สายหมอกยามเช้าตรู่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือผืนน้ำกว้างขวางของแม่น้ำเ้าพระยา แสงอรุณแรกของวันใหม่เริ่มทอประกายสีทองเรืองรองจับขอบฟ้ากว้าง สะท้อนยอดคลื่นระยิบระยับราวกับเศษเพชรที่ร่วงหล่นละลานตาไปทั่วคุ้งน้ำที่กำลังหลับใหล ภายใต้บรรยากาศอันแสนเงียบสงัดและหรูหราเหนือระดับของ ‘เดอะคราวน์เพนต์เฮาส์’ (The Crown Penthouse) คอนโดมิเนียมหรูหราระดับแลนด์มาร์กบนชั้นที่สี่สิบแปด เครื่องปรับอากาศภายในห้องนอนใหญ่ยังคงส่งเสียงครางแ่เบา ปล่อยไอเย็นฉ่ำโรยตัวปกคลุมเตียงนอนคิงไซส์หนานุ่มที่ตกแต่งด้วยชุดเครื่องนอนผ้าซาตินสีเทาเข้มเนื้อละเอียดสั่งทำพิเศษจากอิตาลี
บนเตียงกว้าง ร่างระหงของมิเกล หรือในชื่อจริงที่เป็ทางการว่า ‘มลัญชรา นฤบดินทร์’ กำลังซุกตัวอยู่ใต้ผ้านวมขนเป็ดผืนหนา ใบหน้าหวานละมุนยามหลับสนิทดูงดงามไร้ที่ติประหนึ่งรูปสลักของจิตรกรเอก ทว่าความสงบสุขนั้นกลับคงอยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อจู่ๆ คลื่นความรู้สึกปั่นป่วนและพะอืดพะอมอย่างรุนแรงแล่นพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของทรวงอก ร่างบางสะดุ้งตื่นลืมตาขึ้นในความมืดสลัว ลำคอแห้งผากเกร็งตัวขย้อนจนต้องยกมือขึ้นปิดปากแน่น
มิเกลรีบตลบผ้านวมผืนหนาออกอย่างรวดเร็ว สองเท้าเรียวเล็กก้าวลงแตะพื้นหินอ่อนเย็นเยียบแล้วออกตัววิ่งตรงไปยังห้องน้ำหรูหราขนาดใหญ่ที่อยู่มุมห้องนอนโดยไม่ทันได้สวมรองเท้าสลิปเปอร์ที่ข้างเตียง เสียงฝีเท้ากระชั้นชิดและเสียงเปิดประตูห้องน้ำดังก้องท่ามกลางความเงียบสงัด ก่อนที่ร่างบางจะทรุดกายลงคุกเข่าต่อหน้าชักโครกหินอ่อนนำเข้าสีขาวสะอาดตา โก่งตัวอาเจียนเอาของเหลวที่มีเพียงน้ำย่อยสีใสออกมาอย่างรวดเร็วและทรมาน
“อุ้ก... แหวะ... แค่กๆ... ฮึก...”
ความทรมานจากการขย้อนและแรงบีบรัดของกระเพาะอาหารทำให้ใบหน้าหวานแดงก่ำ หยาดน้ำตาใสๆ รื้นขึ้นมาคลอเบ้าตาคู่สวยจนภาพรอบตัวพร่ามัว ร่างกายบอบบางสั่นเทาจนแทบไม่มีแรงทรงตัว ยามที่เธอกำลังจะหมดแรงและหน้ามืดฟุบลงกับขอบอ่าง แต่แล้วอ้อมแขนแข็งแกร่งและแผ่นอกกว้างที่แสนคุ้นเคยก็ทาบทับโอบรัดลงมาจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว
“เกล! เกิดอะไรขึ้นคนดี เป็อะไรไปครับ!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่มักจะเยือกเย็น เด็ดขาด และทรงอำนาจอยู่เสมอ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและร้อนรนใจอย่างที่มิเกลไม่เคยได้ยินมาก่อน คชา นฤบดินทร์ ที่นอนหลับอยู่เคียงข้างสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีเมื่อเตียงนอนข้างกายว่างเปล่าและได้ยินเสียงอาเจียนอย่างทรมานของภรรยาสาว ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่รีบกระโจนลงจากเตียงและก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาในห้องน้ำทันทีโดยไม่สนว่าตนเองจะสวมเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียวและท่อนบนเปลือยเปล่าอวดแผ่มัดกล้ามเนื้อกำยำสมส่วน
คชาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างๆ ร่างบางที่สั่นสะท้าน มือหนาอันอบอุ่นข้างหนึ่งรีบสอดเข้ามารวบเส้นผมยาวลอนสีน้ำตาลคาราเมลที่ยุ่งเหยิงของเธอขึ้น เพื่อไม่ให้ลงไปเกะกะและเปรอะเปื้อนใบหน้า ขณะที่มือหนาอีกข้างคอยลูบแผ่นหลังบอบบางขึ้นลงแ่เบาด้วยจังหวะที่ทะนุถนอมประหนึ่งกำลังััแก้วเจียระไนที่บอบบางที่สุดในชีวิต
“แหวะ... อึก... ฮือ... แค่ก...” มิเกลยังคงโก่งคอขย้อนน้ำย่อยออกมาอีกสองสามครั้งจนรู้สึกแสบร้อนในทรวงอกและลำคอ ร่างกายอ่อนแรงพิงซบเข้ากับแผ่นอกอุ่นกว้างของสามีอย่างหมดสภาพ ดวงตากลมโตชุ่มชื่นไปด้วยหยาดน้ำตาใสเม็ดเป้งที่ร่วงเผาะลงบนหลังมือของคชา
“โธ่... เกลของฉัน” ั์ตาสีดำสนิทที่แสนดุดันเข้มขรึมของคชาบัดนี้ฉายประกายแห่งความกังวลและเ็ปแทนอย่างปิดไม่มิด ชายหนุ่มก้มลงจูบขมับชื้นเหงื่อของเธอเบาๆ พลางเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูเนื้อนุ่มมาคอยเช็ดริมฝีปากบางให้อย่างเบามือ ก่อนจะกดปุ่มชำระล้างและพยุงร่างของเธอให้ลุกขึ้นยืนตรงหน้าอ่างล้างหน้าหินอ่อนสีขาวคาร์รารา
