ความรักครั้งสุดท้าย [จบ]

    บทที่ 27 ความจริง

    หลังจากออกมาจากโรงแรมของกานต์

    อย่างแรกที่เธอต้องทำคือเธอต้องเอาคีย์การ์ดไปคืนธามวัตที่เดิม!

    จะทำยังไงดี ห้องพี่ธามล็อคอยู่ตลอด!

    แม่บ้าน!! แม่บ้านทำความสะอาดตอนไหนกันนะ

    มีนาขับรถมาจอดเรียบร้อย เดินตรงเข้าไปหาคุณพงศกร

    "คุณพ่อเป็๞ยังไงบ้างคะ ยังมีอาการเจ็บที่หลังอยู่มั้ยคะ" มีนาเอ่ยถามคุณพงศกรที่นั่งบนรถเข็น

    "ไม่ค่อยปวดแล้วลูก แค่รู้สึกจี๊ดๆนิดหน่อยเอง" คุณพงศกรตอบสีหน้ายิ้มแย้ม

    "เอ..ปกติแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดชั้นสองตอนไหนหรอคะคุณพ่อ มีนาจะได้ไม่รบกวนเวลาของแม่บ้านค่ะ" มีนาเอ่ยถาม

    "อ้อ ปกติเขาทำทุกวัน ชั้นสองจะเป็๲๰่๥๹บ่ายนะลูก" คุณพงศกรตอบ

    พรุ่งนี้ตอนบ่าย! เธอต้องกลับบ้าน!

    เช้าวันรุ่งขึ้นมีนารีบไปร้านซ่อมกล้องวงจรปิด

    เธอลางานวันนี้ทั้งวันเพราะ๰่๭๫เช้ามาเคลียร์เ๹ื่๪๫กล้องและตอนบ่ายเธอต้องกลับบ้านก่อนที่ธามวัตจะกลับมา

    มีนาจอดรถข้างทางและเดินเข้าไปในร้าน

    "สวัสดีค่ะ ช่วยดูกล้องตัวนี้ให้หน่อยได้มั้ยคะ ว่าเราจะเอาภาพจากกล้องวีดีโอนี้ออกมายังไง" มีนาเอ่ยอย่างตื่นเต้นพร้อมยื่นกล้องที่เธอดึงออกจากนาฬิกาตั้งโต๊ะเรือนนั้น

    ช่างซ่อมผู้ชายคนหนึ่งรับไปดู

    "กล้องตัวนี้เป็๞รุ่นที่เชื่อมต่อกับมือถือนะครับ" ช่างเอ่ย

    "หมายความว่ายังไงคะ" มีนามีสีหน้าสงสัย

    "ถ้าจะดูภาพจากกล้องนี้ต้องดูจากมือถือที่เชื่อมต่อไว้ครับ" ช่างพูดพร้อมคืนกล้องให้มีนา

    หมายความว่าเธอต้องหาโทรศัพท์ที่เชื่อมต่อไว้

    แล้วโทรศัพท์ใคร? เครื่องไหน?

    ของพี่ธามก็ไม่น่าใช่ เขาไม่น่าจะรู้ว่ามีกล้องติดอยู่ในห้อง

    ของพี่กานต์ก็ไม่น่าใช่ ถึงเขาจะมีคีย์การ์ด แต่ถ้าเขารู้ว่ามีกล้องคงส่งให้ตำรวจแล้ว

    และกล้องคงจะไม่อยู่ตรงนั้น

    หากเ๯้าของกล้องยังมีชีวิตอยู่!!

    พี่น้ำฟ้า!

    แล้วโทรศัพท์เธออยู่ที่ไหน!!

    พี่ฟ้า๠๱ะโ๪๪ระเบียงในห้องเป็๲ที่สุดท้าย

    เพราะฉะนั้น มือถือของเธอต้องอยู่ในห้อง!

    หมายความว่า...

    เธอต้องกลับไปที่ห้องนั้นเพื่อหามือถือ!!

    อีกครั้ง!

    ฉันยอมแพ้ดีมั้ย หือออ!!

    ๰่๥๹บ่ายที่มีนากะว่าจะเอาคีย์การ์ดไปคืน

    กลายเป็๞ว่าตอนนี้

    เธอมายืนอยู่หน้าคอนโดอีกครั้ง!!

    คุณพระคุณเ๯้าคุมครองมีนาอีกรอบนะคะ

    มีนากำพระที่ห้อยคอแน่น

    ยกขึ้นไหว้เหนือหัวพร้อมพนมมือ สาธุ!!

    ตอนนี้เธอมายืนอยู่หน้าห้อง '2020'

    เหมือนภาพแดจาวูยังไงยังนั้น

    จะมีคนบ้าที่ไหนที่มาที่คนตายแบบนี้สองวันติด

    ก็เธอนี่ไง!!!

    มีนาแนบคีย์การ์ดลงไป

    ตึ๊ด~

    สภาพห้องยังเหมือนเมื่อวานไม่เปลี่ยน

    เธอเดินเข้ามาข้างในปิดประตู

    ตึ้ง!

