“ท่านนอสระวังตัวด้วยนะคะ ฉันรู้สึกว่างูตัวนี้มันอันตรายพอสมควรเลย”
ลิลิธเตือนนอส
“เข้าใจแล้ว”
นอสตอบกลับลิลิธ
งูที่ขู่นอสอยู่เริ่มขยับลำตัวส่ายตัวไปมา เสมือนว่ามันจะจู่โจมนอสได้ตลอดเวลา
“ฉันไม่ยอมให้แกมาฆ่ามาแกงฉันหรอก ฉันจะฆ่าแกก่อนเอง”
นอสที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้กำอาวุธแน่นแล้ววิ่งไปมาระหว่างกิ่งไม้ เพื่ออ้อมไปด้านหลังของงู งูที่เห็นนอสโดดไปมาก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดแล้วเริ่มพุ่งโจมตีใส่นอส นอสใช้โอกาสนั้นหลบออกมาที่ด้านหลังของมัน
“จังหวะนี้แหละ!!”
นอสกำดาบแน่นแล้วฟันลงไปที่หลังของงู
เคร้ง!!
เสียงดาบเหมือนฟันไปโดนเหล็ก สะเก็ดไฟพุ่งออกมา จากการปะทะกันของดาบกับเกล็ดงูบนหลังของมัน
“แข็งโคตร!! ฟันแทบไม่เข้าเลย”
งูั์รู้สึกตัวว่าตัวเองโดนฟันอยู่ที่กลางลำตัว มันหันกลับมาแล้วใช้หางฟาดไปที่นอสด้วยความรวดเร็ว
นอสะโหลบด้วยไหวพริบที่มี หลังจากนั้นนอสก็ะโไปอยู่ที่กิ่งไม้เหมือนเดิม
การจะสู้กับงูตัวนี้นอสคิดว่าการอยู่บนที่สูงกว่าจะได้เปรียบเื่มุมมองการมองเห็นและการเคลื่อนไหวของงูได้ดีกว่าบนพื้น และในป่าลิตเติ้ลไนท์ที่เป็ป่าทึบแบบนี้จึงมีต้นไม้อยู่เยอะมากๆ มันทำให้นอสเคลื่อนที่ไปมาระหว่างตอนไม้ได้เร็วมากๆ ถ้ามีคนมาพบนอสตอนนี้ เขาอาจจะนึกว่านอสเป็ลิงเสียด้วยซ้ำ
นอสยังคงโดดไปมาเหมือนเดิมและหาโอกาสที่จะโจมตีงูอีกครั้งพร้อมกับคิดว่าจะทำไงต่อดี
“เกล็ดมันแข็งอย่างกับเหล็กเลย ดาบเล่มนี้ของเราที่สามารถตัดหัวพวกสีเขียวได้สบายๆ แต่กับเ้านี้ฟันไม่เข้าเลย คงมีทางเดียวสินะ”
นอสตัดสินใจได้บางอย่าง นอสเริ่มส่งพลังเวทย์ไปโคจรไว้ที่ดาบ หลังจากนั้นดาบก็เริ่มเรืองแสงสีม่วงหม่นขึ้นมา นอสรู้สึกได้ว่าดาบของเขามันคมและแข็งขึ้นกว่าเดิม แต่สิ่งพวกนี้นอสต้องแลกกับอาการคลื่นไส้ตลอดเวลา เพราะนอสยังไม่ชำนาญกับการใช้อาวุธต้องสาปมากขนาดนั้นทำให้ผลข้างเคียงแม้จะเป็แค่ของไม่สมบูรณ์แต่ก็ยังมีผลเสียที่มากและยังน่าเป็ห่วงอยู่