คชารองน้ำอุ่นใส่แก้วคริสตัลแล้วยื่นส่งให้ภรรยา “บ้วนปากก่อนนะคนดี ค่อยๆ ดื่มน้ำตามเข้าไปหน่อย จะได้ไม่แสบคอและช่วยให้สบายตัวขึ้น”
มิเกลรับแก้วน้ำมาด้วยมือที่สั่นเทา บ้วนปากล้างรสขมปร่าในลำคอจนสะอาดเรียบร้อย ความเย็นชื้นจากผ้าขนหนูผืนเล็กที่คชาชุบน้ำหมาดๆ ค่อยๆ ซับลงบนใบหน้าหวาน ลูบไล้ตามซอกคอระหงและหน้าผากมนเพื่อช่วยบรรเทาอาการหน้ามืดและร้อนรุ่มภายในตัวให้ทุเลาลง ััที่แสนอ่อนโยนและเอาใจใส่จากสามีผู้มีฉายาว่ามาเฟียไร้หัวใจในอดีต ทำให้หยดน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความตื้นตันใจ
“ดีขึ้นไหมเกล? ทำไมจู่ๆ ถึงอาเจียนหนักขนาดนี้ หรือว่าอาหารมื้อค่ำเมื่อวานมีปัญหา? หรือเธอจะท้องเสีย? ฉันจะโทรเรียกคุณหมอวิทวัสให้เตรียมทีมแพทย์ด่วน หรือจะให้ส่งเฮลิคอปเตอร์พารับตัวไปที่โรงพยาบาลตอนนี้เลย...” คชาเอ่ยด้วยความร้อนรนใจอย่างหนัก ชายหนุ่มแทบจะทนเห็นภรรยาสาวทนทุกข์ทรมานไม่ได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
มิเกลเอื้อมมือเรียวเล็กไปกุมท่อนแขนแข็งแรงของสามี บีบเบาๆ เพื่อปลอบประโลมความตื่นตระหนกของเขา “ไม่... ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะคุณคชา เกลไม่ได้เป็อะไรหนักขนาดนั้นค่ะ แค่... แค่รู้สึกเวียนหัวแล้วก็พะอืดพะอมยามเช้าเฉยๆ ค่ะ”
“ไม่ได้เป็อะไรได้ยังไงเกล เธอหน้าซีดขนาดนี้ ตัวก็สั่นไปหมดจนฉันใจเสีย” คชาช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้มในอ้อมแขนกว้างในท่าเ้าสาวทันที ร่างกายของมิเกลเบาหวิวราวกับขนนกเมื่อเทียบกับโครงสร้างกำยำร้อยแปดสิบแปดเิเของเขา ชายหนุ่มก้าวออกจากห้องน้ำอย่างระมัดระวัง วางร่างของเธอลงบนเตียงหนานุ่มอย่างอ่อนโยน จัดแจงดึงผ้านวมขึ้นมาคลุมกายให้และทรุดตัวลงนั่งข้างๆ มือหนายังคงเกาะกุมมือบางไว้ไม่ยอมปล่อยห่าง
มิเกลช้อนสายตามองใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของสามี แก้มใสซับสีระเรื่อขึ้นมาจางๆ ด้วยความเขินอายระคนไม่มั่นใจ ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันชั่วครู่ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยสารภาพความจริงที่เธอสังเกตเห็นและแอบเก็บงำเงียบมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว
“คุณคชาคะ... คือว่า... จริงๆ แล้วอาการแปลกๆ แบบนี้เกลรู้สึกมาสามสี่วันแล้วค่ะ รู้สึกเหม็นกลิ่นน้ำหอมขวดโปรดที่คุณเคยใช้ รู้สึกอยากกินแต่ของเปรี้ยวๆ และที่สำคัญ...” มิเกลหลบสายตาคมกริบที่จ้องเขม็งมาอย่างคาดคั้นระคนตื่นเต้น “...ประจำเดือนของเกลขาดไปเกือบสองสัปดาห์แล้วค่ะ”
คำพูดแ่เบานั้นราวกับเสียงฟ้าผ่าที่ดังะเืเลื่อนลั่นในหัวสมองของคชา ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปในทันที ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป ดวงตาสีดุดันเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นระทึกรัวแรงในอกจนแทบจะหลุดออกมาด้านนอก สมองของนักธุรกิจหนุ่มผู้ปราดเปรื่องที่ปกติจะประมวลผลคำนวณตัวเลขและวิเคราะห์ตลาดการค้าได้ดีเยี่ยม บัดนี้กลับขาวโพลนไปหมด มีเพียงประโยคเดียวที่ก้องสะท้อนซ้ำๆ... *ประจำเดือนขาดไปเกือบสองสัปดาห์...*
“เกล... เธอหมายความว่า... พวกเรา...” น้ำเสียงทุ้มสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในชีวิตของคชา นฤบดินทร์
“เกล... เกลยังไม่แน่ใจเต็มร้อยค่ะ แต่อาการมันเหมือนกับคู่มือคุณแม่มือใหม่ที่เกลเคยอ่านผ่านๆ ตา...” มิเกลเอ่ยตอบเสียงหวานแ่ สองแก้มร้อนผ่าวจนเป็สีชมพูระเรื่อชวนมองด้วยความเขินอายสุดใจ
คชาดึงสติกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มรีบปล่อยมือเธอชั่วคราวแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง กดโทรออกหาเลขาฯ ส่วนตัวทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาค้นหารายชื่อ น้ำเสียงสั่งการรวดเร็ว เด็ดขาด และสั่นไหวด้วยกระแสแห่งความตื่นเต้นอย่างรุนแรง
“กิตติ์ ด่วนที่สุด! ไปร้านขายยาที่ใกล้ที่สุดกวาดซื้อชุดตรวจครรภ์มาทุกยี่ห้อ ย้ำว่าทุกยี่ห้อที่มีขายบนแผง! เอามาส่งที่เพนต์เฮาส์ภายในสิบห้านาที ถ้าช้ากว่านั้นแกเตรียมตัวหางานใหม่ไว้ได้เลย!” คชาสั่งการเสร็จก็วางสายทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้อธิบายหรือถามไถ่อะไรแม้แต่คำเดียว
