เกิดใหม่ยุค 70 เป็นสาวน้อยดวงดี ชาตินี้จะเป็นเศรษฐีนีพร้อมสามีคลั่งรัก

        เซียวหยวนหมิงจัดการหั่นหมูสามชั้นเป็นชิ้นเล็กๆแล้วสับจนละเอียดเป็นเนื้อบด

        หลังจากสับเนื้อเสร็จเขาก็เริ่มหั่นผักกาดขาว กุยช่าย จากนั้นก็หั่นต้นหอม ขิงและสับกระเทียมใส่ลงไปอีกจำนวนมาก

        ซูเจียวเจียวคลุกไส้หมูผักกาดขาวส่วนเซียวหยวนซินคลุกไส้กุยช่ายไข่

        เมื่อไส้พร้อมทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

        หลิวหยวนหยวนเองก็ง่วงนอนเซียวหยวนซินแทบไม่ได้นอนมาทั้งคืนก็เพลียจัด ซูเจียวเจียวจึงเร่งให้เธอกลับไปนอน

        เซียวหยวนซินอุ้มหลิวหยวนหยวนกลับห้องไปงีบพักกลางวัน

        ซูเจียวเจียวเองก็ตัดสินใจกลับห้องไปพักผ่อนสักครู่เซียวหยวนหมิงยังเหลือวันหยุดอีกสามวัน ไม่จำเป็นต้องรีบไปทำงานทั้งคู่จึงพากันกลับขึ้นเตียง

        เมื่ออิ่มหนำสำราญไร้สิ่งใดต้องทำ ทั้งสองก็เอนกายบนเตียง มองตากันปริบๆ

        ทันใดนั้นเซียวหยวนหมิงก็พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างซูเจียวเจียวอย่างรวดเร็ว

        ซูเจียวเจียวส่งเสียงอุทานเบาๆ"ตอนนี้มันกลางวันนะคะ"

        "ไม่เป็นไรน่า พวกเราบ่ายนี้ไม่ต้องไปทำงานนี่" เซียวหยวนหมิงยิ้มมองสตรีร่างเล็กใต้ร่างตนดวงตาฉายแววปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง

        ซูเจียวเจียวหน้าแดงเรื่อ"แต่... แต่ว่าพี่หยวนซินกับหยวนหยวนอยู่ห้องข้างๆพวกเธออาจจะได้ยินนะคะ..."

        เซียวหยวนหมิงเหลือบมองประตูที่ปิดสนิทสลักประตูถูกเสียบไว้เรียบร้อย "เมื่อกี้ผมแอบดูแล้วพี่กับหยวนหยวนหลับกันไปแล้ว อย่างน้อยก็คงไม่ตื่นในชั่วโมงสองชั่วโมงนี้หรอก"

        เมื่อเห็นใบหน้าลังเลของซูเจียวเจียวแววตาของเซียวหยวนหมิงก็ฉายแววขุ่นเคือง "เจียวเจียวพวกเราไม่ได้... กันมาหลายวันแล้ว คุณไม่อยากบ้างหรือไง?"

        ถูกเขาถามอย่างตรงไปตรงมาซูเจียวเจียวแทบจะอายจนอยากมุดดินหนี

        ช่างเป็นคนหยาบที่ปากกล้าอะไรเช่นนี้!

        ช่างไม่รู้จักเก็บอาการเอาเสียเลย!

        "ฉัน... ฉันไม่ได้อยากขนาดนั้นสักหน่อย"

        "ไม่ได้อยากขนาดนั้น ก็แสดงว่าอยากเหมือนกันนั่นแหละ"

        ซูเจียวเจียวส่งสายตาค้อนให้เขาอย่างงอนๆ

        เขาจูบหน้าผากของเธอแล้วกระซิบปลอบโยนว่า "งั้นพวกเราเบาๆ นะรับรองว่าข้างนอกไม่ได้ยินหรอก"

        "ก็ได้ค่ะ งั้น... คุณรีบๆ หน่อยนะคะ" ซูเจียวเจียวจำต้องยอมแพ้ไปในที่สุด

        เซียวหยวนหมิงเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขและพึงพอใจ"ได้เลย"

        ภายหลังซูเจียวเจียวถึงได้รู้ว่าเรื่องแบบนี้เมื่อเริ่มต้นแล้วจะไปควบคุมได้อย่างไรกัน!

        หนึ่งชั่วโมงต่อมาซูเจียวเจียวนอนหมดเรี่ยวแรงบนเตียง ยกเท้าถีบเขาเบาๆ"คุณมันคนหลอกลวง!"

