กริ๊งงงงงง!... กริ๊งงงงงง!... โครม!... โครม!...
เสียงกดกริ่งสัญญาณหน้าบ้านที่ดังลั่นประสานเสียงทุบประตูรั้วเหล็กบานั์เสียงดังโครมครามสนั่นหวั่นไหวท่ามกลางความดึกสงัดเวลาตีหนึ่ง เป็วินาทีระทึกขวัญที่ทำให้ผมและแพรสะดุ้งสุดตัวรีบตื่นขึ้นมา แพรลนลานคว้าชุดคลุมนอนสีครีมตัวยาวมาสวมทับร่างเปลือยเปล่าของเธออย่างเร่งรีบ ขณะที่ผมรีบดึงกางเกงเลขึ้นสวมใส่แล้วรีบกรูวิ่งลงบันไดไม้มาจากห้องนอนชั้นบนด้วยความตื่นตระหนกใอย่างขีดสุด ปลายเท้าของพวกเรากระทบพื้นปูนที่เย็นเฉียบในค่ำคืนนี้ มุ่งตรงไปยังโถงกลางบ้านสลัวที่มีหน้าจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดระบบััติดตั้งอยู่ข้างบานประตูใหญ่ชั้นล่าง
"ใครกันคะวิน... มาทุบประตูบ้านเราป่านนี้? เสียงดังน่ากลัวเหลือเกินค่ะ" แพรเอ่ยถามเสียงสั่นเครือระคนหวาดหวั่น มือเรียวที่เย็นเฉียบเกาะไหล่และแผงอกของผมแน่นราวกับหาที่ยึดเหนี่ยว
ผมกดปุ่มเปิดหน้าจอด้านนอกรั้ว แสงไฟสีนวลจากกล้องส่องกระทบร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาแดงก่ำเมามายเดินโซเซ มือหนากระหน่ำกดปุ่มกริ่งบนกล่องสัญญาณเหล็กไม่ยอมหยุดหย่อน สลับกับการใช้สองมือและเท้าทุบเขย่าบานประตูรั้วเหล็กอย่างบ้าคลั่งจนเสียงล้อประตูเหล็กครูดไปกับรางปูนดังแสบแก้วหู ปากของเขาก็กู่ร้องเสียงดังตวาดโหวกเหวกเรียกหาโบว์เสียงดังลั่นป่าคอนกรีตรอบบ้านอย่างหยาบคาย
"โบว์!... โบว์ครับ!... ออกมาหาผมหน่อย!... ผมรู้ว่าโบว์หลบอยู่ในบ้านหลังนี้! โบว์มาซุกหัวอยู่กับใครออกเปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงของแฟนเก่าโบว์ตวาดกร้าวระงมลั่นในความมืดอันน่าประหวั่นพรั่นพรึง
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องนอนแขกด้านล่างเปิดออกเบา ๆ ร่างบางของโบว์ก้าวเดินออกมาในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพูลื่นตัวเดิม ผิวกายขาวจัดของเธอซีดเผือดด้วยความตื่นกลัวจนหน้าถอดสีเมื่อได้ยินเสียงโวยวายภายนอก ดวงตากลมน่ารักคู่นั้นเบิกกว้างสั่นระริก ร่างกายของสาวรุ่นน้องวัย 24 ปีสั่นสะท้านระริกราวกับลูกนกตื่นบาปที่กำลังโดนผู้ล่าตามล่าตัว
"พี่แพร... พี่วิน... แฟนเก่าโบว์... เขาตามมาค่ะ... โบว์กลัว... โบว์จะทำยังไงดีคะ..." โบว์พึมพำน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาใส ๆ เริ่มคลอเบ้าอีกครั้งด้วยความผวาหนักหนา
