แจ๊คสำรวจบริเวณกระท่อมเก่า ๆ ตรงหน้าว่าวัสดุในการสร้างกระท่อมทำมาจากไม้อะไรไม่รู้เพราะสามารถเื่แสงออกมาตลอดเวลาและมีหลายสีส่องประกายออกมาระยิบระยับ สามารถเปลี่ยนสีได้อย่างสวยงามจนทำให้แจ๊คต้องมองอีก 3 นาทีก่อนจะได้สติกลับคืนมา
หลังจากที่ได้สติกลับคืนมา แจ๊คได้เดินเข้าไปยังกระท่อมตรงหน้าด้วยความมั่นใจเพราะแจ๊คคิดว่ากระท่อมอันนี้อาจจะเป็ที่อยู่ใหม่ของตนเอง ทันใดนั้นแจ๊คเห็นเซบาสเทียนยังตามตนมาอยู่จึงได้ถามเซบาสเทียนทันที
"คุณเซบาสเทียนที่นี่คือ......"
เซบาสเทียนมองแจ๊คเล็กน้อยก่อนจะให้คำตอบกลับแจ๊ค
"ที่นี่คือที่พักของผู้นำพาแห่งความมืดขอรับ อีกอย่างกระผมเห็นคุณสงสัยว่าไม้ที่สร้างกระท่อมคืออะไร กระผมจะบอกว่าไม่รู้ขอรับ อีกอย่างหนึ่งกระผมขอแนะนำให้คุณใช้ยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งที่นี่ขอรับ เพราะมีพลังชีวิตที่มากพอจะฟื้นคืนชีพคุณจากความตายได้ขอรับ ส่วนหินตรงกลางบ้านคือภารกิจส่งคุณไปดวงดาวที่กำหนดเอาไว้ขอรับ ทุกสิ่งทุกอย่างกระผมได้บอกไปเป็ที่เรียบร้อยเพราะฉะนั้นกระผมตัวกลับขอรับ ขอให้คุณแจ๊คโชคดีขอรับ"
สิ้นสุดคำพูดของเซบาสเทียน เซบาสเทียนได้หายตัวไปทันทีอย่างรวดเร็วไม่ปล่อยโอกาสให้แจ๊คถามหรือตอบแม้แต่นิดเดียว
"มาเร็วไปเร็วดี"
แจ๊ครู้สึกเหมือนกับว่าเซบาสเทียนได้บอกว่า ที่พักผู้นำพาแห่งความมืดมีพลังชีวิตอันมหาศาลเพราะว่าั้แ่เข้ามาร่างกายของแจ๊คสดชื่นอยู่ตลอดเวลา อีกอย่างรอยแผลที่เป็แผลเป็มาจากโลกก่อนได้หายไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเซบาสเทียนจะบอกให้กินยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งก่อนแต่แจ๊คอยากจะรู้ว่าตนจะถูกส่งไปที่ดวงดาวไหน
{การส่งตัวไป ในดวงดาวขนาดเล็กที่ 3659 จะเริ่มในอีก 30 วัน จงเตรียมตัวให้พร้อม}
“ดวงดาวขนาดเล็ก อาจจะเป็แบบนี้ทุกคน เพราะเรายังไม่มีพลังอะไรถ้าถูกส่งไปที่ดวงดาวขนาดกลางหรือขนาดใหญ่ แค่เริ่มต้นก็มีแต่ตายกับตายเท่านั้น ส่วนดวงดาวระดับเล็กเป็การเริ่มต้นที่ดี”
พูดจบแจ๊คได้หยิบยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งออกมาจากระบบผู้ร่วงหล่น ยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งมีขนาดที่เล็กมากเท่าไข่จิ้งจกแต่รูปร่างน่ากินมากมีสีทองประกายพร้อมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรนานาชนิด แค่ดมแจ๊ครู้สึกว่าร่างกายและิญญาของเขามีพลังเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย
