อย่างน้อยเธอก็เป็คนกล่าวบอกเลิกเขาเอง แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับวันนี้แล้ว เธอไม่ได้เป็ผู้แพ้โดยสมบูรณ์ อย่างน้อยเธอก็ยังเหลือศักดิ์ศรีของเธอไว้ให้เธอได้ภูมิใจ
“ แล้วไหนผู้ชายของคุณ “ กพลถามอีก
“สักครู่คงจะมาค่ะ…จะนั่งด้วยกันมั้ยคะ “ รดาชวน
“ ไม่ล่ะ ผมจองไว้ อีกโต๊ะสำหรับผมกับพลอยแล้ว…ขอตัวนะดา “
กพลพูดพร้อมกับโอบเอวหญิงสาวที่ชื่อพลอยไปนั่งที่โต๊ะอีกมุมหนึ่ง
รดาค่อยๆนั่งลง กพล ชายที่เธอรัก หักหลังเธอ อย่างร้ายกาจ เธอเสียใจ เจ็บใจ แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆรดาจะมานั่งร้องไห้
รดาสั่งเหล้ามานั่งกินคนเดียวที่โต๊ะ เธอบอกกพลไปว่านัดให้แฟนหนุ่มมาหา
แต่จะทำยังไงล่ะ เธอไม่มีแฟน ที่พูดไปเพราะอยากหักหน้ากพลบ้างเท่านั้น
แต่กพลกับผู้หญิงคนนั้นดันนั่งต่อที่ร้านนี้คนละโต๊ะกับเธอเสียด้วย ถ้าเธอลุกเดินออกไปคนเดียวคงเสียฟอร์มไม่น้อย รดาจิบเหล้าพรางครุ่นคิดไปพราง ..
รดาตัดสินใจหยิบโทรศัพย์ขึ้นมาเรียกไรเดอร์ให้ทารับในร้านอาหาร
“ นี่….คุณ…นี่!!ฟังผมอยู่รึป่าว “ ชายหนุ่มเรียก
รดาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ทันที เธอไล่ลำดับเหตุการณ์ แล้วสงสัยจึงถามว่า
“ ในเมื่อฉันเรียกนายมารับ นายก็ควรไปส่งฉันที่บ้านสิ ทำไมนายถึงพาฉันขึ้นมาบนห้องนี้ “
“ผมพามาซะที่ไหนละครับ คุณลากผมขึ้นมาด้วยเองนะ “ ชายหนุ่ยเถียงทันที
“ เื่เป็แบบนี้ครับ “ ชายหนุ่มกล่าวต่อ
“ ฮัลโหลครับ…ไม่ทราบว่าลูกค้าอยู่โต๊ะไหนครับ ผมมาถึงโรงแรมแล้วครับ เสียปลายสายที่โทรเข้ามาบแกให้รู้ว่า ไรเดอร์ที่รดาเรียกผ่านแอปมาถึงแล้ว
และตอนนี้รดาเองก็เริ่มเมาได้ที่แล้วเช่นกัน
“ เดินเข้ามาเลยค่ะ ฉันนั่งอยู่โต๊ะ 10 เข้ามามองซ้ายนิดเดียวก็เจอ ฉันนั่งอยู่คนเดียว “ รดาพูดอ้อแอ้ผ่านสาย
ชายหนุ่มเดินผ่านประตูเข้ามา รดาลุกขึ้นโบกมือทักทาย พร้อมกับเดินเซเข้าไปหาทันที
“ ทางนี้…ที่รัก “ ชายหนุ่มมองรดาอย่างงงๆ
รดาเดินเข้าไปกอดแขนชายหนุ่มแล้วกระซิบอ้อแอ้เบาๆ
“ อยู่เฉยๆ นายนี่หน้าตาดีไม่เบานะ เดินตามฉันมาอย่ามีพิรุธ “
“ ลูกค้าจะกลับเลยมั้ยครับ ผมจะไปส่ง “ชายหนุ่มถามขึ้น
“ ยัง…ฉันยังไม่กลับ อยากได้เงินเพิ่มรึเปล่านายน่ะ ถ้าอยากได้ก็ทำตามที่ฉันบอก “ รด
าพูด พร้อมกับลากชายหนุ่มไปที่โต๊ะ