โดนอัญเชิญมาทั้งทีขอเป็นโลกที่อยู่อย่างสงบๆได้มั้ย!!!

ณ ที่แห่งหนึ่งในป่าเวย์

"นี่พวกเธอทางที่จะเดินไปนี่ถูกแน่แล้วใช่ไหม? ทำไมมันไกลขนาดนี้เนี่ย จะแห้งตายอยู่แล้ววว"

"ก็ใช่น่ะสิ ฉันเอาข้อมูลของทุกคนที่ไปสอบถามจากคนอื่นมามันก็ได้ตรงกันหมดเลยนะว่าต้องเดินทางไปทางเหนือแล้วก็จะต้องเดินผ่านป่าเวย์ไผถ้าจะอยากไปถึงที่นั้นเร็วขึ้นน่ะสิ"

"แสดงว่าว่าอีกแค่นิดเดียวแล้วสินะ"

"ทุกคนอย่างพึ่งยอมแพ้สิ ลองนึกดูดีๆว่าพวกเราทำแบบนี้ไปเพื่อจะเจอกับใครกัน..."

พวกเธอตอบเป็๲เสียงเดียวกันว่า

"เพื่อเรย์อิจิคุง!!!"

"งั้นเราก็อย่ายอมแพ้สิอุสาลำบากแทบตายกว่าจะกล่อมไอ้พวกบ้าจักรพรรดินั่นได้"

พวกเธอพยักหน้าเห็นด้วยกับซาเอะ

"ดีนะที่ไอ้พวกผู้ชายมันโดนซาเอะห้ามไม่ให้พวกนั้นตามมาซาเอะบ้างทีเธอนี่ก็โหดจังเลยนะ..."

ซาเอะที่ได้ยินอย่างนั้นก็...

"ก็แน่นอนอยู่แล้วสิ ฉันไม่สนใจผู้ชายคนอื่นนอกจากเรย์อิจิคุงหรอกนะ แต่ว่าถ้าเป็๲เรย์อิจิคุงละก็ว่าไปจะสั่งให้ฉันทำอะไรก็จะทำให้ทุกอย่างเลยล่ะ"

"อันนี้พวกเราเห็นด้วยเลย ถ้านี่ไม่ใช่เพื่อไปเจอเรย์อิจิคุงนะพวกเราคงไม่ลำบากเดินทางขนาดนี้กันหรอกนะ"

พวกเธอตอบเป็๲เสียงเดียวกันว่า

"ใช่แล้วๆ"

"ดังนั้น ถ้าถึงแล้วฉันจะขอไปกอดเรย์อิจิคุงก่อนเลย..."

"ไม่สิ พวกเราต้องให้เรย์อิจิทำหน้าโหดๆแล้วให้มองเราแบบดูถูกสิมันถึงจะฟินส์"

"ไม่ๆๆ มันต้องให้เรย์อิจิคุงทำ...."

หลังจากบทสนทนาหัวข้อเป็๲เ๱ื่๵๹เรย์อิจิคุงทำให้พวกเธอพูดคุยกันอย่างสนุกสนานทำให้พวกเธอลืมไปเลยว่าป่านี้มันมีมอนเตอร์อยู่ด้วยแต่ว่าถ้าแค่มอนเตอรธรรดาๆยังไงก็ทำอะไรพวกเธอไม่ได้อยู่แล้วจนตอนนี้ก็มืดแล้วพวกเธอก็ตัดสินใจพักกันแล้วก็อยู่กันกลางป่าเวย์ทั้งๆแบบนั้นเลยพวกเธอไม่มีความคิดว่าจะมีความกลัวอะไกันเลยสักนิด

"นี่อากิสร้างที่พักเสร็จยังเหรอแล้วเ๱ื่๵๹อาหารพวกชูนะทำกันเสร็จยัง?"

"เธออย่ารีบฉันสิ มันต้องใช้เวลานะในการใช้เวลาสร้างบ้านที่อยู่กันตั้ง33คน ถ้าสร้างครัวให้แบบชูนะก็ว่าไปอย่าง"

"ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ รออีกสักพักหนึ่งก็น่าจะเสร็จแล้วล่ะ"

"งั้นเหรองั้นฉันขอไปกลางบาเรียกันพวกมอนเตอร์เพิ่มอีกสักหน่อยดีกว่า"

พวกเธอต่างคนต่างมีหน้าที่กันไปคนล่ะอย่างถือว่าเป็๲คนที่แบ่งงานกันได้ดีมาก ถ้าพวกเธอไม่สนิทกันมากคงจะมีการทะเลาะกันแล้วล่ะ