มิเกลมองสามีพลางลอบยิ้มขำเบาๆ ทั้งที่ยังคงรู้สึกวิงเวียนและอ่อนเพลีย “คุณคชาคะ ทำไมต้องสั่งขนาดนั้นด้วยล่ะคะ ซื้อมาแค่ยี่ห้อเดียว สองอันก็น่าจะพอตรวจแล้วค่ะ”
“ไม่พอเกล... สำหรับเื่ของเธอและเื่ลูกของเรา ทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบและมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์” คชาขยับตัวเข้ามาโอบประคองร่างบางของภรรยาเข้าแนบอกกว้าง ลูบเรือนผมสลวย of เธอแ่เบา สูดดมกลิ่นกายหอมหวานอ่อนๆ ประจำตัวของเธอที่ผสมผสานระหว่างวานิลลาและกุหลาบป่าธรรมชาติ กลิ่นอันแสนวิเศษที่เป็เพียงยาขนานเดียวที่รักษาอาการนอนไม่หลับเรื้อรังของเขาจนหายขาด บัดนี้เขารู้สึกว่ากลิ่นนั้นหอมหวานและมีความหมายยิ่งกว่าครั้งใดๆ ในโลก
---
สิบห้านาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าปานชั่วนิรันดร์ เสียงอินเตอร์คอมหน้าประตูดังขึ้น คชาเป็ฝ่ายลุกไปรับถุงกระดาษขนาดใหญ่จากมือของเลขาฯ คนสนิทที่ยืนหอบเหนื่อยจนหน้าซีดเซียวอยู่หน้าประตู ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบปิดประตูและก้าวกลับเข้ามาในห้องนอน ยื่นถุงกระดาษที่อัดแน่นไปด้วยกล่องชุดตรวจครรภ์หลากรูปแบบหลายยี่ห้อให้แก่ภรรยาสาว
“เข้าไปตรวจเถอะเกล... ฉันจะรออยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกังวลนะคนดี” คชาเอ่ยพลางก้มลงจูบหน้าผากมนของเธอแ่เบาเพื่อส่งผ่านพลังความมั่นใจและความอบอุ่น
มิเกลพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ถือถุงกระดาษก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำหรูอีกครั้ง ประตูห้องน้ำปิดลง ความเงียบงันปกคลุมห้องนอนใหญ่อีกหน คชายืนนิ่งอยู่กลางห้อง แผ่นหลังกว้างตึงเครียด มือหนาทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเืปูดโปน ชายหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อสิ่งใดในโลก บัดนี้กลับเดินวนเวียนไปมาอยู่ข้างเตียงนอนด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและกดดันอย่างที่สุดในชีวิต ลมหายใจของเขาติดขัด ทุกวินาทีที่เข็มนาฬิกาบนฝาผนังเคลื่อนผ่านไปราวกับกำลังดึงรั้งความอดทนของเขาให้หมดลง
ภายในห้องน้ำ มิเกลหยิบชุดทดสอบครรภ์ออกมาทำตามขั้นตอนอย่างระมัดระวัง หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกรัวจนแทบจะทะลักออกมาจากอก หญิงสาววางแท่งตรวจครรภ์ลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อน หลับตาลงเพื่อสวดอ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์และโชคชะตาที่เคยกลั่นแกล้งเธอมาตลอดชีวิต ขอให้ครั้งนี้... เป็จุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่ดีงามและสมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับชีวิตคู่ของเธอกับผู้ชายที่รักเธอสุดหัวใจคนนี้ด้วยเถอะ
เวลาผ่านไปสามนาที... มิเกลค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตสั่นระริกยามจ้องมองไปยังช่องแสดงผล บนแถบพลาสติกสีขาวมีเส้นสีแดงเข้มปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในช่องควบคุม (C) และในช่องผลลัพธ์ (T) ก็ค่อยๆ ปรากฏแถบสีแดงเข้มหนาชัดเจนขึ้นมาขนานกันอย่างไม่มีข้อสงสัยใดๆ
สองขีด... แดงเข้มกระจ่างชัดเจนสะดุดตา
น้ำตาแห่งความปีติยินดีรื้นขึ้นมากลบดวงตาคู่สวยในทันที มิเกลยกมือขึ้นปิดปาก สะอื้นเบาๆ ด้วยความตื้นตันใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ สองขาเรียวเล็กก้าวเดินไปเปิดประตูห้องน้ำช้าๆ มือบางสั่นเทาขณะถือแท่งตรวจครรภ์เดินออกมายังห้องนอน
ทันทีที่เสียงประตูเปิดออก คชาที่ยืนเกร็งอยู่ใกล้ๆ รีบหันขวับมามองทันที ชายหนุ่มก้าวเข้ามาประชิดร่างของภรรยาในพริบตา แววตาคมกริบจับจ้องใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยหยดน้ำตาใสๆ ที่ไหลอาบแก้มเนียน ละสายตาลงมองแท่งตรวจในมือบางที่สั่นระริกนั้นอย่างคาดหวัง
มิเกลยื่นแท่งตรวจครรภ์ส่งให้เขาด้วยรอยยิ้มหวานละมุนทั้งน้ำตา “คุณคชาคะ... เรา... เรากำลังจะมีลูกด้วยกันแล้วค่ะ”