นอสกัดฟันทนต่อความรู้สึกนั้นไว้แล้วเริ่มโดดไปโดดมาเหมือนเดิมอีกครั้ง เมื่องูเห็นว่านอสเริ่มทำแบบนั้นมันก็เกิดอาการฉุนขึ้นมาอีกรอบแล้วพุ่งตรงใส่นอสด้วยความเร็วที่มากขึ้น เมื่อจังหวะมาอีกครั้ง นอสจึงพุ่งตรงไปที่จุดเดิมที่เขาเคยฟันไว้ครั้งก่อน
ฉึบ~
รอบนี้มันได้ผลดาบของนอสสร้างาแเป็แนวขวางตรงลำตัวของงูได้สำเร็จ
“เยี่ยม!! ฟันทะลุเกล็ดมันได้แล้ว”
แชร่!!~
งูร้องออกมาเพราะความเ็ปที่โดนดาบฟันที่กลางหลังของตัวเอง มันดิ้นไปมาอย่างทรมาน มันโกรธนอสที่ทำให้หลังของมันเกิดแผล ความโกรธแปรเปลี่ยนเป็พลัง จู่ๆ งูนั้นก็เริ่มมีกลุ่มก้อนพลังเวทย์ห่อหุ้มตัว แล้วหลอมเข้ากับมัน ตอนนี้ตัวของงูนั้นถูกเคลือบด้วยสีเงิน
“ซวยแล้วสิเรา มันเสริมพลังได้แบบนี้ระดับส้มขึ้นไปแน่นอน”
นอสหน้าซีด หลังจากที่ได้สู้กับฮันนี่แบร์ทำให้นอสรู้ว่าระดับสีส้มขึ้นไปนั้นมันอันตรายขนาดไหน แต่เ้าหมีตัวนั้นก็ยังวิวัฒนาการเป็ระดับส้มไม่เต็มขึ้นเลย แต่มันก็ทำให้สาหัสไปอย่างมาก
แต่ตอนนี้นอสกำลังเผชิญอยู่กับระดับสีส้มแบบเต็มขั้นเลย แถมตอนนี้มันก็ได้เสริมพลังป้องกันให้กับตัวเองเรียบร้อยแล้วด้วย
งูเมื่อเห็นนอสกำลังอึ้งกำลังสิ่งที่เห็นอยู่ มันก็ใช้หางตัวเองฟาดไปที่กิ่งไม้ที่นอสกำลังยืนอยู่
ตู้ม!!
นอสตั้งสติแล้วหลบออกมาได้อย่างเฉียดฉิว แต่สภาพกิ่งไม้ที่นอสเคยยืนอยู่หักไปเรียบร้อยแล้วและมีรอยไหม้ขึ้นที่บริเวณกิ่งที่หักด้วย
“ถึงขนาดทำให้เกิดรอยไหม้ได้ แสดงว่ามันเร็วมากๆ แย่แล้วต้องรีบทำให้จบแล้วถ้าไม่รีบฆ่ามันล่ะก็เราได้มีสภาพเหมือนแบบนั้นแน่ๆ”
การโจมตีที่ดุดันและรวดเร็วยังคงทุ่มใส่นอสอยู่ต่อเนื่อง นอสต้องคิดและหลบมันไปด้วย เหงื่อเริ่มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนอสมากขึ้น
จังหวะนั้นลิลิธก็เสนอแนวทางให้กับนอส
“ถ้าท่านนอสอยากจะรอดจากเ้านี้ ท่านนอสอาจจะต้องเสี่ยงพุ่งเข้าไป แล้วอัดพลังเวทย์เสริมดาบให้มากที่สุดเท่าที่ท่านพอจะทำได้ แบบนั้นอาจจะมีสิทธิ์ฟันทะลุเกล็ดที่ถูกเสริมแกร่งได้ค่ะ”
