ท่ามกลางหมอกควันคลุ้งเต็มตลบอบอวนกินบริเวณพื้นที่กระจัดกระจายเป็วงกว้างจาก "ผงควันสายหมอก" ที่ทิวท่ายโปรยทิ้งไว้ต่างกระจัดกระจายไปทั่วอนาเขตจากภายในโรงเตี้ยมทยอยกระจายออกไปยังนอกหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว หากมองตาเปล่าจากพื้นที่การต่อสู้อาคารที่เสียหายรกร้างเเปรสภาพเป็ชุนชุนหมู่บ้านสายหมอกย่อมๆ ที่มีควันลอยฟุ้งเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ครอบตัวอาคารจนมิด ยากแก่การมองเห็นทั้งคนและสัตว์อสูรการต่อสู้ระหว่าง สองเผ่าพันธุ์เกิดการหยุดชะงักงันชั่วคราวต่างฝ่ายรีบหลีกหนีออกจากบริเวณนั้นทันทีภายในอนาเขตสายหมอกปรากฏร่างเล็กที่วิ่งหน้าตั้งออกไปการขยับโครงสร้างคล้ายคลับคลามนุษย์แต่ท่าวิ่งที่เก้งกังไม่เร็วเท่าไหร่กำลังเคลื่อนกายออกจากหมู่บ้านทีละน้อยๆ มนุษย์ที่ซุ่มอยู่ตามบ้านเรือนที่พังลงมากมายหรือตัวอาคารที่ยังพอคงสภาพให้พักเล็กน้อยต่างสอดส่องเห็น
"นั้นมนุษย์ เด็ก!......ไม่ใช่สิ..นั้นมันหุ่นเชิด? เหตุใดจึงมีอุปกรณ์ล้ำค่าจากตัวเมือง ณ ที่แห่งนี้มันกำลังวิ่งหนีอะไรกัน?
หนึ่งในชาวยุทธที่ซุ่มตัวอยู่ไม่ใกล สังเกตเห็นเงาเล็กบ้างที่วิ่งเก๊งๆ กังออกไปไม่กี่อึดใจ ตอนแรกกะจะพุ่งตัวรีบพาออกจากสนามรบนี้ ทว่าเมื่อตรวจสอบััชีวิตจากพลังปราณกลับมิอาจมองเห็นการไหลเวียนแต่อย่างใดจากสิ่งที่เห็นจึงพิจารณาอย่างละเอียดอีกที ก่อนจะสรุปสิ่งที่วิ่งตรงหน้าเป็"หุ่นเชิด"จำลองมนุษย์ที่สามารถแสดงพฤติกรรมบางอย่างให้คลับคล้ายกับมนุษย์ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทั้งตังที่มีผงควันสายหมอกที่ครอบทั้งตัวกลบกลิ่นไุ์และเป็ภัยธรรมชาติแก่สัตว์มายาที่พยายามติดตามด้วยประสาทััจะถูกลดประสิทธิภาพลง
"ไอสวะหลีกไป!! เ้าหนูนั้นเป็ของข้า! ร่างสัตว์มายาร่างแล้วร่างเล่าต่างกระเด็นกระดอนออกด้านข้าง ก่อนจะปรากฏร่างที่พุ่งดิ่งเป็ริ้วยาวเส้นตรงสีดำหรือก็คือร่างเสือดำที่วิ่งตะเกียด 4 เท้าอย่างรวดเร็วหวังกำจัดเหยือที่เพ่งเล็งไว้ซะ บรรดาสัตว์มายาที่กระเด็นออกไปชันกายได้ไม่ทันไรก็ถูกเหล่ามนุษย์ที่ซุ่มอยู่กรูลอบสังหาร โดยใช้ประโยชน์จากจุดนี้ทันทีและให้สายหมอกควันนั้นพันธนาการร่างและเงาของพวกเค้าออกไปราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน ก่อนพวกเค้าจะตั้งใจใช้ประโยชน์หมอกควันนี้เป็แดนสังหารชั่วคราว
