รู้แล้วว่าเป็นเธอ

" ติ๊งต่อง " เสียงกริ่งที่คอนโดนางเอกดังขึ้นในตอนเช้า

นางเอกงัวเงียตื่นขึ้น เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ผู้จัดการกับผู้ช่วยจะเข้ามาคุยรายละเอียด

เรื่องตารางงาน นางเอกรีบปลุกตี้ให้ตื่น " ตื่นเร็วๆ " ผู้จัดการมา

นางเอกเดินไปเปิดประตูให้ผู้จัดการ ผู้จัดการและผู้ช่วยเดินเข้ามาในห้องก็สังเกตเห็นรองเท้าผู้ชายทันที

" รองเท้าใคร " ผู้จัดการถามด้วยความสงสัย

ยังไม่ทันให้สงสัย ตี้ก็เดินออกมา " สวัสดีครับ " ตี้ทักทาย

ผู้จัดการและผู้ช่วยเห็นหน้าตี้ก็ตกใจเล็กน้อย พลางถามออกไปว่า " พวกเธอสองคนคบกันแล้วใช่มั้ย "

นางเอกตอบแบบไม่เขิลอาย " อืม คบกันได้สักพักละ "

ผู้จัดการก็เลยโพล่งออกไปว่า " โอเค บอกกันแบบนี้ ฉันจะได้รับมือถูก " แต่ก่อนอื่นมาคุยเรื่องงานกันก่อน

นางเอกขอตัวล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็มานั่งคุยงานกับผู้จัดการ ส่วนตี้ก็เป็นคนเตรียมหาอาหารเช้ามาให้กับทุกคน

เมื่อคุยงานเสร็จทุกคนก็มากินข้าวด้วยกัน

ผู้จัดการ : ไหนตั้งแต่ตอนไหน ยังไงเล่าให้ฉันฟังสิ

แล้วโต๊ะอาหารก็เต็มไปด้วยความครึกครื้นเรื่องการก่อกำเนิดความรักของนางเอกและตี้

เมื่อทานอาหารเสร็จทุกคนก็แยกย้าย นางเอกเตรียมตัวไปซ้อมบทพรุ่งนี้ ตี้ต้องเดินทางไปเข้ากอง

ผู้จัดการและผู้ช่วยก็ลาออกจากบ้านนางเอกไป

...............................................................................................................................................................................................................

หลังจากเริ่มเปิดกล้อง นางเอกก็ไม่ค่อยได้โทรหาตี้ ไม่ค่อยตอบข้อความตี้ ตี้ส่งข้อความมาถามข่าวคราว

ก็ได้แต่ตอบสั้นๆ ไปว่า โอเค ทำเอาตี้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

นี่ก็ไม่ได้เจอนางเอกมาเป็นเดือนแล้วตั้งแต่นางเอกเข้ากองไป ทำให้ตี้ร้อนรนกระสับกระส่ายอยู่ไม่น้อย

วันนี้นางเอกกลับคอนโดวันแรกหลังจากเข้ากอง ตี้เลยรีบมาหา อยากรู้มากว่าถ่ายกับรุ่นพี่จางเป็นยังไงบ้าง

เจอหน้านางเอก อยากรู้มาก แต่ก็ทำเชิง ไม่ยอมถามตรงๆ นางเอกกำลังเอาอาหารใส่จาน

ตี้ก็ทำมาเดินวนๆ ใกล้ๆ ทำเป็นหยิบโน่นจับนี่ " สั่งอะไรมาอ่ะ " สุดท้ายก็หาคำถามมาถามนางเอก

" สุกี้ นี่สั่งมาเผื่อนายด้วยนะ นายไปนั่งรอที่โต๊ะ เดี๋ยวเอาใส่จานแล้วเอาไปให้ " นางเอกบอก

" อื้ม "

นางเอกเดินเอาจานอาหารมาให้ตี้ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

" มาแล้วๆ กินกัน หิวมากกกกก "

ตี้มองดูจานสุกี้ของตัวเอง " ทำไมใส่ขึ้นฉ่ายมาด้วยละ "

นางเอก : ทำไมละ นายไม่กินขึ้นฉ่ายเหรอ?

