“เอาจริงดิพลอย...ที่เธอจะมานอนบ้านฉันน่ะ”
“พ่อแม่ฉันจะไปต่างประเทศทั้งคู่ ท่านฝากฉันไว้ที่บ้านนายเรียบร้อยแล้ว”
“ตัดสินใจกันไวจริงๆ ฉันยังไม่ทันทราบเื่เลย”
ในเวลาหัวค่ำ พลอยในชุดนอนสีฟ้า กล่าวขณะเดินมาที่ห้องทำการบ้านของเพชร เธอหอบอุปกรณ์เล่นเกมมาพร้อมสรรพ ดูเหมือนว่าเธอจะใช้ห้องทำการบ้านของเพชรเป็ห้องนอนตลอดเจ็ดวันที่เธอจะมาอาศัยในบ้านของเขา
“ทางฉันจะลงไปบอกพ่อกับแม่ก่อน” เพชรกล่าว “ว่าพวกเราเตรียมตัวจะเข้าเกมกันแล้ว พวกท่านจะได้ไม่สงสัยอะไร”
“ค่ะ” พลอยกล่าวพลางหัวเราะเบาๆ หลังจากเพชรออกจากห้องไป เธอสวมเครื่องเล่นเกมเพื่อล่วงหน้าเข้าไปก่อนเพชรทันที
เมื่อพลอย หรือชื่อในเกมคือพลอยใสล็อคอินเข้าเกม เธอก็มาโผล่ที่ห้องพักในเกมของเธอ มันเป็ห้องขนาดกลาง ที่มีโต๊ะทำงาน โต๊ะรับแขก โซฟายาวซึ่งใช้ต่างที่นอน รวมถึงห้องน้ำในตัว ผนังห้องและเฟอร์นิเจอร์ภายในนั้นใช้สีชมพูอ่อนและสีครีม ส่วนพื้นห้องนั้นเป็พรมนุ่มสีครีมอ่อนปูปิดทั้งห้อง และมีตุ๊กตาน่ารักๆวางอยู่ตามมุมต่างๆของห้องอีกด้วย
“กลับมาแล้ว” พลอยใสบอกกับห้องของตัวเอง ก่อนจะเดินไปล้มตัวใส่โซฟายาวอย่างสบายใจ หน้าต่างที่ปิดสนิทในห้องของเธอนั้นมีแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามา เพื่อบ่งบอกว่าเวลาในเกมตอนนี้เป็เวลาเช้า
“ขอต้อนรับกลับ นายท่าน”
เสียงเยือกเย็นและก้องกังวาล ดังสะท้อนที่ผนังห้องของเธอ ก่อนที่วัตถุโปรงแสงทรงกลมจะปรากฏขึ้นมาเหนือหน้าของพลอยใส
สิ่งที่ปรากฏออกมานั้นเป็มอนสเตอร์ มอนสเตอร์ทรงกลมตัวใสราวกับทำมาจากแก้ว ร่างของมันนั้นบางเฉียบ และภายในตัวของมันมีสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์เรืองแสงสีส้มอยู่ภายใน
“โอเรเลีย” พลอยใสกล่าวชื่อมอนสเตอร์ของเธอ “รายงานสถาณการณ์วันนี้ทีสิ”
“โปรดป้อนคำสั่งและหัวขอให้ละเอียดกว่านี้ นายท่าน” โอเรเลียกล่าวตอบกลับด้วยเสียงเรียบ ระหว่างที่มันกำลังเปล่งงเสียงนั้น ตัวของมันเรืองแสงสีส้มอยู่ตลอดเวลา“ยกตัวอย่างเช่น สภาพดินฟ้าอากาศ ราคาแร่ธาตุและอุปกรณ์ตีบวก เป็ต้น”
“เดาไม่ได้หรือว่าฉันอยากทราบเื่อะไร หลังจากที่ไม่ได้กลับมาที่ห้องสามวัน” พลอยใสกล่าวพลางลุกขึ้นมานั่งแทนการนอน
“เดา...ไม่เข้าใจคำถาม โปรดป้อนคำสั่งใหม่”