ระยะทางที่ถูกลดหวบชั่วพริบตา ความเร็วการก้าววิ่งของสัตว์อสูรกับเด็กหนุ่มนั้นมิอาจเอามาเทียบกันได้ เพียงแค่การกระโจนไปด้านหน้าของมันก็แทบจะเทียบเท่าการวิ่งเต็มกำลังของเด็กหนุ่มนับ 10 20 ก้าวได้แล้ว ร่างสีดำขนาดใหญ่ที่สบโอกาศเข้าประชิดตัวก็ตวัดกรงเล็บเข้าจัดการทันที ร่างที่เอาแต่วิ่งก็หาได้สนใจสิ่งใดรอบกายไม่ ก่อนจะเอี้ยวตัวตามแรงตปบของสัตว์อสูรจนตัวขาดครึ่งออกไป และแตกตัวออกเป็หมอกควันที่โหมกระหน่ำยิ่งกว่าเดิมสร้างความตกตะลงและใแก่มันเป็อย่างมาก
มันที่มองอุ้งมือและกางมือออกมาดูร่องรอยร่างที่แตกละเอียดและผิวกายที่สามารถััถึงแรงตบก่อนหน้า ก่อนจะเหม่อมองร่างที่จัดการชั่วครู่ทว่ากลับเป็ร่างมนุษย์ไม้ที่ท่าทางเหมือนเด็กหนุ่มทุกประการหากแต่ไร้เืเนื้อ อวัยวะด้านในมีเพียงหมอกที่ทะลักออกมาจากตัว อย่างต่อเนื่องเพียงเท่านั้น เมื่อเห็นดังนั้นร่างขนาดใหญ่ก็ทำได้เพียงแค่นิ่งงันนับ 20 อึดใจท่ามกลางสายตาจับจ้องจากที่ห่างไกลที่สร้างระยะจับสังเกตพฤติกรรมของมันของเหล่าชาวยุทธ
"โฮก โฮก!! เสียงคำรามที่ตวาดดังลั่นออกมาฉับพลัน หากมนุษย์ใดที่อยู่ใกล้คงหูดับไม่ก็ต้องตายเนื่องจากแรงดันอัดเข้าหูจำนวนมากเป็แน่ สัตว์ร้ายที่ตอนนี้เริ่มคลุ้มคลั่งมองซ้ายขวา คว้าก้อนอิฐ ท่อนไม้ หรือสิ่งที่ใกล้เหวี่ยงฟาดไปมาใส่หุ่นจำลองไม่หยุดยัง พื้นดินะเืปริแตกออกมาจากแรงกระหน่ำฟาด ทุบ ตีไม่หยุดยั้ง ก่อนเปลี่ยนจากท่อนไม้หรือเศษบ้านเรือนเป็ร่างมันที่อัดเข้ากับร่างหุ่นที่แหลกละเอียดไปแล้วอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย คำรามลั่น ทุบอก ชกตัวตวาดก่นด่าสาปแช่ง เสี่ยวเอ๋อที่ทำให้ตนนั้นเสียเวลาตามหาและต้องมาเป็เหยื่ออารมณ์อีกครั้ง บ้านช่องมากมายพังทลายลงไปเรื่อยๆ มีเพียงจิตสังหารที่กระจายออกไปหากมีสิ่งใดอยู่ในระยะจะถูกเพ่งเล็งสังหารทันที
ห่างจากกายสูงใหญ่สีดำที่บ้าคลั่งไปแล้ว บังเกิดเสียงย้ำเท้าหนักหน่วงเสียงหนึ่ง พร้อมปรากฏเงามนุษย์ที่เข้ามาเพียงคนเดียว ท่ามกลางเสียงคำรามที่บ้าคลั่งอย่างเสียสติ ก่อนประสาทััของมันจะััถึงสิ่งมีชีวิตบางอย่าง จริงๆยิ่งเป็สัตว์อสูรประเภทนักล่าโดยกำเนิดััอสูรจะดียิ่งกว่า สัตว์ประเภทอื่นทั่วไปหากแต่โดนฤทธิ์ยาพิษและผงหมอกกัดกร่อนประสาททำให้รัสมีการตรวจจับของมันในตอนนี้สั้นลงเป็อย่างมาก ถือว่าสร้างความรำคาญแก่มันที่จะต้องพักฟื่นตัวทันที