หลังจากได้ฟังคำพูดของเีเ่เซี่ยชิงเยว่พลันตั้งสมาธิขับเคลื่อนลมปราณของนางสู่แขนทั้งสองข้าง ทันใดนั้นเองหัวใจของนางต้องเต้นผิดจังหวะ เนื่องเพราะหากเปรียบเทียบกับก่อนหน้านี้คลื่นพลังลมปราณของนางสามารถเคลื่อนย้ายไปสู่แขนทั้งสองข้างอย่างง่ายดายไร้สิ่งกีดขวางใดๆความเร็วในการโคจรลมปราณล้วนเพิ่มพูนขึ้นกว่าสองถึงสามส่วน
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเซี่ยชิงเยว่เีเ่ผงกศีรษะอย่างพึงพอใจ “ท่านรู้สึกว่าการโคจรลมปราณทั้งราบรื่นทั้งรวดเร็วยิ่งกว่าเดิมใช่หรือไม่? หากเราสามารถปลดปล่อยพลังความเย็นที่สะสมในเส้นชีพจรทั้งหลายออกมาได้หมดอุณหภูมิร่างกายท่านจะกลับสู่สภาพปกติเมื่อไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งผลกระทบเลวร้ายจากการฝึกฝนจะถูกกำจัดออกอีกทั้งเพิ่มพูนความเร็วในการโคจรพลังลมปราณของท่านขึ้นอีกอย่างน้อยหนึ่งเท่าไม่เพียงแค่นั้น จากนี้ไป ความเร็วในการฝึกฝนเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งของท่านจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างน้อยสามส่วนโอ้! ข้าเพียงลองพูดดูเท่านั้น หากท่านเองเพียงฟังผ่านหูไปก็ไม่เป็ไรเพราะท่านคงไม่อนุญาตข้าทำสิ่งเหล่านี้อีก”
ขณะที่ชายหนุ่มพูด เขาเริ่มต้นจัดแจงเก็บข้าวของเครื่องมือต่างๆ ที่นำมาจากห้องโอสถ
“ท่านบอกว่า...ความเร็วในการฝึกฝนเคล็ดเมฆาเยือกแข็งของข้าสามารถเพิ่มขึ้นถึงสามส่วน?”เซี่ยชิงเยว่ผินใบหน้ากลับมาทันใดคำพูดของเีเ่สร้างความตื่นตะลึงแก่นางอย่างใหญ่หลวงถึงขั้นที่นางอยากจะเชื่อคำพูดของเขา ทว่าไม่อาจทำใจยอมรับได้
ยาเม็ดที่สามารถทำให้บุคคลเร่งเร้าความสามารถในการฝึกฝนได้สิบถึงสองในสิบส่วนเป็เวลาสองถึงสามปีสามารถนับได้ว่าเป็ยาเม็ดอันล้ำค่าถึงขนาดที่สามารถสร้างความปั่นป่วนวุ่นวายและก่อเกิดสนามประลองเืเพื่อแย่งชิงสมบัติชิ้นนี้ทว่า ความหมายในคำพูดของเีเ่...คือการเพิ่มความสามารถขึ้นอย่างถาวรถึงสามในสิบส่วน!!
คำพูดประโยคนี้สามารถนำพามายิ่งกว่าความแตกตื่นตระหนก!หากมีสิ่งใด หรือสถานการณ์อันใดที่สามารถส่งผลให้บุคคลเร่งเร้าความสามารถการฝึกฝนวรยุทธ์ได้ถึงสามส่วนเซี่ยชิงเยว่เชื่ออย่างสนิทใจว่าเหล่าผู้กล้ายอดฝีมือทั้งหลายล้วนต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อแย่งชิงมันมา
“ถูกต้อง” เีเ่ผงกศีรษะรับ“นี่ขึ้นอยู่กับท่านว่าเชื่อถือข้าหรือไม่?”