คำพูดแ่เบานั้นสะกดให้คชานิ่งค้างไปในพริบตา ชายหนุ่มรับแท่งตรวจมาถือไว้ในมือหนา นิ้วหัวแม่มือลูบไล้แผ่นพลาสติกตัวแทนชีวิตใหม่ที่กำลังจะก่อกำเนิดขึ้นมาอย่างทะนุถนอม ดวงตาคมดุจเหยี่ยวที่เคยเยือกเย็นและเฉียบขาด บัดนี้สั่นไหวอย่างรุนแรง ภาพแถบสีแดงสองเส้นขนานกันเด่นชัดทำให้หัวใจที่เคยแข็งกระด้างดุจหินผาของเขาพังทลายลงในพริบตา
เปลือกนอกที่แกร่งกร้าวและเ็าของทายาทอันดับหนึ่งนฤบดินทร์กรุ๊ปแตกร้าวอย่างสิ้นเชิง หยาดน้ำใสๆ ค่อยๆ เอ่อล้นขอบตาหนาและไหลรินลงมาอาบแก้มสากอย่างห้ามไม่ได้ คชารู้สึกถึงความร้อนผ่าวในอกและแรงบีบคั้นของอารมณ์รักและตื้นตันใจอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาตลอดชีวิตเกือบสามสิบปี ชายหนุ่มทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าภรรยา โอบกอดรอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ใบหน้าหล่อเหลาซบลงกับหน้าท้องแบนราบของมิเกล ร่างกายสูงใหญ่สั่นเทาด้วยเสียงสะอื้นไห้แห่งความยินดีอย่างเป็ที่สุด
“เกล... ขอบคุณนะคนดี... ขอบคุณสำหรับของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของฉัน” เสียงทุ้มสั่นสะอื้นพร่ามัวเอ่ยซ้ำๆ อย่างแสนรัก ชายหนุ่มเงยใบหน้าหล่อเหลาที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาขึ้นมองเธอ ดวงตาคมแดงก่ำ ทว่าเปี่ยมไปด้วยความรักและความอบอุ่นล้นพ้น
มิเกลทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าเคียงข้างเขา สองมือเรียวเล็กประคองใบหน้าของสามีไว้ นิ้วโป้งเกลี่ยซับน้ำตาให้เขาอย่างอ่อนโยน น้ำตาของเธอยังคงไหลรินด้วยความปีติเช่นกัน “เกลต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณคชา... ขอบคุณที่ให้ชีวิตใหม่ ให้เกียรติเกล และมอบครอบครัวที่สมบูรณ์แบบนี้ให้เกลค่ะ เกลรักคุณนะคะ”
คชาหยัดตัวขึ้นพยุงร่างบางของภรรยาขึ้นมานอนพักบนเตียง ชายหนุ่มแทรกตัวลงนอนเคียงข้าง ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดแกร่งอย่างนุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ราวกับเกรงว่าแรงบีบรัดจะส่งผลกระทบถึงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่อยู่ในครรภ์ จุมพิตแ่เบาบนหน้าผาก เเปลือกตา และริมฝีปากอิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร่ำบอกรักเธอไม่รู้จบสิ้น ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ส่องสว่างผ่านกระจกเข้ามาทาบทับสองร่างที่กอดประสานกันแ่าอย่างอบอุ่นลึกซึ้งเป็ที่สุด
---
่สายของวันเดียวกัน รถยนต์แคดิลแลคคันหรูหราสีดำเงาวับแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าทางเข้าตึกศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลเอกชนระดับเวิลด์คลาส ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง คชาประคองมิเกลลงจากรถด้วยความระมัดระวัง ทุกย่างก้าวของภรรยาสาวได้รับการดูแลเอาใจใส่จากสามีอย่างใกล้ชิด จนพนักงานต้อนรับและพยาบาลต่างพากันโค้งคำนับต้อนรับด้วยความนอบน้อมยินดี
ทั้งคู่ได้รับการนำทางขึ้นไปยังแผนกสูตินรีเวชส่วนตัว VIP ชั้นบนสุด ซึ่งเป็พื้นที่เฉพาะตัวที่มีความเงียบสงบ ตกแต่งประดับประดาอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์โทนสีครีมและไม้โอ๊กอุ่นตา ราวกับห้องพักผ่อนในคฤหาสน์หรูมากกว่าโรงพยาบาล นายแพทย์วิทวัส สูตินรีแพทย์าุโผู้เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และเป็แพทย์ประจำตระกูลนฤบดินทร์ก้าวออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นและสุภาพอ่อนโยน
“สวัสดีครับคุณคชา คุณมิเกล เชิญนั่งก่อนครับ วันนี้ยินดีเป็อย่างยิ่งครับที่ได้รับแจ้งข่าวดีล่วงหน้า” นายแพทย์เอ่ยทักทายอย่างสุภาพ
คชาพยักหน้าเล็กน้อย ทว่ามือหนายังคงกุมมือบางของมิเกลไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ชายหนุ่มเอ่ยเสียงทุ้ม “รบกวนตรวจให้ละเอียดที่สุดด้วยนะครับคุณหมอ ผมอยากมั่นใจว่าทุกอย่างปลอดภัยดีและไม่มีภาวะแทรกซ้อนใดๆ”
“แน่นอนครับคุณคชา ขอเชิญคุณมิเกลขึ้นนอนบนเตียงตรวจเลยครับ”
มิเกลทำตามคำแนะนำของพยาบาล นอนลงบนเตียงตรวจสีขาวหนานุ่ม คชาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียงทันที มือหนาบีบประสานมือบางของเธอไว้แน่น นิ้วหัวแม่มือคอยลูบหลังมือของภรรยาเพื่อบรรเทาความประหม่าและความกังวลที่อาจเกิดขึ้นในใจ
