ณ ใจกลางเมืองหลวงจักรวรรดิเฟอร์นาล
“ในที่สุดผู้กล้าหลิงเทียนก็ปราบจอมมารลงได้! จากนี้ไปมนุษย์จะไม่มีชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวอีกต่อไป” สำนักงานเมืองได้ส่งคนกระจายข่าวใหญ่นี้ไปทั่วจักรวรรดิใบประกาศที่แสดงถึงความสำเร็จของหลิงเทียนและพรรคพวกปลิวว่อนทั่วเมือง
“โฮในที่สุดขอบพระคุณมากท่านหลิงเทียน”มีบางคนได้ร้องไห้และคุกเข่าลงกับพื้น
“นายท่าน!นายท่าน! ลูกข้าตอนนี้เป็อย่างไรบ้าง”
“สามีข้ายังสบายดีหรือไม่เ้าคะ!!” มีหญิงสาวและหญิงชราจำนวนมากได้รีบเข้าไปถามเ้าหน้าที่หนุ่มผู้กระจายใบปลิว
“ขออภัยข้าก็ไม่ทราบเหมือนกันแต่าคราวเราชนะขาดลอยอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนทำให้เกิดการสูญเสียไม่มากพวกท่านไม่ต้องห่วง”ชายหนุ่มถอนหายใจรู้สึกสงสารหญิงม่ายและหญิงชราที่ต้องอาจเสียบุคคลสำคัญในชีวิตไปโชคดีที่เค้าเป็เ้าหน้าส่งสารเลยไม่จำเป็ต้องออกไปรบ
“ชิ!ต้องรีบเก็บของจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าข้ามีชู้”หญิงสาวที่พึ่งถามรีบวิ่งออกไปปล่อยให้เ้าหน้าที่หนุ่มยืนเอ๋ออยู่ตรงนั้นท่ามกลางฝูงชน
อ่าวเฮ้ย! แล้วตอนถามจะปั้นหน้าสงสารเพื่อ!?
เ้าหน้าที่หนุ่มส่ายหัว เฮ้อโลกนี้ช่างโหดร้ายเสียจริงเ้าหน้าที่หนุ่มได้ไว้อาลัยนายทหารผู้เป็สามีของผู้หญิงคนนั้นเงียบๆ อย่างน้อยตายในสนามรบยังดีกว่ากลับบ้านแล้วพบว่าโดนเมียเก็บของทั้งบ้านหนีไปกับชู้มั้งเนี้ยแต่จะโทษผญ.ก็ไม่ได้สามีต้องไปรบในาที่ใหญ่ขนาดนี้ปรกติโอกาสรอดของทหารชั้นล่างนั้นมีน้อยจนแทบจะเป็ศูนย์เลยทีเดียวจะให้ฝากความหวังกับคนที่ขาข้างนึงก้าวลงโลงไปข้างนึงแต่เพราะท่านผู้กล้าเลยทำให้าครั้งนี้เกินความคาดหมายของทุกคนมาก
เ้าหน้าที่หนุ่มซาบซึ้งและปราบปลื้มผู้กล้าหลิงเทียนสุดๆตอนนี้ถ้าสั่งให้เค้าไปปรนนิบัติผู้กล้าเค้าก็ยอมสละความเป็เอกราชของตัวเองอย่างไม่เสียดาย
อะแฮ่ม แค่คิดๆเฉยข้าไม่ได้เป็ชายเหนือชายสักหน่อยเ้าหน้าที่หนุ่มกะแอมไอด้วยความเขินจากนั้นก็รีบวิ่งแหวกฝูงชนกลับสำนักงานด้วยท่าทางที่เหมือนสาวน้อยกำลังมีรักแรก....
...........
