บทที่5
สำนักที่ล่มสลาย
ความจริงที่ปรากฏขึ้นความจริงที่ทำให้เขาได้ล่วงรู้ มันทำให้เขาเต็มไปด้วยความใหลี่หยุนที่กำลังอยู่ในท่านั่งดวงตาทั้งสองข้างของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความสับสน
“ อะไรกันเนี่ยตอนนี้? เหตุใดถึงเป็แบบนี้แม้แต่พรรคมารฟ้าเองก็เช่นกัน” หลี่หยุนคิดภายในใจยังสับสน
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในตอนนี้มันมีแต่เื่ราวมากมายที่เขานั้นไม่คาดคิดมาก่อน
พรรคมารฟ้ากล่าวว่าเป็พรรคที่ใหญ่โตที่สุดมันเป็พรรคฝ่ายอธรรมที่มีจอมมารหลี่หยุนเป็ผู้ปกครองภายในทวีปแห่งนี้ไม่มีผู้ใดที่ไม่หวาดกลัวต่อพรรคมารฟ้า
แต่ในยามนี้มันอันใดกันสิ่งที่มันเกิดขึ้นทำให้เขานั้นเต็มไปด้วยความใเพียงแค่หนึ่งปีหนึ่งปีที่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพียงแค่นั้น่เวลาเพียงเล็กน้อยกับมีเื่ราวมากมายเปลี่ยนแปลง
พรรคมารฟ้าที่เป็พรรคฝ่ายอธรรมที่ใหญ่โตที่สุดในยามนี้กลับหรือเพียงชื่อคำกล่าวที่ออกมาจากปากของพวกเขาน่าจะเป็จริง
หลี่หยุนที่กำลังเต็มไปด้วยความสับสนผู้ติดตามทั้งสองคนที่อยู่ทางด้านซ้ายและขวามองเห็นท่านประมุขอยู่ในท่าทางเช่นนั้นก็แสดงใบหน้าหายใจ
“ มันเกิดขึ้นได้อย่างไรเหตุใดจึงเป็เช่นนี้? ” หลี่หยุนถามออกมาอย่างสงสัย
“ เรียนท่านประมุขก่อนหน้านี้หลังจากที่ท่านประมุขได้าเ็สาหัสแล้วก็หลับโดยไม่รู้สึกตัวไปหลังจากนั้นไม่นานข้าก็ได้ยินข่าวว่าพรรคมารฟ้าของพวกเราโดนฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรมมากมายโจมตี” ซินซินนางอธิบายเื่ที่เกิดขึ้น
เสี่ยวซานที่อยู่อีกข้างหนึ่งทำการอธิบายเสริม“ เกี่ยวกับเื่นี้ข้าพอจะให้คำตอบได้ขอรับหลังจากที่ท่านประมุขาเ็สาหัสแล้วก็หลับใหลไปคนภายในสำนักต่างพากันระส่ํำระส่ายจนสุดท้ายแล้วเกิดความขัดแย้ง ”
“ หลังจากนั้นไม่นานนักสำนักฝ่ายธรรมะร่วมมือเข้ากับราชสำนักจากอาณาจักรต่างๆทำการบุกโจมตีเข้าพรรคของพวกเราไม่เพียงเท่านั้นยังมีพวกพรรคมารหรือสำนักมารอีกมากมายที่อยู่ฝ่ายอธรรมคิดจะฉวยโอกาสนี้สร้างชื่อ”
“ พวกมันทั้งหมดทำการโจมตีเข้ามาในครั้งเดียวโจมตีเข้ามาจากหลายๆด้านเป้าหมายของพวกมันมีเพียงอย่างเดียวคือการทำลายพรรคของพวกเรา”
“ มันทำการใช้เวลาในการโจมตีอยู่ 3 วันสุดท้ายแล้วเหล่าผู้าุโภายในสำนักก็ไม่สามารถต้านทานได้ในเวลาต่อมาพรรคของพวกเราก็ล่มสลายโดนพวกมันโจมตีี ”
“ ทว่าก่อนหน้านั้นตอนขัดแย้งภายในสำนักมันทำให้มีผู้คนมากมายแยกตัวออกไปจากสำนักเป็จำนวนมาก ”
