของผู้หญิงและเกอหลายคนเพื่อรวบรวมอำนาจให้บัลลังก์แข็งแกร่ง ถ้าพ่อเข้มแข็งได้เท่าเ้าตอนนี้คงไม่มีใครต้องมาเ็ปเพราะพ่อมากมายขนาดนี้ " ดวงตาัของผู้เป็พ่อเต็มไปด้วยความเ็ปเมื่อนึกถึงเส้นทางของบัลลังก์ที่ตนก้าวย่ำผ่านมา
หลงลืมคำสัญญาและเมินเฉยคนรัก ปรารถนาอำนาจที่ยิ่งใหญ่เพื่อควบคุมทุกอย่าง หันมาอีกทีใบหน้าของคนรักที่เคยเต็มไปด้วยรอยยิ้มสวยงามก็กลายเป็ความเฉยชาเยียบเย็นที่มอบให้แก่กัน
วันต่อมาหลังงานฉลองแต่งตั้งรัชทายาท ฮ่องเต้ทรงประกาศราชโองการที่ทำเอาเหล่าขุนนางผู้ขวนขวายในอำนาจระส่ำระส่าย เหล่าบุตรีและเกอที่มุ่งหวังจะสร้างความดีเพื่อขอพระราชทานสมรสต่างหน้าซีดเผือดเป็ลมป่วยเป็ไข้ใจจนร้านหมอในเมืองหลวงขาดแคลนหมอต้องจองการรักษาข้ามวันเลยทีเดียว
คนดีเลยใช่ไหมล่ะพระเอกคนนี้ นั่นแหละ ความรักเดียวใจเดียวปณิทานมุ่งมั่นจะมีเมียคนเดียวมันโดนใจนักอ่านสุดๆ นิยายเื่นี้เลยโด่งดังยังไงล่ะ
แต่ก็มีเื่น่าเสียใจอยู่ตรงที่ตอนสุดท้ายที่อี้เฟิงอ่านคือสปอยตอนจบที่นักเขียนจะลงสัปดาห์ต่อไปต่างหาก!!!!!
ฮืออ เสียเงินโดเนทเป็พันแต่ไม่ทันอ่านตอนจบ ร้องเรียนกับใครได้บ้างงงงง พระพายอยากจะร้องไห้
แล้วตัวประกอบหยางอี้เฟิงอยู่ไหน? ก็บอกแล้วไงว่าตัวประกอบถ้ามีบทมากมายก็เป็ตัวเอกไปแล้วล่ะ
หยางอี้เฟิงตัวประกอบที่เป็เกอโฉมสะคราญไม่ได้เป็ใบ้มาั้แ่เกิด แต่เป็เพราะอุบัติเหตุตกน้ำในยามเด็กทำให้เกิดสภาวะช็อคพูดไม่ได้อีกเลย จะบอกว่าอุบัติเหตุก็ว่าได้ไม่เต็มปาก แต่เป็เพราะการจงใจของอดีตบ่าวอุ่นเตียงของท่านพ่อต่างหากที่อาศัยจังหวะไม่มีบ่าวอยู่เคียงข้างเด็กน้อยผลักตกสระบัวที่ตอนนี้อี้เฟิงที่โดนพระพายสิงร่างเกลือกกลิ้งอยู่นี่แหล่ะ
ทุกคนใจเย็นก่อนนะ ท่านพ่อของอี้เฟิงไม่ได้หลายใจแต่อย่างใด แต่บ่าวอุ่นเตียงคนนี้ท่านย่ายกให้เพื่อสอนเื่บุรุษให้ท่านพ่อั้แ่วัยหนุ่ม พอท่านพ่อตกลงปลงใจแต่งท่านแม่เข้าตระกูลก็ไม่ได้สนใจบ่าวอุ่นเตียงคนนี้อีก
เื่มันมาเกิดตอนที่ท่านแม่พาพี่ใหญ่พี่รองไปเยี่ยมบ้านเกิดเพราะท่านยายท่านตาอยากเล่นกับหลาน บ่าวคนนี้ก็อาศัยจังหวะนี้วางยาราคะใส่ท่านพ่อจนท่านพ่อเสร็จนางไปเรียบร้อย หลังจากหมดฤทธิ์ยาท่านพ่อก็ไล่ไปอยู่เรือนเล็กท้ายจวนรอเวลาเพื่อดูว่าบ่าวคนนี้จะตั้งครรภ์ลูกของตัวเองหรือไม่ ถ้าไม่ได้ตั้งครรภ์ก็จะขายบ่าวคนนี้ทิ้งทันที
พอท่านแม่กลับมาท่านพ่อก็ฟ้องท่านแม่ทันทีพร้อมออดอ้อนขอการปลอบขวัญจากท่านแม่จนให้กำเนิดหยางอี้เฟิงขึ้นมานี่แหละ ส่วนบ่าวคนนั้นก็ตั้งครรภ์เหมือนกัน แต่ไม่ทันได้กำเนิดบุตรเกออีกคนของตระกูลก็เกิดแท้งไปซะก่อน เพราะแท้งตอนใกล้คลอดเลยทำให้ร่างกายอ่อนแอ ท่านย่าจึงเห็นใจเพราะเห็นมาั้แ่เล็กเลยขอร้องท่านพ่อให้บ่าวคนนี้อยู่เรือนท้ายจวนต่อไปจนกว่าจะหมดอายุขัย
