ผมนอนอย่างหมดอะไรตายอยาก อยู่ที่กองพัน วันๆไม่ได้ทำอะไร นอกจากเข้าเวรยาม ตามจุดต่างๆ หันไปดูตรง ปลายเท้าเห็น เพื่อนผมตั้งวงเล่นการพนันกัน เสียงสนทนา สวนกันไปมา
โซโซ :ไอ่บาจ่อไอ่ห่ามึงโกงใช่ไหม...!
บาจ่อ :โถ่ๆๆๆเด็กน้อยเล่นไม่ได้แล้วอย่าร้องสิ555
พ๊ะเด๊ะเด็กหนุ่มจากศูนอพยพ สบดภาษาอังกฤษออกมา
พ๊ะเด๊ะ: เชรด! Fucking .! กูไม่เล่นแล้ว แม่ง!
บาจ่อ : แหม่ๆ กูอยากโดดถีบหน้าฝรั่งเหลือเกินว่ะ555 กะแดะพูดฝรั่ง
ทุกคนในวงขำหัวเราะคิคัก ผมลุกขึ้นนั่งมองไปรอบๆ ด้านซ้ายผม ก็เห็น อาผิ่ว นั้งแงะเล็บขบ
"ไอ่ จ่อวี ไปไหน" ผมพูดถามพวกที่นั่งอยู่แถวนั้น
"มันคงไปหาเก็บดอกไม้ตามพาสาตุ๊ดละม้างง"บ่าจ่อพูดพรางสับไพ่ไปพราง สักพักมีนกหวีดเสียงดังขึ้น ปี๊ดดดดด!... พวกผมหยุดกิจกรรมทุกอย่างกระโจนออกจากกระท่อมพัก วิ่งกรูกันไปที่สนาม ผู้พันของพวกเราพูดสั่งการ กับผู้กองทั้ง5คน พวกผมกองร้อยที่2มี 80 คน ได้แต่ยืนรอ
ร้อยเอก หล่องเอจ๋อง ผู้บังคับกองร้อยของพวกเรา ชายเตี้ยอายุ30ต้นๆผิวสีแทน ใบหน้าจริงจังตลอดเวลา
ประมาณ เกือบชั่วโมง
ผู้กองของพวกเขาก็เดินมา "เอารถจี๊ปออก ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลังขนาด 82 เอามา10กระบอก จรวจrpg เอามาเยอะๆ ปืนเล็กยาว ะุ ให้ใว!
รับทราบไหม !!? "ทราบครับ!! เสียงพวกเราตอบด้วยความหนักแน่น เราต่างวิ่งไปหยิบอาวุธประจำกาย ปืนm16a1 กระชับในมือแน่น ผมหันไปที่เพื่อนๆเห็นบ่าจ่อ กำลังบรรจงยัดะุ ปืนm79 ใส่ลงในเอี้ยมะุ พร้อมบ่นพึมพำ "ไอ่ห่าเอ้ยอะไรว่ะเนี่ย" จ่อวีหญิงในร่างชายตอบไปว่า "พวกไอ่หม่อง(ทหารบกพม่า) เข้าตีฐานทหารราบกะเหรี่ยงKIA แล้วละสิ"
โซโซ ที่กำลังเติมน้ำใส่กระติกส่วนตัวเอ่ยถาม" ที่ไหนว่ะอีจ่อวี "กูจะรู้ไหมละ" เสียงจ่อวีตะหวาดใส่
โซโซได้แต่ทำหน้าจ๋อยเพราะไม่เคยเถียงชนะจ่อวี
ทุกคนเตรียมของเสร็จก็กระโจนขึ้นรถ เวลาบัดนั้นบ่าย 3 แก่ๆ รถทุกคันสตาร์ทเครื่องวิ่งด้วยความเร่งรีบ พวกเราขับลัดเลาะถนนดินกลางป่ามาจน 2ทุ่มกว่าๆ ด้วยระยะทางที่กันดารแล้วลำบากต่อการใช้ยานพาหนะเลยทำให้การขนส่งกำลังล้าช้ากว่าการใช้ ฮ.