“ เลยทำให้พวกเราไม่สามารถต้านทานได้สุดท้ายแล้วคนส่วนใหญ่ภายในพรรคก็หนีตายแยกย้ายกันไป ”
“ ส่วนพวกคนที่มาทำการบุกพรรคของพวกเราในครั้งนี้พวกมันก็ต่างแย่งชิงทรัพย์สมบัติและก็ตำราวิชามากมายที่ท่านประมุขรวบรวมมาตลอดทั้งชีวิตไปจนหมด””
“ ในตอนนี้สภาพของพรรคของพวกเรามันเหลือเพียงแค่เศษซากเท่านั้นของมีค่าและตำราที่มีค่ามากมายล้วนแล้วโดนชิงออกไปทั้งหมด ”
เสี่ยวซานทำการอธิบายเกี่ยวกับเื่ราวที่เกิดขึ้นทุกอย่างอย่างละเอียด
ก็ได้ยินเื่ราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลี่หยุนกำลังนั่งอยู่ถึงกับหลุดหัวเราะแห้งออกมา“ ฮ่า… ”
“ ช่างน่าขำไม่ว่าจะเป็ฝ่ายธรรมะหรืออธรรมในยามนี้เมื่อพรรคมารฟ้าล่มสลายตำราที่เลื่องชื่อและของมากมายพวกมันล้วนแล้วปล้นชิงและแย่งชิงไปกันหมด”
หลี่หยุนเขามองเห็นได้ทันทีสัจธรรมของความเป็มนุษย์ในครั้งนี้พวกมันทำการบุกทะลวงเข้ามาแล้วก็ทำลายสำนักรวมไปถึงปล้นชิงและแย่งชิงของมีค่าทั้งหมดไป
ไม่ว่าจะเป็ฝ่ายธรรมะหรือว่าจะเป็ฝ่ายอธรรมล้วนแล้วแต่ไม่ต่างจากโจร
หลี่หยุนเขายกมือของตนเองขึ้นมาจับใบหน้าและก็ขบคิดภายในใจ“ เื่ราวทุกอย่างเป็เช่นนี้ไปแล้ว แต่ว่าการที่เื่ราวเป็เช่นนี้มันก็ไม่แปลก”
“ ตัวละครหลี่หยุนประมุขพรรคมารฟ้าผู้คนมากมายที่ติดตามล้วนแล้วแต่มีผู้คนหลากหลาย คนที่ติดตามด้วยใจมีน้อยนักส่วนใหญ่แล้วคนที่ติดตามล้วนแล้วแต่ติดตามด้วยผลประโยชน์ ”
“ มันเป็เพราะว่าคนพวกนั้นเราสร้างขึ้นมาเอง้าให้ตัวละครตัวนี้อยู่ฝ่ายอธรรมเลยทำการสร้างผู้ติดตามโดยให้พวกมันนั้นมีแต่ผู้ติดตามที่ส่วนใหญ่มีแต่ผู้ติดตามที่เห็นแก่ประโยชน์”
“ และเป็ผู้ติดตามที่สามารถหักหลังได้ทุกเมื่อคนที่ติดตามด้วยใจจริงมีน้อยจนนับคนได้ ”
“ หลังจากข่าวการหายตัวไปของจอมมารไม่แปลกที่ภายในพรรคมารฟ้าจะเป็เช่นนั้นแต่ว่าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามันจะล่มสลายและรวดเร็วขนาดนี้ด้วยเวลาที่ผ่านไปเพียงแค่ปีเดียว” หลี่หยุนกำลังคิดภายในใจของตนเองอย่างหนักใจ
ตอนนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยเื่ราวทุกอย่างเป็เช่นนี้มันก็เป็เพราะว่าเขาเป็คนสร้างมันขึ้นมาเอง
หลี่หยุนตัวละครที่ผู้คนมากมายเกลียดชังผู้ที่กระทำความชั่วช้ามาทั้งชีวิต มีแต่ผู้คนที่คบหาเพราะผลประโยชน์
เพราะแบบนั้นเมื่อมาถึงจุดนี้ทุกอย่างมันเลยกลายเป็เช่นนี้แต่ว่าผู้ใดจะคิดเล่าว่าในยามนี้เขาต้องมาอยู่ภายในร่างกายนี้แทนเสียเอง
ความตอนแรกการสร้างตัวละครนี้ขึ้นมาที่เขาใช้ชื่อเดียวกับตนเองมันเป็เพราะว่าในยามนั้นตัวของเขารู้ว่าตัวเองป่วยแล้วกำลังจะตาย
