จุมพิตมังกร

หญิงสาวมองบันไดทางขึ้นหน้าโรงแรมอย่างไม่เข้าใจ  เจจะมารับเธอไปเพื่อปาตี้งานเคาท์ดาวน์ไม่ใช่เหรอ  แล้วนี่...ญาหลันยังเงอะงะ  ขณะก้าวขาลงรถ 

“เร็วเถอะค่ะเ๯้านายจะโกรธ”   

ผู้หญิงที่มารับเธอบอกเป็๲ภาษาอังกฤษเสียงเรียบไร้อารมณ์

ญาหลันจำต้องก้าวลงจากรถและหล่อนก็ปิดประตูรถ    คนขับ  ขับมันเข้าไปยังพื้นที่จอดรถด้านใน   เธอก้าวตามร่างของผู้หญิงที่เดาว่าคงเป็๞เลขาของเพื่อนผู้มีบุคคลิกเคร่งขรึม  จนเธอไม่กล้าซักถาม  เธอตามหล่อนเข้าไปหน้าฟร้อนผ่านเคาเตอร์ประชาสัมพันธ์  ไปยังลิฟต์  

หลี่หยงกดรอลิฟต์และยืนนิ่งสีหน้าขรึม  หากแต่ภายในใจเธอก็ชักไม่แน่ใจอะไรบางอย่างซะแล้ว  เลขาหลี่หยงแอบลอบชำเลืองร่างบอบบางที่ซักโน่นถามนี่มาตามทาง  แล้วยังคิดว่าเธอเป็๲เลขาของคนที่ชื่อเจ หลี่หยงขมวดคิ้วและ

ชะงักความคิด  เมื่อน้ำเสียงไพรเราะ ราวเสียงของฤดูใบไม้ผลิ   กล่าวด้วยคำชัดเจน 

หญิงสาวที่เธอเพิ่งรับมาถามและยิ้มยิงฟัน  ซี่เล็กขาวเรียงเป็๲ระเบียบสวย 

หลี่หยงหันมองก่อนจะเบือนกลับไปเมื่อลิฟต์เปิด  เธอไม่คิดจะตอบคำถามที่เธอเองก็ไม่เข้าใจ  หญิงสาวคนนี้เวียนถามถึงผู้หญิงอีกคนที่เธอไม่คุ้นชื่อและไม่รู้จัก 

ญาหลัน หน้าจ่อย เธอพยายามสร้างความสัมพันธ์   แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองจากผู้หญิงตรงหน้า   

ขณะที่สัญญาณลิฟต์ดังขึ้นและเปิดออก ญาหลันจึงต้องก้าวเข้าไปในลิฟต์ตามด้วยผู้หญิงที่ดูเ๶็๞๰าและพูดน้อยเกินเหตุ      ญาหลันดูตัวเลขที่บ่งชัดถึงชั้นที่จะไป  ยี่สิบเจ็ด สูงเหมือนกัน   มีตัวเลขที่บอกจำนวนชั้นที่สูงขึ้นไปอีก  โรงแรมแห่งนี้มีเกือบสี่สิบชั้นทีเดียว      เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก      ร่างแข็งตรงของสาวใหญ่คนเดิมก็นำเธอไปยังทางเดิน  และหยุดหน้าประตูห้อง  ห้องหนึ่ง       นี่เพื่อนเธอ แอบมาจัดงานฉลองที่นี่หรือไงนะ  ญาหลันนึกกังขา  ขณะที่สาวใหญ่เคาะประตูเบา ๆ