ท่านพ่อก็ยอมรับคำขอของท่านย่าอย่างไม่ใส่ใจ เพราะมาประคบประหงมท่านแม่ที่ใกล้คลอดแล้วอยู่ หลังจากจากอี้เฟิงคลอดออกมาก็กลายเป็สมบัติตัวน้อยที่ทุกคนในตระกูลหยางรวมถึงท่านตาท่านยายรักสุดใจ เสื้อผ้า อาหาร ขนม เครื่องประดับของเล่นทุกอย่าง ต้องเป็ของที่ดีที่สุด บางอันถึงขนาดไปยื้อแย่งกับฮ่องเต้มาเลยด้วยซ้ำ
แน่นอนว่าย่อมต้องมีคนเจ็บใจ
ถ้าเกิดว่านางไม่แท้งลูก ลูกของนางต้องได้ทุกอย่างที่เ้าเกอเด็กคนนั้นได้!! ความแค้นรอนานแค่ไหนก็ไม่สาย จวบจนก้อนแป้งขาวเกอน้อยคนนี้อายุได้เจ็ดขวบ
ดวงหน้าเล็กฉายชัดถึงความงามที่รอการเบ่งบานเมื่อก้าวเข้าสู่วัยออกเรือน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตลอดเวลา เปล่งประกายราวกับดวงดาว คิ้วได้รูปสวย จมูกเล็กโด่งรั้น ปากกระจับจิ้มลิ้มสีแดงสดสุขภาพดี แก้มป่องขึ้นสีแดงระเรื่อตลอดเวลา เสียงหัวเราะหวานใสเหมือนกระดิ่งลมดังทั่วทั้งจวนไม่เว้นวันพารอยยิ้มแย้มประดับบนใบหน้าของทุกคนในจวน
ยกเว้นคนนึงที่รอโอกาสแก้แค้นมานานและวันนี้ก็ถึงเวลาของนางจะได้แก้แค้นแทนลูก!
ร่างผอมของอดีตบ่าวอุ่นเตียงอาศัยจังหวะที่ทุกคนในจวนตระเตรียมงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบเจ็ดขวบอย่างยิ่งใหญ่ให้กับคุณชายสาม ผลักร่างเล็กของเด็กน้อยไร้เดียงสาที่รอขนมหวานแสนอร่อยจากพี่เลี้ยงตกจากศาลาสระบัวก่อนจะรีบหนีไปเพื่อไม่ให้ใครรู้ตัว แต่ก็ไม่ทันเพราะพี่เลี้ยงของคุณชายน้อยกลับมาก่อน จากนั้นทั้งจวนก็วุ่นวายเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ของนายหญิงและเสียงตวาดสั่งการให้คนลากบ่าวคนนั้นไปรับโทษตายอย่างทรมาณให้สมกับความผิด รวมถึงเสียงขับรถม้าอย่างเร่งรีบไปรับหมอเพื่อมารักษาเ้าของดวงใจของทุกคนในจวนหยาง
เกอน้อยฟื้นขึ้นมาในวันที่สามหลังจากตกน้ำ ท่ามกลางความยินดีของทุกคนรวมถึงฮ่องเต้ที่ถูกปล้นหมอหลวงไปจากวัง กลับพบข่าวร้ายว่าเสียงใสหวานไม่สามารถเปล่งออกมาจากลำคอเล็กได้อีกแล้วเนื่องจากความใจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หมอหลวงทุกคนจนปัญญาได้แต่กล่าวอย่างให้ความหวังว่าซักวันคุณชายน้อยจะสามารถพูดได้อีกครั้งให้พยายามสวดมนต์ภาวนาและทำบุญเยอะๆ เพื่อให้์ตอบรับคำขอ
และจนอี้เฟิงตกน้ำอีกรอบและถูกพระพายยึดร่างก็ยังพูดไม่ได้อยู่ดี หรือต้องตกน้ำซ้ำอีกครั้งนะ น่าคิดแฮะ แต่อาจจะตายจริงนะคราวนี้ บรื๋อออ อย่าเสี่ยง!