นอสฟังที่ลิลิธพูดและคิดการที่เขาจะทำแบบนั้น แสดงว่าเขามีโอกาสแค่ครั้งเดียวเพราะเมื่อพลังเวทย์หมดนอสจะไม่มีพลังเวทย์เหลือไว้หลบหลีกและหลบหนีจากการโจมตีอื่นอีกแล้ว
“ไม่มีวิธีอื่นอีกหรอลิลิธ”
นอสถามด้วยความเร่งรีบ
“มีค่ะ”
ลิลิธตอบแบบทันที
“คืออะไรบอกมาให้หมดสิ เธอจะหยุดทำไมเล่า!!~”
“ท่านต้องโดนงูกลืนเข้าไปทั้งตัวแล้วโจมตีจากภายในแต่ท่านอาจจะโดนแรงของมันบีบรัดท่านจนตายก่อนจะได้โจมตีก็ได้”
“ฉันขอเลือกวิธีแรกเลยละกัน วิธีที่สองของเธอน่าขนลุกชะมัดเลย”
นอสตอบทันทีที่ได้ยินลิลิธพูด
เมื่อได้วิธีสู้กับงูได้แล้ว นอสก็เริ่มะโหลบไปมาและเข้าใกล้งูให้มากที่สุด เพื่อเข้าประชิดตัวมัน
นอสเข้าใกล้งูเรื่อยๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็จะถึงตัวมันแล้ว เ้างูเห็นนอสเข้ามาใกล้เกินกว่าที่มันจะใช้หางฟาดได้แล้วมันก็คิดจะเขมือบนอสเข้าไปแทน มันเริ่มตั้งท่าขดตัวแล้วก็พุ่งออกไปหานอสแบบซึ่งๆ หน้า ปากของมันใหญ่พอจะกลืนนอสและต้นไม้แถวๆ นั้นทั้งหมดได้เลย เมื่อนอสเห็นว่างูเริ่มพุ่งเข้ามาแล้วนอสก็เริ่มกำดาบในมือแน่นขึ้นให้กระชับมือมากที่สุด
“มาเดิมพันกันเลยแหรือฉันที่จะรอดไอ้งูบ้าเอ้ย!!”
นอสเสริมแกร่งร่างกายตัวเองแล้วหลบการพุ่งเขมือบไปด้านข้าง
แคว้ก!!
เสียงเสื้อผ้าของนอสที่ขาดไปเพราะมันหลบไม่พ้นวงปากของงู แต่ตอนนี้นอสไม่สนใจเสื้อที่ขาดสักนิดเดียว เมื่อหลบได้แล้วนอสกัดฟันแล้วเริ่มอัดพลังเวทย์ไปที่ดาบแบบเต็มกำลัง เมื่อดาบได้รับพลังเวทย์มากกว่าปกติ ดาบก็เริ่มสั่นและกระตุกอยู่ภายในมือของนอส
หลังจากนั้นก็เริ่มปล่อยออร่าออกมาเหมือนทุกๆ ทีแต่แตกต่างที่ปริมาณที่มันห่อหุ้มดาบไว้นั้นมากกว่าเดิม การฝึกกับแม่ของนอสตลอดระยะเวลาเกือบเดือนกำลังจะฉายแววออกมา สมาธิของนอสพุ่งขึ้นสูงขึ้นเพราะเขาไม่มีโอกาสพลาดแล้วตอนนี้
นอสจดจ่อกับการวางองศาของดาบ และแรงที่สม่ำเสมอที่จะฟันไปที่งู
ฉึบ!
มีดฟันลงไปลึกในตัวงู
แชร่!!!