"เห้อ...เสร็จสักทีเล่นซะพลังเวย์ฉันเเทบจะหมดตัวเลย ดีนะที่เก็บเวลจากพวกมอนเตอร์ในป่านี้ได้มาเยอะไม่งั้นคงจะล้มลงหมดสติไปแล้ว"

"เหนื่อยหน่อยนะอากิ และก็ขอบคุณมาก"

พวกเธอต่างขอบคุณอากิที่สร้างที่พักให้อากิก็ตอบกลับไปว่า

"อืม ก็นะพวกเราต่างมีความสามารถกันคนล่ะแบบนี่น่า ดีแล้วที่เราไม่ทะเลาะแล้วไม่แย่งหน้าที่กันทำงาน"

"นั่นสิ ถ้าไม่ใช่เพราะเรย์อิจิคุงเป็๲คนพูดไว้ในวันนั้นเราคงจะทะเลาะกันแบบคร่าวนั้นแน่เลย"

"ใช่ๆ ดังนั้นเราต้องตอบแทนเรย์อิจิคุงกันเยอะๆเลย"

"อืมๆ"

"งั้น เรามาจัดอาหารกันเลยดีกว่า"

"นั่นสิ รีบกินให้เสร็จแล้วนอนไวๆเพื่อพรุ่งนี้จะได้เดินทางต่ออย่างรวดเร็วก่อนที่ไอ้พวกจักรพรรดินั่นจะรู้เอา"

"เธอนี่ก็ร้ายไม่เบานะซาเอะที่ไปโกหกไอ้เ๽้าจักรพรรดินั่นได้อย่างหน้านิ่งๆว่า 'พวกเราจะขอไปค้างคืนข้างนอกสัก2-3วันเพื่อเก็บเวลจะได้ไปสู้กับพวกปีศาจแล้วปกป้องชาวเมืองได้'"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉันได้ยินแล้วก็ยังเชื่อไม่ลงเลยว่าไอ้จักรพรรดินั่นจะเชื่อพวกเราเต็มๆตอนแรกก็คิดว่าพวกนั้นจะส่งคนมาตามดูแต่ฉันลองเช็คดูหมดแล้วกลับไม่มีใครเลย"

"ดีแล้วล่ะ แต่ก็เกือบไปแล้วล่ะนะเพราะไอ้พวกผู้ชายดันจะขอตามมาด้วยดีนะที่ซาเอะเราห้ามไว้"

"ระ เ๱ื่๵๹นั้นเอาไว้กาอนดีกว่าเรามารีบกินอาหารให้เสร็จแล้วรีบเข้านอนกันดีกว่า"

ซาเอะรีบบอกพวกอากิให้รีบๆกินอาหารแล้วรีบไปนอนเพราะซาเอะโดนชมจนเธอก็เริ่มเขินขึ้นมาแล้วเลยรีบบอกไปแบบนั้น

"งั้นก็...ทานแล้วนะค่ะ"

พวกเธอก็พูดเป็๲เสียงเดียวกัน

หลังจากกินอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเธอก็เข้าไปในห้องนอนพร้อมกัน

"งั้นทุกคนราตรีสวัสดิ์"

"""ราตรีสวัสดิ์"""

ณ อีกด้านหนึ่งของจักรพรรดิ

"ท่านพ่อคิดดีแล้วเหรอครับที่ไม่ส่งคนตามไป"

"อืม ยังไงพวกผู้กล้าผู้หญิงก็ไปไหนไม่ได้อยู่ดีหรอกลูกพ่อ พวกเธอไม่รู้เส้นทางโลกนี้มากเท่าพวกเรายังไฝพวกเธอก็พักอยู่เเถวๆนี้ล่ะ ปล่อยให้พวกเธอทำตามใจกันไปล่ะดีแล้ว พวกเธอจะได้ตายใจแล้วจะได้เชื่อใจเรายิ่งขึ้น"

"สมกับเป็๲ท่านพ่อเลยครับ ฮ่า ฮ่า"

ณ อีกด้านของป่าเวย์

"นี่มีใครยังไม่หลับบ้าง?

"เธอก็ยังไม่หลับเหรอ?"