เลยตัดสินใจสร้างนิยายเื่นี้และเขียนมันขึ้นมาอีกครั้งเป็นิยายสุดท้ายของตนเอง
เลยทำการตั้งชื่อตัวร้ายเป็ชื่อเดียวกับตนเองเพราะตั้งใจจะจบชีวิตมันลงไปพร้อมกับนิยายเื่นี้ตั้งใจจะทำให้มันเป็เหมือนกับเขาที่เปลวเพลิงชีวิตกำลังมอดดับลงเช่นเดียวกัน
แต่ในตอนนี้เื่ราวที่เกิดขึ้นกับเขาตัวของเขายังแทบจะไม่อยากจะเชื่อเื่มันเกิดขึ้นมาแล้วตอนนี้เมื่อได้รู้ความจริงหลายๆอย่างยิ่งสับสนมากขึ้นอีก
ซินซินนางเห็นท่านประมุขแสดงใบหน้าเช่นนั้นนางจึงทำการเอ่ยออกมาเพื่อปลอบใจ “ ท่านประมุขไม่จำเป็จะต้องกังวลนะเ้าคะยามนี้ท่านประมุขฟื้นขึ้นมาแล้วการที่จะรวบรวมเหล่าาุโและสร้างพรรคขึ้นมาใหม่ไม่ใช่เื่ยากอย่างแน่นอน ”
หลี่หยุนลดมือของตนเองต่ำลงดวงตาของเขามองตรงไปที่ซินซินก่อนที่จะทำการตอบกลับ“ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก เ้าเองก็น่าจะรู้ดี เหล่าผู้าุโจะมีสักกี่คนที่รับใช้ข้าด้วยใจเช่นพวกเ้า”
“ ตอนนี้ปราณภายในร่างกายของข้าล้วนแล้วสูญสิ้นตันเถียนโดนทะลวงจนแตกซ่านทั่วทั้งร่างกายไร้ซึ่งพลังในตอนนี้จะมีผู้ใดยอมติดตามข้าที่เป็เพียงแค่ผู้ที่ไร้ซึ่งพลังอีก ”
หลี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความจริงใบหน้าของเขาในยามนี้เต็มไปด้วยความจริงจัง นี่คือสัจธรรม
คนเ่าั้ล้วนติดตามเขาเพราะความแข็งแกร่งและผลประโยชน์แต่ในยามนี้ร่างกายของเขาโดนทำลายพลังปราณที่ฝึกฝนมาทั้งชีวิตผลประโยชน์มากมายภายในสำนักก็ไม่มีแล้ว
แล้วเพราะแบบนั้นจะมีผู้ใดยอมติดตามเขาอีกซินซินได้ยินเช่นนั้นนางแสดงใบหน้าเศร้าหมอง
“ ไม่เป็ไรข้าจะนอนพักสักหน่อย… ”
หลี่หยุนล้มกายของตนเองลงบนเตียงอีกครั้งหลังจากนั้นเขาก็นอนพักใน่ระหว่างนอนพักมีเื่ราวมากมายให้เขาคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
…
ผ่านไปประมาณสามวัน
่เวลาผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วร่างกายของเขาที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงเป็เวลานาน ได้มีโอกาสได้นอนคิดหลายๆอย่าง
มีสิ่งที่เขานั้นสามารถยืนยันได้นั่นก็คือสิ่งที่เขาพบเจอในตอนนี้มันไม่ใช่ความฝันอีกแล้ว
สามวันผ่านไปนอนอยู่ภายในห้องที่สุดแสนจะอบอ้าวแล้วมีขนาดเล็กร่างกายของเขาค่อยๆลุกขึ้นมาจากเตียง
หลังจากที่ฟื้นสติขึ้นมาาแที่อยู่บริเวณหน้าอกค่อยๆมีอาการดีขึ้นแม้แต่ยังเ็ปทว่าเขาก็พอจะขยับร่างกายของตนเองได้
หลี่หยุนเขาทำการลุกขึ้นมาจากเตียงนอนพร้อมเดินตรงไปยังบริเวณมุมห้อง มันมีกระจกเก่าๆที่ถูกตั้งเอาไว้