“ขนาดของจริงกับการอธิบายไม่เหมือนกัน ในคำอธิบายของยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งบอกว่าหลังกินเข้าไปจะมีความเ็ปที่แสนทรมาน ไม่อยากจะเชื่อ เม็ดยาตัวทำลายร่างกาย 9 ครั้งที่มีขนาดเล็กพร้อมกลิ่นอันแสนรับประทาน มีความเป็เอกลักษณ์น่ากินมาก ๆ”
แม้ว่าจะพูดแบบนี้แต่ภายในจิตใจของแจ๊คกำลังหวาดกลัวและลังเลมาก คำอธิบายไม่ใช่เื่ล้อเล่นแน่ ๆ ในหัวของเขาเหมือนกับมีตัวตน 2 ตัวตนอยู่
ตัวตนแรก กินยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งเข้าไปจะได้แข็งแกร่งขึ้น เ้าไม่สามารถฝึกฝนได้ไม่ใช่หรือไง แม้ว่าจะเ็ปทรมาน แต่เราเป็ลูกผู้ชายความเ็ปแค่นี้มันไม่สามารถทำอะไรจิตใจอันแข็งแกร่งเหมือนกับเหล็กกล้าของพวกเราได้
ตัวตนที่สอง ไม่ต้องกินยาทำลายร่างกาย 9 ครั้ง คำเตือนได้บอกแล้ว เราอาจจะตายจากความเ็ปก็ได้ แค่ความแข็งแกร่งถ้าไม่สามารถฝึกฝนวิชาได้ ให้ใช้สิ่งของอย่างอื่นได้ มันคุ้มค่าไหมที่ต้องแลกกับความเ็ป
แจ๊คหัวเราะขึ้นและพูดว่า
“ใช้ถ้าฉันไม่แข็งแกร่ง ก็จะเป็เหมือนมดปลวกในสายตาของพวกนั้น อีกอย่างหนึ่งความเ็ปแค่ไหนไม่สามารถทำอะไรคนอย่างพี่แจ๊คได้”
พอจบแจ๊คได้กลั้นหายใจก่อนหยิบยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งเข้าปากทันทีและกลืนอย่างรวดเร็ว
รสชาติของเม็ดยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งนั้นเหมือนน้ำเปล่าคือไม่มีรสชาติอะไรแค่มีกลิ่นหอมเท่านั้น แต่พอแจ๊คกลืนเท่านั้นตัวยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งเข้าไปอยู่ที่หัวใจของแจ๊ค
สิ่งต่อมาที่จะเกิดขึ้นแทบจะทำให้แจ๊คไม่มีทางลืมได้ คือร่างกายภายในของแจ๊คได้ะเิขึ้นไม่ว่าจะเป็หัวใจ อวัยวะภายใน เส้นเื เซลล์ กระดูกและอื่น ๆเหมือนกับเม็ดยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งเป็ะเิพอเขากินเข้าไปจึงเกิด็การะเิออกมาจากภายใน
ความเ็ปทรมานอันมหาศาลได้พุ่งเข้าหาจิตใจแจ๊คอย่างบ้าคลั่ง แจ๊คไม่สามารถขยับร่างกายได้เพราะชิ้นส่วนอวัยวะภายในได้ะเิออกทั้งหมด แม้แต่เสียงกรีดร้องยังไม่สามารถทำได้
หลังะเิชิ้นส่วนภายในของแจ๊คได้ทั้งหมด ถ้าแจ๊คมีพลังิญญาพอจะมองดูอวัยวะของตนเองจะรับรู้ว่าหลังจากะเิหลังจากที่กินยาทำลายร่างกาย 9 ครั้งเข้าไปได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ร่างกายส่วนที่เหลือของแจ๊คได้หายไปทั้งหมดหลงเหลือแต่เม็ดยาทำลายร่างกาย 9 ครั้ง แจ๊คไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่ความเ็ปที่แจ๊คได้รับนั้นมันฝังในความคิดตลอดไป ว่าการจะได้ร่างกายที่สามารถฝึกฝนวิชาได้มันเ็ปแค่ไหน
แจ๊คได้สติกลับขึ้นมาพร้อมกับตรวจสอบร่างกายของตนเองว่าอยู่ครบไหมและได้เรียกระบบผู้ร่วงหล่นเพื่อดูร่างกายใหม่ว่าเป็ยังไง