พลอยใสถอนใจ ก่อนจะเปิดตู้เย็นขนาดเล็กที่หลบด้านใต้โต๊ะทำงาน เพื่อเช็คอาหารของมอนสเตอร์ในคลังเธอ และเช็คหัวข้อประกาศข่าวของกิลด์ เธอไม่ได้พูดอะไรกับมอนสเตอร์ของเธออีก
“ถ้าได้มอนสเตอร์ที่มีสติปัญญาแบบลิลี่มาเป็คู่หู ก็คงดีสินะ”
พลอยใสกล่าวโดยไม่กลัวว่ามอนสเตอร์ของเธอจะรู้สึกยังไง เพราะมอนสเตอร์ของเธอไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด ยังไงมันก็เป็แค่โปรแกรมที่ถูกสร้างขึ้นมาเท่านั้น เธอลุกจากโซฟายาว ก่อนจะเปิดประตูบานเลื่อนออกจากห้องพักของตัวเองทันที
เมื่อเธอออกมาจากห้องพักของเธอ ก็เผยให้เห็นว่าแท้จริงแล้วเมื่อกี้เธอกำลังอยู่ในบ้านพกพาของตัวเองต่างหาก ซึ่งบ้านพกพาของพลอยใสนั้นไม่ใช่เต๊นแบบสมิท แต่เป็รูปร่างของบ้านจริงๆ แม้ว่าจะมีขนาดเล็กไปเสียหน่อยก็ตาม
บ้านพกพาของพลอยใสนั้นเป็บ้านระดับ B+ ที่มีมูลค่าเป็เงินจริงกว่าห้าแสนบาท เมื่อรวมทุกอย่าง แน่นอนว่าเธอใช้ความสามารถของเธอหาเงินมาด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่าเงินบางส่วนจะมาจากการเติมเงินเข้าระบบ หรือแม้แต่สังหารผู้เล่นนอกเขตปลอดภัย ที่เป็ฝ่ายมาหาเื่เธอก่อนก็ตาม
บ้านพักของเธอนั้นสูงจากพื้นกว่าครึ่งเมตร รอบบ้านของเธอในระยะสิบเมตรนั้นปูหญ้าเทียมและวางหินกรวดมนตกแต่งเอาไว้เสียสวยงาม พร้อมกับมีแปลงดอกไม้ขนาดเล็กประปราย เมื่อสิ้นสุดอาณาเขตสวนของบ้านเธอนั้นจะมีรั้วเล็กๆสีขาวกั้นเอาไว้...และนอกอาณาเขตของบ้านพกพาเธอนั้น เป็อะไรที่ขัดแย้งกับบ้านของเธออย่างมาก เพราะเมื่อออกนอกขอบรั้วบ้านเธอไปนั้น มันมีแต่ความมืด ความสิ้นหวัง และความตายรออยู่
เสียงคำรามกรีดร้องของอสูรงูั์สีดำสั่นะเืโสตประสาทหูของพลอยใสอย่างมาก มีบอสงูั์ตัวใหญ่ยาวกว่าห้าสิบเมตรกำลังเลื้อยอยู่รอบรั้วบ้านของเธอ มันไม่สามารถรุกล้ำเข้ามาในเขตปลอดภัยของเธอได้ แม้ว่ามันจะพยายามรัดบ้านพกพาของพลอยใสก็ตามที
“ดันเจี้ยนใต้ดิน โลกบาดาลโศกา ชั้นที่ห้า” พลอยใสกล่าวพลางมองท้องฟ้าที่มืดมิด ซึ่งอันที่จริงมันเป็ผนังถ้ำจากชั้นบน ตอนนี้กิลด์อะซูไรท์ของพวกเธอ กำลังมีแผนจะพิชิตดันเจี้ยนแห่งนี้
