นที
วันนี้เป็วันที่เหนื่อยมากอีกเช่นเคยในการทำหน้าที่ผู้ช่วยสอน ผมวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนที่โซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องรับแขก ถึงผมจะมีห้องนอนที่ใหญ่แต่กลับใช้มันไม่คุ้มเลย ต่างจากโซฟาตัวนี้ที่ผมใช้มันคุ้มกว่าเตียงนุ่มๆ ซะอีก
!!!ติ้ง (เสียงแจ้งเตือน)
“สตรอว์เบอรรี่หวานเหมือนปากผมไหมครับ”
ผมอ่านข้อความ แค่ประโยคแรกก็รู้แล้วว่าเ้าของข้อความที่ส่งมานี้คือใคร ผมไม่แปลกใจหรอกครับ ที่ปราบจะมีไลย์ของผมก็ผมเป็ผู้ช่วยสอนการจะหามันก็ไม่ได้ยากอะไร ผมอ่านข้อความนั้นแต่ไม่ได้ตอบเพราะคิดว่าเดี๋ยวก็คงหยุดไปเอง
ผมวางโทรศํพท์ที่เปิดหน้าแชทไว้ตรงโซฟาก่อนจะไปอาบน้ำ ไม่รู้ทำไมวันนี้ผมอยากอาบน้ำนานกว่าปกติ ผมกำลังหย่อนตัวลงในอ่างอาบน้ำ อุนณภูมิของน้ำกำลังดี ผมกำลังคิดถึงเื่ของปราบกับผม มันคงเป็ไปไม่ได้หรอกไม่ใช่เพราะว่าปราบเป็นักศึกษา แต่เพราะบาทแผลในใจของผมมันยังไม่หายดี การเปิดใจรับใครเข้ามามันเป็เื่ยากมากสำหรับผมแต่เหตุผลที่ผมเลิกกับแฟนคนเก่าทั้งที่เรายังรักกันอยู่คงเพราะเพศสภาพของผม ที่มันไปค้านต่อสายตาของแม่เขา การจากลาทั้งที่ยังรักมันเ็ปมากจริงๆ
…..
ปราบ
นทีอ่านแต่เลือกที่จะไม่ตอบข้อความของผม ไม่เป็ไรยังไงเช้าวันนี้เราก็ต้องได้เจอกันในคลาสเรียน สายตาผมจับจ้องไปยังนทีที่กำลังอธิบายอยู่หน้าเกี่ยวการไปค่ายอาสาที่เรากำลังจะไปกันเร็วๆ นี้
“ใครมีอะไรจะถามเพิ่มเติมไหมครับ”
ผมยกมือขึ้นทันที เมื่อนทีพูดจบ
“ถ้าผมมีปัญหาสามารถติดต่อ พี่นทีโดยตรงได้เลยไหมครับ?”
“ได้ครับ พี่จะพยายามตอบนะครับ” “!!!แต่ ต้องเป็เื่ที่เกี่ยวกับค่ายอาสาเท่านั้นนะครับ” เมื่อพูดจบ นทีก็ยกยิ้มแล้วมองมายังผม
ผมไม่ยอมแพ้ให้กับเื่แค่นี้หรอก ในขณะที่ทุกคนกำลังทยอยออกจากห้องผมก็เดินเข้าไปหานที ที่กำลังเก็บของอยู่
“ทำไมอ่านแล้วไม่ตอบ”
“พี่บอกไปแล้วนะครับว่า พี่จะตอบเฉพาะเื่ค่ายอาสาเท่านั้น”
เมื่อพูดจบนทีก็ลุกเกำลังจะดินออกจากห้อง ผมคว้ามือของนทีเอาไว้เพื่อเป็การบอกว่าอย่าพึ่งไป
“ผมรุกหนักขนาดนี้ จะไม่ยอมอ่อนข้อให้ลูกแมวที่แสนน่ารักตัวนี้หรอ” ผมส่งคำพูดออกไปพร้อมสายตาที่เว้าวอนเหมือนลูกแมว
“โถพ่อลูกแมว พี่ว่าเธอไปหาเ้าของคนอื่นเถอะนะ เพราะพี่มีลูกแมวอยู่แล้ว”
หมายความว่าไงที่ว่านทีมีลูกแมวอยู่แล้ว ไม่ใช่อย่างที่ผมคิดใช่ไหม? สมองของผมกำลังประมาณผลจากคำพูดของนทีเมื่อครู่ แต่ผลมันก็ไม่คำตอบอื่นนอกจากเข้ามีแฟนแล้ว
“ใช่ อย่าที่เราคิดนั้นแหละ พี่มีแฟนแล้ว”
นทีพูดจบก็เดินออกไปจากห้อง นี่ผมเจอนทีช้าเกินไปงั้นหรือ แต่นั้นก็ไม่ทำให้ผมหยุดได้หรอก เื่นี้มันคงต้องตามสืบเื่นี้มันต้องไอพลุเท่านั้น เื่สอดรู้สอดเห็นไม่มีใครเกินมันอีกแล้ว
เที่ยงของวันนี้ทุกอย่างก็ยังคงเป็ไปตามเดิม ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยเหล่าบรรดานักศึกษาและอาจารย์ที่กำลังนั่งกินข้ากันอยู่พวกผมรอไม่นานเป้าหมายก็เดินมาแล้ว อาจารย์สุวดี ที่ทำหน้าที่สอนในวิชา ผมจะส่งไอพลุเข้าไปสืบเพราะด้วยลุคเด็กเรียนของมันคงได้ข้อมูลมาไม่ยาก
