เอกภพมาจอดรถรอดาหวันที่หน้าร้าน แต่เขาไม่ได้ลงจากรถ แค่ส่งข้อความบอกหญิงสาว
“พี่ขอหอมแก้มหน่อยนะคะ คิดถึงหนูมากๆเลยค่ะ” แล้วเอกภพก็ดึงร่างของดามาพรมจูบทั่วทั้งใบหน้าและลำคออย่างคลั่งไคล้ ดาหวันเองก็เต็มใจไม่ขัดขืน เธออยากให้เขาทำมากว่านี้ด้วยซ้ำ
“หนูก็คิดถึงพี่เอกมากรู้ไหม และก็รู้สึกเจ็บที่ใจตอนที่เห็นพี่ไปกับเขาเมื่อวาน”
“ไม่นะคะ ไม่เอาไม่เจ็บ หนูจงรู้ไว้ว่าพี่รักหนูมากเหลือเกิน และเชื่อเถอะว่าพี่กำลังพยายามเคลียร์ตัวเองให้สะอาดเหมาะสมกับนางฟ้าตัวน้อยของพี่” ดาหวันได้ฟังคำหวานชวนเคลิ้มก็ยิ้มกว้าง ก่อนจะหอมไปที่แก้มของเขา เมื่อมาถึงบ้านหลังใหญ่ ดาหวันรู้สึกตื่นตาตื่นใจไปกับสถานที่ เฟอร์นิเจอร์ต่างๆ มันดูหรูหรามากๆ เธอไม่คิดว่าบ้านพี่เอกของเธอจะรวยขนาดนี้ มิน่าเปย์เธอเก่ง หล่อขนาดนี้ รวยขนาดนี้ รักเราขนาดนี้ไม่มีทางจะปล่อยให้หลุดมือแน่นอน คิดได้ดังนั้นแล้วก็ยิ้มกระหยิ่มในใจ
“นี่คุณพ่อของพี่ คุณปู่ของตาโจ” เอกภพแนะนำ
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อดาหวัน จะมาช่วยสอนพิเศษน้องโจค่ะ หนูเก่งคณิต กับอังกฤษมากเลยนะคะ” ดาหวันพรีเซนต์ตัวเองด้วยความมั่นใจและยิ้มแย้มแจ่มใส
“อื้มมม! เก่ง น่ารัก นักเรียนแกเหรอ” คุณสมภพหันไปถามลูกชาย
“ครับ ดาหวันอยากหารายได้พิเศษ ผมก็เลยช่วย โดยให้มาสอนตาโจ”
“ก็ดีนะ อ่ะ! เชิญตามสบายนะหนู” คุณเอกภพกล่าว
“โจ พี่ดามาแล้ว วันนี้ตั้งใจเรียนนะครับ สองชั่วโมง เรียนเสร็จเดี๋ยวพ่อพาไปดูรถแข่งคันใหญ่ๆ”
“ครับคุณพ่อ” เอกภพบอกลูกเสร็จก็หันไปส่งยิ้มหวานให้ดาหวัน ส่วนเด็กชายโจวิ่งนำหน้าพี่สาวเข้าห้องเรียนพิเศษส่วนตัว
“ดูพี่เอกเอ็นดูเด็กคนนี้จังเลยนะคะ สายตาเวลามอง กันเนี่ย หวานหยาดเยิ้มเชียว” เสียงทิพย์ดังขึ้นจากทางประตู เอกภพค่อยๆหันไปด้วยสีหน้าบึ้งตึงเมื่อได้ยินเสียงแจ้ว
“อย่ามายุ่งเื่ของฉัน” เอกภพเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วพูดใส่หน้าทิพย์ จากนั้นเดินหนีอย่างไม่ใยดี
ทิพย์ได้แต่มองตามแล้วขบกรามแน่น
“เป็ไงบ้างตาโจ พี่ดาสอนสนุกไหมครับ” เอกภพถามหลังจากเรียนเสร็จ
