“ฝ่าาเกิดเื่ใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ณ ตำหนักทรงงานขององค์จักรพรรดิร่างสูงของฝ่าากำลังยืนทอดพระเนตรสารลับฉบับหนึ่งที่พระองค์ทรงเขียนแต่ยังไม่ได้ลงตราประทับในตอนนั้นเองที่หัวหน้าองครักษ์พุ่งตัวเข้ามาภายในตำหนักด้วยความเร่งรีบ
“เกิดเื่ใหญ่อันใด”ฝ่าาหมุนตัวกลับมามองหัวหน้าองครักษ์สีหน้าของเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
“แม่ทัพหลาน….สิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“อะไรนะ!” ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง มองหัวหน้าองครักษ์ราวกับ้าคำยืนยันอีกครั้ง
เมื่อหนึ่งชั่วยามก่อนองค์จักรพรรดิได้รับสารรายงานว่ามีคนจำนวนหนึ่งกำลังซ่องสุมกำลังเพื่อกระทำการบางอย่างอาจจะเป็ทัพฏตามที่เป็ข่าวลือก็เป็ได้พระองค์จึงมีราชโองการให้แม่ทัพใหญ่หลิวชิงฟงนำกำลังคนเข้าล้อมและจับกุมผู้นำทัพกบฎมาเพื่อสอบสวนแต่ทำไมถึงกลายเป็ว่าหลานเยว่เทียนเสียชีวิตได้เล่า
“ตามรายงานของแม่ทัพหลิวแม่ทัพหลานคือผู้นำของคนกลุ่มนั้นจึงได้ลงมือสังหารพ่ะย่ะค่ะ”
“เป็ไปไม่ได้เขาจะทำเื่เช่นนี้ไปทำไม!” มือหนาตบลงบนโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยวนั่นคือแม่ทัพของแผ่นดินชิงหลง เขาจะทำเื่เช่นนี้ได้อย่างไร!
“กระหม่อมตรวจสอบราชโองการแล้วฝ่าา แม้ลายพระหัตถ์จะใกล้เคียง แต่นั่นไม่ใช่ราชโองการที่พระองค์ส่งไปพ่ะย่ะค่ะ”
“มันเกิดเื่อะไรกันขึ้นบอกเรามาให้หมด!”
“ฝ่าาราชโองการที่แม่ทัพหลิวได้รับ เป็ราชโองการให้สังหารผู้นำทัพฏและกวาดล้างกองทัพกบฎทั้งหมดพ่ะย่ะค่ะ”
“เสียท่าคนผู้นั้นจนได้!”องค์จักรพรรดิเท้ามือลงกับโต๊ะ กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ
“เราจำได้ว่าเป็คนของฉางเอี๋ยนที่นำสารมาส่งเราเื่กองทัพฏ”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“เขาวางแผนเอาไว้อยู่แล้วว่าหลานเยว่เทียนจะต้องไปที่นั่นปลอมแปลงราชโองการของเรา แล้วกำจัดอำนาจทางการทหารของเทียนเช่ออย่างนั้นรึ!”องค์จักรพรรดิทรงคิดเอาไว้แล้วว่าสักวันแม่ทัพของเขาจะต้องถูกเล่นงานแต่ไม่คิดเลยว่าจะทำถึงขนาดนี้แล้วยังเป็แม่ทัพหลิวที่เป็คนลงมือกับหลานเยว่เทียนเสียอีก
เราจะชดใช้ให้ท่านได้อย่างไร
“ฝ่าาเห็นทีต้องเร่งดำเนินการแผนนั้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ เื่คราวนี้เขาย่อมวางแผนมาดีแล้วพระองค์อยู่ที่วังหลวงไม่ปลอดภัย ถอยก่อนเถอะพ่ะย่ะค่ะ” หัวหน้าองครักษ์แนะนำที่ผ่านมาเขาช่วยฝ่าาตระเตรียมแผนการหลายอย่างแต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่อาจเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้าได้หลังจากจบชีวิตแม่ทัพของเทียนเช่อ ชายผู้นั้นจะต้องพุ่งเป้ามาที่ฝ่าาอย่างแน่นอนแม้จะเป็การไม่ควร แต่เื่ของแม่ทัพหลานฝ่าาไม่สามารถจัดการได้ในตอนนี้
“เราต้องซ่อนตัวประมุขน้อยและฝ่าาต้องออกจากวังหลวงคืนนี้พ่ะย่ะค่ะ”
“ยังไม่มีคนที่เราไว้ใจให้พาเยว่เฟยหลิงไปใครที่จะเก่งกาจพอพาเยว่เฟยหลิงออกไปจากชิงหลงได้” ฝ่าาใคร่ครวญเื่คราวนี้เกิดขึ้นกะทันหันมากพระองค์มีแผนจะให้เยว่เฟยหลิงหายตัวไปสักระยะและทำภารกิจสำคัญให้พระองค์ในเมื่อเื่มันเกิดขึ้นแล้ว พระองค์ก็คงต้องสั่งดำเนินแผนตอนนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“ฝ่าาผู้รักษาการจากิเอี้ยวนำรายงานมาส่งพ่ะย่ะค่ะ” เสียงของฟ่านกงกงดังอยู่ที่ด้านหน้าประตูฝ่าาหันขวับไปมอง ผู้รักษาการจากิเอี้ยว หรือว่าจะเป็….