“มึงแน่ใจหรอวะ ว่าอาจารย์เขาจะบอกอะ" ไอพลุทำท่าลังเล
"แน่ใจดิ อาจารย์แกเป็คนเก็บความลับไม่อยู่ยังไงเขาก็ต้องหลุดพูดออกมา" "มึงจำเื่ที่มีอาจารย์ในภาคท้องได้ปะ ก็มาจากแกนี่แหละ"
ผมพูดให้กำลังใจไอพลุพร้อมติดสินบนมันด้วย ค่าเหล้าในคืนนี้
ไอพลุเดินเข้าไปก่อนจะยกมือไหว้อาจารย์สุวดี ทั้งคู่คุยกันอย่างออกรสออกชาติ ดูท่าจะติดลมเอามากๆ ทำเอาผมกับไอบอมที่นั่งรออยู่เกือบหลับ มันเดินกลับมาพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"ตอนแรกทำเป็ไม่กล้าเข้า แต่คุยซะนานเลยนะมึง"
"เออหน่าติดลมนิดหน่อยแต่ก็ได้เื่อยู่นะเว้ย"
......
เสียงเพลงในผับตอนนี้ดังมากแต่ไม่ว่าจะดังขนาดไหน ข้างในใจของผมกลับเงียบสนิท ผมยกแก้วกระดกหมดแก้วไปหลายรอบ ในขณะที่ไอพลุกับไอบอมกำลังสนุกอยู่กับเพลง ผมได้แต่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่สีแดง ในหัวผมยังมีเสียงไอพลุที่บอกว่า
"พี่นทีเขาไม่มีแฟนหรอก อาจารย์ยืนยัน นั่งยัน นอนยันเลย เพราะพี่เขาพึ่งกลับมาจากต่างประเทศ"
นี่นทีรังเกียจผมขนาดต้องโกหกเลยหรอเนี่ย ผมคงน่ารังเกียจมาก ผมผิดเองที่ดูจะหลงไหลในตัวของนทีมากเกินไป จนลืมไปว่ามันก็คงอาจเป็แค่วันไนท์สแตนด์ ผมกระดกเหล้าในแก้วจนหมดก่อนจะวางเงินเอาไว้ให้กับไอพลุไอบอมแล้วเดินออกมายังรถหรูที่จอดอยู่หน้าร้าน ในหัวตอนนี้มันสับสนไปหมด ผมคิดได้แต่อยากคุยให้รู้เื่ในตอนนี้
ผมขึ้นรถขับตรงไปยังคอนโดของนที ใช้เวลาเพียง 20นาทีรถของผมก็เข้ามาจอดอยู่หน้าคอนโดหรูก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาเ้าของห้อง
ครืดดดดด..... ครืดดด......
"โทรมามีอะไรหรือป่าว"
"ช่วยลงมาคุยหน่อยได้ไหม ตอนนี้ผมจอดรถอยู่ข้างล่าง"
"นายรู้ที่อยู่ของพี่ได้ไง"
"ไม่มีอะไรที่ผมอยากรู้แล้วไม่รู้หรอก" อย่างที่บอกว่าบ้านผมทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เื่แค่นี้ง่ายมาก
"นายดูเสียงไม่ไหวแล้ว กลับบ้านไปนอนเถอะ มีสติแล้วค่อยคุยกัน" นทีวางสายไป
ผมเดินตรงไปยังลิฟท์กดชั้นที่้ารอไม่นานประตูลิฟท์ก็เปิดออก ผมเดินไปยังหน้าห้องของนทีก่อนที่จะเคาะประตู เมื่อไร้ซึ่งวี่แววของคนที่จะเปิดประตูให้ ผมก็ทุบประตูหนักและแรงขึ้นเพื่อเป็การกดดันให้คนที่อยู่ข้างในเปิดออกมา แต่ดูเหมือนจะไปเป็ผล ผมจึงนั่งลงไปอยู่หน้าประตูห้องแต่ดูเหมือนแผนของผมจะได้ผล เ้าของห้องคงจะเปิดประตูเพื่อดูว่าผมไปหรือยัง ผมจึงใช้จังหวะนั้นผลักประตูเข้ามาในห้องของนทีจนได้
"นายเข้ามาได้ยังไง"
สีหน้าของนทีดูใแต่ก็แฝงไปด้วยความโกรธ ก่อนที่จะไล่ให้ผมออกไปจากห้อง
"ทำไมต้องโกหกกันด้วย"
ผมเอยถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ ในตอนนี้ผมอยากได้คำตอบของคนที่อยู่ข้างหน้าของผมตอนนี้ ผมมองหน้าของนทีที่ตอนนี้กำลังมองหน้าผมด้วยสีหน้าแดงเพราะความโกรธ
"หรือว่ารังเกียจกัน"
นทีนิ่งไปเอาแต่มองหน้าผม ตอนนี้อารมณ์ของผมมันกำลังก่อตัวเป็ความโกรธเมื่อคนตรงหน้าพูดออกมา
"จะใช้คำนั้นก็ได้"