“ระบบผู้ร่วงหล่นฉันสามารถฝึกฝนวิชาได้แล้วใช้ไหม”
หลังคำพูดของแจ๊คได้จบลง ทันใดนั้นได้มีดวงตาหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหน้าของเขา แจ๊คใจึงส่งเสียงร้อง แต่ดวงตานั้นไม่ได้สนใจการกระทำของแจ๊ค มันปล่อยลำแสงหนึ่งมาตรวจสอบร่างกายของแจ๊คอย่างละเอียด พร้อมกับให้คำตอบ
[...... ได้]
หลังแจ๊คได้ยินคำพูดว่าระบบผู้ร่วงหล่น แจ๊คจึงเบาใจหน่อยก่อนดวงตานั้นจะหายไปราวกับว่ามันโผล่มาจากอากาศและหายไปในอากาศเช่นกัน
"ดูเหมือนร่างกายฉันจะแข็งแกร่งขึ้นมาจริง รู้สึกถึงพลังในร่างกายของตนเอง"
แจ๊คลองกำหมัดและต่อยไปด้านหน้า การต่อยของแจ๊คมีเสียงกระทบกับอากาศดังขึ้น ทำให้แจ๊ครู้ว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ
"ฉันแข็งแกร่งและสามารถฝึกฝนวิชาได้มันก็คุ้มค่ากับการทรมานอันแสนเ็ป"
"นำสิ่งของอย่างอื่นออกมาดูดีกว่าว่าแต่ละอันใช้งานยังไง ทว่าหัวกะโหลกผู้ทำความผิดเอาไว้ที่หลังสุด เพราะคำเตือนอันตรายที่สุด"
สิ่งแรกที่แจ๊คได้เลือกคือชุดแห่งความว่างเปล่าเพราะว่าแจ๊คอยากจะดูว่าชุดแห่งความว่างเปล่าเหมือนกับที่ดูในเสาหินหรือไม่และชุดแห่งความว่างเปล่าสามารถหายตัวได้ตลอดเวลา เป็อะไรที่ดีมาก ๆ
แจ๊คหยิบชุดแห่งความว่างเปล่าออกมาจากระบบผู้ร่วงหล่นทันใดนั้น ชุดแห่งความว่างเปล่าได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของแจ๊คชุดแห่งความว่างเปล่าเหมือนกับที่เห็นในเสาหินมีลักษณะสีดำทั้งชุด หน้ากาก ถุงมือ รองเท้าและผ้าคลุมสมกับที่มีพลังในการหายตัวได้ตลอดเวลาเพราะชุดแห่งความว่างเปล่าอยู่ตรงหน้าแจ๊คแต่เหมือนจะเห็นแค่เงาชุดเท่านั้น
ระหว่างที่แจ๊คกำลังสงสัยว่าสวมใส่ชุดแห่งความว่างเปล่ายังไง เพราะชุดแห่งความว่างเปล่าไม่มีรอยแยกตัวชุดมัน ทันใดนั้นมือของแจ๊คมีเืของตนเองติดอยู่กับมือก่อนชุดแห่งความว่างเปล่าจะััโดนกับเืของแจ๊ค มันได้เรืองแสงขึ้นพร้อมกับพุ่งตรงมาหาแจ๊คอย่างรวดเร็ว ตัวชุดแห่งความว่างเปล่าได้วิ่งผ่านมือและครองร่างกายของแจ๊ค ส่วนหัวมีผ้าคลุมปิดและปิดท้ายด้วยหน้ากากที่ครึ่งหน้าหัวเราะอีกครึ่งหน้าร้องไห้
"ใส่แบบนี้เอง สามารถปรับตัวให้เข้ากับฉันพอดี รู้สึกว่ามันสามารถปรับอุณหภูมิให้เข้ากับร่างกายของฉัน"
พอเข้าใส่ชุดแห่งความว่างเปล่าได้สำเร็จ สิ่งต่อไปที่แจ๊คจะทำคือการเรียนรู้วิชาก้าวเท้าสู่มิติ
{ท่าน้าเรียนวิชานี้ไหม}
"เรียน"
หลังจากพูดจบเหมือนกับมีเสียงพูดอะไรสักอย่างที่แจ๊คไม่เข้าใจ แต่เสียงพูดได้พุ่งตรงเข้ามายังภายในจิตใจของแจ๊คอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะฟังไม่รู้เื่แต่ความรู้ของวิชาก้าวเท้าสู่มิติได้เข้ามาในจิตใจของแจ๊คเรียบร้อย