ระยะห่างออกไปสิบกว่าโล เราได้ยินเสียง ะเิ เสียงปืนกล ดังมาเป็ระยะๆ ผมหัวใจเต้นแรง จนมือไม้สั่นไปหมด ทุกคนก็ไม่ต่างจากผม เพื่อนๆต่างเงียบ คนในรถกะบะเงียบกริบ เหมือนนัดกันเอาใว้ เราเริ่มเข้าไกล้เสียงปืนเสียงะเิเข้าเลื่อยๆ ตึ่ม!...ปั่ง...ปั่งๆๆๆ..ตึ่มๆๆๆๆ เสียงะเิปนเสียงปืนเล็กยาว ดังสลับกันไป ผู้หมวดของเราพูดขึ้น
"เช็คอาวุธปืน"เสียงของผู้บังคับหมวดออกคำสั่งให้พวกเราตรวจเช็คอาวุธก่อนเข้าแนวรบ
พวกเราต่างก้มหน้าก้มตาเช็คอาวุธประจำกายอย่าง ลวกๆมือไม้สั่นไปหมด ผมก้มดู สายสะพายแม็กกาซี ที่พาดบ่าของผม เปิดตัวเป๊ก แล้วดึงแม็กกาซีน m16 ขนาด20นัดขึ้นมา ผมจับแม็กกาซีน เคาะกับประกับปืน2ทีเบาๆ เพื่อให้สปริงดันะุขึ้นมา ถ้าคนเคยใช้ปืนพวกนี้พวกท่านก็น่าจะเคยผ่านกันมาบ่างไอ่การเคาะ แม็กกาซีน
พวกผมเตรียมอาวุธเสร็จ รถก็จอดพวกผมกระโจนลงรถกัน มาเรียงแถว ผู้กอง สังการทันที
"แยกออกเป็หมวด หมวด3 ตีทางปีกซ้ายของเนิน หมวด4เข้าตีทางปีกขวา ปฎิบัติ!" พวกเราแยกเป็หมวด โดยหนึ่งหมวดมี 20คน ผม โซโซ ผะเด๊ะ อยุ่หมวด4 ส่วนอาผิ่ว จอวี บาจ่อ อยู่หมวด3 ทุกคนแยกกันตามคำสั่ง ผมวิ่งตาม จ่าอาน ไปแถวนั้นมีแต่ลอยลูกปืน ต้นไม้ที่ผมเดินผ่าน บางต้นก็หักเพราะแรงะเิจากปืนใหญ่ 10นาทีก็ถึงเป่าหมาย เราอยู่ห่างจากแนวยิงทหารพม่าเกือบ100เมตร เราทั้ง20 วางตัวเงียบ จ่าสั่งให้พล ยิงจรวดทั้ง4คน เรียงแถวหน้ากระดาน ผมในตอนนั้นได้แต่กำปืนแน่น ตัวสั่น เสียงจ่าพูดว่า "ยิง"
ฟูวววว...หวี๊ดดดด!!! ตูม!! เสียงหวีดของหางนำทิศของจรวจRPG7 ทั้ง4กระบอก แหวกอากาศพุ่งไปเสียงลูกตรวจพุ่งแหวกอากาศบาดแก้วหูเป็อย่างมาก ก่อนจะมีกระทบเป่าหมาย เสียงะเิดังปานฟ้าผ่า ตึ๊ม!ๆๆ"เอามันเลย!!!"
เสียงจ่าะโออกคำสั่ง ทุกคนวิ่งลุยเข้าไปอย่างบ้าดีเดือด ผมหันไปดูด้านหลังก็เห็นไอ่โซโซถือปืนเกรง หลับตาปี้ ผมตบบ่ามันด้วยความแรง
แล้วะโใส่หูมัน "โซ บุก!ตามจ่าไปเร็ว" เรา2คนวิ่งตามจ่าไป เบื้องหน้าประมาณ30เมตร มีทหารพม่าหลายสิบคน นอนอยู่ อีกสิบกว่าคนยิงสวนมาผมกระโจนหมบตรงโคนต้นไม้ จังหวะนั้นปลดเซฟตีปืน แล้วยิงเป็ชุด ไปทางที่มีแสงปืน หัวใจเต้นจนแทบหลุดออกมา ประมาน5เมตรด้านข้างหารของพวกเรา1นายเจอะุเจาะเข้าที่เบ้าตา ทะลุออกท้ายทอย นอนตะแคงอยู่ ผมกัดฟันแล้วหันมายิงต่อ ปังๆๆๆ ก๊อก...ครึ่ม!! เสียงm79ของฝ่ายเรายิงอัดเข้าไปในความมืด เสียงจรวจ rpg ของพวกเรายิงเป้าละยะๆ ผมรู้ตัวอีกทีะุผมก็หมด ผมรีบถอดแม็กกาซี แล้วหยิบมาเปลี่ยนใส่ปืน แล้วตบที่ปุ่มลูกเลื่อนปืน1ที แล้วก็ยิงต่อ เสียงปืนค่อยๆเบาบ้างลง จนเงียบ จ้าสั่งให้พวกเราตรวจเครียรพื้นที่ พวกผมกระชับปืนแน่น ค่อยๆเดินช้าๆไปดู จุดปะทะ เห็นศพ ทหารพม่านอนตายอยู่2คนสภาพถูกยิงที่หัว1คน ส่วนอีกคน ถูกยิงที่หน้าอก ผมหันไปทางซ้าย ปรากฏ เห็นกองเนื้อคนส่งกลิ่นคาวคลุ้ง ท่านผู้อ่านครับ กองเนื้อหมูบะช่อที่เห็นคือศพของคนที่โดนจรวดอาพีจี เข้าเต็มๆแน่ๆ กองเนื้อเหมือนหมูบะช่อ ไม่มีผิด เสียงผู้กองดังมาจาก วิทยุของจ่า "หมวด3ถึงหมวด4...สถานการณ์เป็ไง..." จ่าผมกดวิทยุกรอกคำพูดลงไป "หมวด4 ถึงหมวด3 3ศพ มีลอยเืกับลอยลาก คาดว่าพวกมันคงถอยล่นไปทางแม่น้ำ เปลี่ยน... " เสียงผู้กองดังมาจากวิทยุ "รายงานยอดสูญเสียด้วย " จ่ามองไปรอบๆพร้อมกับบอกตอบกลับ "ฝั่งเราตาย1 เจ็บ4 เปลี่ยน.."
เสียงผู้กองตอบกลับมา "หมวด4ขึ้นมารวมกันผมเนิน เปลี่ยน.." "รับทราบ.." จ่าบอกพวกเราให้หามศพเพื่อน ขึ้นไปรามพลบนเนิน .