ผมพุ่งเข้าไปหานทีก่อนจะกระแทกปากเข้าไปประกบกับปากของนทีเพื่อริ้มรสหวานที่ตอนนี้มันมีรสเืเข้ามาผสมด้วย ถึงแม้ว่าตอนนี้มือของนทีกำลังจะทุบทีไปที่แผงอกของผมแต่มันก็ไม่สะทกสะท้าน ผมใช้มือซ้ายโอบเอวบางๆ นั้นเอาไว้ให้ชิดกับตัวผม มือขวาจับท้ายทอยดันให้ปากของเราทั้งคู่ยังคงประกบกัน เมื่อผมรู้สึกว่านทีหายใจไม่ทัน ผมปล่อยปากของนทีให้เป็อิสระ
" หยุดซักทีได้ไหม"
นทีพยายามผลักผมออก แต่นั้นก็ยิ่งเหมือนเติมเชื้อเพลิงให้กับผมเข้าไปอีก ผมเหวี่ยงตัวนทีลงไปบนโซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะถอดเสื้ออกแสดงให้เห็นซิกแพคและหน้าอกที่หนาตามมาตรฐานของชายไทย ผมขึ้นคร่อมร่างเล็กๆ ของนทีก่อนที่จะซุกไซ้ไปยังต้นคอขาว ของคนร่างเล็กๆ ที่กำลังดิ้นอยู่ในอ้อมอกของผม พร้ะโกดไล่ให้ผมออกไป
"ออกไป!!" น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความโกรธ
ปากที่กำลังประทับรอยรักที่ต้นคอก็ค่อยเลือนมาประกบปากที่กำลังโวยวายอยู่ในตอนนี้ เมื่อปากกำลังทำหน้าที่ของมัน มือก็สอดเข้าไปใต้เสื้อของนทีเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ที่ถูกซ้อนไว้ให้ปล่อยออกมา
"อื้อออ"
เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากลำคอที่กำลังเชิดขึ้นอยู่ตอนนี้ ผมยื่นปากเข้าไปกระซิบข้างหูของนที
"ยังรังเกียจอยู่ไหม"
ผมกระชากกางเกงของนทีออกเผยให้เห็นแก่นกายที่กำลังตั้งขึ้นมาสู้มือ ผมใช่มือค่อยๆ ลูบขึ้นล่างอย่างช้าๆ เพื่อเล้าอารมณ์ของนทีให้มากขึ้น ก่อนที่ผมจะจับตัวของนทีให้พลิกหันหลัง ก่อนจะหันมาปลดกางเกงของตัวเองออกด้วยความว่องไว ถึงแม้ว่าผมจะอารมณ์ร้อนอาจจะเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แต่ก็ยังถนอมร่างของชายตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า น้ำลายในปากถูกออกมาใช้งานเพื่อเป็ตัวลดแรงเสียดทาน นิ้วเรียวยาวของผมถูกใช้เบิกทางที่ละนิ้ว ทีละนิ้ว และทีละนิ้ว
อ๊ะ!!!!
เสียงร้องของนทีดังออกมา จุดนี้ซินะที่ทำให้คนร่างเล็กร้องออกมา นิ้วทั้งสามถูกใช้เบิกทาง
"เจ็บหน่อยนะ ที่รัก"
ผมไม่รอช้าที่จะยัดแก่นกายของผมเข้าในช่องทางรักของนที เอวเริ่มทำหน้าที่ของมัน มันขยับเข้าออกไปตามจังหวะที่ควรจะเป็ แล้วเหมือนเอวเล็กข้างล่างก็ดูจะตอบสนองผมเป็อย่างดี ผมจับนทีพลิกตัวอีกครั้งพร้อมกับชักแก่นกายออก หน้าของนทีเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ สีหน้าที่แสดงถึงความ้ามันชั่งยั่วยวน ชอบ ผมชอบสีหน้าของนทีในตอนนี้
"บอกความ้าออกมาซิ บอกมาว่าต้องไอนั้นหรือป่าว”
"อืมมมม"
เมื่อเห็นถึงความ้าของนทีผมจึงสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง ฝ่ามือตีลงไปบนตูดเนียนนุ่มและขยำอย่างชอบใจร่างกายของนทีมันตอดรัดของผมเป็อย่างดี ก่อนที่จะเร่งจังหวะรักให้ถี่และแรงขึ้น ก่อนที่นทีจะปล่อยออกมาก่อนและตามด้วยผมที่ปล่อยตามออกมา ผมก้มลงไปจูบหน้าผากนที ทั้งที่ยังไม่ได้ถอดออก และกอดคนตัวเล็กไว้อย่าหวงแหน
"เราคบกันเถอะนะ"
17K
![ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472287_74311082.webp)