นายแพทย์วิทวัสเตรียมเครื่องอัลตราซาวนด์ความละเอียดสูง บีบเจลใสอุ่นๆ ลงบนผิวหน้าท้องเนียนแบนราบของมิเกล ความเย็นของเจลทำให้เธอสะดุ้งตัวเล็กน้อย คชาก้มลงมองใบหน้าของภรรยาด้วยแววตาห่วงใย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองจอภาพขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างเตียงตรวจด้วยความตึงเครียดและลุ้นระทึก
เมื่อหัวตรวจอัลตราซาวนด์ััและเคลื่อนไปมาบนหน้าท้องของมิเกล ภาพบนหน้าจอพลันแปรเปลี่ยนจากสัญญาณคลื่นสีเทาขาวกระเพื่อมไหว กลายเป็ภาพโครงสร้างมดลูกที่ชัดเจน และที่กึ่งกลางมดลูกนั้น ปรากฏภาพถุงตั้งครรภ์ทรงกลมสีดำขนาดเล็ก และภายในถุงนั้นมีจุดสีขาวสว่างเล็กๆ ขนาดเท่าเมล็ดถั่วที่ขยับไหวอยู่เป็จังหวะอย่างน่าอัศจรรย์
“ดูตรงนี้นะครับคุณคชา คุณมิเกล...” นายแพทย์วิทวัสชี้ปากกาไปยังจุดขาวเล็กๆ บนหน้าจอ “นี่คือถุงตั้งครรภ์ครับ และจุดเล็กๆ ตรงนี้คือตัวอ่อนครับ อายุครรภ์ประมาณหกสัปดาห์กว่าๆ ทุกอย่างฝังตัวในตำแหน่งที่สมบูรณ์แบบมากครับ ไม่มีอะไรน่ากังวลเลย”
คชาจ้องมองภาพจุดสีขาวเล็กๆ บนหน้าจอไม่กะพริบตา แววตาคมกริบของเขาสั่นระริกด้วยความรู้สึกตื้นตันและอัศจรรย์ใจอย่างที่สุดในชีวิต สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เกิดจากหยาดหยดแห่งความรักของเขาและมิเกล กำลังเติบโตอยู่ภายในกายของภรรยาสาวที่เขารักสุดหัวใจ
“คุณหมอครับ... นั่นคือลูกของผมจริงๆ ใช่ไหม...” คชาถามเสียงแ่ เบาหวิวราวกับลอยอยู่ในความฝันอันงดงามเกินกว่าจะบรรยาย
“ใช่ครับคุณคชา และตอนนี้เราจะมาลองฟังเสียงสัญญาณหัวใจของเขากันนะครับ”
นายแพทย์ปรับแต่งปุ่มบนตัวเครื่องช้าๆ ทันใดนั้น เสียงสัญญาณลำโพงก็ดังขึ้นมาขยายก้องกังวานไปทั่วห้องตรวจอันเงียบสงัด
*ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!*
เสียงอัตราการเต้นของหัวใจที่เต้นรัวเร็วและกระจ่างใส ดังก้องสะท้อนในความรู้สึกของคนทั้งสอง จังหวะหัวใจที่เปี่ยมด้วยชีวิตชีวาและความมหัศจรรย์ของธรรมชาติเต้นรัวเป็สองเท่าของหัวใจผู้ใหญ่ มันเป็เสียงที่บริสุทธิ์และทรงพลังที่สุดเท่าที่คชาเคยได้ยินมาในชีวิตแห่งความขรึมชาของเขา
หยาดน้ำตาอุ่นรื้นขึ้นมาในดวงตาคมของคชาอีกครั้งอย่างสุดระงับ ชายหนุ่มบีบกระชับมือของมิเกลแน่นขึ้นจนเหงื่อซึมชื้นประปราย ความกังวล ความกลัว และความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ในฐานะ “พ่อคน” แล่นเข้ามาในหัวใจอย่างฉับพลัน ชายหนุ่มก้มลงจูบหลังมือของภรรยาสาวค้างไว้นานแสนนาน น้ำตาอุ่นๆ หยดหนึ่งร่วงเผาะลงบนผิวเนื้อบางของเธอ ยืนยันถึงความตื้นตันใจที่ท่วมท้นจนแทบจะล้นอกออกมาในวินาทีนั้น
มิเกลหันมามองสามี ดวงตากลมโตคู่สวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาเช่นกัน เธอบีบมือเขากลับเพื่อส่งผ่านไออุ่นและความมั่นใจร่วมกัน เสียงหัวใจของลูกน้อยคือท่วงทำนองที่เพราะที่สุดที่เชื่อมโยงจิติญญาของทั้งคู่เข้าด้วยกันเป็หนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์แบบและแน่นแฟ้นที่สุด
“ทุกอย่างแข็งแรงและปกติดีมากครับ หมอจะสั่งยาบำรุงครรภ์และจัดตารางอาหารที่เหมาะสมให้ และ่นี้ต้องงดการทำกิจกรรมที่ใช้แรงเยอะๆ ไปก่อนนะครับ เพื่อความปลอดภัยสูงสุดของน้อง” นายแพทย์เอ่ยสรุปพร้อมรอยยิ้ม ยามเห็นความผูกพันและรักใคร่ของคู่สามีภรรยาคนดัง
“ขอบคุณครับคุณหมอ ผมจะดูแลเขาอย่างดีที่สุด ไม่ให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว” คชาเอ่ยตอบเสียงหนักแน่นจริงจังจนมิเกลต้องส่งรอยยิ้มค้อนให้อย่างเอ็นดูในความห่วงใยที่ดูจะมากเกินเหตุของสามีผู้ทรงอำนาจ
---
รถยนต์แคดิลแลคคันหรูแล่นออกนอกเมืองมุ่งหน้าสู่เขตปริมณฑลอันร่มรื่นและเงียบสงบ สองข้างทางแปรเปลี่ยนจากตึกระฟ้าคอนกรีตหนาตาเป็แมกไม้สีเขียวขจีและบรรยากาศอันแสนผ่อนคลาย คชาขับรถมุ่งตรงไปยังโครงการบ้านจัดสรรระดับซูเปอร์ลักชัวรีชานเมือง ที่ซึ่งเขาได้สร้างบ้านเดี่ยวสองชั้นหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นคอนเทมโพรารี ล้อมรอบด้วยสนามหญ้าสีเขียวกว้างขวางและสวนดอกไม้หอมละมุนให้แก่ ‘นภา’ มารดาของมิเกล และ ‘มิกกี้’ น้องชายของเธอ เพื่อเป็หลักประกันความมั่นคงและของขวัญสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ปราศจากหนี้สินและอดีตอันขมขื่นของชีวิต
