บทที่ 2 ชิงสตรี
ราชันย์เทพอุดรปรากฏอย่างเหนือความคาดหมาย ทั้งความเร็วของมันก็ยากจะมีผู้ใดตามทัน มันคว้าเอาร่างที่แน่นิ่งของสตรีสะคราญโฉมไปแล้ว รอผู้อื่นสู้จนเสียกำลัง อาศัยช่องว่างที่พวกมันเผลอก่อนฉกฉวย ความเ้าเล่ห์เ้าแผนการนี้ไม่มีใครเกินเ้าผู้ปกครองแห่งดินแดนอุดรแม้เพียงนิด
“ราชันย์เทพอุดร ปล่อยนางเดี๋ยวนี้”
“หากกล้าแตะต้องว่าที่ภรรยาข้า ข้าจะทำลายดินแดนอุดรให้ราบเป็หน้ากลอง!”
บุรุษผมขาวราวไหมเงินกลับเอ่ยด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“หากได้ร่างกายของสตรีนางนี้ ใยจะต้องเกรงกลัวกองกำลังแห่งดินแดนอื่น"
“ตัวบัดซบ ข้าจะฆ่าเ้า!”
ร่างในชุดคลุมฟ้าครามวูบไหวราวม่านหมอก ตลอดรายทางทิ้งไอพลังจิติญญาที่ราวกับหมอกหนา ผสานพลังเข้ากับจิติญญาสรรพสิ่งคู่กายสะท้อนภาพที่ราวกับคันฉ่องแปดทิศ ทำให้เกิดเงาภาพที่เหมือนกับว่าราชันย์เทพอุดรผู้นี้ได้หลบหนีไปยังทิศทั้งแปด นับเป็ภาพลวงตาที่ไม่รู้ว่าใดจริงใดเท็จ ราชันย์เทพบูรพาและทักษิณจึงพิโรธหนัก พลังจิติญญาที่แผ่กำจายบนตัวของพวกมันพวยพุ่งจรดแผ่นฟ้า หากหมอกนี้หลอกตาคน พวกมันก็จะทำลายทิ้งให้หมดไป
แต่เพียงห้าลมหายใจเข้าออกที่พวกมันเสียเวลา ราชันย์เทพอุดรก็ได้ชิงจังหวะหลบหนีอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
“ข้าจะฆ่าเ้า!”
เสียงกึกก้องที่กอปรรวมไปด้วยโทสะของสองราชันย์ดังสะท้อนไปทั่วแผ่นฟ้า มีเพียงราชันย์เทพอุดรที่แย้มยิ้มอย่างผู้ชนะ เมื่อมันได้ตัวของสตรีสะคราญโฉมผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์มา มันก็ไม่รอพิธีรีตรองอันใด มันวางร่างของนางลงในที่ลับตา โคจรพลังผนึกพลังชีวิตที่แตกซ่านและจิติญญาที่ล่องลอยของนางมิให้ส่งผลถึงชีวิต เมื่อแน่ใจแล้วว่านางไม่ตาย มันก็ค่อยๆ ยื่นมือไปเปลื้องชุดคลุมของนางออกทันที
ชุดมงคลสีแดงสดที่แนบเนื้อจนเห็นส่วนเว้าส่วนนูนเด่นชัด เมื่อถูกคลี่ออกเนินเนื้อที่ขาวโพลนอมชมพูก็ปรากฏสู่สายตา ปธุมถันคู่นั้นบวมเต่งชูช่อสู้มืออย่างเต็มที่ ราชันย์เทพอุดรผู้นี้เพียงเห็นก็ยากอดใจไหว ถูกความงดงามและกลิ่นจำเพาะที่เย้ายวนจนมันบังเกิดความลุ่มหลง มือที่เค้นคลึงอย่างนุ่มนวลเบนออกปล่อยให้ยอดอมชมพูชูช่อขึ้นมา ริมฝีปากของมันกำลังโน้มลงหวังดูดดื่มยอดปธุมถันเม็ดงามอมชมพูนั่น ทว่ายังไม่มีโอกาสได้ััรสชาติที่ราวกับ์สร้าง สตรีนางนั้นที่ฝืนผนึกพลังได้ส่วนหนึ่งก็ฟาดฝ่ามือปลดปล่อยพลังเข้าใส่่ท้องของราชันย์เทพอุดรทันที
แต่ระดับพลังของนางยังห่างชั้น เพียงทำให้ราชันย์เทพอุดรสะดุ้งโหยงและหยุดชะงักแต่ไม่าเ็
“ชอบความรุนแรงอย่างนั้นหรือ"
ราชันย์เทพอุดรมันชกหมัดที่อาศัยเพียงพลังกายภาพไม่ปลดปล่อยพลังจิติญญาลงยังท้องน้อยของนางอย่างรุนแรง ราชันย์เทพอุดรไม่คิดยลยอดปธุมถันที่เต่งตึงอมชมพูนั่นอีกต่อไปแล้ว มันจะเผด็จศึกสตรีที่ชวนลุ่มหลงตรงหน้าทันที
เมื่อความจุกเสียดแผ่ซ่านไปทั่วร่างของสตรีนางนั้น ร่างของนางก็อ่อนระทวยไร้ต่อต้าน กระโปรงแดงแนบเนื้อเบื้องล่างถูกเลิกขึ้นอย่างเชื่องช้าเผยให้เห็นเนินเนื้อที่ขาวผ่อง ราชันย์เทพอุดรไม่มัวมาชมทิวทัศน์อันดึงดูดนี้ มันเพียงเร่งรีบคลี่ชุดคลุมฟ้าครามของตนออกอย่างรวดเร็ว หวังพรหมจรรย์ของสตรีสะคราญโฉมทันที
“กายาหยินพิสุทธิ์ต้องเป็ของข้า!”