ตกน้ำรอบสองนี่เรียกว่าซวยเพราะนักเขียนล้วนๆ เพราะแต่งให้อี้เฟิงคนนี้หลงรักรัชทายาทเพราะเคยพบตอนเป็เด็กยามมางานเลี้ยงฉลองวันเกิดขององค์รัชทายาทนั่นแหละ เผลอไปสบตาก็ปิ๊งปั๊ง แน่นอนว่าเป็รักฝ่ายเดียวที่ไม่มีทางสมหวัง
เกอที่พิการอย่างเขาไม่คู่ควรกับใคร เกอตัวน้อยคิดกับตัวเองอย่างเศร้าหมองทุกข์ใจ
ถึงจะตัดใจแต่ก็อยากพบเจอให้หายคิดถึง เมื่อได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงบุบผาที่ฮองเฮาจัดขึ้น ใจดวงเล็กแสนมีความสุข แต่เมื่อได้พบหน้าชายที่ตกหลุมรักแล้วก็เศร้าระทมที่ไม่อาจไขว่คว้ารักครั้งนี้ได้ จนหนีไปยืนเหม่อทำใจอยู่ที่ศาลาสระบัวกับบ่าวคนสนิท
เสียงดังสองเสียงที่ทะเลาะวิวาทกันทำให้เกอน้อยหันไปมองอย่างสงสัย
ก็พบว่าคุณชายเล็กหรงหนิงเอ๋อบุตรเกอของท่านแม่ทัพประจำทิศตะวันออกกับคุณชายสองเวินซูมี่บุตรเกอของเสนาบดีกรมพระคลังนี่เอง
เกอตัวน้อยหันไปพยักหน้ากับบ่าวข้างตัวให้หลีกหนีจากเหตุการณ์ตรงหน้า แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้าก็โดนหนังสือสมุนไพรเล่มหนาของคุณชายหรงหนิงเอ๋อเข้าที่หัวจนเซถอยหลังตกสระบัวไปโครมใหญ่ เรียกความแตกตื่นให้คนทั้งงาน ดีที่มีผู้ติดตามของพี่ชายมาช่วยได้ทัน
ไม่สิ ไม่น่าทันไหม หยางอี้เฟิงได้ตายไปแล้ว…
พระพายคนนี้ก็เข้ามายังไงล่ะทุกคนนน
อ้อ ลืมบอก คุณชายหรงคุณชายเวินอะไรนั่นคือนายเอกกับนายร้ายไงล่ะ พอนะ เหนื่อยมาก ไม่เล่าเนื้อหาในนิยายแล้ว เพราะตอนนี้หิว!!
เบื่อข้าวต้มกับยาขมดำปี๋แล้วโว้ย อยากกินของแซ่บๆ ของเผ็ดๆ!
หนี!! วันนี้พระพายจะหนีออกจากจวนที่มีแต่ของกินจืดๆ นี่!
--------------------------------------------------------
เครดิตภาพประกอบ www.cook-post.com/recipes/麻婆豆腐/
อ่านมาถึงตรงนี้ทุกคนงงไหม เต้าหู้ผัดเสฉวนล่ะ!! เราก็งงค่า 555555555 หาทางเข้าของกินไม่ได้ซักที รอตอนหน้านะค้าบ ฝากต้าวอี้เฟิงจะกละด้วยนะคะ น้องเป้นเกย์รับที่ชาติก่อนเก็บกดมาก ชาตินี้เลยปล่อยของเต็มที่
*สปอย**
ตอนต่อๆไปจะเป็เื่ของกินกับการเต๊าะพระเอก แบบยั่วตาใสล้วนๆแล้วคับผม แต่มีย้อนชีวิตชาติก่อนตอนเป็พระพายอีกจึ๋งนึงงับแล้วเจอกันตอนหน้าคับพ้ม ขอให้ทุกคนยิ้มเยอะๆ มีความสุขมากๆ ในทุกๆ วันนะคะ //ส่งหัวใจปิ้วๆๆๆ
530
![แม่หญิงพลอย ยอดคุณครูแห่งอยุธยา [E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686666673_17032219.webp)
![ซีรีส์ซิง 7 | เพื่อนโดนพ่อ [มีอีบุ๊ก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1772043476_90157645.webp)