    มีนาเดินไปหยุดอยู่ตรงกลางห้อง

    กวาดตามองไปรอบๆ 

    เริ่มจากตรงไหนก่อนดี

    เธอเดินออกไปเปิดประตูตรงระเบียง

    แอ๊ดดดดด

    ตรงระเบียงว่างเปล่า มีแต่เศษใบไม้และฝุ่นเต็มไปหมด

    มีนาหันหลังกลับมามองในห้อง

    มองไปที่โซฟา ใต้โต๊ะกินข้าว ใต้ทีวี ไม่มี!

    ถ้าอย่างนั้น ห้องนอนสองห้องนั้น

    มีนากำลังจะเดินละออกจากระเบียง

    ลมเย็นพัดพาดเธอไปอย่างช้าๆ

    พริ้ว~

    มีนาตัวแข็งทื่อ หลับตาปี๋!!

    ไม่นะ พี่ฟ้ามีนามาดี ช่วยมีนานะคะ!

    มีนายกมือขึ้นมาพนมพร้อมกำพระที่ห้อยมาแน่น!

    อยู่ๆ ลมนั้นก็หายไป...

    เธอค่อยๆลืมตา ทุกอย่างดูปกติ

    มีนารีบเดินกึ่งวิ่งออกมาแล้วตรงเข้าไปที่ห้องนอนแรก

    เธอค้นทุกอย่างทั้งในลิ้นชัก ตู้ ใต้เตียง ไม่มี!

    มีนาย้ายมาห้องนอนที่2 ห้องนอนใหญ่

    ไม่มี!

    เธอยืนอยู่กลางห้องนอนใหญ่หรือเธอจะมาเสียเที่ยวอีก!

    มีนากำลังจะก้าวออกจากห้องนอน

    ตึ้ด~

    อีกแล้ว!! โอยยย ทำไมมันแดจาวูขนาดนี้

    ซวยซ้ำซวยซ้อน!!!

    มีนารีบหลบในห้องนอนใหญ่อย่างเงียบเชียบ

    ปิดเสียงโทรศัพท์มือถือและการแจ้งเตือนทุกอย่าง!

    เสียงฝ่าเท้าของคนเดินเข้ามาที่ห้องโถงตรงกลาง

    "ฟ้า" 

    เสียงพี่กานต์อีกแล้ว

    สงสัยอารมณ์ค้างที่เราไปขัดเมื่อวาน

    เวรกรรมแท้ มีนา! เห้ออออ!

    "กานต์ขอโทษนะฟ้า" เสียงกานต์เริ่มสะอื้น

    มีนาเริ่มเอะใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

    กดบันทึกเสียง!!

    "กานต์คิดถึงฟ้ามากนะ"

    "กานต์หลบไปอยู่อเมริกาก็ไม่ได้ช่วยให้ลืมฟ้าเลย"

    "มีแต่จะทำให้คิดถึงฟ้ามากขึ้นทุกที"

    "ทำไมทุกอย่างมันต้องเป็๲แบบนี้"

    "เราเกือบจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว!!"

    กานต์สะอื้นไห้อย่างหนัก!!

    มีนาสะดุ้ง! หมายความว่ายังไง??

    พี่กานต์! พี่ฟ้า!

    "กานต์รักฟ้า! รักฟ้ามากๆ!"

    "และกานต์ก็รักลูกของเรามากนะฟ้า"

    ไม่จริง!! นี้มันอะไรกัน!!

    ลูก! ลูกของพี่กานต์!!!

    พี่ฟ้ากับพี่กานต์แอบคบชู้กัน!!!!!

    มีนาแทบลืมหายใจ!

    กานต์นั่งร้องไห้อยู่นานกว่าสิบนาที

    เขาสูดหายใจเข้าและ

    กำลังเดินออกไปที่ตรงประตู

    จู่ๆ เขาก็หยุดเดิน

    เสียงฝ่าเท้าเปลี่ยนทิศทาง

    เขากำลังเดินมาทางนี้!

    แอ๊ดดด~

    เสียงประตูห้องนอนใหญ่ถูกเปิดออก

    ซวยแล้ว!

    เธอจะใช้มุขไหนดี ถ้าเธอโทรหาเขาอีกรอบ

    เขาต้องสงสัยแน่ๆ โอยย เธอโดนจับได้แน่ๆ

    กานต์ค่อยๆก้าวเท้าเข้ามาในห้อง

    ตึก

    ตึก

    มีนาแอบอยู่ข้างเตียงด้านใน

    หลับตาปี๋! ช่วยด้วย! ใครก็ได้!

    มีนาได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ

    ครื้ด ครื้ด

    กานต์หยุดชะงัก!!

    เขาก้มลงมองโทรศัพท์มือถือ และกดรับ

    "ว่าไง ไอ้ธาม" กานต์ตอบเสียงเรียบ

    "อืม เย็นนี้หรอ ได้สิวะ กูกำลังอยากเจอมึงพอดีเลย" กานต์เปลี่ยนเป็๲เสียงสดใส

    ไอ้คนหลอกลวง!! มีนาสบถในใจ

    กานต์เดินออกจากห้องไป

    ตึ้ง!

    มีนายังอึ้งกับคำพูดกานต์เมื่อกี้

    ไม่จริงใช่มั้ย พี่กานต์พี่ฟ้า

    หักหลังพี่ธาม!!