ตี้ไม่ตอบ ก้มหน้าก้มตาเขี่ยขึ้นฉ่ายไว้ข้างๆ จาน

ตี้ : แล้วที่กองเป็นยังไงบ้าง? (สุดท้ายก็กลั้นใจถาม แต่ก็กลัวคำตอบว่านางเอกจะยังรู้สึกกับรุ่นพี่อยู่)

นางเอก : ที่กองสนุกมาก เป็นครั้งแรกที่ได้ทำงานกับกองนี้แบบจริงจัง พี่ๆ น่ารักมาก เป็นกันเองดี

รุ่นพี่จางก็ใจดีอย่างเคย ชอบทำอาหารให้กินที่กอง สเต็กของรุ่นพี่จางอร่อยมาก สั่งความสุกแบบไหน

ได้แบบนั้น เนื้อนุ่มละมุนมาก ฝีมืออย่างกับเชฟเลย ฉันไม่รู้จะทำอะไรให้ เห็นรุ่นพี่จางชอบกินกาแฟดริฟมาก

ฉันเลยสั่งที่ชงกาแฟแบบดริฟไปลองทำให้รุ่นพี่ที่กอง รุ่นพี่บอกว่าทำครั้งแรกก็ไม่เลว ..........

นางเอกกำลังอินที่เล่าเรื่องสนุกในกองให้ตี้ฟัง พูดถึงแต่รุ่นพี่จาง รู้ว่ารุ่นพี่จางชอบอะไร ไม่ชอบอะไร

แต่ลืมมองหน้าตี้ไป ว่าตี้เริ่มคิ้วขมวดเข้าหากันแล้ว

แล้วตี้ก็วางช้อนส้อมเข้าด้วยกัน พร้อมยกน้ำขึ้นมาดื่ม

นางเอก : อ้าว อิ่มแล้วเหรอ?

ตี้ : อืม.

แล้วตี้ก็เดินหน้างอออกไปนั่งดูทีวีที่โซฟา ทิ้งให้นางเอกงง ว่าตกลงเค้าเป็นอะไรของเค้า

นางเอกกินเสร็จก็เดินมานั่งข้างๆ ตี้แล้ว ก็นั่งดูโทรศัพท์ไปพลาง ตี้ก็นั่งดูทีวีไป

นางเอกเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ เพราะตี้ไม่เคยเป็นแบบนี้ ปกติตี้จะไม่เงียบแบบนี้

นางเอก : สนุกมั้ย?

ตี้ : อืม

นางเอกเริ่มรู้ชัดเจนว่าตี้ไม่ปกติ แต่ยังไม่ทันรู้สาเหตุว่าตี้เป็นอะไรไป

นางเอกก็เลยขยับไปใกล้ตี้ เอนหัวเข้าไปพิงไหล่ตี้ดูโทรศัพท์แทน

ตี้ก็ยังคงดูทีวีต่อไม่มีปฏิกิริยาอะไร นางเอกก็เลยเบี่ยงตัวพิงจากด้านหลัง

เป็นพิงข้างๆ เอาคางวางไว้บนไหล่ตี้ หันหน้าไปทางหน้าตี้

" งอลอะไร? " นางเอกกระชิบ ตี้ยังคงไม่ตอบ นั่งดูทีวีต่อ นางเอกเห็นอย่างงั้นก็เลยเริ่มจุ๊บไปที่แก้มตี้

" หืม? " นางเอกถามอีกรอบ พร้อมจุ๊บไปอีกหนึ่งที ตี้ยังคงนิ่ง " จะไม่บอกใช่มั้ย หืม? " นางเอกก็จุ๊บตี้ไปอีก