        เซียวหยวนหมิงคว้าเท้าที่ถีบมาเท้าของเธอเรียวเล็ก ขาวนวล ผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัส "เจียวเจียว คุณไม่รู้หรือไงว่าผู้ชายน่ะเขาไม่ใจร้อนกับเรื่องแบบนี้หรอกนะ"

        ซูเจียวเจียวเข้าใจความหมายในคำพูดของเขาทันทีใบหน้าพลันแดงก่ำ "หุบปากไปเลย!รีบออกไปตักน้ำมาให้ฉัน ฉันจะเช็ดตัว"

        "เข้าใจแล้วครับ" เซียวหยวนหมิงรีบลุกไปแต่งตัวออกไปที่ครัว ตักน้ำร้อนสองกระติกใส่ถัง แล้วเติมน้ำร้อนลงไปจากนั้นก็ยกมาที่ห้องให้ซูเจียวเจียวเช็ดตัว

        ซูเจียวเจียวรู้สึกว่าการเช็ดตัวไม่สะดวกนัก"อาหมิง วันหลังพวกเรามาสร้างห้องน้ำกับห้องอาบน้ำในสวนกันเถอะคุณคิดว่าไง?"

        เซียวหยวนหมิงพยักหน้าโดยไม่ต้องคิด"ได้เลย"

        ครู่หนึ่งเขาก็ถามต่อว่า"คุณอยากสร้างห้องน้ำกับห้องอาบน้ำแบบไหนล่ะ?"

        "เดี๋ยวฉันจะวาดแบบให้คุณดูเอง" ซูเจียวเจียวยิ้มตอบ

        เซียวหยวนหมิงพยักหน้าเห็นด้วย

        หลังจากซูเจียวเจียวเช็ดตัวเสร็จเซียวหยวนหมิงก็ยกน้ำสกปรกออกไป แต่ในห้องก็ยังคงเปียกชื้นเล็กน้อย

        ซูเจียวเจียวเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาดแล้วนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือ เซียวหยวนหมิงรินน้ำเสร็จก็นั่งลงข้างๆมองซูเจียวเจียววาดรูป

        เมื่อซูเจียวเจียววาดแบบเสร็จเธอก็อธิบายให้เซียวหยวนหมิงฟังว่าห้องน้ำควรสร้างอย่างไร ควรสร้างด้วยอิฐแดงด้านล่างเป็นพื้นซีเมนต์ สร้างแบบนั่งยองๆ ด้านหลังเป็นหลุมอุจจาระขนาดใหญ่

        จะได้ไม่ต้องนั่งถังปัสสาวะไม้ทุกวัน

        ทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำซูเจียวเจียวรู้สึกไม่ชินเลย

        ในยุคนี้ชนบทไม่มีท่อน้ำประปาไม่มีชักโครก ดังนั้นการสร้างห้องน้ำแบบนั่งยองๆ จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

        จากนั้นด้านนอกห้องน้ำก็มีถังน้ำขนาดใหญ่ใส่น้ำไว้สำหรับชักโครก

        ในห้องอาบน้ำก็ต้องทำด้วยซีเมนต์ด้วยเช่นกันแล้วเจาะรูไว้ตรงมุมผนังสำหรับระบายน้ำ

        ด้านหลังห้องอาบน้ำก็ต้องทำร่องระบายน้ำเล็กๆด้วยซีเมนต์ เพื่อระบายน้ำออกไปด้านนอก

        เมื่อฟังการออกแบบของซูเจียวเจียวเซียวหยวนหมิงก็รู้สึกว่าความคิดนี้ยอดเยี่ยมมาก เขามองเธอด้วยแววตาเป็นประกาย"เจียวเจียว คุณฉลาดจริงๆ ที่สามารถคิดถึงสิ่งเหล่านี้ได้!และยังคิดได้อย่างละเอียดรอบคอบอีกด้วย!"

        ซูเจียวเจียวหน้าแดง"ในตัวเมืองก็มีห้องน้ำแบบนี้กันทั้งนั้นแหละค่ะ"

        เซียวหยวนหมิงกล่าวว่า"เดี๋ยวผมจะไปหาคนมาทำให้เลย พอดีช่วงนี้อากาศดีผมก็ไม่ต้องไปทำงานด้วย พยายามทำให้ห้องน้ำกับห้องอาบน้ำเสร็จภายในไม่กี่วันนี้ทำให้เสร็จเร็ว คุณก็จะได้ใช้เร็วๆ"

        "อืม"