งูร้องออกมาด้วยความเ็ป นอสได้ยินร้องอันโหยหวนของงูแต่นอสไม่สนใจมันเลย ดาบที่ฟันลงไปลึกนอสยังไม่ได้ยกออกแต่นอสเริ่มวิ่งลงไปตามตัวของงูแล้วลากดาบไปด้วยทำให้เกิดแผลกรีดลากยาวขึ้นทั่วตัวของงู แผลเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ จากการกระทำของนอส เ้างูเืออกไปเรื่อยทำให้มันล้มลงนิ่งไปในที่สุด
นอสลากดาบไปจนสุดที่โคนหาง แล้วเสียงแจ้งเตือนในหัวของเขาก็ดังขึ้นมา
งูั์บารันด้า ระดับสีส้มถูกฆ่า
ไม่ได้รับอาวุธิญญา
ดูดซับผลึกเพื่อรับแกนเวทย์
นอสเดินออกมาจากตัวของงู ด้วยสภาพที่มีเหงื่อท่วมตัว เมื่อเห็นว่ามันตายนอสจึงคลายการเสริมแกร่งตัวเองและส่งพลังเวทย์ให้อาวุธตัวเอง
“ฟู่ว! เกือบไปแล้วเชียวถ้าพลาดอีกนิดเดียวคงไม่ใช่แค่แขนเสื้อฉันที่ขาดหรอกนะ”
นอสแสดงความโล่งอกออกมา เมื่อแผนนี้สำเร็จลุล่วง
“ขอบใจนะ ลิลิธถ้าไม่ได้แผนเธอตอนนั้นฉันคงแย่แน่ๆ เลย”
นอสพูดขอบคุณลิลิธ
“ด้วยความยินดีค่ะ แต่ในเมื่อท่านคลายการส่งพลังเวทย์ให้อาวุธแล้ว ตอนนี้คงใกล้แล้วสินะ”
ลิลิธตอบนอส
“ใกล้อะไรของเธ- อุ๊ แหวะ!!!”
นอสที่กำลังพูดเพราะสงสัยที่ลิลิธตอบเขาอยู่นั้น จู่ๆ นอสก็เริ่มเกิดอาการคลื่นไส้อย่างหนัก จนอาเจียนออกมาก่อนที่จะได้พูดจบ
“นี่คือผลเสียที่ไม่ได้รับการยอมรับจากอาวุธคำสาปค่ะ ยิ่งถ้าฝืนอัดพลังเวทย์ไปที่ดาบมากเกินไปเอฟเฟ็คที่ท่านจะได้รับจากการใช้งานก็จะหนักขึ้นค่ะ ตอนที่ท่านนอสจับตอนแรกมันอาจจะแค่รู้สึกคลื่นไส้ แต่ ณ ตอนนี้ท่านใส่พลังเข้าไปเยอะมากๆ ทำให้ท่านจะรู้สึกคลื่นไส้มากๆ จนอาเจียนแบบนี้ แต่นี่ก็ถือว่าเป็เงื่อนไขที่ไม่หนักหนาจนเกินไปสำหรับของที่ไม่ได้สมบูรณ์ละนะคะ”
ลิลิธอธิบายว่าทำไมนอสถึงอาเจียนหลังจากที่เริ่มคลายพลังเวทย์จากอาวุธ
“นี่เธอจะบอกว่าถ้ามันสมบูรณ์อาการจะหนักกว่านี้อีกหรอ!?”
นอสหันไปถามด้วยใบหน้าที่เหนื่อยจากการอาเจียน
“ไม่ปฏิเสธค่ะ แต่ถ้าท่านนอสแกร่งขึ้นกว่านี้ อนาคตแม้จะมีอาวุธที่ไม่ยอมรับในตัวท่าน ท่านอาจจะสามารถบังคับใช้ได้โดยที่ไม่ต้องรับผลเสียหลังใช้งานมันเลยก็เป็ได้ค่ะ แต่เพื่อที่ท่านจะแข็งแกร่งขึ้นความอดทนคือสิ่งจำเป็ค่ะ”
“นั่นสินะ ถ้าฉันอดทนแล้วแข็งแกร่งขึ้นได้ฉันก็คงจะไม่ต้องมาทรมานแบบนี้อีก”
นอสพูดกับตัวเอง
นอสนั่งพักสักครู่ก่อนจะเดินไปหาแกนเวทย์ของงูตัวนี้ ลำตัวของมันใหญ่มากทำให้การหาแกนเวทย์ต้องใช้เวลาอยู่สักพักใหญ่ๆ กว่าที่นอสจะเจอ ผลึกทรงกลมสีส้มถูกเจอที่บริเวณ่ลำตัวบนของงู
แม้ตัวจะใหญ่แต่ลูกแก้วของมันกลับมีขนาดปกติเท่านั้นเอง
………………………..
1K
![[จบ] เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101678_99680973.webp)