ในทางกลับกัน การแสดงออกของเีเ่ที่ว่า“เชื่อหรือไม่ล้วนแล้วแต่ท่าน” นี้สร้างความเชื่อถือของนางต่อเีเ่มากกว่าเดิม รวมถึงความสามารถในการรักษาเยียวยาของเีเ่ที่นางได้ประสบด้วยตนเองก่อนหน้านี้แสดงว่านางไม่สมควรสงสัยในความสามารถอันน่าตื่นตะลึงอันใดที่เีเ่พูดออกมาความรู้สึกนี้สร้างความแปลกประหลาดใจแม้แต่ตัวนางเองวังเมฆาเยือกแข็งดำรงอยู่คู่จักรวรรดิวายุครามมายาวนานหลายพันปีกลับไม่เคยได้ยินว่ามีวิธีการอันใดที่ให้ผลลัพธ์อันน่าตื่นตะลึงถึงเพียงนี้มาก่อนทว่า ภายในเมืองเมฆาล่องเล็กๆแห่งนี้เด็กหนุ่มอายุสิบหกปีพร้อมทั้งเส้นชีพจรลมปราณพิกลพิการกลับสามารถพูดประโยคนี้ออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ...นางประหลาดใจที่แม้แต่ตัวนางเองก็ไม่อาจหยุดความคิดของตนที่มีแนวโน้มว่าจะเชื่อคำพูดของมันได้
“หากมันมีผลลัพธ์อย่างที่ท่านว่าจริง...เช่นนั้นเหตุใดท่านพูดว่าข้าจะไม่มีทางยอมให้ท่านลงมืออย่างแน่นอน?”เซี่ยชิงเยว่ถามไถ่
“...นี่...”เีเ่ยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนพูดอย่างหน้าตาเฉยว่า “เหตุผลล้วนเรียบง่ายหากท่านทบทวนให้ดี ท่านก็จะเข้าใจการสกัดพลังความเย็นออกจากร่างกายและจุดเส้นชีพจรทั้งหลายทั่วร่างของท่านท่านจำเป็ต้องปักเข็มลงทั่วทุกจุดบนร่างกายในเมื่อท่านจำเป็ต้องฝังเข็มทั่วทั้งร่าง แน่นอนว่าท่านจำเป็ต้องเปลื้องผ้าอย่างน้อยที่สุดท่านจำเป็ต้องให้ข้าได้มองเห็นแผ่นหลังเปล่าเปลือยของท่าน...ท่านไม่ให้ข้าจับแม้แต่ฝ่ามือของท่านท่านจะยอมเปลื้องผ้าต่อหน้าข้างั้นรึ?”
เซี่ยชิงเยว่ “...”
“เอาล่ะ ในเมื่อเข็มเงินล้วนใช้ไปแล้วข้าควรนำมันกลับไปคืนที่ห้องพยาบาล” เีเ่ยิ้มบางๆให้เซี่ยชิงเยว่“ท่านไม่จำเป็ต้องขอบคุณ อย่างไรเสียท่านก็เป็ฮูหยินของข้า เมื่อวานแม้จะเป็เวลาดึกดื่น ท่านกลับไปยังเบื้องนอกเพื่อนำส่งผ้าห่มให้แก่ข้า ดังนั้นสิ่งใดที่ข้าทำให้แก่ท่านล้วนเป็หน้าที่อันสมควรทำ”
เมื่อมองไปยังแผ่นหลังของเีเ่ขณะที่ชายหนุ่มเก็บเครื่องมือความรู้สึกของเซี่ยชิงเยว่แปรเปลี่ยนไปมาไม่หยุดนิ่ง สุดท้ายนางพูดขึ้นมาอย่างเต็มใจว่า“ข้าตระหนักมาตลอดถึงการสะสมคั่งค้างของพลังความเย็นในร่างกายข้ายังกระจ่างแก่ใจดีว่าเคล็ดวิชาเมฆาเยือกแข็งปิดกั้นจุดชีพจรของข้า หากการกำจัดพิษความเย็นสะสมและเปิดจุดเส้นชีพจรสามารถลดอาการเ็ปของร่างกายข้าได้จริงทั้งสามารถเพิ่มพูนความสามารถในการเดินลมปราณได้แล้ว...อย่างนั้นมันจะช่วยเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนวรยุทธ์ของข้าได้อย่างไร?”