ความปรารถนาเพียงอยู่ที่เบื้องหน้า ทว่ามันยังมิทันจะได้โน้มตัวเข้าหาสตรีสะคราญโฉม ประกายแสงที่ราวกับทอดมาจากดวงสุริยันก็มุ่งหา หากมันดึงดันหวังแต่จะพิชิตร่างกายของสตรีสะคราญโฉม มันจะถูกแสงนี้สังหารทันที ราชันย์เทพอุดรจึงสบทเสียงดังลั่นด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ ตบมือฟาดใส่พื้นลอยละลิ่วกลางอากาศหลบแสงนั่นอย่างรวดเร็ว
สตรีสะคราญโฉมผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์รอดจากการถูกข่มเหงหวุดหวิด พรหมจรรย์ยังรักษาเอาไว้ได้ เมื่อสบโอกาสนางจึงฝืนร่างที่สาหัสพุ่งเลียบออกไปเบื้องหน้าทันที ราชันย์เทพอุดรกำลังจะคร่ากุมตัวนางอีก แต่เ้าของแสงสว่างผู้นั้นขัดขวางไว้ก่อน ร่างในชุดคลุมขาวลวดลายพระอาทิตย์อัสดงส่งดรรชนีต่อเนื่อง ลำแสงก็กรีดผ่านร่างของราชันย์เทพอุดร เป็ผลให้เ้าผู้ปกครองแห่งดินแดนตอนเหนือผู้นี้ต้องหยุดชะงัก
“ราชันย์เทพประจิม นี่เ้าก็มาหรือ"
บุรุษในชุดคลุมขาวผู้นั้นยืนมือไพร่หลัง
“ของล้ำค่าเช่นนี้จะปล่อยให้คนสามานย์เช่นพวกเ้าได้อย่างไร”
“ข้าใกล้จะได้นางแล้วแท้ๆ ตัวบัดซบเ้าช่างเลือกเวลาได้เหมาะสมยิ่งนัก”
“วีรบุรุษย่อมเลือกเวลาขี่ม้าขาวที่เหมาะสม"
“เหอะ หากตัวบัดซบเ้าคือวีรบุรุษ โจรชั่วทั่วปฐีก็คงเป็พระโพธิสัตว์แล้ว"
ครานี้สี่เ้าผู้ปกครองดินแดนทั้งสี่ทิศแห่งแดนดารา์มารวมตัว พวกมันต่างไม่ยินยอมที่จะให้สตรีนางนี้ตกเป็ของใคร สตรีนางนี้พวกมันจะต้องให้จงได้ ไม่ว่าจะแลกด้วยสิ่งใด นางจะต้องตกเป็ของมัน
การต่อสู้ะเืฟ้าที่เป็ตายเกิดขึ้นระหว่างราชันย์เทพอุดรและประจิม พลังจิติญญาหรือเคล็ดวิชาอันเลิศล้ำใดก็ล้วนงัดออกมาใช้ ประกายแสงเจิดจ้าจึงพวยพุ่งไปทั่วอาณาบริเวณ เช่นเดียวกับหมอกขาวที่กวาดม้วนปกคลุมจนดูราวกับพายุลูกใหญ่ เมื่อเกิดการต่อสู้ เมื่อเสียงกึกก้องกัมปนาทเริ่มขจรขจายไปไกล ราชันย์เทพทักษิณและบูรพาที่ไล่ล่าควานหาตัวของราชันย์เทพอุดรจึงตามมาถึง