ผมไม่รอช้า รีบก้าวเข้าไปดึงร่างบางสั่นเทิ้มของโบว์เข้ามากอดประคองโอบรัดไว้แน่นท่ามกลางความมืดสลัวของโถงบ้าน ผิวกายเนื้อนุ่มอุ่นจัดของโบว์และเต้าทรวงคัพ D มหึมาที่ไร้บราเซียบดเบียดแนบชิดกับหน้าอกของผมผ่านชุดนอนบางเบา ความนุ่มนวลและกลิ่นสบู่ผสมกลิ่นสปาหอมกรุ่นที่ฟุ้งกระจายจากตัวเธอช่วยปลุกเร้าอารมณ์กระสันของผมลึก ๆ แม้ในเวลาวิกฤตความปลอดภัย แก่นกายของผมเริ่มแข็งขึงกระตุกตอบรับัั โบว์ซุกหน้าสะอื้นไห้กับซอกคอของผมกอดรัดเอวผมแ่าเพื่อหาที่พึ่งพิงปลอดภัยที่สุดในสายตาเธอ
"ไม่ต้องกลัวนะโบว์ พี่อยู่นี่แล้ว... ไม่มีใครทำอะไรโบว์ได้หรอกครับ พี่จะปกป้องโบว์เอง" ผมกระซิบปลอบประโลมเสียงทุ้มต่ำ ลูบแผ่นหลังเนียนลื่นของรุ่นน้องเบา ๆ ััถึงความสั่นเทาของร่างกายเธอที่เบียดชิดติดตัวผมแทบไม่มีช่องว่างให้ลมพัดผ่าน แพรเองก็ขยับเข้ามาลูบไล้หลังมือโบว์เพื่อช่วยปลอบใจ
น้าเกดและมล (แม่ยาย) เดินตามออกมาจากห้องนอนแขกอีกฟาก น้าเกดสวมชุดคลุมนอนผ้าไหมสีดำยาวลื่นมือ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเฉียบคมยังคงนิ่งสงบสนิทขัดกับความวุ่นวายรอบข้าง ดวงตาคมตวัดมองจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดด้วยแววตาเ็าและร้ายลึกไม่มีแววตระหนกแม้แต่น้อย
"ขี้เมาไม่มีสติแท้ ๆ ... แพร มล พาวินกับโบว์ไปหลบในห้องนอนด้านในก่อน ทำไฟในบ้านให้มืดที่สุดเหมือนไม่มีคนอยู่ เดี๋ยวฉันจะออกไปเคลียร์เอง" เกดสั่งการเสียงต่ำทรงพลังอำนาจประดุจเศรษฐีนีผู้กุมเกมสั่งการทุกอย่างราบคาบ
"แต่เกดคะ... มันอันตรายนะเกด เขาดูเมามากและก้าวร้าวด้วยนะ หน้าตาน่ากลัวมากเลยจ้ะ" มลเอ่ยเตือนด้วยความเป็ห่วงเพื่อนสนิท
"คนอย่างฉันจัดการพวกสุนัขบ้าข้างถนนและคนไม่มีการศึกษามาเยอะแล้วมล ไม่ต้องห่วง" เกดส่งยิ้มกริบชวนสยิวก่อนจะขยับตัวก้าวเดินไปที่ประตูบ้าน ดึงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมากดต่อสายตรงหาท่านผู้กำกับการสถานีตำรวจนครบาลท้องที่ที่เป็เส้นสายคู่ค้าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับ VIP ของเธออย่างรวดเร็วเพื่อสั่งการระงับเหตุ
ผมโอบกอดโบว์พาร่างบางเดินเลี่ยงเข้าซ่อนตัวในความสลัวของห้องโถงด้านใน แพรเดินตามหลังมาติด ๆ คอยลูบแขนโบว์ปลอบประโลม ภายนอกบ้าน น้าเกดเปิดประตูบานเล็กข้างประตูใหญ่ก้าวเดินออกไปยืนเผชิญหน้ากับแฟนเก่าของโบว์ตรงริมรั้วเหล็กบานั์ ระยะห่างกันเพียงซี่บานรั้วเหล็กกั้น
"นี่นาย! หยุดทุบประตูส่งเสียงะเิหูสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้บ้านคนอื่นป่านนี้ได้แล้วนะ!" เสียงหวานทว่าเฉียบคมดั่งปลายมีดของน้าเกดดังตวาดขึ้นกังวานลั่น
แฟนเก่าของโบว์ชะงักมือที่กำลังจะทุบประตูรั้ว หรี่ตากลมเมามายมองสรีระอวบสะพรั่งในชุดคลุมผ้าไหมสีดำของคุณเกดอย่างงงงวยระคนสับสน "โบว์... โบว์อยู่ที่ไหน? ผมรู้ว่าโบว์หนีมาบ้านเพื่อนร่วมงานที่นี่! ส่งยัยโบว์ออกมาหาผมเดี๋ยวนี้! อย่ามาขวางผมนะ!"