ทั้งชั้นห้านี้เต็มไปด้วยซากโครงกระดูกของสิ่งมีชีวิตต่างๆ กลิ่นเหม็นน่าเอียนของซากศพ รวมทั้งชาโดว์ชั้นสูงหลายร้อยตัวที่คอยเฝ้าที่ชั้นนี้ มันไม่ใช่สถาณที่อยู่อาศัยของมนุษย์แม้แต่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นคนของกิลด์อะซูไรท์จำนวนสามสิบคน ที่ลงมาที่ดันเจี้ยนนี้ ก็อาศัยอยู่ได้อย่างสบายๆ ภายในบ้านพกพาของพวกเขานั่นเอง
คลื่นพลังดาบสีทองผ่าเข้าที่ลำคอของงูั์ที่กำลังรัดรอบบ้านพลอยใส หัวของมันร่วงลงสู่พื้น ก่อนที่ตัวของมันจะสลายไป เ้าของพลังนั้นคือหัวกิลด์อะซูไรท์ อาทิตยานั่นเอง
“ั้แ่เมื่อไหร่ที่หัวหน้าสาขาอะซูไรท์ประมาทศัตรูคะ” อาทิตยาเก็บดาบของเธอใส่ฝัก ก่อนจะเดินเข้ามาในรั้วบ้านของพลอยใส ทันทีที่เหยียบเข้ารั้วบ้าน รองเท้าส้นสูงของเธอที่เปื้อนโคลนสีดำก็ถูกชะล้างให้สะอาดทันที
“พี่ยะหยา” พลอยใสกล่าวเรียกชื่อเล่นของหัวกิลด์ ซึ่งบ่งบอกถึงความสนิทในระดับหนึ่ง “หนูพึ่งเข้าเกมมาเมื่อสักครู่เองค่ะ เลยยังไม่ทันประเมินความสามารถของชาโดว์ตัวเมื่อกี้”
“ส่วนทางฉันอยู่ในเกมมาทั้งวัน ไม่ได้ออกไปเลย” อาทิตยากล่าวเสียงเรียบ “แต่ช่างมันเถอะ ฉันแค่จะบอกว่าพรุ่งนี้เตรียมตัวให้พร้อม เราจะเดินทางลงไปสู่ชั้นหก และชั้นเจ็ดรวดเดียว เพื่อจบดันเจี้ยนนี้เสียที สายของเรารายงานว่าพวกกิลด์มันดาลาจ้องจะโจมตีฐานกิลด์ของเราในขณะที่ฉันไม่อยู่ เราต้องรีบทำเวลาแล้วล่ะ”
“มันดาลา กิลด์อันดับหนึ่งของไทย” พลอยใสกล่าวน้ำเสียงตระหนก “พวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วสินะคะ หลังจากที่พี่ยะหยาลงมือปราบปรามอันเดอร์ครอสอย่างจริงจัง...ถ้าเป็แบบนั้นเราควรรีบผูกมิตรกับกิลด์ไรเดอร์นะคะ และขอกำลังสนับสนุนจากพวกเขา”
“เื่นี้พี่ได้ให้สิทธาไปจัดการแล้ว” อาทิตยากล่าว “เรามาพูดถึงงานของเธอดีกว่า...ได้ข่าวว่าผู้เล่นที่ชื่อสมิท ซึ่งเ้าหญิงแห่งดวงจันทร์ เข้ากิลด์ของเราแล้ว และอยู่ในความดูแลของเธอ ใช่ไหมจ๊ะ”
“ถูกต้องค่ะ” พลอยใสกล่าว “และอีกไม่นานหนูจะไปพาตัวเขามาพบกับพี่ยะหยาค่ะ หลังจากเราปราบดันเจี้ยนนี้เสร็จ”
“ฉันมีงานด่วนให้เธอน่ะ พลอยใส” อาทิตยากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนที่เธอจะเดินออกนอกบ้านพักของพลอยใส ทำเอาเธอต้องเดินตามทันที “รีบพาสมิทเปลี่ยนอาชีพ และสอนวิธีPVP ให้เขาโดยเร็วที่สุด ขอให้เขามีระดับเลเวลมากกว่าเจ็ดสิบภายในหนึ่งเดือน”
