เสียงฟ้าร้องดังสนั่นสลับกับฟ้าที่แลบแปลบปลาบจนเป็สายยาวหงิกงอน่ากลัวและลมที่พัดกระโชกแรงเสียจนชายหนุ่มทั้งสามแทบล้มลงไปกองอยู่กับพื้นซึ่งรกด้วยวัชพืชขึ้นสูงเกือบถึงเอวแม้ตรงที่พวกเขากำลังก้าวเดินเคยเป็ทางมาก่อน
แต่ไร้การดูแลอีกทั้งไม่ค่อยมีคนสัญจรมาทางนี้เมื่อเข้าฤดูฝน หญ้า และวัชพืชต่างๆ จึงขึ้นปกคลุมจนมองไม่เห็นทางเดิน
“มึงจะพาพวกกูมาที่คุ้มจันทร์ทำไมวะ”
เสียงเ้าคนตัวสูงผิวคล้ำถามชายหนุ่มผมยาวระต้นคอ รูปร่างผอมที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาก้าวไปข้างหน้าท้าสายลมที่ปะทะร่างจนเซไปเซมาหลายครั้ง
“มาพิสูจน์ความกล้าไงวะคุ้มจันทร์มีแต่คนกลัว หาว่าผีดุ กูคิดว่าไม่เป็ความจริงหรอก แค่เื่เล่าต่อๆกันเท่านั้นแหละ”
“เฮ้ย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ความจริงกูไม่อยากมาที่นี่หรอก ถ้ามึงไม่บอกว่าจะให้ยากูเม็ดนึง”
เ้าคนรูปร่างอ้วนซึ่งตกเป็ทาสยาเสพติดเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นเวลานี้มันทั้งหนาว และอยากยาจนแทบระงับอาการเอาไว้ไม่อยู่
“เออ เรามาเสพยากันที่นี่ไม่มีใครเห็น ตำรวจตามดมกลิ่นก็ไม่เจอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ไอ้คนตัวผอมะเิเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจแล้วก้าวไปข้างหน้า โดยมีไม้ยาวๆ คอยแหวกหญ้านำทาง
สายตาของพวกขี้ยาทั้ง 3 มองไปข้างหน้าเห็นเรือนกาแลหลังใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางความมืดของคืนเดือนดับ
เรือนขนาดใหญ่สามหลังติดตั้งอยู่บนเนินสูง ใกล้ๆ กับผาลำดวน ซึ่งเป็ชื่อเดียวกับหมู่บ้านแห่งนี้
ทุกคนในหมู่บ้านพากันเรียกเรือนแฝดทั้ง3 หลังนี้ว่า คุ้มจันทร์ ตามป้ายชื่อเก่าๆ ที่ติดไว้ที่ประตูรั้วที่อยู่ข้างหน้า
คุ้มจันทร์ร้างผู้คนเพราะพ่อเลี้ยงจอมเป็ทายาทสืบต่อกันมาย้ายไปอยู่ในเมืองนานๆ ครั้งถึงจะพาคนงานมาถากถางหญ้า แล้วก็กลับไปโดยไม่นอนค้าง
ชาวบ้านพากันพูดว่าพ่อเลี้ยงจอมไม่อยู่ที่นี่เพราะคุ้มจันทร์ผีดุมีดวงิญญาที่ไม่ยอมไปผุดไปเกิดปรากฏให้เห็นบ่อยครั้งและมีชาวบ้านบางคนเจอกับตัวเองถึงกับเผ่นป่าราบ
ด้วยเหตุนี้จึงไม่ค่อยมีคนผ่านมาทางคุ้มจันทร์เพราะกลัวผีทำให้สภาพแวดล้อมรกไปด้วยหญ้า
แม้มีแต่คนกลัวคุ้มจันทร์แต่หนุ่มขี้ยากลับชอบที่จะมาเสพ โดยอ้างว่าเพื่อทดสอบความกล้าของจิตใจ
“ไปเร็วๆ เข้าเราจะสนุกกันให้เต็มที่โดยไม่โดนตำรวจไล่ เหลืออีกนิดเดียวก็จะถึงประตูรั้วคุ้มจันทร์แล้ว”
เ้าคนตัวผอมหันมาเรียกเพื่อนทั้งสองให้เดินบุกป่าขึ้นเนินไปยังคุ้มจันทร์ทว่าไอ้อ้วนกลับอ้าปากค้างเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองเห็นลูกไฟสีแดงหางยาวพุ่งออกมาจากตัวเรือน แล้วลอยช้าๆ วนเวียนไปมาอยู่ใกล้ๆกับต้นไม้ใหญ่
“เฮ้ย! น่ะนั่น”
“อะไรของมึงไอ้อ้วน”
เ้าคนตัวใหญ่ถามเสียงสั่นๆเพราะมันก็กลัวคุ้มจันทร์ ตามคำร่ำลือที่ได้ยินมา
“กะ กะ กู กู เห็น”
“ไอ้บ้า มึงเห็นอะไรก็พูดสิวะมัวแต่ติดอ่างอยู่นั่นแหละ”
ไอ้ผะคอกถามอย่างไม่ชอบใจนักทว่ามันอ้าปากค้าง จู่ๆ ไอ้อ้วนกลับหลังหันโกยอ้าวจากไป
“กูไปก่อนแล้ว”
“เฮ้ย! ไอ้อ้วนกลับมาก่อนมึงไม่เอายาหรือไงวะ อ้าว ไอ้ั์เป็อะไรไปวะ ทำไมยืนตัวแข็งเป็รูปปั้นอย่างนั้นล่ะ”
ไม่มีคำตอบจากคนร่างใหญ่นอกจากยืนนิ่ง เบิกตาโพลง อ้าปากค้าง และะโเสียงดังด้วยความกลัวสุดขีด
“ช่วยด้วย ผีหลอก”
มันเผ่นไปอีกคน ทิ้งให้ไอ้คนผอมงุนงงกระทั่งมันเงยหน้าขึ้น เห็นสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าถึงกับใจหายวาบ เมื่อลูกไฟสีแดงๆลอยเข้ามาใกล้ๆ แล้วกลายร่างเป็ผู้หญิงตัวสูงใหญ่ ผมยาว ใบหน้าขาวซีด รอบขอบตาดำคล้ำปากขยายใหญ่ขึ้นพร้อมๆ กับลิ้นที่ยื่นออกมา
“ไอ้เศษสวะไปให้พ้นคุ้มจันทร์ของข้า”
“อ๊าก ผีหลอก”
มันะโสุดเสียงแล้วพุ่งกระโจนไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต ท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างสะใจจากปีศาจผมยาว
2K
