
1. สายตาของนักล่า
ไคโตะกำมือแน่น เหงื่อซึมออกจากฝ่ามือขณะที่เขาจ้องมองสัตว์ประหลาดสองตัวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
พวกมันไม่ได้พุ่งเข้ามาทันที... แต่กำลัง จ้องเขาอยู่
เหมือนกำลังประเมินเหยื่อ
"มันกำลังรออะไรอยู่?" ไคโตะคิดในใจ "ทำไมมันไม่พุ่งเข้าใส่เลย?"
อายะขยับตัวนิดหนึ่ง เสียงฝีเท้าเบา ๆ ของเธอทำให้สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งหันขวับไปหา
"เวรล่ะ..."
มันคำรามต่ำ ก่อนจะพุ่งเข้ามา!
2. การหนีที่ไม่มีทางเลือก
"วิ่ง!!"
ไคโตะคว้ามืออายะแล้วลากเธอวิ่งไปตามถนน ซากปรักหักพังรอบตัวกลายเป็เพียงฉากหลังเบลอ ๆ ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของสัตว์ประหลาดกระทบพื้นตามหลังมา มันเร็วเกินไป!
ไคโตะหันขวับไปมอง เห็นมันกำลังกระโจนขึ้นจากพื้น ใช้ขาคล้ายสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำถีบตัวเองให้พุ่งสูงขึ้นจากพื้นเหมือนนักล่าที่ถูกฝึกมาแล้ว
"มันะโได้!?"
ปึง!!
มันกระแทกลงบนหลังคารถที่อยู่ข้างหน้า ขวางทางหนีของพวกเขา
"อายะ! ทางซ้าย!"
พวกเขาหักเลี้ยวเข้าไปในซอยแคบ ๆ ระหว่างตึก หวังว่าพวกมันจะตัวใหญ่เกินกว่าจะตามเข้าไปได้
แต่นั่นเป็ความคิดที่ผิดพลาด
3. ทางตันที่เลวร้ายที่สุด
ไคโตะพาอายะวิ่งทะลุซอยแคบ ๆ ออกมาได้ แต่สิ่งที่อยู่ข้างหน้า... ทำให้เขาหยุดกะทันหัน
"ไม่นะ..."
ข้างหน้าคือ ซอยตัน
กำแพงสูงสามเมตรกั้นขวางทางไว้ ไม่มีทางไปต่อ
"เราต้องปีนข้ามไป!" ไคโตะะโ "อายะ! ปีนขึ้นไปเร็ว!"
เธอพยายามปีนขึ้นไป แต่ด้วยาแที่ท้อง เธอไม่มีแรงมากพอ
เสียงคำรามดังขึ้นจากข้างหลัง
ไคโตะหันกลับไป… เห็นสัตว์ประหลาดตัวแรกกำลังพุ่งเข้ามาในซอย
"บ้าชิบ!"
4. สู้ หรือ ตาย
ไคโตะรู้ว่า เขาไม่มีทางหนีทันอีกแล้ว
เขาคว้า เหล็กเส้นจากพื้น แล้วหันไปเผชิญหน้ากับมัน
"มาสิ... ถ้าแกอยากกินฉันนักล่ะก็!"
สัตว์ประหลาดคำราม ก่อนจะกระโจนเข้ามาเต็มแรง
ไคโตะเบี่ยงตัวหลบ แล้วฟาดเหล็กเส้นลงไปที่หัวของมันสุดแรง
ปัง!
เหล็กเส้นกระแทกเข้าไปเต็ม ๆ แต่ดูเหมือน มันจะแทบไม่ะเืเลย
"ให้ตายเถอะ...!"
มันหันกลับมามองเขาอีกครั้ง คราวนี้ มันโกรธจริง ๆ แล้ว
ไคโตะขยับถอยหลัง แต่แล้ว...
"เฮ้!!"
เสียงปืนดังขึ้น!
5. ผู้รอดชีวิตอีกคน?
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงะุเจาะเข้าที่ตัวของสัตว์ประหลาด มันสะดุ้งก่อนจะคำรามอย่างเ็ป
ไคโตะหันไปมอง เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่บนกำแพงซอยตัน
เขาถือปืนไรเฟิลอยู่ในมือ
"พวกเธอจะยืนอยู่ตรงนั้นให้มันแดกหรือไง! ปีนขึ้นมาเร็ว!"
ไคโตะไม่รอช้า เขาดันอายะขึ้นไปก่อน จากนั้นก็คว้ามือของชายคนนั้นที่ยื่นลงมาดึงตัวเขาขึ้นไป
พอพวกเขาขึ้นไปได้ ชายคนนั้นก็ขว้างะเิเพลิงลงไปในซอย
เปรี๊ยะ!
เปลวไฟลุกโชนขึ้นมาปกคลุมร่างของสัตว์ประหลาด มันกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะะโกลับลงไปในน้ำเพื่อดับไฟ
ไคโตะหอบหนัก ยังไม่อยากเชื่อว่าตัวเองรอดมาได้
"นายเป็ใคร...?"
ชายคนนั้นมองไคโตะ ก่อนจะยกปืนพาดบ่า
"ชื่อฉัน... เท็ตสึยะ"
6. โลกที่เหลืออยู่
หลังจากตั้งสติได้ ไคโตะกวาดตามองรอบ ๆ พวกเขาอยู่บนดาดฟ้าของอาคารร้างหลังหนึ่ง มองเห็นเมืองที่จมน้ำและไฟไหม้เป็จุด ๆ อยู่ในระยะไกล
"พวกนายจะไปไหนต่อ?" เท็ตสึยะถาม
ไคโตะยังไม่รู้จะตอบยังไง เขาไม่มีจุดหมาย... เขาแค่ พยายามเอาชีวิตรอดให้ได้อีกวัน
"ฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่เขตปลอดภัย" เท็ตสึยะพูดต่อ "ว่ากันว่ามีกลุ่มคนที่ยังเหลือรอดอยู่ที่นั่น"
ไคโตะหันไปมองอายะ เธอยังคงหน้าซีดและดูอ่อนแรง
"เราจะไปด้วย" ไคโตะตอบ
"งั้นรีบไปกันเถอะ" เท็ตสึยะหันหลังแล้วเดินนำไป
ไคโตะมองไปที่เมืองที่จมน้ำอีกครั้ง ก่อนจะก้าวตามไป
เขารู้ดีว่า… นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของการเอาชีวิตรอดในโลกใบใหม่