“นี่ล้วนเกี่ยวเนื่องกับความรู้ทางการแพทย์อันซับซ้อนเอ่อ..ซับซ้อนมากๆ ดังนั้นข้าไม่คิดว่าควรอธิบายให้ท่านฟัง นอกจากนี้ข้าคาดว่าแม้ข้าจะอธิบายให้ท่านฟังอย่างละเอียด ท่านยังคงไม่เข้าใจอยู่ดี”เีเ่ตอบอย่างกำกวม หน้าผากของชายหนุ่มเกือบหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ...ก่อนหน้านี้เขาเชื่อว่าเพียงคำพูดของเขาพร้อมทั้งการรักษาโดยการฝังเข็มสามารถโน้มน้าวให้เซี่ยชิงเยว่เชื่อถือได้ใครจะคาดว่านางกลับสงสัยและซักถามขึ้นมา ทั้งยังซักถามได้อย่างตรงจุด...เพราะมันไม่มีความสัมพันธ์อันใดเลยระหว่างการเร่งเร้าความสามารถในการฝึกฝนพลังลมปราณและคลื่นพลังความเย็นในจุดเส้นชีพจร
โชคยังดีที่เซี่ยชิงเยว่มิได้ซักถามอันใดอีกเมื่อเีเ่กำลังจะเสร็จสิ้นการจัดเก็บข้าวของทั้งหมดหญิงสาวจึงกล่าวออกมาอีกว่า “สิ่งเหล่านี้ ท่านร่ำเรียนมาจากที่ใด? จากทักษะการฝังเข็มที่ท่านเพิ่งแสดงออกมาเมื่อครู่ท่านมีความสามารถและคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมในสถานศึกษาแพทย์ชั้นนำได้เลยทีเดียว!หากท่านมีความสามารถในการทำสิ่งที่ท่านเพิ่งพูดออกมาได้จริงๆ เช่นนั้นแล้วไม่เพียงแต่เมืองเมฆาล่องเล็กๆนี่เท่านั้น ทั่วทั้งอาณาจักรวายุครามล้วนต้องรู้จักนามของท่านเป็ไปได้อย่างไรที่ท่านยังคงไม่เป็ที่รู้จัก ทั้งยังถูกเรียกขานเป็คนพิการเช่นนี้?”
“เข้าร่วมสถานศึกษาแพทย์?”เีเ่เบ้ปากเย้ยหยัน ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมาพร้อมทั้งกล่าวอย่างเยือกเย็นว่า“ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านเห็นล้วนถูกสอนโดยท่านอาจารย์ของข้า”
“อาจารย์...ของท่าน?”คิ้วโค้งดุจจันทร์เสี้ยวของเซี่ยชิงเยว่พลันขมวดมุ่นเป็ปม นางไม่เคยได้ยินข่าวว่าเีเ่กราบอาจารย์อันใด
“อาจารย์ของข้าคือหมอเทวดาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทั้งชีวิตของท่านล้วนใช้ไปเพื่ออุทิศความรู้ความสามารถในการช่วยเหลือมวลมนุษย์ท่านอาจารย์เคยช่วยเหลือผู้คนซึ่งาเ็ล้มตายนับไม่ถ้วนข้าพบกับท่านเมื่อสมัยข้ายังเยาว์วัย ท่านสั่งสอนข้าถึงวิธีทั้งสี่ในการตรวจรักษาโรคสอนข้าเื่การใช้เข็ม รวมทั้งพื้นฐานการปรุงยาและพิษ ท่านอาจารย์สอนข้าว่าในใต้หล้านี้ ล้วนเต็มไปด้วยยารักษาและพิษมากมายนับไม่ถ้วนรวมทั้งวัชพืชและสมุนไพรต่างๆ ข้าคือผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของท่านพระคุณของท่านอาจารย์หนักแน่นดังขุนเขาจนข้าไม่อาจชดใช้ได้หมดในชาตินี้...นี่คือสาเหตุที่ข้ารู้จักทักษะการรักษาอยู่บ้างส่วนที่เหลือนั้น ท่านไม่ควรถามให้มากความ นอกจากนี้อย่าบอกใครว่าข้าเรียนรู้ศาสตร์การแพทย์ แม้แต่ท่านปู่ของข้าหรืออาหญิงเล็กก็ตามนอกจากตัวข้าเองแล้ว ท่านเป็เพียงบุคคลเพียงคนเดียวที่รู้เื่นี้”
