
ตอนที่20 แข่งขันตัดหินหยก
เพียงเธอคิดแค่นั้น ก็เหมือนรอยฟันของเขาที่ขบกัดหัวนมของเธอ มันเสียวซ่านไปถึงร่องรักจนน้ำปริ่มออกมาแบบไม่รู้ตัว
"ไอ้เด็กบัดซบคนนั้นหรอ ที่กระทืบคนของเราจนเข้าโรงพยาบาล กรามหักไปหลายคน"
ชายร่างสูงใหญ่ หน้าตาเ้าเล่ห์ผู้เป็ลูกชายคนที่ 3ของประธานหอการค้าไทย คุณชายสาม พูดขึ้นด้วยสายตาอาฆาตเมื่อมองเห็นไอ
"ใช่ครับคุณชายสาม ไอ้หมอนี่แหละ มันกระทืบบอดี้การ์ดของเราและคนรถเกือบตาย ผมก็รอคำสั่งจากคุณชายสาม ว่าจะจัดการกับมันยังไงต่อดี"
คนสนิทของคุณชายสาม ที่เป็บอดี้การ์ด พูดขึ้นเบาๆ แบบประจบเ้านายซึ่งอยู่ตรงหน้า เขาเป็หน่วยรบพิเศษระดับสูงของกองทัพ
ที่ออกจากราชการมารับงานให้กับผู้มีอิทธิพลในองค์กรการค้าชั้นสูง จึงมีความโเี้และเฉียบขาดในตัว
"ดูมันไปก่อน ถ้าวันนี้มันทำให้ไอ้เล้ง ขายหน้าก็ปล่อยมันไป ฉันไม่อยากมีเื่
นายใหญ่ไม่อยากให้พวกเราออกตัวแรงใน่นี้ เพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะมีการเลือกตั้ง อะไรที่ไม่สำคัญก็ปล่อยๆ ไป"
คุณชายสาม พูดขึ้นเบาๆ ขณะมองไอหายเข้าไปในห้องแข่งขัน
"ครับ เ้านายผมจะยังไม่ดำเนินการใดๆ ตามคำสั่งของเ้านายครับ"
บอดี้การ์ดจ้องมองไปยังไอเหมือนกัน เขาเคียดแค้นที่ลูกน้องคนสนิท ถูกชายหนุ่มกระทืบปางตาย
แม้ว่ามีความแค้นสุมอกกับชายหนุ่ม แต่เมื่อเป็คำสั่งของนายเหนือหัว เขาก็ต้องสงบศึกระหว่างเขากับไอไว้ก่อน
"รอบต่อไป จะเป็การแข่งขันแบบตัวต่อตัว ระหว่างผู้แข่งขัน คุณไอ และอาจารย์หวัง คู่ที่ 2 ระหว่างอาจารย์เปโต และอาจารย์ไดมอนด์
การแข่งขันจะเป็การให้ผู้แข่งขันสั่งตัดหินหยกให้มูลค่าในหยกเสียหายน้อยที่สุด โดยสั่งตัดเพียง 4 ครั้งเท่านั้น
จะเป็คะแนนหักลบครั้งละ 25 คะแนน ใครสามารถสั่งตัดได้น้อยที่สุด คะแนนก็จะถูกหักน้อยที่สุดเช่นกัน ใครเหลือคะแนนมากที่สุดคนนั้นชนะ"
"รอบนี้เป็การแข่งขันระหว่างเด็กใหม่และอาจารย์หวัง แกไปพนันข้างไหนล่ะ ที่นี่เขามีตั๋วพนันด้วย รู้สึกว่าเด็กนั่นกับอาจารย์หวัง จะมีราคาต่อรองสามสิบต่อหนึ่ง"
ชายหน้ายาวเหมือนม้าพูดกับเพื่อนเบาๆ ขนาดชมการแข่งขันผ่านมอนิเตอร์ขนาดั์ เพื่อนของเขาหยิบใบบัตรเล็กๆ กำไว้ในมือ พร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก
"ทุกคนต่างเชื่อว่าเด็กคนนั้นต้องพ่ายแพ้ ฉันเลยเอาเงินทั้งหมดหนึ่งแสนมาทุ่มให้อาจารย์หวัง อย่างน้อยก็ได้สามหมื่น ไว้ไปเที่ยวหม้อไฟรวมกันคืนนี้"
ชายร่างอ้วนที่แพ้การแข่งขันให้กับไอ พูดขึ้นอย่างสะใจ ที่จะได้แก้แค้นเด็กหนุ่มที่เขาพ่ายแพ้มา ด้วยการชนะพนันครั้งนี้
"แล้วใครมันโง่ไปรับซื้อฝ่ายไอ้เด็กนั่นหรือเปล่า คงจะเป็สปอนเซอร์ของมันละมั้ง ไม่รู้เอาความมั่นใจมาจากไหน"
ชายหน้ายาวพูดพร้อมกับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ อย่างสบายอารมณ์ อย่างน้อยคืนนี้เขาก็มีหวังได้ไปกินกับเพื่อน แม้ว่าจะพ่ายแพ้การแข่งขันนี้ก็ตาม
การแข่งขันเริ่มขึ้นแล้วอาจารย์หวังไปประจำที่ของเขา พร้อมกับสั่งตัดหยก เขาสั่งตัดไปถึง 2 ครั้ง นั่นหมายความว่าเขา้า50คะแนน
เป็ตัวสำรองในการมีคะแนนรายการแข่งขันครั้งนี้ ถ้าเด็กหนุ่มสั่งตัด 2 ครั้งเหมือนเขา ก็ต้องไปวัดผลการเสียหายของหยกด้านใน
ใครทำให้หยกเสียหายมากกว่ากัน ตามราคาหยกด้านใน ซึ่งครั้งที่แล้วอาจารย์หวัง เห็นแล้วว่าไอสั่งตัดหยกละเอียดมากเกือบ 20 ครั้ง