"โบว์ไม่ได้อยู่ที่นี่ และถึงอยู่ ฉันก็ไม่มีวันส่งเด็กคนนั้นให้คนป่าเถื่อนไม่มีการศึกษาอย่างนายหรอกจ้ะ" เกดเชิดหน้าเอ่ยน้ำเสียงเย็นเฉียบดูถูกเหยียดหยาม "ฉันแจ้งความกับผู้กำกับตำรวจท้องที่เรียบร้อยแล้ว อีกไม่ถึงสามนาทีรถสายตรวจจะมาลากตัวนายเข้าห้องขังข้อหาบุกรุกและขู่เข็ญยามวิกาล และถ้ายังไม่รีบไสหัวไป ฉันจะใช้เส้นสายธุรกิจและทีมทนายส่วนตัวฟ้องร้องนายให้หมดตัวไม่มีแผ่นดินจะอยู่เลยทีเดียว ลองดูสิจ๊ะว่าคนอย่างฉันพูดจริงทำจริงไหม!"
คำขู่และบารมีอันทรงเกียรติของเศรษฐีนีสาวใหญ่น้าเกด ผสานกับสายตาคมกริบสะกดจิต ทำให้แฟนเก่าของโบว์ที่เมามายเริ่มสติคืนมาบ้าง เขาพยายามชะโงกหน้ามองรอดรอยแยกช่องรั้วเข้ามาในโถงสลัวของบ้าน จังหวะนั้นแสงไฟวับแวมสลัวภายในส่องกระทบให้เขาเห็นร่างของวินและโบว์ที่ยืนกอดเกี่ยวชิดใกล้กันในเงามืดด้านหลัง โบว์สวมเพียงสายเดี่ยวบางเบาเซ็กซี่แนบเบียดกับวิน ยิ่งกระตุ้นความหึงหวงและโกรธแค้นในอกแฟนเก่าให้พุ่งพล่าน
"นั่นไง!... โบว์อยู่ในนั้นจริง ๆ ด้วย! แอบซุกผัวใหม่อยู่ข้างในใช่ไหม!... โธ่เอ๊ย! ทำเป็คนดีเรียบร้อย ที่แท้ก็ร่านร่อนแอบกินกับผัวคนอื่นดึก ๆ ดื่น ๆ มิน่าล่ะถึงทิ้งผมไป!" แฟนเก่าโบว์แผดเสียงะโด่าลั่นด้วยความแค้นเคืองและคลั่งไคล้
"ไสหัวไปได้แล้ว!" เกดชูโทรศัพท์มือถือเปิดลำโพงที่มีเสียงสนทนากับเ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังเดินทางเข้ามาส่งสัญญาณเสียงไซเรน แฟนเก่าโบว์สบถคำหยาบคายออกมาฟัด ๆ ด้วยความโกรธและอาย ก่อนจะเตะประตูรั้วเหล็กเสียงดังโครมใหญ่อีกครั้งเพื่อระบายอารมณ์แค้น แล้วหมุนตัวเดินเซซ้ายขวาหลบหนีไปในความมืดของตรอกซอยก่อนที่รถสายตรวจจะแล่นเข้ามาถึงหน้าบ้าน
เมื่อความโกลาหลภายนอกสงบเงียบลง ความเงียบสงัดเข้าครอบงำบ้านพักอีกครั้ง น้าเกดก้าวเดินกลับเข้ามาในบ้านปิดประตูล็อกลงกลอนแ่า หันมาส่งยิ้มสะใจให้พวกเราที่ยืนลุ้นระทึกอยู่ด้านใน
"ไปแล้วล่ะ ขี้ขลาดจริง ๆ โดนขู่ตำรวจหน่อยเดียวก็วิ่งป่าราบแล้วล่ะจ้ะ" เกดเอ่ยยิ้ม ๆ จัดแต่งเส้นผมสลวยของตนเอง
โบว์ที่อยู่ในอ้อมกอดของผมทรุดกายสะอื้นร้องไห้หนักขึ้นด้วยความเ็ปลึกซึ้งที่โดนแฟนเก่าะโประจานคำหยาบคายทำร้ายจิตใจ ผิวกายของเธอสั่นระริกอุ่นซ่านกอดคอผมแน่นไม่ยอมปล่อย ตัวบางสั่นสะท้านในอ้อมแขนผม "พี่วินคะ... โบว์เจ็บหัวใจจังเลยค่ะ... เขาด่าโบว์รุนแรงขนาดนั้น... ฮือออ... โบว์อยากอยู่กับพี่วิน... โบว์อยากให้พี่วินปกป้องโบว์ตลอดไปนะคะ... โบว์ยอมพี่วินทุกอย่างเลยค่ะ..."