เมื่อมาแล้วพวกมันจึงสอดมือ พลังที่มีทั้งหมดถูกใช้ออกมิออมรั้ง จึงบังเกิดการต่อสู้ของสี่ราชันย์แบบตะลุมบอน มีเพียงผู้ยืนหยัดได้เป็คนสุดท้ายเท่านั้นจึงจะได้สตรีผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์มา
สตรีกายาหยินพิสุทธิ์ตอนนี้าเ็สาหัสจนยากจะทำสิ่งใด แม้จะหนีก็หนีไปไม่ได้ พลังจิติญญาของนางแตกซ่านยากจะก่อรวมได้ในเร็ววัน พลังสุดท้ายก็ใช้ออกไปแล้ว ความแค้นของบิดานางก็มิอาจล้างคืน หรือว่านางเพียงมีตัวตนเพื่อให้บุรุษแย่งชิงและนำไปย่ำยีเท่านั้น
ในระหว่างที่นางกำลังหมดหนทางไป ไม่ว่าจะมองไปที่ทางออกใดล้วนเลือนลาง ความแค้นที่มียากที่จะชำระ นางจึงได้แต่กัดฟันตัดสินใจ เพื่อมิให้บุรุษโฉดชั่วเ่าั้ได้สมมาตรปรารถนา นางจะทำลายตัวตนของนางให้แหลกลานตรงนี้
ขณะที่นางตัดสินใจจะทำลายกายาอันเป็ที่้าของบุรุษ คันฉ่องมรกตหนึ่งในของสองสิ่งที่มารดามอบให้ั้แ่ที่นางยังเป็เด็กหญิง อันเป็คันฉ่องที่ไม่เคยแสดงความพิสดารอันใดมาก่อน บัดนี้กลับทอประกายแสงสีเขียวเจิดจ้าส่งพลังจิติญญาแห่งสรรพสิ่งให้ตอบรับพลังจิติญญาที่อัดอั้นไร้หนทางภายในตัวของนาง เสมอมานางเคยถามบิดาว่าคันฉ่องมรกตนี้ที่มารดามอบให้แต่ยังเด็กคืออะไร ใช้ประโยชน์อันใดได้ เพราะมารดาเพียงอธิบายความสำคัญแค่ของสิ่งนั้นสิ่งเดียวไม่มีเวลาเอ่ยถึงคันฉ่องมรกต ซึ่งบิดาของนางก็ตอบไม่ได้ บิดานางรู้เพียงแต่ว่าเป็สิ่งที่มารดาตกทอดเอาไว้ก่อนตาย เช่นนั้นนางจึงเก็บมันไว้ติดตัวไม่เคยห่าง แม้จะไม่มีประโยชน์แต่ก็สามารถใช้เป็ของดูต่างหน้าได้ ทว่าวันนี้กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงกับคันฉ่อง แสงเจิดจ้าเขียวมรกตนี้ให้ความลึกล้ำดั่งห้วงแห่งมิติ เมื่อมันตอบรับกับพลังจิติญญาของนาง เมื่อนางบังเกิดความคิดที่อยากจะหนีไปให้ไกลที่สุดหรือไม่ก็ตกตายให้จบสิ้น แสงสีเขียวมรกตนั่นก็ได้ก่อรวมเป็ประตูบานหนึ่งเปิดออกกลางอากาศ สตรีสะคราญโฉมไม่รู้ว่านี่คือสิ่งใด นางเพียงลองยื่นมือเข้าไป และทันทีที่มือผ่านช่องสีเขียว ร่างของนางก็คล้ายถูกดึงดูดเข้าไปในวังวนทันที
สตรีสะคราญโฉมผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์หายไปอย่างไร้ร่องรอย!