“ทำไมต้องรีบขนาดนั้นคะ พี่หยา” พลอยใสกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล ปกติอาทิตยาไม่ใช่คนที่ชอบกดดันใครขนาดนี้ “ภายในหนึ่งเดือนเลเวลเจ็ดสิบ หนูกลัวว่าเพชรเขาจะไม่ไหวเอาน่ะสิ”
“ต้องไหวสิ” อาทิตยากล่าวก่อนจะยกมือของเธอลูบหัวพลอยใสเบาๆ พวกเธอทั้งสองก้าวเข้าเขตบ้านพักของอาทิตยา ซึ่งใหญ่โตราวกับคฤหาสน์ และรอบๆคฤหาสน์นั้นยังมีผู้เล่นนับสิบคนคอยเฝ้ายามอีกต่างหาก
“เพราะทั้งฉัน เธอ และหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆยังไหวเลย เพื่อนของเธอก็ต้องทำได้สิ จริงไหม...เพราะถ้าหากเขามีระดับเลเวลน้อยกว่าเจ็ดสิบในอีกหนึ่งเดือนที่จะถึงนี้ ฉันกลัวว่าเขาจะไม่รอดชีวิตจากกิจกรรมที่จะถึงนี้น่ะสิ”
“กิจกรรมอะไรหรือคะ” พลอยใสกล่าวด้วยความสงสัย “ถึงได้ดูกดดันขนาดนี้”
“ประเทศไทยเรา จะใช้กิจกรรมเดียวกับที่ญี่ปุ่นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า กิจกรรม แบทเทิ่ล รอยัลยังไงล่ะ”
“แบทเทิ่ล รอยัล (Battle Royal)” พลอยใสกล่าวเสียงสั่น “ไอ้ระบบบ้านั่นที่ทำให้ผู้เล่นเกมMRO หายไปกว่าหนึ่งในสี่ เขาจะนำกลับมาใช้หรือคะ”
“ใช่ค่ะ กิจกรรมนั่นแหละ” อาทิตยากล่าวพลางหันมามองพลอยใสด้วยสายตาวิเคราะห์ “พื้นที่ทุกๆตารางนิ้วในMRO จะกลายเป็สนามรบ ไม่มีที่ไหนปลอดภัย แม้แต่ในบ้านพกพายังไงล่ะ โดยกิจกรรมนี้ จะจัดขึ้นพร้อมๆกับากิลด์ ทีนี้ล่ะ MRO จะกลายเป็นรกบนดินอย่างแท้จริง”
ทางด้านเพชรนั้นล็อคอินตามเข้ามาไม่นาน และเมื่อเขาล้อคอินเข้ามา ก็พบว่าตัวเขาไม่ได้อยู่ที่ลานกว้างของปราสาทแสนสุข หากแต่ในบ้านพกพา หรือเต๊นสนามของเขานั่นเอง
“ลิลี่” เขากล่าวเรียกชื่อกระต่ายสาว ก่อนที่เขาจะพบว่าลิลี่นั้นกำลังฮัมเพลงในลำคออยู่นอกเต๊น
“พี่สมิท ยินดีต้อนรับค่ะ” ลิลี่กล่าวพลางส่งยิ้ม เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้สนาม กำลังคนซุปในหม้อโลหะขนาดเล็ก ภายในหม้อนั้นมีผักและผลไม้นานาๆชนิดถูกต้มรวมกัน และมันส่งกลิ่นหอมจนเตะจมูกของเขา
“[ประกาศจากระบบ: มอนสเตอร์คู่หูลิลี่ ได้ใช้เงินที่ได้มาในระหว่างที่ผู้เล่นสมิทอยู่นอกเกม เพื่อซื้อสิ่งของต่างๆ หากท่านไม่ประสงค์จะให้มอนสเตอร์ลิลี่มีสิทธิในการใช้เงินและสิ่งของ ให้เข้าไปตั้งค่าที่รายการคำสั่งมอนสเตอร์ค่ะ]”