แจ๊คนั่งพิจารณาวิชาก้าวเท้าสู่มิติและคิดว่าวิชานี้มันยากไปไหม
"ท่าเท้า ก้าวเท้าสู่มิติเรียนยากมาก ต้องจับััของมิติให้ได้ถึงจะสามารถเรียนรู้วิชาก้าวเท้าสู่มิติได้ เื่นี้เอาไว้ก่อนภายในคำอธิบายบอกว่ามิติอยู่ทั่วทุกหนแห่ง อยู่ที่ว่าฉันจะสามารถจับััได้ไหม"
พอรู้ว่ายังไม่สามารถเรียนรู้วิชาก้าวเท้าสู่มิติได้ทันทีแจ๊คก็เลิกสนใจวิชานี้ก่อน มาดูวิชาต่อไปมันคือกายาแห่งดวงดาว แจ๊คเรียกระบบผู้ร่วงหล่นและพูดออกไป
{ท่าน้าเรียนวิชานี้ไหม}
"ใช่"
เหมือนกับวิชาก้าวเท้าสู่มิติ ได้มีเสียงพูดของใครบางคนซึ่งแจ๊คก็ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าคือใคร คำอธิบายวิชานี้ไม่มีอะไรมากนอกคือได้รับการยอมรับจากิญญาดวงดาว
"การยอมรับจากิญญาดาวดวง ฉันคิดว่ามันคงไม่ยากขนาดนั้นใช่ไหม ไม่เป็ไรการเดินทางของฉันพึ่งเริ่มต้นขึ้นวันดีคืนดีอาจจะได้รับการยอมรับจากิญญาดวงดาว ไม่ต้องคิดอะไรมาก"
สิ่งต่อไปนั้นทำให้แจ๊คต้องปวดหัวมาก มันคือหัวกะโหลกผู้ทำความผิด ในคำอธิบายได้บอกเอาไว้ว่าสามารถฆ่าคุณได้ตลอดเวลา ไม่ใช่ว่าตนเองเรียกเธอออกมา เธอฆ่าฉันทันทีแบบนี้ไม่เอา
"แต่เธอเป็ข้ารับใช้ฉัน จะไม่เป็ไรใช่ไหม"
แจ๊ครวบรวมความกล้าก่อนจะให้ระบบผู้ร่วงหล่นนำหัวกะโหลกผู้ทำความผิดออกมา ทันใดที่หัวกะโหลกผู้ทำความผิดได้มาอยู่ในมือของแจ๊ค บรรยากาศรอบ ๆ กระท่อมได้เปลี่ยนแปลงทันทีจากความอบอุ่นกลายเป็ความหนาวเย็นไปถึงดวงิญญา มือข้างที่ถือหัวกะโหลกผู้ทำความผิดนั้นกลายเป็น้ำแข็งอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของหัวกะโหลกผู้ทำความผิดน่ากลัวมาก ๆ แจ๊คไม่มีทางเลือกแขนของเขากำลังจะกลายเป็น้ำแข็ง แจ๊ครีบใช้ทันที
{ปลดปล่อยผู้ทำความผิด}
{คำเตือน ต้องระวังให้มาก}
แค่คำเตือนทำให้แจ๊คขนลุกได้ถึงขนาดนี้ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างได้สายเกินที่จะหยุด อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
หัวกะโหลกผู้ทำความผิดได้ลอยออกไปจากมือแจ๊คและมาหยุดตรงหน้าของแจ๊คก่อนจะกลายมาเป็ผู้หญิงที่เ็าหน้าตามองไม่ชัดแต่รู้ว่า มีดวงตาสีฟ้า ผมสีฟ้าเหมือนกันและผมยาวถึงหลัง ร่างกายของเธอทำให้แจ๊คไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนเหมือนกับเธอเป็ิญญา แม้จะไม่สามารถดูเห็นได้ชัด ๆแต่แจ๊ครู้ว่าเธอนั้นสวยงามมาก ๆ
ผู้หญิงคนนั้นลืมตาขึ้น แรงกดดันอันมหาศาลได้พุ่งตรงมาทางแจ๊คอย่างรุนแรง ทำให้ขาของเขาอ่อนลง ผู้หญิงคนนั้นแค่นเสียงก่อนจะหายไปจากสายตาของแจ๊คและสิ่งต่อมาทำให้แจ๊คต้องกรีดร้องเพราะแขนขวาของเขาถูกตัดจนขาด
อ่า!!!!!