เมื่อหวนรำลึกถึงท่านอาจารย์ผู้ล่วงลับเีเ่ไม่สามารถบังคับกล้ามเนื้อบนใบหน้าไม่ให้แสดงออกถึงความรู้สึกเศร้าโศกระคนอาลัยได้นี่เป็ความรู้สึกอันแท้จริงของชายหนุ่ม ปราศจากความเสแสร้งหรือกลอุบายใดๆความรู้สึกอันจริงแท้นี้ส่งผลกระทบต่อเซี่ยชิงเยว่นางกล่าวกับเีเ่อย่างอ่อนโยนด้วยความรู้สึกเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มอย่างเต็มที่“จากการที่ท่านสามารถแสดงออกถึงทักษะความสามารถการฝังเข็มที่น่าแตกตื่นถึงเพียงนี้นี่ล้วนบ่งบอกว่าท่านอาจารย์ของท่านต้องเป็แพทย์ที่เก่งกาจที่สุด”
“ท่านอาจารย์คือหมอเทวดาที่เก่งที่สุดในใต้หล้าไม่มีใครเทียบได้!” เีเ่พูดอย่างมั่นใจ
การแสดงออกของเีเ่ช่วยลบเลือนความไม่เชื่อมั่นในใจลึกๆ ของเซี่ยชิงเยว่ได้ไม่น้อยหลังจากรีรอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางพลันตัดสินใจได้ “...ถ้าเช่นนั้นท่านแน่ใจเื่ที่สามารถทำให้ข้าฝึกฝนได้รวดเร็วขึ้นสามส่วนนั้น...เป็ความจริง?”
“เมื่อข้าพูดออกไปแล้วข้าไม่มีทางทำให้ชื่อเสียงของท่านอาจารย์ต้องมัวหมอง เอ๊ะ? คงไม่ใช่ว่าท่าน...้าทดลองดูหรอกนะ?” เีเ่หมุนตัวกลับมาและจ้องมองนางด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เซี่ยชิงเยว่ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนสบตากับเีเ่“ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าท่านเพียงจำเป็ต้องเห็นเพียงแผ่นหลัง”
ดวงตาของเีเ่พลันทอประกายชายหนุ่มเคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้พร้อมพูดอย่างยิ้มแย้มว่า“หากท่าน้าเปิดเผยทุกสิ่งทุกอย่างต่อหน้าข้า ข้าเองก็ไม่รังเกียจ...”
เซี่ยชิงเยว่ขมวดคิ้วต่ำลง ชายเสื้อสีแดงของนางโบกสะบัดคลื่นพลังความเย็นพัดผ่านใส่ร่างของเีเ่ สร้างความหนาวเย็นจนสั่นสะท้านนางเดินไปที่เตียงพร้อมกล่าววาจาแ่เบาว่า “มาเริ่มกันเถอะให้ข้าได้ดูว่าฝีมือการรักษาของท่านจะยอดเยี่ยมดังคำกล่าวหรือไม่...แต่ทว่าหากท่านริอาจมีความคิดลามกอันใด ข้าจะไม่ปล่อยท่านไปแน่”
เีเ่ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์“ท่านสามารถฆ่าข้าพเ้าได้เพียงสะบัดมือครั้งเดียวถึงแม้ข้าพเ้าจะมีความคิดบังอาจใด ล้วนไม่กล้าทดลองแน่นอน”
เีเ่นำกล่องเข็มเงินและขวดน้ำสกัดจากดอกทานตะวันที่เพิ่งเก็บไปออกมาจากกระเป๋าจากนั้นชายหนุ่มเดินไปที่ข้างเตียงพร้อมทั้งกล่าวด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมจริงจังต่อเซี่ยชิงเยว่ซึ่งนอนอยูบนเตียงว่า“ถอดเสื้อ!”