เมื่อรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดที่บริเวณหน้ามุกทางเข้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ ร่างสูงโปร่งของมิกกี้ในชุดเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงขายาว สวมแว่นตากรอบบางดูภูมิฐานสมฐานะนักศึกษาเตรียมแพทย์ (pre-med) ของมหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดัง ก็วิ่งออกต้อนรับพี่สาวและพี่เขยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสและตื่นเต้น
“พี่เกล! พี่คชา! สวัสดีครับ โห... วันนี้มาหาแต่เช้าเลย คิดถึงจังครับ!” มิกกี้เอ่ยทักทายเสียงใส วิ่งเข้ามาช่วยประคองพี่สาวลงจากรถตามความเคยชิน ทว่ากลับโดนคชาปัดมือออกเบาๆ และทำหน้าที่พยุงมิเกลลงจากรถด้วยตัวเองอย่างทะนุถนอมระมัดระวังขั้นสุด จนมิกกี้ต้องเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัยระคนหยอกล้อ
“อะไรกันครับพี่คชา วันนี้ประคองพี่เกลหยั่งกับไข่ในหินเลย มีอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย? ทำไมดูหวงพี่สาวผมเป็พิเศษขนาดนี้” มิกกี้เอ่ยแซวปนสงสัย
“มิกกี้ อย่าล้อพี่เขาสิลูก... เกล คชา เข้าบ้านก่อนมา ยืนตากแดดร้อนๆ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” เสียงอบอุ่นลึกซึ้งของนภาดังขึ้นจากประตูหน้าบ้าน มารดาของมิเกลซึ่งบัดนี้ได้รับการดูแลรักษาตัวอย่างดีจนร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ ผิวพรรณอวบอิ่มมีน้ำมีนวลและแววตาสดใสปราศจากความทุกข์ตรมเดินออกมายิ้มต้อนรับลูกสาวและลูกเขยด้วยความรักและยินดี
มิเกลยิ้มหวานเดินเข้าไปสวมกอดมารดาเบาๆ “คิดถึงแม่ที่สุดเลยค่ะ วันนี้เกลกับคุณคชามีข่าวดีจะมาบอกแม่กับมิกกี้ด้วยค่ะ”
ทุกคนพากันเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นโถงกว้างที่โปร่งสบาย ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้โทนสีอบอุ่น แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเข้ามาให้ความรู้สึกผ่อนคลายสบายใจ นภาจัดเตรียมน้ำเก๊กฮวยเย็นๆ และของว่างมาต้อนรับ คชานั่งเคียงข้างมิเกลบนโซฟาหนานุ่ม มือหนายังคงประคองแผ่นหลังบางไว้ตลอดเวลาเพื่อช่วยให้เธอนั่งได้สบายตัวที่สุด
“ข่าวดีอะไรเหรอเกล ทำเอาเ้าคชาดูเกร็งตึงเครียดไปหมดขนาดนี้ ปกติเห็นนิ่งขรึมตลอดเวลา” นภาเอ่ยถามปนขำ ยามเห็นลูกเขยมาเฟียหนุ่มที่มักจะสุขุมเยือกเย็น บัดนี้กลับมีสีหน้าลุ้นระทึกและตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด
มิเกลเอื้อมมือหยิบภาพถ่ายอัลตราซาวนด์สีขาวดำใบเล็กที่ได้มาจากโรงพยาบาลออกมาจากกระเป๋าถือ ยื่นส่งให้มารดาด้วยมือที่สั่นเทาจางๆ รอยยิ้มเปี่ยมไปด้วยความสุขล้นพ้นผุดขึ้นบนใบหน้าหวานสะท้อนความปีติยินดี
“แม่คะ... มิกกี้... ดูนี่สิคะ”
นภารับแผ่นกระดาษภาพถ่ายใบเล็กมาดูอย่างละเอียด ขมวดคิ้วเพ่งมองภาพจุดเล็กๆ กึ่งกลางวงกลมสีดำชั่วครู่ ก่อนที่ดวงตาของคนเป็แม่จะเบิกกว้างขึ้นด้วยความเข้าใจถ่องแท้ หยดน้ำตาแห่งความปีติยินดีพลันไหลบ่าอาบแก้มที่มีริ้วรอยตามวัยอย่างสุดระงับใจได้
“เกล... ลูก... ท้องแล้วเหรอ...” นภาเอ่ยเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจล้นอกล้นใจของมารดา
“ค่ะแม่... เกลท้องได้หกสัปดาห์กว่าๆ แล้วค่ะ ลูกของเกลกับคุณคชาค่ะ” มิเกลเอ่ยตอบเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งใจ
นภาตบตักตัวเองเบาๆ ดึงลูกสาวเข้ามาโอบกอดแน่น พลางเอื้อมมือไปดึงคชาเข้ามาโอบกอดร่วมด้วย น้ำตาแห่งความปีติของคนเป็แม่ไหลอาบแก้มพร่ำพรรณนาคำอวยพรและขอบพระคุณต่อโชคชะตาที่มอบสิ่งดีๆ ให้แก่ครอบครัวของเธอหลังจากผ่านมรสุมชีวิตที่แสนสาหัสและมืดมนมานานแสนนาน
“โอ้... ลูกแม่... ขอบใจมากนะเกล ขอบใจมากนะคชาที่ดูแลลูกสาวของแม่และมอบของขวัญที่ล้ำค่าขนาดนี้ให้ครอบครัวเรา แม่ขออวยพรให้หลานตัวน้อยเกิดมาแข็งแรง สมบูรณ์ เฉลียวฉลาด ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองหนูและลูกในท้องให้ปลอดภัยทุกประการนะลูกนะ” นภาเอ่ยพลางลูบผมของมิเกลและกุมมือของคชาไว้ด้วยความเคารพรักและซาบซึ้งใจอย่างแท้จริง