“สนุกมากครับ พี่ดาตลก เหมือนตลกเลย” โจบอกด้วยท่าทีร่าเริงสดใส
“น้องโจตั้งใจเรียนดีมากค่ะ ให้ความร่วมมือทุกอย่างเลย” ดาหวันบอก
“งั้นเราต้องไปผ่อนคลายกัน ดีไหมครับ” เอกถามลูกชาย
“ดีครับพ่อ เย้ๆ ให้พี่ดาไปด้วยไหมครับ โจอยากให้ไปด้วย” โจพูดเชิงขออนุญาตให้พี่สาวคนสวยคนนี้ไปด้วย เอกภพจึงพยักหน้าเป็เชิงอนุญาต
“ฉันก็ต้องไปด้วยค่ะ ต้องไปดูแลลูกโจ” เสียงทิพย์ดังขึ้นหลังจากที่เธอยืนฟังสามคนคุยกันได้สักพัก โจมอง หน้าพ่อ เพราะกลัวพ่อโกรธ คิดว่าพ่อคงไม่อยากให้แม่ไปด้วย ั้แ่เล็กจนโตโจไม่เคยเห็นพ่อกับแม่รักกันเลย ไม่ค่อยเห็นคุยกันด้วยซ้ำ และเมื่อวานคือครั้งแรกที่ได้ไปกันสามคน เขาก็ดีใจมากนะแต่ดูพ่อไม่มีความสุขเลย
“ไม่จำเป็ ออกไป ไม่ต้องมายุ่ง” เอกภพไล่เสียงนิ่งเรียบ ดาหวันจึงหันไปมองอาการของทิพย์ประภา ว่าจะทำสีหน้าอย่างไร ก็เห็นเพียงสีหน้าเรียบเฉย เธอเองก็เดาไม่ออก
“ทำไมคะ พี่เอกจะไปกับยายเด็กนี่กับตาโจ แล้วทิพย์เป็แม่ ทำไมไม่มีสิทธิ์ไปด้วยคะ” ถ้าดาหวันไม่ยืนอยู่ตรงนี้ ทิพย์คงจะโดนเขาลากไปคุยในห้องแล้ว ทิพย์จะไม่มีสิทธิ์มายืนพูดต่อปากต่อคำแบบนี้ แต่เพราะเขากลัวว่าดาหวันเห็นด้านดำมืดของเขาแล้วเธอจะกลัว
“หุบปาก แล้วออกไปให้พ้นหน้าฉัน ฉันไม่อยากทำอะไรไม่ดีต่อหน้าลูก” เอกภพบอกเสียงเบาแต่ขึงขัง ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ทิพย์กลัวเขามากแต่พยายามทำใจดีสู้เข้าไว้
“ก็ให้แม่เขาไปด้วย มันจะอะไรนักหนา” เสียงคุณปู่ พ่อของเอกภพพูดแทรกขึ้น คุณสมภพเองก็กลัวเกิดเื่ไม่ดีขึ้นเมื่อสองคนนี้ได้เผชิญหน้ากัน จึงต้องคอยดู เอกภพเงียบ ไม่ตอบ แต่ดึงมือของลูกชาย และดาหวันเดินออกไป ทิพย์รีบวิ่งตามและขึ้นไปนั่งบนรถฝั่งข้างคนขับ ดาหวันกับโจจึงได้นั่งด้วยกัน ดาหวันที่รู้สึกว่า บรรยากาศในรถอึมครึม จึงพาโจพูดเล่น เอนเตอร์เทน กันสนุกสนาน ฝ่ายเอกภพก็พลอยอารมณ์ผ่อนคลายไปด้วย ผิดกับทิพย์ที่นั่งนิ่งแต่จิตใจร้อนรน
เมื่อถึงห้างใหญ่ใจกลางเมือง ทั้งสี่คนจึงลงไปเดินหาไรกิน
“หนูอยากกินไรไหม” เอกภพหันมาถามดาหวันที่เดินข้างๆโจ