"อืม ฉันเอาแต่คิดเ๱ื่๵๹ของเรย์อิจิคุงจนนอนไม่หลับเลย"

"ฉันก็ด้วย"

"แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะเดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงเดินต่อจะลำบากเอานะ"

"ฉันมีความคิดดีๆออกแล้ว ฉันเคยไปอ่านหนังสือจิตวิทยามาาำหรับคนที่นอนไม่ค่อยหลับ ลองเอาไปใช้ดูสิ"

"เอ๊ะ? เธออ่านของแบบนั้นด้วยเหรอ?"

"ก็เหมือนก่อนฉันชอบอ่านหนังสือนี่น่าก่อนจะมาเจอเรย์อิจิคุง เอาเป็๲ว่าลองทำคิดตามฉันนะ... เอาล่ะให้คิดว่าเรย์อิจิคุงมีหลายคนดูแล้วก็นับเลขในหัวไปเรื่อยๆ สุดท้ายมันก็จะหลับไปเอง"

พวกสาวๆกลุ่มที่นอนไม่หลับลองทำตามคำแนะนำของชิซุนะดู

ผลปรากฏว่าทุกคนนอนหลับไปอย่างรวดเร็วมากเห็นพวกเธอหลับแล้วทำให้ชิซุนะนอนต่อตามไปอีกคน

คืนนั้นทำให้พวกสาวๆต่างจำเคล็ดลับนี้ไปบอกต่อคนอื่นๆที่นอนไม่ค่อยหลับอย่างรวดเร็ว

๰่๥๹รุ่งสางพวกสาวๆที่ตื่นก่อนคนอื่นก็ปลุกคนที่ยังนอนอยู่ 

หลังจากปลุกเสร็จพวกเธอก็ใช้เวย์ทำความสะอาดร่างกายกัน ถึงมันจะสะดวกสบายแต่พวกสาวๆก็ไม่ชอบอยู่ดีเพราะว่าอยากจะอาบน้ำจริงๆมากกว่า

"ทุกคนออกมาครบแล้วนะ?"

พวกเธอตอบกลับอากิว่า

"ค่าาา"

"งั้นฉันจะทำการทำลายทิ้งก่อนนะ"

"ทำลายนี่มันเร็วกว่าตอนสร้างจริงๆเลยนะอากิ"

"นั่นสิ ตอนสร้างนี่พลังเวย์ฉันแทบจะหมดตัวแต่ตอนทำลายนี่แทบไม่รู้สึกว่าเสียพลังไปเลยสักนิดเดียว"

"เอาล่ะทุกคนเตรียมของกันครบหมดแล้วนะ"

พวกเธอก็ตอบว่า

"ครบแล้วค่า"

"ถ้างั้นวันนี้เราจะเดินไห้ถึงอาณาจักรไกอากันเลยนะ"

""""โอ้วววว!!""""

หลังจากออกเดินทางพวกซาเอะก็เจอกับมอนเตอร์มากมายทั้งๆที่เหมือนวานออกมาแค่นิดเดียวแต่พสกเธอก็ผ่านไปได้อย่างสบายๆเพราะว่าพวกเธอแบ่งหน้าที่กันได้ดีมากว่าใครจะโจมตีตัวไหนตัวไหนก่อนแล้วใครเป็๲คนค่อยร่ายเวย์สนับสนุน พวกเธอใช้เวลาจนลืมกินอาหารกันไปเลยจนตอนนี้เวลาก็เลยเที่ยงมาแล้ว แต่พวกซาเอะก็ไม่มีอาการเหนืาอยล้ากันเลยนี่คงจะเป็๲ผลจากการที่อยากจะไปเจอชายที่ตัวเองรักสินะทำให้ไม่เหนื่อยกันเลยสักคนเดียว

แล้วจู่ๆ มาริก็ชี้นิ้วไปทางข้างหน้าให้ทุกคนเห็นว่าพวกเราเดินทางมาถึงอาณาจักรไกอาแล้ว

"เย้ ในที่สุดก็มาถึงสักที แต่ก่อนอื่นเรามาใช้เวย์ล้างตัวให้สะอาดกันอีกรอบดีกว่า ฉันกลัวว่าเรย์อิจิคุงจะได้กลิ่นเหงื่อพวกเรา"

"ฉันเห็นด้วยกับชูนะ แล้วพวกเธอล่ะ"

พวกอากิก็พยักหน้าเห็นด้วยทำให้พวกเธอหยุดเดินแล้วก็ใช้เวย์ทำความสะอาดร่างกายกัน

"เอาล่ะไปกันต่อเลยอีกนิดเดียวก็ถึงที่ๆเรย์อิจิคุงอยู่แล้ว"

"โอ้วววว"