สมิทยิ้มรับให้กับลิลี่ ก่อนจะปัดหน้าต่างระบบที่แจ้งเตือนออกไปทันที เมื่อเขานั่งลงบนเก้าอี้สนามฝั่งตรงข้าม ลิลี่ก็ตักซุปผักรวมของเธอให้กับสมิท
“น่ากินจัง มันคืออะไรหรือ ที่เธอทำอยู่”
“อาหารมอนสเตอร์ค่ะ” ลิลี่ตอบพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นสมิทสะดุดกับคำพูดของเธอ “ล้อเล่นค่ะ หนูทำอาหารเพิ่มค่าสเตตัส หนูเอาผลสาลี่อาบหิมะร้อยปีที่ได้มา และผลไม้ต่างๆมาต้มทำเป็ซุปรวมกัน เคี่ยวไว้ประมาณหนึ่งชั่วโมง จนในที่สุดมันก็ออกมาซุปเสริมกำลังสิบเท่า”
“ซุปเสริมกำลังสิบเท่า” สมิทกล่าวด้วยความสงสัย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตรวจสอบอะไร หน้าต่างแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาบังหน้าเขาทันที
“[ข้อมูลอาหาร: ซุปเสริมกำลังสิบเท่า ระดับB เพิ่มค่าสเตตัสทุกด้านขึ้นสิบหน่วย และต้านทานสถาณะผิดปกติทุกชนิด เป็เวลาสามชั่วโมง เหมาะสำหรับรับประทานก่อนออกไปต่อสู้ทุกสถาณการณ์ ราคาต่อถ้วย 2,000-2,500 เหรียญ]”
“[ประกาศรายงานความคืบหน้าระหว่างที่ผู้เล่นอยู่นอกเกม: มอนสเตอร์คู่หูลิลี่ เรียนรู้สกิลเสริมดังนี้ สกิลเสริมทำอาหาร สกิลเสริมปรุงยา สกิลเสริมเดินป่า สกิลเสริมค้นหาสมุนไพร และสกิลเสริมแปรรูปค่ะ]”
“[ประกาศรายงานความคืบหน้าระหว่างที่ผู้เล่นอยู่นอกเกม: มอนสเตอร์ลิลี่ ได้รับค่าประสบการณ์จากลานประลองPVP 10ระดับค่ะ ส่งผลให้ผู้เล่นสมิทได้รับค่าประสบการณ์ด้วย ตอนนี้ผู้เล่นสมิทจึงมีระดับเลเวลที่20 ค่ะ กรุณาทำการเปลี่ยนอาชีพ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งด้วย]”
“[ประกาศจากระบบ:มอนสเตอร์ลิลี่ ได้ทำการเพิ่มเพื่อนแทนผู้เล่นค่ะ ชื่อของผู้เล่นคนนั้นคือ แพร อาชีพ ดูอัล ฟอร์ซ (Dual Force) ระดับเลเวล 35 ค่ะ]”
มีอย่างเดียวที่สมิทสงสัย คือลิลี่เพิ่มเพื่อนแทนเขา แต่ก่อนที่เขาจะได้ถามอะไร ลิลี่ก็ชิงลงมือพูดเสียก่อน
“พี่สมิทคะ หนูมีเื่จะขอค่ะ” ลิลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน ดวงตาสีแดงของเธอจับจ้องที่เขาไม่กระพริบ “มีใครบางคนอยากพบพี่ และหนูคิดว่าเขาน่าจะรู้เบาะแสอะไรบางอย่างที่จำเป็สำหรับหนู พี่ไปพบกับเขาได้ไหมค่ะ”
“แพรสินะ” สมิทกล่าวพลางถอนใจ “ก็ไม่รู้นะ ว่าจะพบฉันเื่อะไร แต่ดันชื่อเหมือนคนรู้จักฉันอีก...ก็ได้ ฉันจะพบกับเธอ”
10K
