นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 170

หินแสงขายในเมืองหลวง

“ เจ้าพูดว่าอย่างไรนะ!! ” ขุนนางกู่ใบหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาทันที 

มันมั่นใจว่ามันไม่ได้หูฝาดอย่างแน่นอน ทหารที่เข้ามารายงานที่อยู่เบื้องหน้ากล่าวยืนยันซ้ำอีกครั้งหนึ่ง “ คือว่าในตอนนี้มีหินแสงขายภายในเมืองขอรับ  ” 

“ หินแสงภายในเมืองอย่างนั้นหรอจะเป็นไปได้อย่างไร ” 

“ เป็นไปแล้วขอรับรู้สึกว่าจะมีคนพูดหนึ่งที่เป็นพ่อค้าจากชายแดนนำเอาหินแสงพวกนั้นมาขายภายในเมือง”

“ แถมหินแสงพวกนั้นยังเป็นหินแสงที่มันเหมือนกับที่พวกเรานั้นได้มาจากเมืองชายแดนไม่มีผิดเลย ”

“ แถมดูเหมือนว่าเขาจะเป็นพ่อค้าที่ดูน่าเชื่อถือในระดับหนึ่งด้วย วันนี้ในหมู่ชนชั้นสูงเริ่มทำการซื้อของชิ้นนั้นจากคนผู้นั้นก็หมดแล้วขอรับ ”  

“ เพราะว่าหินแสงมาถึงเมืองหลวงมันเลยทำให้คนส่วนใหญ่พากันให้ความสนใจ ”

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกขุนนางที่อยู่ภายในห้องใบหน้าของพวกมันที่เคยเต็มไปด้วยความดีใจยามนี้แปรเปลี่ยนไปกลายเป็นความสิ้นหวังอีกครั้ง 

เพราะว่าหินแสงที่ถูกขายภายในเมือง มันจะกลายเป็นสิ่งที่ทำให้พวกมันไม่สามารถขายหินพวกนี้ได้ในหมู่ชนชั้นสูง 

ในตอนแรกพวกมันกะจะเอาหินแสงพวกนี้ไปขายในฐานะของที่หายาก เพื่อที่จะทำให้พวกชนชั้นสูงหรือพวกขุนนางยอมจ่ายในราคาสูง 

และใช้เงินนั้นมาทดแทนในส่วนภาษีที่ต้องสูญเสียไปในการตัดสินใจที่ผิดพลาด เพื่อที่ว่าพวกมันจะได้ลบล้างความผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าทุกอย่างมันจะเป็นแบบนี้ ถ้าเกิดว่ามีหินแสงนำมาขายภายในเมืองแห่งนี้ สิ่งที่มันจะปรากฏขึ้นมาก็คือหินแสนของพวกมันมันไม่ใช่ของหายากอีกแล้ว 

แถมยังเป็นในหมู่ชนชั้นสูง ถ้าเป็นแบบนี้แน่นอนว่าตัวของพวกมันย่อมไม่สามารถขายพวกหินพวกนี้ในราคาสูงแล้วก็กอบกู้เงินที่พวกมันเสียไปกลับมาได้อย่างแน่นอน 

แน่นอนว่าอย่างไรเสียมันเองก็มีแต่ความสูญเสียที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน 

ขุนนางกู่มือของตนเองทุบลงที่โต๊ะอย่างรุนแรง กลายเป็นเสียงดัง “ ปั้ง!!! ”

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งบริเวณ ขุนนางที่อยู่ภายในห้องแห่งนี้พากันแสดงใบหน้าเคร่งเครียด

“ นี่มันอะไรกันทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ”

“ มันจะมีของมาขายในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ ”

“ ทำไมหินแสงพวกนั้นถึงมาขายภายในเมืองหลวงแห่งนี้ได้ ยังเป็นภายในเวลาที่พวกเราไม่คาดคิดแบบนี้อีก ” 

“ บ้าไปแล้วเห็นแสงก่อนหน้านี้ที่พวกเราเรียกไปมันน่าจะเป็นส่วนที่มากที่สุดที่พวกเราน่าจะเรียกได้แล้วนี่ ”