อีกด้านหนึ่งที่เมืองชายแดนทวีปศักดิ์สิทธิ์
หลิงเทียนกำลังนั่งอยู่บนรถเวทมนต์มีลักษณะเหมือนรถเทียมแต่สามารถเคลื่อนที่ได้โดยไม่ต้องมีสัตว์คอยลากภายในนั้นกว้างขวางหรูหรา มีโต๊ะน้ำชาสไตล์ยุโรปพร้อมขนมทานเล่นวางอยู่หลิงเทียนกำลังเอนตัวบนที่นั่งสองข้างมีสาวสวยอกโตสองคนกำลังคอยนวดแขนสองข้างส่วนเท้าก็เอาวางไว้บนตักของหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักแต่อาวุธมหาประลัยคู่นั้นกลับใหญ่ที่สุดบนรถเทียมนี้
“พี่สาวข้าคิดว่าพอถึงเมืองด้านหน้าเราควรพักสักหน่อยเป็อย่างไร” หลิงเทียนพูดจากนั้นก็ดันแขนไปซุกกลางอกของหญิงสาว
“คิกคิกท่านหลิงเทียนตลอดทางมานี้ท่านแวะพักตั้งห้าครั้งแล้วนะคะท่านบอกว่าพักแต่ทุกครั้งที่พักพวกเรากลับเหนื่อยมากๆแทน”หญิงสาวหัวเราะคิกคักยิ้มโปร่ยสเน่ห์ให้หลิงเทียน แต่ในใจวิตกอย่างหนักตอนนี้่ล่างของนางรับการกระแทกมากกว่านี้ไม่ไหวแล้วถ้าขืนทำอีกนางคงหุบขาไม่ได้อีกหลายวันแน่
“ไม่เป็ไรหรอกน่าไม่แน่อาจจะมีสาวสวยอยู่ที่เมืองถัดไปก็ได้”หลิงเทียนอ้าปากกินขนมที่หญิงสาวข้างๆหยิบมาให้
“งั้นก็เยี่ยมไปเลยเ้าค่ะข้าจะได้มีพี่สาวน้องสาวมาช่วยปรนนิบัติท่านหลิงเทียนเยอะๆ” หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่กำลังนวดขาหลิงเทียนรีบพูดดีเลยจะได้มีคนมาแทนข้าแล้วข้าจะได้ออกไปจากที่นี้สักทีเ้าบ้านี้บีบหน้าอกข้าจนช้ำหมดแล้ว ข้าเป็หญิงสาวบอบบางนะอ่อนโยนหน่อยไม่ได้รึไงยะ
“งั้นก็ดีเลย!เฮ้พวกท่านข้างนอกน่ะข้าคิดว่าจะแวะพักเมืองข้างหน้านี้สักหน่อย” หลิงเทียนทำหน้าหื่นกระหายจากนั้นก็ตระโกนออกไปข้างนอก
“ขอรับท่านหลิงเทียน” นายทหารที่อยู่ข้างนอกตอบรับด้วยสีหน้ามืดมนชาตินี้จะไปถึงจุดหมายไหมเนี้ยกว่าจะถึงเมืองหลวงชาวบ้านคงได้เห็นขบวนสนมแทนขบวนทหารแล้วล่ะในใจของนายทหารคนนี้นึกอิจฉานักแค่ชี้นิ้วก็สามารถให้ผู้หญิงที่สวยที่สุดในเมืองนั้นๆคอยปรนนีบัติได้ตามใจชอบเขาจิตนาการฉากจ้ำจี้ที่หลิงเทียนทำกับสาวงามพวกนั้นน้ำลายยืดก็เป็ทาง
“ป้าบ!”นายทหารที่ดูเหมือนกำแพงเนื้อตบหัวเรียกสตินายทหารที่กำลังน้ำลายยืดอย่างแรง
“จิตนาการบ้าอะไรอยู่! รีบไปแจ้งเมืองข้างหน้าก่อนที่พวกเราจะเดินทางไปถึงเร็วเข้า!” นายทหารกำแพงเนื้อสั่งการเสียงดังจากนั้นนายทหารผู้โดนตบหัวก็ลุกลี้ลุกลนรีบขี่ม้าออกไป
นายทหารกำแพงเนื้อมองไปที่รถเทียมแล้วนึกสงสารผู้หญิงพวกนั้นเ้าโง่นั้นคงไม่เคยเห็นความโเี้ของท่านหลิงเทียนสินะนายทหารกำแพงเนื้อส่ายหัวจากนั้นก็ควบม้าไปประจำตำแหน่งเดิม
484