“หนูกินอะไรก็ได้ค่ะ” ดาหวันตอบเสียงหวาน ทำให้ทิพย์คิดระแวง หึงหวงเอกภพ ทิพย์จึงเดินมาใกล้ๆ ชายหนุ่ม ก่อนจะทำใจกล้ายื่นมือไปจับมือเอกภพ เขาเห็นแบบนั้นก็สะบัดมือออกทันที ทิพย์เสียหน้าแต่ดาหวัน ใที่เอกภพทำแบบนั้น
ตอนนี้ทิพย์ซื้อของหลายอย่างจนถือเองไม่หมด เลยบอกให้ดาหวันช่วยถือ กลายเป็ว่า ดาหวันต้องช่วยถือของพะรุงพะรัง เดินตามเหมือนลูกจ้าง เหมือนพี่เลี้ยงลูกมากกว่า เอกภพไม่พอใจมากๆ จึงลากแขนทิพย์ออกไปคุย เพราะเขาไม่อยากทำอะไรไม่ดีต่อหน้าลูก
“เธอไม่มีสิทธิ์มาใช้เด็กของฉัน ถ้าอยากซื้อก็ถือเอง” พูดจบ เขาเดินไปดึงเอาถุงที่ดาหวันถือมาโยนใส่ทิพย์ทันที ก่อนจะเดินนำหน้าไป ไม่สนใจ ดาหวันรีบเดินตามพี่เอก มีเพียงแค่โจที่ยังยืนมองแม่ด้วยใบหน้าเศร้า เขาเข้าไปหยิบของช่วยแม่ แล้วก็ยืนรอแม่อยู่แบบนั้น จนกระทั่งทิพย์หยิบของเสร็จ ก็เดินตามไปโดยไม่หันมามองลูก โจจึงได้แต่วิ่งตามแม่ไป
ตอนนี้ดาหวันเห็นช่องทางที่จะเข้าใกล้ครอบครัวของพี่เอกเพื่อที่จะเขาให้ได้ พี่เอกของเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เอาเมียอย่างทิพย์ ดังนั้นจึงเป็โอกาสดีที่เธอจะทำทุกทางเพื่อให้เมียเขาออกไปจากชีวิตให้เร็วที่สุด ดาหวัน้าแสดงตัวให้เมียเอกภพรู้ว่าเธอสำคัญกับพี่เอกมากกว่าเมียในนามอย่างทิพย์ และ้าทำให้ทิพย์เห็นว่าพี่เอกหลงเธอขนาดไหน ให้อกแตกตายแล้วรีบหอบผ้าออกไปจากบ้านพี่เอกเลย
“พี่เอกคะ หนูลืมของไว้บ้านพี่ค่ะ” ดาหวันบอกขณะกำลังเดินไปขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน
“ได้ เดี๋ยวพี่ต้องไปส่งตาโจอยู่แล้ว เดี๋ยวหนูก็ลงไปเอา” เอกภพตอบ ขากลับดาหวันถือวิสาสะขึ้นนั่งเบาะหน้าข้างคนขับ เมื่อทิพย์เดินมาถึงรถก็โมโห จึงกระชากแขนดาหวันอย่างแรงเพื่อให้ดาหวันออกมา ดาหวันที่ไม่ทันระวังรับมือจึงตกออกมาจากรถ
“โอ้ยย! พี่ทิพย์ทำไรคะ ดาเจ็บค่ะ” ดาหวันบีบน้ำตา เอกภพเห็นแบบนั้นจึงรีบลงจากรถไปประคองดาหวัน
“ก็แกบังอาจมานั่งข้างพี่ภพ ที่นั่งตรงนั้นเป็ของฉัน” ทิพย์ะโเสียงดังด้วยความโมโห ก่อนจะปรี่หมายจะตบดาหวัน แต่ถูกเอกภพขวางไว้ก่อน เขาจับแขนทิพย์แล้วผลักออกไปจนทิพย์เซถลาล้มลงไป ส่วนโจที่เห็นเหตุการณ์ก็ร้องไห้แล้วเข้าไปประคองแม่
3K