จึงตัดหยกออกมาให้มีมูลค่าเต็ม แต่ครั้งนี้มันต่างกันออกไป การจำกัดการสั่งตัดหินที่ใช้จำนวนน้อย เขามีโอกาสชนะมากถึง 80 เปอร์เซ็นต์
อาจารย์หวังจึงยิ้มเยาะชายหนุ่ม หลังจากที่คิดคำนวณในใจว่า ผลชนะต้องเป็ของเขา
การแข่งขันของเขาครั้งที่แล้วกับไอทำเ้านายเสียเงินไปถึง 3 ล้าน เขารู้สึกอึดอัดใจและรู้สึกไม่ยอมแพ้
วันนี้เป็โอกาสที่ดีของอาจารย์หวัง ที่จะแก้แค้นเด็กหนุ่มอย่างไอให้หลาบจำว่าฝีมือ
การเลือกคัดหินหยก มันต้องใช้ประสบการณ์หลายปีอย่างเขา หลังจากเ้าหน้าที่ตัดสินของเขาเรียบร้อยแล้ว
แจ้งมูลค่า รวมคะแนนที่สามารถเก็บได้ถึง 50 คะแนนของอาจารย์หวัง ทำให้เขาภาคภูมิใจเดินออกมาที่นั่งข้างๆ ไอที่กำลังรอการแข่งขันอยู่
"ต้องขอโทษด้วยนะพ่อหนุ่มวันนี้ไม่เหมือนวันนั้นวันนี้มีการสั่งตัดแค่ 4 ครั้ง ถ้าตัดเกินกว่านี้คะแนนของเธอก็จะหมด
แม้ว่าหินหยกด้านในจะไม่เสียหายเลย แต่ถ้าไม่ได้คะแนนในการตัดหยกเธอก็พ่ายแพ้อยู่ดี"
"ผลการแพ้ชนะยังไม่ออกมาเลยอาจารย์หวังรู้ได้ยังไงว่าผมจะแพ้
ผมอาจจะตัดครั้งเดียวสามารถวัดคุณภาพได้เลย นั่นหมายความว่าผมชนะอาจารย์หวังใสๆ "
ไอหันมายิ้มให้กับอาจารย์หวังก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเพื่อออกคำสั่งในการตัดหินหยก
อาจารย์หวัง ขบกรามแน่นเหมือนไอเอาน้ำมันราดเข้าไปในกองไฟ เขายิ่งเดือดดาลเมื่อเจอคำพูดของชายหนุ่ม
'ไอ้เด็กนรกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง แกมันก็แค่เด็กฝึกหัดในการพิจารณาหินหยก
ฉันผ่านประสบการณ์การทำงานด้านนี้มาหลายสิบปี ฉันไม่มีทางแพ้แกหรอก ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
ถ้าแกสั่งตัดครั้งเดียวมันจะสามารถประเมินราคาได้หรือไม่ ถ้าประเมินไม่ได้แกก็แพ้ั้แ่ยังไม่ได้ประเมินซะอีก'
อาจารย์หวังคิดในใจก่อนจะขบกรามแน่น มองหลังไอด้วยความเครียดแค้น เกลียดชังเขาจนเห็นได้ชัด
"ท่านผู้ชมครับตอนนี้คุณไอจากตึกวงศ์สวัสดิ์สมาคมไทย- จีน ของท่านเล้งได้สั่งตัดหินหยกแล้ว เป็เื่ที่น่าแปลกใจ และไม่เคยปรากฏมาก่อน
เขาสั่งตัดเพียงครั้งเดียวครับ มันเป็อะไรที่เหลือเชื่อจริงๆ ว่านักประเมินราคา จะสามารถประเมินหินหยกเพียงด้านเดียวได้ถูกต้องสมราคาจริงของมัน
ถ้าการประเมินไม่สมราคาจริงๆ พวกเราต่างรู้ดีว่าคุณไอต้องพ่ายแพ้แน่ เขาไม่น่าทำแบบนี้เลย
เรามาลองดูกันครับ เมื่อเขาตัดสินใจตัดหินหยกเพียงครั้งเดียวเราก็ควรเคารพการตัดสินใจของเขา"
เสียงพิธีกรจัดรายการประกาศมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นไอสั่งตัดหินหยกเพียงครั้งเดียว หลังจากที่เขาลูบคลำมันชั่วครู่
"ฮ่าๆ ..ชนะใสๆ ไอ้เด็กคนนั้นแพ้แล้วมันบ้าหรือยังไงมันน่าจะสั่งตัดสัก 2 ครั้ง ก็ยังมีโอกาสเสมอ หรือชนะอาจารย์หวังได้อยู่
แต่นี่มันสั่งตัดเพียงครั้งเดียว เท่ากับมันดึงตัวเข้าสู่ความพ่ายแพ้"
ชายตัวอ้วนพูดขึ้นกับเพื่อนของเขา ก่อนจะกวาดแกว่งใบพนันที่เขาซื้อไว้ถึงแสนบาทถ้าปรากฏว่าไอแพ้
เขาต้องได้ถึง สามหมื่นบาทมันเป็อะไรที่ชายผู้นี้รู้สึกดีใจโคตรๆ การกระทำของไอ มันบ่งบอกว่าเขาปิดประตูเสียเงิน ที่ลงทุนไปถึงแสนบาทแล้ว
..................................................................................................................................................................................................