ก่อนที่ลมหายใจจะหมดลง ก่อนที่สติที่มีทั้งหมดของสายไหมจะหลุดออกจากร่างตัวเอง เธอรู้สึกเหมือนกับว่าิญญาถูกกระชากโดยผู้ชายคนนี้ และโชคดีที่เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นขัดจังหวะ
กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงง กรี๊งงงงงงง
ภาคิม ผละออกจากร่างที่เย้ายวนใจ แบบเสียดาย เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นนับเป็10สายที่เขาพึ่งได้ยิน แต่ก็พยายามไม่สนใจ จนตอนนี้คนที่โทรมันไม่มีทีท่าจะลดละ เขาเลยถอนร่างออกจากตัวของสาวตรงหน้าอย่างอารมณ์ขุ่นมัว
”ฮาโหล”
ภาคิมรับสายด้วยเสียงที่เบา พร้อมกับหายใจเข้าออกถี่ๆ
“แกอยู่ไหน”
เสียงจาก ณภัทร เอ่ยถามชายหนุ่ม
”ทำไม” ภาคิมกรอกเสียงถาม
”น้องฉันหละ”
”น้องแกจะมาถามหาอะไรกับชั้น” เขาตอบกลับไปหน้าตาย
”ชั้น.......ตู๊ดดด ตู๊ด ตู๊ด “ ภัทรกำลังจะเอ่ยถามเพื่อนแต่กลับถูกตัดสายไปซะงั้น
“ อ้าวไอนี่” เขาเอามือกุมขมับ หลังจากที่รู้ว่าน้องสาวไปเที่ยวผับของตน แต่ตอนนี้ยังไม่กลับ และที่สำคัญได้ข่าวมาว่า ตัวน้องสาวของเขากับไอ้เพื่อนคนนี้ออกไปด้วยกันแล้ว มันทำให้เขารู้สึกกังวลอย่างมาก เขารู้จักภาคิมดี ถ้าสายไหมอยู่กับภาคิม ไม่อยากคิดเลยน้องเขาจะมีสภาพกลับมายังไง และเมื่อเขาโทรกับไป
“ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก” ไอ้ ไอ้เวรรรรรรรร โถ่โว้ยยยยย
จากนั้นนึกขึ้นได้ ณภัทรหยิบโทรศัพท์โทรหาสายไหมทันที
กรี๊งงงง กรี๊งงงงง —พี่ชาย—
สายไหมมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้น มือเริ่มสั่นๆ
”รับและบอกมันไป ว่าอยู่บ้านเพื่อน”
ภาคิมเอ่ยสั่งสายไหม เขาจ้องมาหน้าเธอที่แดงก่ำด้วยความโกรธเคืองกำโทรศัพท์แน่น
“ไม่อย่างนั้น.....”ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยค
”ค่ะ พี่ชาย”
ภาคิม อึ้ง ดวงตาแข็งขึ้นทันที เขามองจ้องหน้าสายไหมกับคำเรียกที่หญิงสาวเรียก เพื่อนของเขา ว่า-พี่ชาย-
“ไหมอยู่บ้านเพื่อนค่ะ พอดีกลับไม่ไหว มีอะไรรึเปล่าค่ะ”
”อ้อๆ ไม่มีอะไร พี่แค่เป็ห่วง อยู่บ้านเพื่อนก็ดีแล้ว งั้นแค่นี้แหละ”
“ค่ะ”
สายไหมรีบวางสายทันที เพราะกลัวพี่ชายจะถามอะไรเธออีก เธอนิ่งงันไปไม่ได้หันมามองหน้าชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ สมองว่างเปล่า
บรรยากาศในรถเงียบลง จนรถขับเข้ามาจอดที่คฤหาสน์หลังสีขาว ที่กว้างขวางติดชายทะเล ภาคิมลงจากรถ หันไปมองหญิงสาวที่ยังนั่งนิ่งไม่ไหวติงใดใด เขาเดินไปยังประตูรถพูดกับเธอ
”ลงมา” น้ำเสียงปกติ
”จะลงหรือไม่ลง”
สายไหมยังคงนิ่งไม่ขยับ
เขาก้มตัวมาอย่างรวดเร็ว ช้อนร่างเธออุ้มออกมาจากรถ นั้นแหละสายไหมถึงรู้สึกตัว
”ปล่อยน่ะ ปล่อยยยยยยย”
เธอยกมือตีเข้าที่หน้าอกของภาคิม หมัดเล็กๆรัวใส่ร่างกายชายหนุ่มอย่างไม่ลดละ ขาสองข้างดีดตัว เพื่อที่จะลงจากอ้อมอกเขา แต่ก็ไม่เป็ผล
”หยุด”