        ซูเจียวเจียวพยักหน้า

        เซียวหยวนหมิงจูบที่ริมฝีปากของซูเจียวเจียวหนึ่งครั้ง"งั้นผมไปก่อนนะ"

        ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาเซียวหยวนหมิงกลับมา บอกว่าเจอช่างก่ออิฐแล้ว ช่างบอกว่าทำได้แต่ต้องจ้างคนงานเล็กๆ มาช่วยด้วยสักสองสามคน จะได้ทำได้เร็วขึ้น

        อีกอย่างคือต้องไปซื้อปูนอิฐบล็อกอะไรพวกนี้ที่ตัวเมือง

        การซื้อปูนอิฐบล็อกก็ต้องใช้บัตรอุตสาหกรรม

        ซูเจียวเจียวมีบัตรแลกเนื้อบัตรแลกน้ำตาล บัตรแลกผ้า บัตรแลกน้ำมัน แต่ไม่มีบัตรอุตสาหกรรม

        เซียวหยวนหมิงกล่าวว่า"เรื่องบัตรอุตสาหกรรม คุณไม่ต้องกังวลปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"

        ซูเจียวเจียวรู้ว่าเขาคงจะไปหาฉีเย่อีกแล้วช่องทางของฉีเย่เชื่อถือได้ ซูเจียวเจียวจึงไม่กังวลสิ่งใดเพียงกำชับให้เขาระมัดระวัง

        เซียวหยวนหมิงครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า "ในเมื่อจะปรับปรุงแล้วพวกเราก็มาปรับปรุงบ้านด้วยเลยดีไหม คุณจะได้อยู่สบายขึ้นหน่อย"

        ซูเจียวเจียวพยักหน้าเห็นด้วย"นั่นก็ดีเหมือนกันค่ะ"

        "ในบ้านจะปูพื้นซีเมนต์ด้วยไหม?"

        "ได้ค่ะ ด้านล่างปูพื้นซีเมนต์ชั้นหนึ่ง ส่วนด้านบนเราจะปูพื้นไม้อีกทั้งในสวนก็ควรปูพื้นซีเมนต์ด้วยค่ะ ทุกครั้งที่ฝนตก สวนก็จะกลายเป็นโคลนไปหมดเหยียบไปไหนก็สกปรกเลอะเทอะไปหมด"

        "ได้เลย งั้นเดี๋ยวผมจะหาบัตรให้ได้เยอะๆ หน่อย"

        ตอนเย็นซูเจียวเจียวและคนอื่นๆ พากันห้อมล้อมโต๊ะครัวเพื่อห่อเกี๊ยว

        เซียวหยวนซินเป็นคนนวดแป้งซูเจียวเจียวกับเซียวหยวนหมิงรับผิดชอบการห่อ

        เซียวหยวนหมิงไม่เคยห่อเกี๊ยวมาก่อนดังนั้นเกี๊ยวที่เขาห่อจึงหน้าตาแปลกๆ บิดเบี้ยวไปมาไม่เป็นทรง

        หลิวหยวนหยวนตื่นนอนแล้วก็เข้าร่วมกลุ่มห่อเกี๊ยวด้วยเช่นกันไม่นานใบหน้าของหลิวหยวนหยวนก็เปื้อนแป้งเหมือนลูกแมวน้อย

        ซูเจียวเจียวห่อเกี๊ยวได้เป็นจำนวนมากไส้ทั้งหมดถูกห่อจนหมด

        ซูเจียวเจียวมอบเกี๊ยวคนละชามให้ป้าหวังป้าลู่ จ้าวอวี้เฟิน เว่ยหงปิง รวมถึงฮั่วเจี้ยนจงด้วย

        เพื่อนบ้านหลายครอบครัวสนิทสนมกันความสัมพันธ์นี้จึงต้องรักษาไว้ หากมีเรื่องอะไร พวกเขาก็จะมาช่วยกัน

        และในวันที่เกิดดินถล่มจ้าวอวี้เฟิน เว่ยหงปิง และฮั่วเจี้ยนจง ต่างก็ช่วยกันค้นหาผู้คน ขนย้ายดินช่วยเหลือกันอย่างเต็มกำลัง ดังนั้นจึงควรตอบแทนบุญคุณนี้ด้วย

        ตอนนำเกี๊ยวไปส่งซูเจียวเจียวไปกับเซียวหยวนหมิงด้วยกัน เพราะเกี๊ยวตั้งสามชามเธอคนเดียวคงถือไม่ไหว

        เมื่อจ้าวอวี้เฟินเห็นซูเจียวเจียวถือเกี๊ยวนึ่งหอมกรุ่นสี่ชามออกมาดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง