“คุณกรคะ...อ๊าง...หนู...หนูไม่อยากทำอย่างนี้ อื้ออ”
“เธอมีสิทธิด้วยหรอ!”
“ถ้าจะให้หนูลาออก...อ๊างงง....หนูก็ยอมค่ะ”
“ลาออกแล้วฉันจะเล่นสนุกกับใครล่ะ”
“ย๊างงงง”
กระโปรงสั้นถูกถกขึ้นมาอย่างง่ายดาย สายตาหื่นกระหายจ้องมองไปที่จีสตริงลายลูกไม้สีขาวนั้น ถุงน่องที่เธอใส่เข้ากับชุดชั้นในเป็อย่างดี เนินสวาทสีสวยที่ไม่ได้เห็นมานาน ตอนนี้เปียกแฉะอยู่ตรงหน้า!
“อิย๊างงงง หนูขอโทษษษ”
“ฮ่าๆๆ นี่ไงล่ะเสียงร้องที่แท้จริงของเธอ!”
“อื้อออออ”
แอลลี่ส่ายหน้าไปมา....ความเสียวนั้นทำให้เธอหายใจลำบาก ทุกครั้งที่นิ้วทแยงเข้าไปในรู ความสุขก็ไหลผ่านเส้นประสสาทไปถึงสมอง เธอไม่อยากรู้สึกเช่นนี้.....แอลลี่ไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตเสเพลแบบเดิมเหมือนที่เคยทำในอดีตอีกต่อไปแล้ว!
“ม้ายยยยย”
น้ำสวาทร้อนฉ่าแตกกระจายออกมาจากง่าม ร่างระหงกระตุกสั่นบนโซฟาด้วยความสุขล้น เธอไม่ได้น้ำพุ่งแบบนี้มานานมาก....จนลืมความรู้สึกเช่นนี้ไปแล้วว่ามันเป็เช่นไร ทันทีที่ร่างสูงนำมันกลับมาให้อีกครั้ง วันวานที่แสนลามกก็ฉายขึ้นในหัว...
“นี่ไงล่ะ ตัวตนของเธอ อย่าลืมมันเด็ดขาด”
“อึก…คุณกร....พอเถอะค่ะ”
“ให้พอจริงหรอ.....เธอน่ะ.....มันเกิดมาเพื่อเื่พวกนี้”
“หนู…..หนูขอโทษค่ะ อ๊า.....หนูขอโทษ”
“ถ้าอยากให้ฉันยกโทษให้....ต่อจากนี้ก็ทำตามคำสั่งของฉันซะ”
“……”
“ถ้าเกิดไอ้หน้าจืดนั่นได้รู้อดีตที่เธอเคยทำ.....”
“อ….อย่านะคะ”
“บังเอิญตอนนั้นเธอเองก็ทิ้งหลักฐานให้ฉันเยอะซะด้วยสิ”
แอลลี่พ่ายแพ้หมดทุกทาง เธอทำได้เพียงพยักหน้าตามคำพูดขอผู้บริหารเพียงอย่างเดียว เพื่อหน้าที่การงานของเธอ.....และเพื่อชีวิตรักด้วยเช่นกัน
“หนู…หนูยอมแล้วค่ะ....อึก”
“ดี….ถ้าอย่างนั้นเรามาฟังเสียงเมื่อกี้กันอีกรอบ”
“อ๊างงงงง”
นิ้วหนาทั้งสองนิ้วยัดตะบันเข้าไปในรูสวาท ก่อนจะออกแรงกระตุ้นเข้าออกด้วยความรวดเร็ว ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งขึ้นไปบนฟ้า กรใช้แรงอัดไปยังโพรงเนื้อจนกล้ามแขนขึ้นเป็มัด สายตาหื่นจ้องมองไปยังใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความพอใจ....เขาอยากเห็นสีหน้าแบบนี้มานานแล้ว...และต่อจากนี้เขาจะได้เห็นมันตลอดไป!!!
“อ๊าาาา ไม่ไหวแล้ว หนูไม่ไหวแล้ววววว”
“ฮ่าๆๆๆ”
น้ำสวาทลูกใหญ่แตกะเิออกมาอีกรอบพร้อมกับหัวสมองที่ขาวโพลน ร่างระหงนอนกระตุกอย่างแรงกับความเสียวที่พึ่งจะได้รับ เธอหายใจไม่ทันจนหน้าแดงระเรื่อ เนินโหนกตอดนิ้วร่างสูงอย่างห้ามไม่ได้.....มันไม่ได้ััความรุนแรงและความสุขมานาน...จนในที่สุดความคันกระสันก็ตอดสั่นราวกับอยากได้ของแข็งบางอย่างมากกว่านิ้ว!
“เธอรูตัวหรือเปล่าว่ารูของเธอมันตอดนิ้วฉันราวกับไม่อยากให้ออกไปไหน”
“หนู….หนูไม่ได้.....”
“ยอมรับซะ”
“อึก….ระ…รูของหนู....มันไม่อยากให้นิ้วของท่าน....ออกไปค่ะ”
“ดีมาก...”
“อื้อออออ”
กรดึงนิ้วของเขาออกพรวดเดียวจนเอวขอดลอยขึ้นฟ้า แอลลี่หอบหายใจระทวยไปกับโพรงสวาทที่คันเกินต้าน เธอพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นและดึกกระโปรงพร้อมจีสตริงลูกไม้กลับเข้าที่เข้าทาง
“เดี๋ยว”
“…..ค่ะ….อือ”
“วันนี้ฉันมีของขวัญให้เลขาฉันด้วย”
“คุณ….คุณกร.....ไม่เอา....อย่านะคะ”
เสียงเล็กสั่นระรัวเมื่อเห็นอุปกรณ์ที่ร่างสูงถือออกมา เครื่องสั่นสีชมพูเล็กจิ๋วถูกยัดเข้าไปในรูโพรงก่อนที่กรจะดึงจีสตริงสวมทับเข้าไป มือหนาหยิบโทรศัพท์ออกมากดจิ้มสักพัก จากนั้นเสียงร้องและการดิ้นทุรนทุรายก็เกิดขึ้น...
“อ๊างงงงงง”
“สนุกแน่....งานนี้”
ร่างสูงก้มมองสภาพของเลขาด้วยความพอใจ ก่อนที่เขาจะปิดเครื่องทรมานดัดนิสัยนั้นลง
“แต่งตัวให้เรียบร้อย ฉันมีประชุมตอนสาย นอกจากหน้าที่ส่วนตัวของฉัน เธอก็ต้องทำหน้าที่เลขาให้ดีด้วย”
“……ค่ะ……ท่าน……อึก”
เสียงสั่นระริกกล่าวออกมาบนพื้น ก่อนที่กรจะเดินออกจากห้องด้วยความพอใจ เขารอเวลานี้มานานแล้ว รอมานานเสียจนความรู้สึกร้อนระอุเป็ไฟประทุไปทั้งตัว แม้เคยคิดว่าตัวเองจะให้อภัยกับหญิงสาวรุ่นลูกคนนี้ได้ แต่เมื่อได้เจอหน้าเธออีกครั้ง ได้เห็นรูปร่างและน้ำเสียงจองหองของเธอ...ความคิดของผู้บริหารคนใหม่ก็เปลี่ยนไปทันที....มันถึงเวลาแล้วที่ความสัมพันธ์ของเธอ....จะต้องพังทลายเหมือนเขาบ้าง!