ภาคิมคำรามเสียงดังลั่น ที่น่ากลัว ใส่เธอ สายไหมสะดุ้งหยุดการกระทำ อึ่งกับสิ่งที่เขาทำกับเธอ
”ถ้ายังอยากหายใจ ทำตัวดีดี”
เขาพูดแค่นั้น ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง
อะไรกัน เธอทำอะไรผิด เขากับเธอไม่เคยรุ้จักสนิทสนมกัน ทำไมผู้ชายคนนี้กล้าดียังไง เขาคิดว่าตนเองเป็ใคร เธอทนไม่ไหวแล้ว
“พี่คิดว่าพี่เป็ใคร”เธอเอ่ยขึ้น เงยหน้ามองเขา ภาคิมหยุดเดิน ก้มลงมองหน้าสายไหม
”พี่ทำอย่างนี้กับไหมทำไม”
ความอัดอั้นตันใจเหมือนเขื่อนแตก น้ำตาไหลรินอาบแก้มขาวของเธอ ความรู้สึกยากจะบรรยาย ั้แ่เกิดมาถ้าจำได้ เธอไม่เคยร้องไห้เลยกับเื่ไร้สาระ แต่ตอนนี้เธอต้องเสียน้ำตาและยังต่อหน้าคนผู้นี้อีก
“ไหมไปทำอะไรให้พี่ พี่ถึงต้องทำกับไหมแบบนี้”เธอรัวคำถามชายหนุ่มตรงหน้า จนเขายืนนิ่งไป
ใช่ ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรเขา ภาคิมเริ่มถามคำถามตัวเขาเอง เขาเป็อะไรไป เธอไม่ได้ทำผิดอะไร แล้วทำไมเขาถึงโกรธ รู้สึกเ็ปใจขนาดนี้ ทำไมเขาถึงรู้สึกแบบนี้กับสายไหม แววตาสั่นไหวมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ เขาทำเกินไป ชายหนุ่มตอบตัวเองไม่ได้ และตอบคำถามเธอไม่ได้ด้วยเช่นกัน
เขาก้มตัว วางสายไหมลงบนโซฟากลางคฤหาสน์
“ป้าดา พาเธอไปพักผ่อนที่ห้องรับแขกด้วย”ภาคิมเอ่ยสั่งแม่บ้านแล้วเขาก็เดินออกไปทันที สายไหมมองร่างของเขาเดินออกไปที่ชายหาด
แม่บ้านมองสายไหมอย่าง งงๆ นายน้อยของเธอพาผู้หญิงมาที่นี่ มาที่คฤหาสน์นี้ แสดงถึงความสำคัญของเธอในพื้นที่หัวใจของเขาเป็อย่างมาก
“เชิญค่ะคุณ”แม่บ้านพาเธอเข้ามาในห้องกว้าง วิว ระเบียงติดกับชายหาด
“เดี๋ยวดิฉันเอาเสื้อผ้า กับ นมอุ่นๆมาให้น่ะคะ”
สายไหมพยักหน้ารับ
สายไหมเดินไปยังบานประตูกระจก เปิดมันออกและเดินไปยังระเบียง มองลงไปยังชายหาดตรงหน้า ยามนี้ก็ดึกมากแล้ว เวลา2.00น. ท้องทะเลมีเกลียวคลื่น เสียงคลื่นกระทบฝั่ง แทนที่ใจเธอจะสงบ แต่ก็ไม่เป็เช่นนั้น สายตาของเธอหยุดอยู่บนร่างของภาคิม ที่นอนอยู่ตรงเก้าอี้ชายทะเล ในหัวสมองเธอมีคำถามมากมายที่ไม่ได้รับคำตอบ
ด้านภาคิม เขานอนมองลงไปยังทะเล เขาเป็อะไร นี่ไม่ใช่ตัวเขาเลย
:::: เขาสนใจเธอหรอ? ::::
เขาตั้งคำถามนี้ กับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา เป็ไปได้ยังไง คนเดียวที่อยู่ในหัวใจของเขาคือเด็กหญิงปุยนุ่น คนเดียวที่ทำให้ใจของเขาเต้นแรงมีแต่เด็กผู้หญิงคนนั้นคนเดียว ผู้หญิงคนอื่นๆที่ผ่านมาในชีวิตของเขาไม่มีเลยสักคน เขาผ่านอะไรมามากผู้หญิงก็เช่นกัน เขาไม่เคยง้อใคร ไม่ชอบเื่รักใคร่ ไม่ชอบเอาความวุ่นวานใส่ตัว ใจของเขามันตายไปแล้ว ตายไปพร้อมกับปุยนุ่น แต่!!!! ทำไม กับสายไหม สายไหมทำให้เขากลับมาหัวใจเต้นอีกครั้งในรอบ10ปี ชายหนุ่มคิดวนไปวนมาจนปวดหัว เขาหลับตาลงเขาเหนื่อยเกินไปแล้วสำหรับวันนี้
—-ค่ำคืนแห่งความทรมาน——
2K
