ยอดหญิงชาวนาพลิกชะตาหาทางรวย (นิยายแปล)

ตอนที่ 26 ดักซุ่มอยู่ข้างนอก (2)

        ผู้เฒ่าเถียนตะคอกใส่เถียนจินจวี๋ “เจ้ายังไม่รีบกลับห้องไปอีก!” แล้วขยิบตาให้เว่ยซื่อซ้ำๆ

        เวลานี้เว่ยซื่อเห็นความน่าอับอายของบุตรสาวตัวเองแล้ว จึงรีบผลักอีกฝ่ายเข้าบ้านอย่างสุดชีวิต เถียนจินจวี๋เคยชินกับการวางอำนาจเวลาอยู่ในบ้าน โดยเฉพาะการปฏิบัติต่อหลินซื่อแม่ลูก ทุกครั้งที่นางขัดแย้งกับพวกหลินซื่อ ไม่มีครั้งใดที่ผู้เฒ่าเถียนสามีภรรยาจะไม่ช่วยนางจัดการกับหลินซื่อแม่ลูกเลย ครั้งนี้นางสูญเสียครั้งใหญ่ แต่ผู้เฒ่าเถียนกลับบอกให้นางไป นางไหนเลยจะกล้ำกลืนฝืนทนได้ ไม่เพียงไม่ยอมไป ปากยังพร่ำบ่นไม่เลิก เว่ยซื่อพยายามออกแรงสุดกำลังพร้อมกับรับปากนางว่าจะให้แบะแซ[1]หนึ่งจิน เถียนจินจวี๋ถึงได้ยอมเดินกลับห้องของตัวเอง

        ผู้เฒ่าเถียนยิ้มให้ผู้ใหญ่บ้านแล้วพูดว่า “โธ่เอ๊ย ผู้ใหญ่บ้านบังเอิญเห็นพวกสตรีในบ้านทะเลาะกันอีกแล้ว ช่างน่าอาย น่าขายหน้าจริงๆ” พูดพลางทำท่าทางเชื้อเชิญเข้ามา

        ทว่าผู้ใหญ่บ้านไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปข้างในแม้แต่น้อย “ข้าไม่ได้บังเอิญเห็น แต่เมื่อครู่หลินซื่อสามแม่ลูกไปหาข้าที่บ้าน บอกว่าเจ้าให้พวกนางเก็บดอกฝ้ายทั้งหมดบนที่ดินห้าหมู่ตลอดทั้งบ่าย ถ้าทำงานไม่เสร็จจะไม่ให้พวกนางกินมื้อเย็น ซ้ำยังถึงขั้นจะทุบตีพวกนางด้วย ด้วยเหตุนี้จึงขอให้ข้ามาส่งพวกนางกลับบ้าน

        “ตอนนั้นข้าคิดว่าพวกนางพูดจาเหลวไหล เพราะเมื่อเช้าข้าเพิ่งเตือนพวกเจ้าไปว่าห้ามข่มเหงรังแกพวกนางสามแม่ลูก คิดว่าพวกเจ้าคงไม่กล้าฝ่าฝืนจึงไม่เชื่อ ข้าถึงให้พวกนางสามแม่ลูกเข้าบ้านมาก่อน แล้วซ่อนตัวแอบฟังอยู่ข้างนอก คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะรังแกพวกนางสามแม่ลูกจริงๆ คำเตือนของข้าไม่มีความหมายเลยสักนิด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุถึงแก่ชีวิต พรุ่งนี้ข้าต้องเอาเรื่องนี้ไปแจ้งแก่ที่ว่าการอำเภอ ให้นายอำเภอเป็นคนจัดการ”

        ผู้เฒ่าเถียนหน้าเขียวสลับแดง ความโกรธพลันเข้าครอบงำจนกล้าพูดพลางแสยะยิ้มชั่วร้าย “ผู้ใหญ่บ้านกับลูกสะใภ้รองของข้าแอบเล่นชู้กันสินะ ไม่อย่างนั้นคงไม่มาส่งนางกับลูกๆ กลับบ้าน ทั้งยังออกหน้าแทนพวกนางสามแม่ลูกขนาดนี้อีก”