นี่เป็เพียงคำพูดตรงๆ ธรรมดา ทว่าเมื่อถูกพูดออกมาโดยเีเ่แล้วกลับให้ความรู้สึกประหนึ่งปีศาจเผด็จการตนหนึ่งบังคับขืนใจหญิงสาวพรหมจรรย์ขึ้นมา
เมื่อทบทวนหวนนึก ส่วนลึกในใจของเซี่ยชิงเยว่ผู้ทั้งซื่อตรงทั้งบริสุทธิ์ดุจดังดอกบัวพอได้ฟังคำพูดเหล่านี้ ล้วนบังเกิดปฏิกิริยาอยู่บ้าง...ทว่าความเย้ายวนของการเพิ่มความสามารถในการฝึกฝนขึ้นสามในสิบส่วนอย่างถาวรช่างยากจะต้านทานยากถึงขนาดที่สามารถบอกได้ว่าไม่มีผู้ฝึกยุทธ์คนใดที่จะต่อต้านมันได้!นี่ล้วนเนื่องจากหากการกระทำนี้สำเร็จขึ้นมาจริงๆเปรียบประดุจผู้ซึ่งมีความสามารถและพร์ระดับเดียวกันด้วยวิชาฝีมือและทักษะยุทธ์เดียวกันทั้งยังแวดล้อมไปด้วยสภาวะการเรียนรู้และทรัพยากรที่เท่าเทียมกันความก้าวหน้าของระดับการฝึกวิชาฝีมือสามปีจะเท่ากับผู้อื่นฝึกถึงสี่ปี!หากฝึกร้อยปี ท่านก็จะมีความก้าวหน้ามากกว่าผู้อื่นถึงสามสิบปี!
เีเ่ถึงกับมั่นใจว่าแม้เซี่ยชิงเยว่จะต้องเปลือยกายทั้งหมดนางล้วนยินยอมแน่นอนเนื่องจากเซี่ยชิงเยว่เป็สตรีที่อุทิศตนและ้าปีนป่ายไปสู่จุดสูงสุดของการฝึกวรยุทธ์หาไม่แล้วนางคงไม่เข้าร่วมวังเมฆาเยือกแข็งโดยไม่สนใจว่าต้องตัดขาดอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด
หากทุกสิ่งสำเร็จตามที่ชายหนุ่มได้บ่งบอกการเปลือยกายล้วนไม่นับเป็อย่างไรได้...ไม่ต้องพูดว่าเขาแค่้าให้นางเปลือยแผ่นหลังเท่านั้นเซี่ยชิงเยว่มีความคิดเยี่ยงนี้ขณะที่นางยอมทำตามคำพูดของเีเ่นางค่อยเอนตัวลงนอนคว่ำบนเตียง จิตใจใสกระจ่างดุจกระจกหญิงสาวหลับตาลงและเปลือยแผ่นหลังของตน ชุดยาวสีแดงสดของนางค่อยๆ ไหลร่วงลงมาบนลาดไหล่ที่แสนบอบบางและเลื่อนลงไปที่แขนขาวทั้งสองข้างทันใดนั้นเอง ที่ปรากฏต่อหน้าเีเ่คือแผ่นหลังขาวผ่องเป็ยองใยของหญิงสาวงดงามอันปราศจากริ้วรอยตำหนิใด
หญิงสาวดึงผ้าบนที่นอนมาเพื่อปกปิดไว้ชุดสีแดงยาวของนางยังคงไหลเลื่อนลงด้านล่าง ที่โผล่พ้นมาคือสะโพกกลมกลึงเย้ายวนแสดงให้เห็นถึงแผ่นหลังขาวราวกับหยกอันโค้งเว้ายวนตา แผ่นหลังของนางเล็กบางทว่าอวบอิ่มผิวขาวใสส่องประกาย ผิวพรรณตามลาดไหล่และ่คอระหงทั้งนุ่มนวลทั้งขาวผ่องอมชมพูเรียบลื่นไร้ตำหนิ เีเ่จับจ้องอย่างจดจ่อ นิ่งอึ้งตะลึงงัน
“ลงมือได้แล้ว! ห้ามท่านมีความคิดอกุศลใดๆ”เซี่ยชิงเยว่ปิดเปลือกตา น้ำเสียงเ็ายะเยียบ
“ร่างกายของภรรยาก็สมควรให้สามีได้เห็นถูกแล้วนี่?”เีเ่พึมพำอย่างระมัดระวัง แล้วหุบปากเงียบและคีบเข็มเงินออกมาเมื่อเข็มเงินอยู่ในมือ สีหน้าท่าทางกลับกลายเป็เคร่งเครียดจดจ่อ
เมื่อเซี่ยชิงเยว่รับรู้ถึงลมหายใจอันสงบมั่นคงของเีเ่นางกล้ำกลืนความโกรธกรุ่นในใจและเงียบงันลง ค่อยๆ ปิดเปลือกตา แม้แต่ในขณะนี้นางยังคงไม่เชื่อมั่นถึงคำพูดของเีเ่อย่างเต็มที่...ทว่า นางยังไม่สามารถต้านทานความเย้ายวนของการเพิ่มความสามารถการฝึกฝนถึงสามในสิบส่วนได้ไม่ว่าโอกาสนั้นจะน้อยเพียงใด
เสียงลมเคลื่อนไหวจากการขยับข้อมือของเีเ่ดังมาให้ได้ยินเข็มเงินถูกแทงลงอย่างแ่เบาแม่นยำลงบนจุดเทียนซ่งบนแผ่นหลังขาวผ่องของเซี่ยชิงเยว่นิ้วของเีเ่ไม่ได้ััถูกิัของนางแม้แต่น้อย
เีเ่เริ่มขยับปลายนิ้วพร่าพรายประดุจโบยบินเข็มเงินถูกคีบจับขึ้นมาทีละเล่มทั้งคล่องแคล่วทั้งแม่นยำเมื่อปักลงบนแผ่นหลังของเซี่ยชิงเยว่รวดเร็วจนแทบสามารถมองเห็นเป็เพียงเงารางๆ
เซี่ยชิงเยว่ปิดตาลง จดจ่อสมาธิไปที่แผ่นหลังหญิงสาวเริ่มสังเกตพบว่าทุกครั้งคราที่เข็มเงินปักลงบนแผ่นหลังภายในเข็มเงินล้วนมีพลังลมปราณแฝงอยู่ภายในการพบเห็นนี้สร้างความตื่นตะลึงขึ้นในใจของเซี่ยชิงเยว่ขึ้นมาทันที
หญิงสาวรู้ดีถึงสภาพร่างกายของเีเ่ด้วยสภาพเส้นชีพจรลมปราณที่พิการเขาเพียงสามารถฝึกฝีมือถึงขั้นที่หนึ่งระดับลมปราณแรกเริ่มเท่านั้นพลังลมปราณที่ชายหนุ่มสามารถใช้ได้เป็เพียงระดับพื้นฐานที่สุดและมีปริมาณเล็กน้อยที่สุดทว่า แต่ละเข็มที่ทิ่มแทงลงบนหลังของนางแม้จะสอดแทรกพลังลมปราณเพียงน้อยนิดกลับสามารถนับว่าสูงส่งกว่าขั้นแรกของลมปราณแรกเริ่มอย่างแน่นอน!
นางไม่สามารถรู้ได้ว่าทำไมเีเ่ต้องแฝงพลังลมปราณเข้าไปในหัวเข็มทว่า นี่แสดงว่าทุกๆเข็มที่ถูกใช้ล้วนแฝงไปด้วยพลังทั้งหมดของเีเ่
นางััไม่ได้ในแปดเข็มแรกเนื่องจากเข็มทั้งหมดถูกปักลงอย่างรวดเร็วและนางเพ่งสมาธิจดจ่อไปยังวิธีการฝังเข็มของเีเ่เมื่อนางตระหนักถึงวิธีการฝังเข็มนี้ถึงกับทำให้จิตใจของนางบังเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดเป็ระลอกขึ้นอย่างสุดระงับ
ณ ตอนนี้ แผ่นหลังของนางถูกปักไปด้วยเข็มทั้งยี่สิบสามเล่มความเร็วเีเ่ลดลงอย่างมากจนสังเกตได้ หากเซี่ยชิงเยว่มองไปด้านหลังในตอนนี้นางจะพบว่าใบหน้าของเีเ่ล้วนแปรเปลี่ยนเป็สีแดงหัวคิ้วหางคิ้วล้วนเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเกาะพร่างพราว
150K
![[จบ] เนโครแมนเซอร์แห่งสถานีโซล (Necromancer of Seoul Station)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733480456_95522388.webp)
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