คำรับสารภาพและร่างสั่นสะท้านคัพ D ของโบว์ในอ้อมอกผม ปลุกราคะและตัณหาของคนรอบข้างให้ตื่นตัว แพรเดินเข้ามากุมมือโบว์ไว้แน่นพลางส่งยิ้มหวานยั่วยวนให้ผม สบตากับน้าเกดอย่างเข้าใจรสนิยมลึกซึ้งของครอบครัวเรา
"โบว์ขา... ไปพักผ่อนบำบัดหัวใจและปลอบโยนจิตใจในห้องนอนแขกด้านในกับพี่วินก่อนเถอะนะจ๊ะเด็กดี เดี๋ยวคืนนี้พี่แพรกับน้าเกดและคุณครูอัญชลีจะตามเข้าไปช่วยดูแลบำบัดหัวใจที่เจ็บช้ำจากแฟนเก่าของโบว์ให้หายเปรียบเหมือนเื่เมื่อวานเป็ความฝันไปเลยจ้ะ..." แพรเอ่ยน้ำเสียงพร่าเลือนแฝงนัยยะสวาทลึกซึ้ง พลางใช้นิ้วเรียวอุ่นลูบไล้สะโพกและบั้นท้ายกลมตึงของโบว์เบา ๆ เพื่อปลุกเร้าอารมณ์สยิวล่วงหน้า
น้าเกดขยับตัวลุกขึ้นยืนลื่นลูบไล้ปลายคางเรียวสวยของโบว์แ่เบาแล้วหันมาตบสะโพกของผมและส่งยิ้มร้ายบอกแผนการร้ายให้ผม "ใช่แล้วจ้ะวิน... พารุ่นน้องสุดที่รักคนนี้เข้าไปในห้องนอนก่อนเลยจ้ะ คืนนี้หลานเขยสุดที่รักของน้าต้องทำหน้าที่ปลอบโยนและสยบหัวใจตลอดจนเรือนร่างอวบคัพ D แสนแน่นของรุ่นน้องคนสวยคนนี้ให้เต็มนมเต็มเนื้อนะจ๊ะ... น้ากับแพรและอัญชลีเตรียมน้ำมันสปาอุ่นตัวใหม่ไว้รอแล้ว เดี๋ยวพวกน้าจะตามเข้าไปร่วมดูแลนวดและร่วมชมนับรางวัลความกล้าหาญชิ้นพิเศษนี้คาเตียงนอนเลยจ้ะ!"
ความหวาดกลัวและตระหนกใของโบว์กำลังถูกแปรเปลี่ยนเป็ความ้าและราคะรุ่มร้อนดิบในจิตใจเบื้องลึก ทิ้งกระแสไอความร้อนแฝงกิเลสสวาทที่พร้อมจะบรรเลงบทรักปลอบขวัญสุดสะท้านใจในห้องนอนแขกปิดไฟมืดสลัวในวินาทีถัดไปอย่างเร่าร้อนและยากจะหยุดยั้งขีดศีลธรรมได้อีกต่อไปแล้ว!
2K