“ นั่นแสดงว่าพวกมันมีของที่กักตุนเอาไว้มากกว่านั้นอีกอย่างนั้นหรอ ”

“ นี่มันแย่ชัดๆคนที่สร้างเจ้าของพวกนี้ขึ้นมามันเป็นใครกันแน่ ” ขุนนางกู่ใบหน้าแดงก่่ำ

จากสถานการณ์ในตอนนี้ทำให้พวกมันได้รู้ว่า แผนการหลายๆอย่างที่พวกมันวางเอาไว้มันต้องพังทลายลง 

“ บัดซบสร้างหินแสงขึ้นมาทดแทนก็ไม่ได้” 

“ นี่มันอะไรกันทำไมถึงเป็นแบบนี้ทุกอย่างที่คิดเอาไว้ มันพังทลายหมดเลยทำไมถึงเป็นแบบนี้กัน”

“ เวรเอ้ย!!! ” 

พวกมันเริ่มเสียสติกับสถานการณ์ในตอนนี้ที่ตนเองนั้นกำลังเผชิญหน้าอยู่ แน่นอนว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปแผนการที่จะเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นคงจะไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน

“ แล้วถ้าแบบนี้พวกเราจะเอาอย่างไรดีล่ะขอรับ”

“ พวกเราไม่สามารถขายของพวกนี้ได้ แล้วแผนการแก้หน้าของพวกเราแล้วครับถ้าเป็นแบบนี้พวกเราคงจะโดนราชสำนักจับตามองอย่างแน่นอน ” 

“ ตำแหน่งของพวกเราที่อุตส่าห์สร้างมาหลายปีมันเองก็จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่น่าไว้วางใจ ”

“ เดี๋ยวก่อนใจเย็นเอาไว้พวกเจ้าไปเสิร์ฟเกี่ยวกับเรื่องนี้มา ”

“ ข้าอยากจะรู้ว่าเห็นแสงที่พวกมันขายในราคาเท่าไหร่และมีจำนวนมากขนาดไหน ถ้าเกิดว่ามันขายในราคาที่สูงกว่าพวกเราพวกเราก็สามารถขายตัดราคากับพวกมันได้ ” ขุนนางกู่สั่งทหารที่ยืนอยู่ด้านหน้า 

“ เข้าใจแล้วขอรับ ” ทหารหนุ่มสารรับคำสั่งก่อนที่จะถอยออกไปอย่างรวดเร็ว 

ทำการถอยออกไปจากสถานที่แห่งนี้แล้วก็รีบไปสืบข่าวเกี่ยวกับเรื่องหินแสงที่ถูกขายภายในเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว

สถานการณ์แบบนี้มีผู้ใดจะคาดคิดกันเล่า หลังจากที่มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องหอบำเพ็ญตนสามารถคิดค้นหินแสงขึ้นมาได้ด้วยตนเอง

ช่วงเวลาต่อมามันเองก็มีคนที่นำเอาหินแสงจำนวนมากเข้ามาขายภายในเมืองหลวง ความสนใจเกี่ยวกับหินแสงมันยิ่งเพิ่มมากขึ้น

โดยเฉพาะในหมู่ชนชั้นสูงพวกมันนิยมการสะสมของหายากอยู่แล้ว ยิ่งเป็นภายในหมู่ราชวงศ์แล้วไม่ต้องพูดถึง

เลยกลายเป็นว่าในชั่วไม่กี่ชั่วยามหลังจากมีข่าวว่ามีการขายหินแสงภายในเมืองหลวงแห่งนี้ ผู้คนมากมายเองก็ต่างอยากจะต้องการมันทั้งหมด

“ เจ้าได้ข่าวหรือไม่ว่ามีหินแสงขายภายในเมืองหลวง ” 

“ จริงอย่างนั้นหรอถ้าคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ข่าวลือซะอีก ”

“ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงข้ายืนยันได้กับตนเองเลยเพราะว่าตอนนี้มีผู้คนมากมายต่างพากันไปติดต่อซื้อสิ่งของสิ่งนั้นแล้ว ”

“ ไม่เพียงเท่านั้นนะพวกชนชั้นสูงเองก็ต่างตามหาหินแสงกันมากมาย ”

“ แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ใดเป็นคนนำเอาหินแสงพวกนั้นมาขายภายในเมืองหลวง ของวิเศษหายากเช่นนั้นเหตุใดจึงมาขายเหมือนกับของธรรมดาแบบนี้ ”

“ ไม่รู้เหมือนกันแต่รู้สึกว่าจะเป็นพ่อค้าใหม่ที่เดินทางมาจากชายแดน พวกเขามาเปิดร้านขายสินค้าภายในสถานที่แห่งนี้ ”

“ รู้สึกว่าเขาจะตั้งชื่อร้านของตนเองว่าถ้ำมังกร ” 

“ งั้นหรอเป็นพ่อค้าใหม่ที่เดินทางมาจากชายแดน แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีคุณสมบัติมากขนาดที่หาของวิเศษแบบนั้นจำนวนมากมาขายได้ ”

“ ถ้าเป็นเช่นนี้อีกไม่นานภายในเมืองหลวงก็คงจะมีผู้ที่สนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้นเรื่อยๆสินะ ”

“ ถ้าคิดว่าหินแสงคงจะกลายเป็นที่นิยมภายในเมืองหลวงอย่างแน่นอน แบบนั้นก็ลงทุนในการนำเอาหินแสนพวกนั้นเอาไว้มันเองก็เป็นการดีนะ ”

“ นั่นสินะเราสามารถใช้เงินที่พวกเรามีอยู่ไปซื้อหินแสงมาเก็บเอาไว้เพื่อเก็งกำไรต่อได้ ” 

“  ถึงอย่างไรมันเองก็เป็นที่ต้องการในหมู่ชนชั้นสูงอยู่แล้ว ”

“ อืม…จริง ” ข่าวคราวเกี่ยวกับเรื่องหินแสงที่มันกระจายภายในเมืองหลวง มันทำให้ผู้คนมีความเห็นมากมายแตกต่างกันออกไป 

มันมีทั้งคนที่พวกเขานั้นต้องการจะนำเอาหินแสงพวกนั้นมาเก็บเอาไว้เป็นของสะสม และก็มีพวกที่ต้องการจะนำเอาของพวกนั้นซื้อเอาไว้เพื่อเก็งกำไรและขายต่อ 

แต่ข้อสรุปที่ได้ก็คือในตอนนี้ผู้คนมากมายพากันให้ความสนใจกับหินแสงเป็นอย่างมาก มันคงจะกลายเป็นของที่เป็นที่นิยมในวันข้างหน้าอีกอย่างหนึ่งอย่างแน่นอน 

….

เศรษฐกิจภายในเมืองหลวงพัฒนาอย่างรวดเร็ว เกี่ยวกับข่าวลือที่มีหินแสงขายเป็นที่แรกกระจายไปตามเมืองต่างๆ 

ในตอนนี้ผ่านมาเพียงแค่ไม่กี่วันหลังจากมีข่าวเกี่ยวกับหินแสงกระจายและหลุดออกมา กลับกลายกลายเป็นว่าคนที่เดินทางมาที่เมืองหลวงมันไม่ได้มีพวกแค่เศรษฐีภายในเมืองหลวง 

แต่ว่าเศรษฐีจากเมืองรอบๆเองก็ต้องการก็เห็นแสงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นของวิเศษเช่นเดียวกัน 

ในชั่วข้ามคืนหลังจากมีข่าวนี้หลุดออกไปจากเมือง มันเองก็ทำให้เมืองหลวงแห่งนี้หนาแน่นและเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากมาย

แต่ถึงอย่างไรนี่เองก็ถือว่าเป็นการประสบความสำเร็จในฐานะพ่อค้า เพราะสินค้ามันกลายเป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากภายในเมืองแห่งนี้

จบบท