“ขอบคุณครับคุณแม่ ผมสัญญาว่าจะดูแลเกลและลูกให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ จะไม่ยอมให้มีอันตรายหรือเื่เดือดร้อนใดๆ มาแผ้วพานพวกเขาเด็ดขาดครับ” คชาเอ่ยตอบน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงปานศิลาแกร่ง แววตาคมกริบทอประกายแห่งความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่และปกป้องภรรยาและลูกน้อย
มิกกี้ที่นั่งอยู่ข้างๆ จ้องมองภาพอัลตราซาวนด์ด้วยดวงตาเบิกกว้าง ก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างออกมาจนเต็มแก้ม ชายหนุ่มรุ่นน้องขยับตัวเข้ามากอดพี่สาวแน่นด้วยความตื้นตันใจ หยาดน้ำตาใสๆ ซึมเล็ดลอดกรอบแว่นหนาออกมาด้วยความยินดีอย่างที่สุด พี่สาวผู้เสียสละทุกอย่างในชีวิตเพื่อส่งเสียเขาเรียนและรักษาแม่ บัดนี้กำลังจะมีชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีความสุขที่แท้จริงเสียทีโดยไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้เพียงลำพังอีกแล้ว
“พี่เกล... ผมดีใจที่สุดเลยครับ ผมกำลังจะมีหลานแล้ว!” มิกกี้เอ่ยเสียงดังลั่นห้องนั่งเล่น ก่อนจะหันไปทางคชา ขยับแว่นตาเล็กน้อยแล้วเอ่ยแซวพี่เขยผู้ทรงอิทธิพลด้วยสีหน้าทะเล้นทว่าแฝงความจริงจังและห่วงใยพี่สาวอย่างที่สุด
“แต่พี่คชาครับ... ถึงพี่จะเป็ประธานใหญ่ของนฤบดินทร์กรุ๊ป มีอำนาจล้นฟ้าขนาดไหน แต่ตอนนี้พี่สาวผมอุ้มท้องหลานอยู่นะครับ พี่ต้องตามใจพี่เกลเป็สองเท่า ห้ามขัดใจเด็ดขาด และห้ามทำให้พี่เกลต้องร้องไห้หรือเสียใจแม้แต่ปลายก้อยเลยนะครับ ไม่งั้นผมในฐานะนักศึกษาเตรียมแพทย์จะมาคอยคุมพฤติกรรมพี่เขยและสั่งงดกิจกรรมของพี่เองนะ!”
คำพูดแกมหยอกล้อและปกป้องพี่สาวของมิกกี้ ทำเอาบรรยากาศในห้องนั่งเล่นพลันะเิเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน คชาลอบยิ้มมุมปาก ั์ตาฉายแววเอ็นดูปนพึงพอใจในความรักและความอบอุ่นของน้องเขย ชายหนุ่มยื่นมือหนาไปตบไหล่แกร่งของมิกกี้เบาๆ อย่างอบอุ่นและเข้าใจ
“ฉันไม่มีวันทำให้พี่สาวของนายเสียใจอยู่แล้วมิกกี้... นายตั้งใจเรียนแพทย์ให้จบเถอะ เื่การดูแลภรรยาของฉัน... ฉันมีวิธีดูแลในแบบของฉันอยู่แล้ว” คชาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกแฝงเลศนัยบางอย่างที่ทำให้มิเกลต้องแก้มแดงซ่านด้วยความขัดเขิน ยามคิดถึง “วิธีดูแล” ในแบบเฉพาะตัวของสามีไฮโซหนุ่มคนนี้ที่เธอคุ้นเคย
บ่ายวันนั้นดำเนินไปอย่างเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ นภาจัดเตรียมอาหารเมนูโปรดของมิเกลมาบำรุงครรภ์ลูกสาวอย่างคึกคัก ทุกคนล้อมวงรับประทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุขล้นพ้น สายใยรักและมิตรภาพที่เคยขาดสะบั้นจากความทุกข์ยากในอดีต บัดนี้ได้รับการประสานและถักทอขึ้นมาใหม่จนเหนียวแน่น มั่นคง และงดงามเกินกว่าสิ่งใดๆ ในโลก
---
แสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายคล้อยค่อยๆ ลับเลือนหายไป แปรเปลี่ยนเป็แสงสีทองส้มกึ่งแดงของดวงตะวันที่กำลังจะอัสดงลงสู่ขอบฟ้ากว้าง รถยนต์แคดิลแลคคันหรูแล่นนำคชาและมิเกลกลับมาถึงเดอะคราวน์เพนต์เฮาส์อีกครั้งใน่พลบค่ำ ภายในเพนต์เฮาส์หรูที่ตกแต่งอย่างงดงามเงียบสงบ แสงสีทองจากภายนอกส่องลอดกระจกบานใหญ่เข้ามาสะท้อนบนพื้นหินอ่อนสีขาวคาร์ราราราวกับภาพวาดศิลปะที่งดงามตระการตาและมีระดับ
คชาพามิเกลเดินมาหยุดอยู่ริมกระจกบานใสบานกว้างที่เผยทัศนียภาพอันกว้างขวางของโค้งแม่น้ำเ้าพระยายามพระอาทิตย์ตกดิน ท้องฟ้าภายนอกฉาบทาด้วยเฉดสีส้ม แดง และม่วงครามที่ทับซ้อนกันอย่างมีมิติ สะท้อนเงาระยิบระยับลงบนผืนน้ำกว้างใหญ่เบื้องล่างประหนึ่งมีเศษเพชรร่วงหล่นละลานตาไปทั่วผืนน้ำ ทัศนียภาพที่แสนหรูหราและเงียบสงบนี้คือเอกสิทธิ์แห่งความอบอุ่นใจของคนทั้งคู่เสมอมา
ชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางของมิเกลจากทางด้านหลังอย่างแสนรักและทะนุถนอมที่สุด ท่อนแขนแข็งแรงโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้หลวมๆ เพื่อไม่ให้กดทับหน้าท้อง มือหนาทั้งสองข้างประสานกันวางทาบทับลงบนหน้าท้องแบนราบของภรรยาสาว ััถึงชีวิตน้อยๆ ที่กำลังจะเริ่มก่อตัวและเจริญเติบโตขึ้นอย่างช้าๆ ภายใต้สายใยรักอันแแ่ แผ่นอกแกร่งและอบอุ่นของคชาโอบอุ้มแผ่นหลังบางของเธอไว้ทั้งหมด มอบความรู้สึกปลอดภัยและมั่นคงดั่งปราการหินผาที่ไม่มีวันผุกร่อนหรือแตกสลายจากมรสุมใดๆ
มิเกลเอนหลังพิงแผ่นอกอุ่นกว้างของสามีอย่างแสนรัก ปล่อยให้สายลมเย็นๆ จากระบบปรับอากาศไล้ผิวแก้มเนียน สองมือเรียวเล็กเลื่อนมาทาบทับกุมมือหนาของเขาไว้บนหน้าท้อง ั์ตากลมโตคู่สวยจ้องมองแสงสุดท้ายของดวงตะวันที่กำลังจะลับขอบฟ้าด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสมหวังสูงสุดในชีวิต
“มีความสุขไหมเกล...” เสียงทุ้มต่ำของคชากระซิบถามชิดใบหูบาง น้ำเสียงแฝงความละมุนละไมลึกซึ้งและอ่อนโยนที่สุด
“มีความสุขที่สุดในชีวิตเลยค่ะคุณคชา... เกลรู้สึกเหมือนความฝันเลยค่ะ จากวันแรกที่เกลเข้ามาหาคุณในฐานะเด็กเอ็นวีไอพีคนหนึ่ง ที่มีแต่ความกลัวและความสิ้นหวังในชีวิตเพื่อหาเงินมารักษาแม่ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้... วันที่เกลได้ยืนเคียงข้างคุณในฐานะภรรยาอย่างสง่าผ่าเผย และกำลังจะมีพยานรักตัวน้อยๆ ของเราแบบนี้ค่ะ เกลรักคุณนะคะ” มิเกลเอ่ยตอบน้ำเสียงหวานสั่นไหวด้วยความซาบซึ้งใจ
คชาซบใบหน้าหล่อเหลาลงกับลาดไหล่มน สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นของกุหลาบและวานิลลาชื่นใจ ชายหนุ่มบีบกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิด ส่งผ่านความรู้สึกรักแท้ทั้งหมดในใจของเขาผ่านัักายและจิติญญา
“ไม่ใช่ความฝันหรอกเกล... มันคือความจริง และจะเป็ความจริงตลอดไปตราบเท่าที่ฉันยังมีลมหายใจอยู่” คชาขยับใบหน้าขึ้นมาสบสายตากับเธอผ่านกระจกบานใหญ่ ดวงตาสีนิลคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสวยของภรรยา พรั่งพรูความรู้สึกภายในใจที่เก็บกักไว้
“สำหรับลูกของเรา... ฉันจะดูแลและมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่ดีที่สุดในโลกให้แก่เขา โลกทั้งใบและทรัพย์สินทั้งหมดของนฤบดินทร์กรุ๊ปจะเพียบพร้อมไว้รองรับก้าวแรกของลูกอย่างสมเกียรติ แต่... ฟังฉันนะคนดี...”
คชาหมุนร่างบางของมิเกลให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา ชายหนุ่มเชยคางมนของเธอขึ้นเบาๆ สบตาคู่สวยหวานที่เชื่อมโยงดวงใจของเขาไว้ชั่วนิรันดร์ น้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่นมั่นคงอย่างที่สุดเอ่ยคำสัญญาที่กรีดลึกเข้าไปในจิติญญาของคนฟังชั่วนิรันดร์
“ต่อให้จะมีเด็กคนนี้กำเนิดขึ้นมา ต่อให้โลกใบนี้จะแปรเปลี่ยนไปอย่างไร หรือเวลาจะล่วงเลยผ่านไปนานแค่ไหน... แต่สำหรับฉันแล้ว เธอจะยังคงเป็อันดับหนึ่งในใจของฉันเสมอ เกลจะเป็ผู้หญิงคนเดียวที่ความรักและชีวิตทั้งหมดของฉัน และเธอ... จะเป็ ‘คนโปรด’ ของฉันเพียงคนเดียวตลอดไปชั่วนิรันดร์”
คำมั่นสัญญาแสนโรแมนติกและหนักแน่นของสามี ทำเอามิเกลน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความตื้นตันใจอย่างที่สุด หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้น วงแขนเรียวสวยโอบรอบลำคอแกร่งของสามี ดึงรั้งใบหน้าหล่อเหลาลงมารับรสััจุมพิตที่แสนอ่อนหวาน ลึกซึ้ง และเปี่ยมไปด้วยสายใยรักแท้ที่แท้จริง
ริมฝีปากอุ่นร้อนของคชาทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มเนียนนุ่มอย่างแ่เบา ทว่าเนิ่นนาน หนักแน่น เป็จุมพิตที่ปราศจากความใคร่กระสัน หากแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความเทิดทูน และการปกป้องคุ้มครองชั่วนิรันดร์ รสจูบแสนหวานอบอวลไปด้วยกลิ่นอายวานิลลาและรสชาติแห่งความปีติยินดีที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองเข้าด้วยกันจนไม่อาจมีสิ่งใดมาพรากจากกันได้อีกต่อไป
แสงอาทิตย์อัสดงสุดท้ายลับขอบฟ้าไปแล้ว เหลือเพียงแสงไฟวิบวับจากตึกระฟ้าภายนอกและโค้งน้ำเ้าพระยาที่ทอประกายระยิบระยับล้อแสงจันทร์นวลตา ท่ามกลางความเงียบสงบและไออุ่นภายในเพนต์เฮาส์หรู สองร่างยังคงยืนกอดเกี่ยวประสานกันแ่า ต้อนรับการเริ่มต้นใหม่ของชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและแสนอบอุ่นในที่สุด...