เธอยังคงจับตาดูเขาบริกรผู้หล่อเหลาคนนั้นซึ่งเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงแขกอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งผู้ชายในกลุ่มนี้มีอยู่คนหนึ่งซึ่งเตะตาแอนเนทท์เข้าอย่างจังชีพจรเต้นรัวเร็วขึ้นด้วยแรงแห่งความสนใจ ดวงตาเป็ประกายขึ้นมาทันทีเขาผู้นั้นอยู่ในกางเกงอาบน้ำสีดำส่วนที่นอกจากนั้นคือเรือนกายสีคล้ำราวรูปปั้นทองแดงด้วยฤทธิ์แดด เขาเป็คนร่างสูงสูงกว่า 6 ฟุตเล็กน้อยไหล่กว้างสะโพกแคบแบบชายชาตรีเต็มตัว
ในลักษณะที่นั่งเอี้ยวข้างนั้นแอนเนทท์มองเห็นเสี้ยวหน้ารูปสี่เหลี่ยมได้ถนัด หน้าผากลาดจมูกโด่งงามสันกรามแข็งแกร่ง รังสีแสงแห่งดวงอาทิตย์ต้องประกายบนเรือนผมสีน้ำตาลเข้มทำให้ดูเป็สีทองแดงแอนเนทท์ลองคำนวณอยู่ในใจว่าอายุอานามของเขาคงอยู่ในวัยประมาณ 30สัญชาตญาณแกร่งกร้าวปรากฏอยู่ในรูปลักษณ์สายตาของเธอยังกวาดเลยไปยังมือซ้ายของเขาซึ่งว่างเปล่าปราศจากแหวนแต่งงาน...หรือแหวนที่ใช้เป็เครื่องประดับใดๆทั้งสิ้น ซึ่งหมายถึงว่าเขายังมิได้มีพันธะอะไรกับใครเลย
“ฉันไม่เข้าใจจริงๆ นะว่าทำไมพี่ถึงชอบพินิจพิเคราะห์ผู้ชายนัก”มาชาถอนหายใจ
“ที่พบๆ มาแล้วเขาก็ให้ความสนใจพี่ด้วยน่ะยังไม่จุใจอีกหรือ?”
ถ้าเป็เมื่อสัก2 นาทีก่อนหน้านี้ แอนเนทท์อาจจะให้คำตอบปฏิเสธกับน้องสาวก็ได้เธอฉลาดพอที่จะปล่อยให้ความคิดเลื่อนลอยไปตามลำพังในวัย 19ย่าง 20 เช่นนี้ เธอออกเดตบ่อยครั้งแต่ไม่เคยยเสแสร้งแม้แต่กับตัวเองว่าจะคิดจริงจังกับเพื่อนชายที่มาติดพันคนใดเลยแอนเนทท์ออกจะมั่นใจในตัวเองอยู่ว่าเมื่อใดที่เธอจะได้พบผู้ชายคนที่ “ถูกใจ”แล้วเมื่อนั้นสัญชาตญาณจะเป็ผู้บอกออกมาได้ในทันทีและขณะนี้รู้สึกว่าสัญญาณนั้นจะดังขึ้นกรีดเตือนอยู่อย่างบ้าคลั่ง
“ใช่” เธอตอบ
“ฉันก็เคยพบคนที่เรียกความสนใจจากฉันได้อยู่ถ้าจะพูดกันตามความเป็จริงแล้วฉันก็กำลังมองเขาอยู่ในตอนนี้ไงล่ะ”น้ำเสียงที่พูดกับน้องสาวนั้นสงบเคร่งขรึมยิ่งนัก
“อะไรนะ?” มาชากะพริบตาถี่ๆเพราะไม่คาดว่าจะได้รับคำตอบแบบนั้นมือตกลงข้างตัวเมื่อมองตามสายตาของแอนเนทท์ไป
“ใครกันน่ะ?”
“ก็...ผู้ชายยคนที่นุ่งกางเกงอาบน้ำสีดำนั่นไง”น้ำเสียงของแอนเนทท์เจือความตื่นเต้นอยู่
มาชาซึ่งยังมองเขาอยู่ถามขึ้นว่า
“ก็เขาเป็ใครเล่า?”
“ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน”
แอนเนทท์ตอบด้วยสุ้มเสียงใช้ความคิดเพราะรู้สึกว่ามันเป็หน้าที่ที่จะต้องหาความรู้ในเื่นี้ให้ได้เสียแล้ววาจาเปิดเผยของพี่สาวทำให้มาชารู้สึกอึดอัดขึ้นมาและรู้สึกว่าสายตาที่สำแดงความไม่สบายใจของพี่สาวกำลังมองมา
“พี่ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเขาสักหน่อย” น้ำเสียงของเธอเหมือนจะต่อว่า
แอนเนทท์มองน้องสาวอย่างอดทน
“แต่พนันกันก็ได้ว่าฉันจะต้องรู้”
เธอตวัดสายตากลับไปมองบุรุษผู้มีเรือนร่างเรียกร้องความสนใจคนนั้นท่าทางของเขาบอกความเป็ผู้ชายเต็มตัวอย่างไม่จำเป็ต้องพิสูจน์เขากำลังพูดอะไรบางอย่างอยู่กับผู้หญิงในกลุ่มแอนเนทท์ไม่อาจจะได้ยินถ้อยคำเ่าั้ได้แต่สายลมก็ได้พัดพาสำเนียงพูดที่ทุ้มห้าวมาสู่หูเธอชอบเสียงเขานักเพราะมันสามารถสร้างความสะท้านะเืได้ทั่วกายเหมือนผ้ากำมะหยี่เนื้อหยาบที่คลุมลงบนนวลเนื้อเปลือยเปล่า
ผู้ชายในชุดเครื่องแบบปรากฏขึ้นในคลองจักษุเป็การขัดจังหวะของสายตาบริกรหนุ่มผมสีบลอนด์คนเดิมนั่นเองเขากลับมาพร้อมด้วยเครื่องดื่มที่เธอสั่งสมองอันชาญฉลาดเริ่มลงมือทำงานทันทีเธอต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้มกว้าง
“ไปไม่นานเลยนะคะ” เธอว่า
“ครับเป็ส่วนหนึ่งของงานบริการเพื่อที่จะให้แขกของโรงแรมมีความสุขน่ะครับ”
แววในดวงตาของเขาบอกความหมายเลยไกลไปจากหน้าที่ด้วยซ้ำขณะที่ส่งแก้วชาดำเย็นให้มาชา และเดินอ้อมเก้าอี้นอนมาส่งแก้วให้แอนเนทท์
“ขอบใจมาก” เธอวางแก้วลง เอื้อมไปรับบิลล์มาเซ็นชื่อพร้อมด้วยหมายเลขห้อง
“เออ...ผู้ชายคนนั้นน่ะใครกันะ?” เธอถามด้วยท่าทางเหมือนไม่ยินดียินร้ายเท่าใดนัก
“คนที่นุ่งกางเกงสีดำน่ะ หน้าตาเขาคุ้นๆ แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน” เธอพูดปดซึ่งหน้า
“คุณคงหมายถึงโจชัว ดีนแน่” บริกรชื่อเครกตอบ
แอนเนทท์ระมัดระวังสายตาที่มองแต่เฉพาะใบหน้าของเครกรู้อยู่ว่ายิ่งเธอให้ความสนใจในตัวเขามากเพียงไร ก็สามารถจะรู้รายละเอียดต่างๆของบุคคลที่สนใจมากขึ้นเท่านั้น
“เอ...ฉันเคยได้ยินชื่อเขาจากที่ไหนมากก่อนนะนี่?” เธอแสร้งขมวดคิ้วนิ่วหน้าอย่างใช้ความคิด
“ก็คงเยอะละครับ เพราะเขาเป็เ้าของโรงแรมนี้ตระกูลดีนน่ะเป็สกุลเก่าแก่ที่ร่ำรวยที่สุดในนอร์ธ คาโรไลน่านี่”
เครกอธิบายอย่างเต็มอกเต็มใจที่จะสร้างความประทับใจให้บังเกิดกับแอนเนทท์ว่าเขาก็เป็คนหนึ่งที่รู้จักพวกเศรษฐีดี
“จริงหรือคะ?” เสียงของเธอเบาลงตวัดสายตามองไปทางโจชัวดีนแวบหนึ่งศีรษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมสีดำของเขาผู้นั้นกำลังโน้มต่ำลงไปหาแม่สาวผมแดงในชุดบิกินี่
“เมียเขาก็ท่าทางเป็คนสวยคนหนึ่งเชียวนะ”
“โอ๊ะ...นั่นไม่ใช่เมียเขาหรอกครับ” เครกรีบพูดมิได้สังเกตเห็นรอยยิ้มอ่อนๆที่บอกถึงความพึงใจฉาบขึ้นบนใบหน้าของแอนเนทท์
“โจชยังไม่ได้แต่งงานเลยครับผมพูดจากการที่เห็นผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่มารับประทานอาหารค่ำกับเขารู้สึกว่ามันก็ยากเหมือนกันถ้าจะตัดสินใจ”
“ฉันก็พอจะมองเห็นภาพละว่าที่เขาจะต้องทำก็คงแค่กระดิกนิ้วเล่นเท่านั้น”
แอนเนทท์ยกแก้วชาดำเย็นขึ้นจิบก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นยิ้มให้บริกรหนุ่มซึ่งเครกก็รีบเปิดยิ้มกว้างรับทันที
“คุณบอกว่าเขาพักอยู่ที่โรงแรมนี้ด้วยใช่ไหม?”