“รองประมุขเฟิงหลัน?”
“พ่ะย่ะค่ะเขานำรายงานตามกำหนดมาส่งพ่ะย่ะค่ะ” แม้ฝ่าาจะเคยสั่งห้ามว่าห้ามนำอะไรก็ตามมาส่งหลังตะวันตกดินก็ตามทีแต่ิเอี้ยวเคยเป็อย่างไรก็เป็อย่างนั้นหากฟ้าไม่มืดมีหรือจะยอมมาเหยียบที่วังหลวง
แต่ครั้งนี้โชคดีที่เขามาในตอนนี้
“พาเขามาพบเราเดี๋ยวนี้!”
รองประมุขแห่งิเอี้ยวหรือตำแหน่งอย่างเป็ทางการคือผู้รักษาการแทนเหนือหัวเฟิงหลันคุกเข่าอยู่ที่เบื้องหน้าพระพักตร์เรือนผมสีดำสนิทและนัยต์ตาสองสีตามแบบฉบับมือสังหารของิเอี้ยวเป็ชายร่างสูงที่มีใบหน้าหล่อเหลา ซ้ำฝีมือยังไม่ได้ด้อยไปกว่าเหนือหัวแห่งิเอี้ยวสวี่ชิงเค่อหากเป็เขาต้องเป็กำลังสำคัญให้กับประมุขน้อยยามที่ต้องไปทำภารกิจที่แดนไกลได้แน่
“รองประมุขเฟิงหลันเรามีเื่อยากให้ท่านช่วย”
“กระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ?”เมื่อสักครู่เฟิงหลันถูกฟ่านกงกงเฒ่าลากตัวมาแบบปัจจุบันทันด่วนยังนึกสงสัยว่ามีเหตุอะไรกันแน่ฝ่าาถึงได้รับสั่งให้พาเขามาที่นี่
“เื่นี้เป็เื่สำคัญมากเรา้าให้ท่านรับราชโองการนี้ไป” ฝ่าาทรงประทับตราลงบนสารลับที่พระองค์เขียนเอาไว้ก่อนหน้านี้ยื่นส่งให้กับเฟิงหลัน
“เราหวังว่าท่านจะเข้ากับประมุขน้อยได้ดีเราต้องฝากเขาไว้ในมือท่านแล้ว”
“ท่านเฟิงหลันข้าต้องพาฝ่าาไปแล้ว ที่เหลือฝากท่านด้วย” ไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆหัวหน้าองครักษ์พาฝ่าาเร้นกายหายไปจากตำหนักทรงงานรองประมุขหนุ่มมองราชโองการในมือด้วยความงุนงงที่วังหลวงเกิดเื่อันใดขึ้นกันแน่ ไยฝ่าาทรงรีบร้อนนัก
มือหนาเปิดราชโองการเพื่อดูเนื้อหาภายในก่อนที่ดวงตาสองสีจะเบิกกว้างแล้วรีบปิดราชโองการนั้นลงเขาส่ายศีรษะแรงๆก่อนจะเปิดราชโองการอีกครั้ง
ฝ่าา พระองค์ทรงมอบราชโองการอะไรให้กระหม่อมกัน…..