ตี้หันหน้ามาหานางเอก พร้อมเอามือชี้ไปที่ปาก เพื่อบอกให้นางเอกจุ๊บที่ตรงนี้ นางเอกอมยิ้มเล็กน้อย พร้อมจุ๊บตามที่ชี้

" บอกได้หรือยัง " นางเอกถามอีก " ยัง " ตี้ตอบ พร้อมท่าทีที่บอกว่าให้นางเอกจุ๊บอีกที

นางเอกไม่รอช้า เอามือทั้งข้างประกบที่แก้มตี้ทั้งสองข้าง แล้วก็จุ๊บนานขึ้นอีกหนึ่งที " ทีนี้บอกมาได้แล้วว่าเป็นอะไร หืม?"

ตี้ : เธอไม่เห็นเคยทำกาแฟให้ฉันกินบ้าง

นางเอกถึงกับขำออกมาแบบกลั้นไม่อยู่ " เรื่องแค่นี้อ่ะเหรอ? "

ตี้ทำหน้างง ว่านางเอกขำอะไร เพราะตี้กำลังน้อยใจอยู่ที่ไม่เคยได้กินของที่นางเอกทำเลย

ตี้ : ก็มันจริง ฉันยังไม่เคยได้กินเลย แล้วอีกอย่างเธอรู้หมดว่ารุ่นพี่จางชอบกินอะไร ไม่ชอบกินอะไร แต่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ

ว่าฉันไม่ชอบกินขึ้นฉ่าย (ตี้ทำหน้างอล)

นางเอก : โอเค ได้ งั้นเดี๋ยววันนี้ทำให้กินเลยดีมั้ย? แต่กินไม่ได้อย่ามาโทษฉันนะ ส่วนที่รู้ว่ารุ่นพี่ชอบไม่ชอบอะไร

ก็ฉันชอบเค้ามาตั้งนาน เค้าชอบไม่ชอบอะไรฉันก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนี้กับรุ่นพี่จาง

แต่ต่อจากนี้ฉันจะเรียนรู้เรื่องของนายมากขึ้น เพราะฉันชอบนายแล้ว โอเคมั้ย? (นางเอกมองหน้าตี้แบบจริงจัง)

ตี้ยังทำงอล นางเอกก็อ้อนอีกที บอกไปว่า " จริงๆ นะ "

ตี้หันหน้ามามองนางเอกด้วยความภูมิใจ พร้อมตอบนางเอกว่า " อื้ม " แล้วก็จุ๊บนางเอกไปหนึ่งที

ตี้อดถามไม่ได้ว่า ทำไมตอนอยู่ที่กองทำไมนางเอกไม่ค่อยตอบข้อความเค้าเลย จึงได้ถามออกไป

นางเอกบอกว่า นางเอกอยากรู้ใจตัวเองเหมือนกันว่า ผ่านมาหลายปีอยากรู้ว่าความรู้สึกต่อรุ่นพี่จางจะเป็นยังไง

ไม่อยากเอาตี้มาเป็นตัวแทนเพื่อลืมใครจึงไม่อยากทำให้ตัวเองคิดถึงตี้ เลยเลี่ยงการคุยกับตี้ แต่ตอนนี้นางเอก

รู้ใจตัวเองแล้ว ว่าตอนนี้ตี้เป็นคนสำคัญที่สุด และเป็นคนที่นางเอกอยากจะรักษาไว้ให้ดีที่สุด

หลังจากที่กังวลใจอยู่นานว่านางเอกจัยังมีความรู้สึกต่อรุ่นพี่จาง ได้ยินอย่างนี้ทำให้ตี้มั่นใจนางเอกแบบไม่สังสัยอะไรแล้ว

แล้วทั้งคู่ก็นั่งดูแอพซื้อสินค้าออนไลน์ว่าจะสั่งเครื่องทำกาแฟอันไหน พร้อมคุยกันว่าวันนี้จะให้นางเอกทำเมนูอะไรให้ตี้

กันอย่างกะหนุงกะหนิง