เขาหยิบกระจกบานนั้นขึ้นมาเป็กระจกบานเล็กๆเทียบแล้วกระจบนี้มีความขุ่นมัวเป็อย่างมากเมื่อเทียบกับกระจกภายในยุคสมัยเขา
ทว่ามันเองก็ยังเพียงพอกับการมองรูปลักษณ์ของตนหลี่หยุนจ้องมองรูปลักษณ์ของตนเองที่สะท้อนอยู่ภายในกระจก
เขาเป็ชาย่วัยประมาณสี่สิบปีใบหน้าดูเคร่งขรึมจริงจังมีหนวดเคราประดับอยู่บนใบหน้าเล็กน้อยเมื่อมองเห็นเช่นนี้เขาก็ไม่ได้แปลกใจนี่เป็รูปลักษณ์ของจอมมารหลี่หยุนที่เขาบรรยายเอาไว้
ทว่าความจริงเกี่ยวกับร่างกายนี้จอมมารหลี่หยุนเป็ผู้ฝึกฝนทักษะพิเศษทำให้ตนเองนั้นมีร่างกายที่แก่ชราได้เชื่องช้ากว่าคนธรรมดาทั่วไป
“ มองเห็นภายนอกคล้ายคลึงกับวัย 40 แต่อันที่จริงตัวละครตัวนี้ค่าสร้างขึ้นมาให้มีอายุถึง120 ปี ”หลี่หยุนพูดกับตนเองภายในใจก่อนที่จะวางกระจกภายในมือ
หลังจากที่เขาวางกระจกภายในมือลงไปเรียบร้อยแล้วเขาใช้ดวงตาของตนเองมองร่างกายของตนเองอีกครั้ง
เขามองสำรวจร่างกายของตนเองอย่างละเอียดเมื่อใช้ดวงตามองสำรวจร่างกายของตนเองพบเห็นว่ามีบางอย่างแปลกๆ
“ อันใดกัน? ” หลี่หยุนขมวดคิ้วเข้าหากันแสดงใบหน้าจริงจังดวงตาจ้องมองไปที่บริเวณหลังฝ่ามือของตน
บริเวณหลังฝ่ามือของเขาิัเหี่ยวย่นเป็อย่างมากมันเริ่มเหี่ยวย่นลงเรื่อยๆ“ ร่างกายของเรา… ”
ความจริงที่ปรากฏขึ้นในตอนนี้สิ่งที่มองเห็นด้วยสายตาของตนเองดวงตาทั้งสองข้างของเขาเบิกกว้างขึ้นภายในหัวมันปรากฏความจริงบางอย่างที่พอจะคิดได้
“ อย่าบอกนะว่าร่างกายของข้ากำลังจะตาย… ”หลี่หยุนแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงความจริงที่ปรากฏในตอนนี้ทำให้เขานั้นเต็มไปด้วยความตระหนก
ร่างกายของเขาเขาเพิ่งจะเริ่มสังเกตว่าร่างกายในตอนนี้มันค่อยๆแก่ชราลงเรื่อยๆ และแก่ชราลงรวดเร็วเป็อย่างมาก เมื่อ 3วันก่อนบริเวณิับนฝ่ามือของเขายังคงไม่เหี่ยวย่นเช่นนี้
เพราะแบบนั้นความจริงมันก็ได้ปรากฏขึ้นภายในหัวของเขาเพราะว่าลมปราณที่เขาฝึกปรือมาทั้งชีวิตโดนทำลายจนสิ้นมันเลยทำให้ลมปราณที่คอยรักษารูปลักษณ์ของเขาเอาไว้หายไปด้วย
ไม่มีมนุษย์ธรรมดาที่ใดหรอกนอกจากผู้ฝึกฝนและบ่มเพาะขอบเขตลมปราณที่จะสามารถรักษารูปลักษณ์ไม่ให้แก่ชราได้
ในตอนนี้เมื่อลมปราณภายในร่างหายไปกลับสู่การเริ่มต้นสังขารของเขามันเองก็ค่อยๆจะแก่ชราลงจะกลับกลายไปเป็ชายชราวัย120 ปีเช่นความจริง
หลี่หยุนเมื่อได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเื่นี้ไม่มีอันใดจะกล่าวนอกจากคำว่าโชคชะตาเฮงซวย….
…..
1K
![Scramble Wizards [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569482884_25154860.webp)