“ครับ เขามีห้องชุดส่วนตัว”
“โอ้โฮ...สะดวกจังนะคะ” แอนเนทท์หัวเราะแ่ลึกอยู่ในลำคอ
“จริงทีเดียวละครับ”
เครกตอบอย่างเอาใจแต่ที่แอนเนทท์กำลังคิดอยู่ก็คือมันช่างสะดวกสำหรับเธอเสียนี่กระไรนอกเหนือจากความสะดวกสบายทั้งหลายทั้งปวงที่โจชัว ดีน จะได้รับบริการจากเ้าหน้าที่ของโรงแรมอีกโสดหนึ่งเสียงแขกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมสระร้องเรียกบริกรขึ้นซึ่งทำให้เครกยิ้มออกมาอย่างเสียดาย
“ขอตัวก่อนนะครับแล้วจะกลับมารับใช้ใหม่”
“สวัสดี” แอนเนทท์มองตามร่างที่เดินห่างออกไปและแล้วก็เบือนหน้ากลับมามองมาชา
“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าจะต้องรู้เื่ของเขาให้ได้”
มาชามองตอบพี่สาวอย่างไม่มั่นใจนักเป็แววที่ยังบอกความแคลงใจอยู่มาก
“ฉันไม่เห็นว่าพี่จะได้อะไรขึ้นมาเลย ใช่...พี่อาจจะรู้จักชื่อเขารู้ว่าเขาพักอยู่ที่ไหนและกับความจริงที่ว่าเขายังไม่ได้แต่งงาน...แต่ผู้ชายแบบโจชัว ดีนน่ะเขาอยากจะได้ผู้หญิงคนไหนก็ย่อมจะได้อยู่แล้วพี่เป็คนพูดคำนี้เองนะ”
มาชาพูดเหมือนจะเตือน
“แล้วอะไรล่ะที่ทำให้พี่คิดว่าเขาจะมาสนใจในตัวพี่?”
“เพราะว่าฉันกำลังจะทำให้เขาสนใจน่ะสิ”แอนเนทท์ตอบหัวเราะอย่างเห็นขันเทื่อเห็นสีหน้าไม่เชื่อถือของน้องสาว
“อย่ากลุ้มให้มันมากนักเลยมาชา” เธอทำเสียงสั่งสอน
“ง่ายจะตายไป”
“ก็เห็นพูดยังงี้ั้แ่ทีแรกแล้ว” มาชาไม่ยอมเชื่อตามไปด้วย
“เอาเถอะน่าก็เห็นแล้วว่ามันจะต้องออกมาในแบบที่ฉัน้าจะให้เป็อยู่เสมอใช่ไหมล่ะ?”แอนเนทท์ให้เหตุผล
“แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะสำเร็จทุกครั้งหรอก” มาชาเตือน
“เดี๋ยวก็สร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอีก”
แอนเนทท์เพียงแต่หัวเราะหันกลับไปยังบุรุษผู้เป็ที่สนใจอีกครั้งแผนการต่างๆ ถูกวาดขึ้นในสมอง ซึ่งจำเป็จะต้องหาทางให้บังเกิดผลสำเร็จให้ได้ยังมีรายละเอียดอีกหลายอย่างที่เธออยากจะได้เอามาประกอบกับแผนสั้นๆก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไปแต่ขณะเดียวกันก็ควรจะเป็แผนที่ยืดหยุ่นได้
ขณะที่เธอจับตามองอยู่นั้นโจชัว ดีน ก็แยกตัวเองออกจากกลุ่มเดินตรงไปยังสระน้ำทุกย่างก้าวคือท่าทางเดินสบายๆกล้ามเนื้อทุกสัดส่วนเคลื่อนไหวไปตามจังหวะนับแต่ต้นขาลงมาตาม่ขาสีคล้ำเป็สีน้ำตาลด้วยฤทธิ์แดดท่าทางของเขาบอกความมั่นใจในตัวเองอยู่มากไม่สนใจไยดีกับบรรยากาศที่รายล้อมอยู่รอบตัว
2K
![เจ้าสำราญจอมป่วน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1702206190_34690114.webp)