แจ๊คร้องอย่างเ็ปเพราะแขนถูกตัดขาด ราวกับว่ากระท่อมแห่งนี้รู้งานมันมีพลังงานบางอย่างที่แจ๊คไม่สามารถมองเห็นได้วิ่งมาตรงาแของแจ๊คจำนวนมาก แขนที่ถูกตัดขาดไปได้ทำลายตนเองและแขนของแจ๊คได้งอกมาใหม่
แจ๊คกำลังจะหันไปด่าผู้หญิงคนนั้นว่าอยู่ ๆก็มาฆ่ากันเลยหรือไง ไม่พูดคุยกันหน่อยหรือยังไง แต่แจ๊คได้ยินเสียงของระบบผู้ร่วงหล่นก่อน
{ข้ารับใช้ทำลาย เ้านาย บทลงโทษ สายฟ้าแห่งความตาย}
สิ้นสุดเสียงระบบผู้ร่วงหล่น แจ๊คได้ยินเสียงคำรามของสายฟ้าหลายสิบเส้นก่อนจะมีสายฟ้าสีดำพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าฟาดใส่ผู้หญิงที่ทำร้ายแจ๊คทันที
อ่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หญิงสาวคนนั้นกรีดร้องอย่างเ็ปทรมาน ไม่ถึง 5 นาที สายฟ้าได้หายไปพร้อมกับร่างกายที่เป็กึ่งิญญาของหญิงสาวได้รับความเสียหายแต่ในเวลาต่อมาร่างกายของเธอได้กลับมาเป็ปกติเหมือนว่าเธอจะได้รับพลังชีวิตจากกระท่อมผู้นำพาแห่งความมืดเหมือนกันผู้หญิงคนนั้นได้มองแจ๊คด้วยสายตาที่เ็า
การมองของผู้หญิงคนนั้นทำให้แจ๊คขนลุกไปทั่วทั้งตัว ราวกับว่าถูกแช่แข็งทั้งร่างกายและดวงิญญา สักพักหนึ่งแจ๊คได้สติขึ้น
ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็ข้ารับใช้ ฉันคงไม่ตายด้วยน้ำมือคนอื่นแน่ ๆแต่ความสัมพันธ์ตอนแรกอาจจะไม่ดี พอรู้จักกันมากขึ้นความสัมพันธ์อาจจะดีขึ้นมา
"สวัสดีครับ ผมชื่อแจ๊คครับ"
แจ๊คเริ่มต้นการทักทายไปหาหญิงสาวทันที ผู้หญิงคนนั้นยังมองแจ๊คด้วยสายตาที่เ็าไม่เปลี่ยนและได้ตอบกลับมา
"หู่เสวีย"
"ฉันจะแค่ป้องกันนายจากอันตรายที่ถึงชีวิตเท่านั้น อย่างอื่นไม่ต้องสนใจฉัน"
พอพูดจบหู่เสวียได้หายตัวไป แต่แจ๊ครู้ว่าหู่เสีวยยังอยู่ข้าง ๆ ตนอยู่เป็เพราะระบบข้ารับใช้เปล่าไม่รู้แต่แจ๊คสามารถรับรู้ตำแหน่งของหู่เสวียได้
"ครับ ๆ "
หลังจากที่เห็นหู่เสวียหายไป ทำให้แจ๊คนึกขึ้นเวลาที่ต้องไปดวงดาวขนาดเล็กว่าเหลือเท่าไร แจ๊คจึงเดินไปหาก้อนหินตรงกลางห้องทันทีเพื่อดูเวลาให้แน่ใจ ปรากฏว่าเหลือเวลาไม่มาก
{เหลือเวลาอีก 1 ชั่วโมงในการไปที่ดวงดาวขนาดเล็ก 3659}
"ระหว่างการทำลายร่างกายของฉันกินระยะเวลาไปถึง 1 เดือนเยอะมาก แต่ทุกสิ่งทุกอย่างได้จัดการเรียบร้อยละ ได้เวลาออกเดินทาง"
แจ๊คได้กดก้อนหินนั้นไปทันทีและมีตัวเลขปรากฏขึ้น
{นับเวลาถอยหลัง 3 2 1 ...}
{ขอให้เดินทางปลอดภัย}
สติของแจ๊คได้ดับลงไปพร้อมกับข้อความที่ดังขึ้นมาและไม่รู้ผ่านไปเท่าไร แจ๊คได้ยินเสียงอันเ็าของหู่เสวียดังขึ้น
"ตื่นได้แล้ว!!!!!"
เสียงของหู่เสวียที่ะโข้างหูทำให้แจ๊คใพร้อมตื่นขึ้นมาทันที ก่อนจะพบกับสิ่งที่น่าใคือศพหมีดำถูกแช่แข็งที่มีขนาดใหญ่ถึง 4 เมตร
แจ๊คอยู่ในระหว่างละเมอคิดว่าตนเองอยู่ไหน คิดออกมาว่าตนต้องทำภารกิจแรกและหันไปรอบ ๆ เจอกับต้นไม้สูงจำนวนมากถึง 2-3 เมตรที่มีความสมบูรณ์มากกว่าที่ต้นไมู้่บนโลกของแจ๊คเสียอีก ต้นไม้แต่ละอันสะท้านกับแสงอาทิตย์ยามเช้าซึ่งสวยงามมาก
แจ๊คถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เบามาก
"มาถึงแล้วดวงดาวขนาดเล็ก อันดับที่ 3659"