        ผู้ใหญ่บ้านโกรธจนตัวสั่น เขาหัวเราะอย่างเย็นชา “โชคดีที่ป้องกันไว้ก่อน เพราะกลัวว่าพวกเจ้าจะแว้งกัด” ทันใดนั้นก็หันตะโกนไปทางประตูลานบ้าน “พวกเจ้าทุกคนเข้ามาได้”

        เหล่าชาวบ้านซึ่งเป็นที่นับหน้าถือตาของคนในหมู่บ้านส่งเสียงตอบรับและเดินเข้ามา ป้าจางก็อยู่ในกลุ่มนี้ด้วย

        ป้าจางเห็นผู้เฒ่าเถียนหน้าซีดขาวราวกับขี้เถ้าก็หัวเราะเยาะเย้ย “พวกเราทุกคนล้วนต่อสู้เรียกร้องความเป็นธรรมให้สะใภ้รองของเจ้า เท่ากับแอบเล่นชู้กับสะใภ้รองของเจ้าด้วยหรือไม่ ข้าเคยเห็นคนไร้ยางอายก็จริง แต่ไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายเท่าครอบครัวพวกเจ้ามาก่อน ไม่นึกเลยว่าจะกล้าร้องแรกแหกกระเชอพยายามเอาเขาสวมศีรษะบุตรชายตัวเอง ไม่รู้ว่าบุตรชายเจ้าที่ทำงานในที่ว่าการอำเภอมารู้เข้าในใจจะรู้สึกอย่างไร”

        ผู้เฒ่าเถียนใบหน้าคล้ำม่วง พูดอะไรไม่ออก

        ผู้ใหญ่บ้านพูดด้วยสีหน้ามืดมน “ข้าจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไป ต้องรายงานเรื่องนี้ต่อที่ว่าการอำเภอ ให้นายอำเภอเป็นคนจัดการ” ขณะพูดยังยกมือคารวะไปในทิศทางของที่ว่าการอำเภอ

        ให้นายอำเภอเป็นคนจัดการ เกรงว่าคงต้องจ่ายค่าปรับทั้งยังต้องถูกโบยอีกด้วย

        ผู้เฒ่าเถียนขวางผู้ใหญ่บ้านที่กำลังจะเดินออกไปโดยไม่สนใจสิ่งใด พลางเอ่ยขอร้องอย่างน่าสมเพช “อย่า! ท่านผู้ใหญ่บ้าน ขออภัยที่ข้าน้อยพูดจาเหลวไหล ข้าน้อยไม่กล้าอีกแล้ว พรุ่งนี้ข้าน้อยจะส่งสามเนื้อสัตว์หกพิธี[2]ไปขอขมาที่บ้านท่าน!”

        สามเนื้อสัตว์หกพิธีถือเป็นระดับสูงสุดของการขอขมาในท้องถิ่น หากผู้ขอขมายอมขอขมาด้วยสามเนื้อสัตว์หกพิธี แสดงว่ารู้สึกเสียใจและยอมรับผิดอย่างจริงใจ ตามธรรมเนียมของชนบทโดยทั่วไปอีกฝ่ายต้องใจกว้างและให้อภัยผู้ขอขมา

        

        เชิงอรรถ

^ น้ำเชื่อมเข้มข้น มีลักษณะเหนียวหนืด มักใช้ทำขนมที่ต้องการความเหนียว อย่างลูกอม ลูกกวาด^ สามเนื้อสัตว์หกพิธี ดัดแปลงมาจากคำว่า สามสื่อหกพิธี ซึ่งเป็นพิธีแต่งงานแบบจีนโบราณ แต่ในที่นี้หมายถึงการนำเนื้อสัตว์สามอย่าง นิยมใช้ หมู เป็ด ไก่ ทำการขอพรหรือขอขมาตามพิธีการอย่างเต็มรูปแบบ