เมื่อกลิ่นหอมอันจำเพาะของสตรีที่มีกายาหยินพิสุทธิ์เลือนหาย สี่ราชันย์แห่งสี่ทิศจึงต่างหยุดมือ สตรีที่พวกมันต่างแย่งชิงเลือนหายอย่างไร้ร่องรอย ััที่พวกมันส่งออกไปครอบแดนดารา์ก็ยังไม่เจอ จะบอกว่าเพียงชั่วพริบตา สตรีที่าเ็สาหัสจะข้ามห้วงทะเลแห่งจักรวาลออกจากแดนดารา์อย่างนั้นหรือ
เป็ไปไม่ได้ หากไม่อาศัยเรือล่องนภากับเชื้อเพลิงที่มีพลังจิติญญาสรรพสิ่งระดับเทวะซึ่งเป็พาหนะข้ามมิติชั้นสูง แม้แต่ราชันย์เทพที่มีพลังจิติญญาระดับเทวะอย่างพวกมันยังมิอาจกระทำได้ แล้วนางจะไปจากแดนดารา์ได้อย่างไร ครั้งหนึ่งนางกับบิดาเคยหลบไปยังแดนดาราอื่นในจักรวาลล้านดารา แต่นั่นก็อาศัยเรือล่องนภาประจำตระกูล ปัจจุบันถูกทำลายไปแล้ว ตอนนี้เรือล่องนภาซักลำก็ไม่มี ยากที่จะทำให้สี่ราชันย์เชื่อในสิ่งที่ััได้ลงจริงๆ แต่กลิ่นอายจำเพาะของนางหายไปจากแดนดารา์แล้ว ภายใต้แสงมรกตเจิดจ้าเมื่อครู่ บางทีแสงมรกตอาจมีคำตอบในความสงสัยของพวกมัน
“ไม่ว่าเ้าจะมีของวิเศษใดพาหลบหนี แต่กายาหยินพิสุทธิ์ของเ้าก็จะนำพาข้าไปพบ"
“ต่อให้อยู่แดนดาราซึ่งสุดขอบจักรวาลล้านดารา ข้าก็จะนำตัวเ้ากลับมาให้ได้!”
“เ้าต้องเป็ของข้า”
“นางต้องเป็ของข้าต่างหาก!”
เมื่อสตรีสะคราญโฉมที่มีกายาหยินพิสุทธิ์เลือนหายไปจากแดนดารา์เพียงชั่วพริบตา การต่อสู้อันะเืฟ้าะเืดินของสี่ราชันย์ก็สงบลง สิ่งสำคัญตอนนี้คือสืบหาร่องรอยของสตรีนางนั้นที่หายไป จักรวาลล้านดารา ต่อให้มีดวงดาราเป็ล้านๆ ดวงในจักรวาลแห่งนี้ พวกมันก็จะควานหาและนำนางคืนกลับมาอีกครั้งให้ได้ กายาหยินพิสุทธิ์มิใช่จะถือกำเนิดขึ้นมาอยู่เรื่อยๆ เช่นนั้นกายาที่ยากปรากฏนี้ พวกมันมิอาจปล่อยให้หลุดมือได้อย่างเด็ดขาด ที่สำคัญนางยังอาจมีกุญแจนำไปสู่สิ่งที่เลิศภพที่สุดในแดนดารา์แห่งนี้
ความเป็กายาหยินพิสุทธิ์ของนางชักนำคน ขอเพียงนางยังมีกายาหยินพิสุทธิ์ หากสามารถสุ่มไปยังแดนดาราที่นางหลบซ่อนอยู่ได้ ก็จะสามารถหาตัวนางได้พบทันที พันธมิตรหรือหน่วยข่าวกรองของสี่ราชันย์นับว่ากว้างไกลข้ามห้วงทะเลจักรวาลล้านดารา ครั้งหนึ่งเคยไล่ล่านางจากแดนดาราอื่นได้ ครั้งนี้ก็ต้องทำได้เช่นกัน ต่อให้นางจะหนีไปจนสุดขอบแห่งจักรวาลล้านดารา พวกมันก็มั่นใจว่าจะหาพบ เพียงแต่ว่าจะเป็ผู้ใดที่พบก่อนเท่านั้น
ในที่นี้เห็นจะเป็ราชันย์เทพบูรพาที่จะเดือดดาลใจเป็ที่สุด หากครั้งนั้นมันไม่บังเกิดจิตรักใคร่ต่อนาง ไม่คิดไว้หน้านาง ไม่จัดพิธีสมรสกับนาง มันคงได้กายอันพิสุทธิ์ของนางั้แ่เจอตัวที่แดนดาราอื่นไปแล้ว คงไม่ต้องมาผิดหวังแลเดือดดาลเช่นนี้ มันรู้สึกอยากสู้เป็ตายกับสามราชันย์ที่มาทำลายพิธีสมรสของมัน ทว่าสู้ไปก็ยากรู้ผลแพ้ชนะ หาร่องรอยของสตรีนางนั้นอีกครั้งจึงจะเป็หนทางที่ประเสริฐที่สุด
หน่วยข่าวกรองของราชันย์แห่งดินแดนสี่ทิศบนแดนดารา์เคลื่อนไหว าระหว่างดินแดนสี่ทิศจึงสงบลงไปชั่วขณะ แดนดารา์คืนกลับสู่ความสงบในทันที
245