เมื่อััถึงการมาผู้มาใหม่ร่างที่ยืนนิ่งงั้นก็หายไปเกิดเป็ริ้วสีดำพุ่งเข้าหาชายหนุ่ม พร้อมกระโจมเข้าหาขู่คำรามก่อนลงมือตะปบเข้าหาอย่างรุนแรงหวังฆ่าให้ตายอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกันชายหนุ่มผู้มาใหม่ เมื่อประจันหน้าเข้ากับร่างสัตว์อสูรก็พิจารณาถึงความสามารถด้านกายภาพทันที สบัดมือพุ่งออกไปต้านแรงทันทีเกิดเสียงปะทะกายเนื้อของ สองเผ่าเกิดขึ้น ตึง!! ทว่าร่างที่นิ่งสนิทได้ปะทะแรงต้านให้ถอยกลับครั้งนี้กลับเป็ของฝ่ายมนุษย์ที่ยังคงยืนนิ่งเหม่อมองร่างที่ถอยร่นออกไป 3 ก้าวของสัตว์อสูรที่ตลึงถึงกายหยาบที่แข็งแกร่งไม่น้อย
"ชาวยุทธ? ดี!! ดีจริงๆ โผล่มาให้หมด มาให้ข้าฆ่าทิ้งเยอะๆ ให้ข้าได้ระบายความอัดอั้นหน่อยเถอะ!! โฮก!! ร่างกายชูชันโป่งพองเล็กน้อยกล้ามเนื้อที่กำยำอยู่แล้วบัดนี้พองตัวขึ้นทีละนิดๆ ตัวตาสีเหลืองถลึงมองร่างชายหนุ่มที่ยืนนิ่งราวกับก้อนหินที่ประจำจุดเดิมท่ามกลางน้ำเฉี้ยวรอบด้าน ก่อนร่างใหญ่จะเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วอีกครั้งก่อนกางกงเล็บที่แหลมคมสบัดเข้าหาชายหนุ่มที่คราวนี้เปลี่ยนกระบวนท่ายืนเป็ตั้งท่าปล่อยหมัดอย่างมั่นคงอัดแน่นด้วยพลังปราณบางอย่างที่เห็นด้วยตาเปล่าเป็คลื่นๆ เคลือบไปที่หมัดลามไปยันแขนก่อนจะพุ่งปะทะอีกครั้ง
ทว่าคราวนี้การตะปบเปล่าๆ ยังมิถึงตัวหมัดที่กำลังส่งออกมาต้านทาน กลับปรากฏรอยปริแตกของอากาศเบาๆ ก่อนปรากฏปราณสามเส้นแนวทแยงพุ่งเข้าหาชายหนุ่มที่อัดแน่นด้วยแรงตัดผ่าน มหาศาลก่อนมันจะแสยะยิ้มพึมพำกับตัว "ไหนลงรับดูสิ?
ระยะห่างท่วงท่าชายหนุ่มกับรอยตัดที่ใกล้เข้าหากันสีหน้าชายหนุ่มเปลี่ยนกระทันหัน พยายามพลิกตัวหลบด้านข้างทันทีท่วงท่าที่ปล่อยไปถูกยกเลิกกระทันหันก่อนปราณตัดที่ส่งออกมาจะกวาดทำลายพื้นที่ชายหนุ่มคงอยู่แต่แรก แยกออกจากกันอย่างรวดเร็วเป็ 3 ส่วนชายหนุ่มที่พลักดันตัวเองหลีกหนีท่วงท่าตะกี้ต้องปรับแปรกระบวณท่าใหม่ก่อนจะร่อนตัวลงพื้นทว่าร่างดำที่เข้าหาก่อนอยู่แล้ว ก็ตวัดกรงเล็บเข้าหาชายหนุ่มกลางอากาศทันทีทำให้ต้องชายปริศนาต้องพลิกตัวหลายตลบอีกครั้งเพื่อหนีกระบวณท่าสังหารนี้นับครั้งไม่ถ้วน ทว่าก็ไม่ได้ทำให้สัตว์เสือดำแสดงท่าทีอันใดออกเพียงแต่ยิ้มกริ่มในปาก ก่อนจะเข้าหาชายหนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า
"เอ้า! เอ้า! จะเล่นวิ่งไล่จับหรืออย่างไร ท่าทีโอหังเมื่อครู่อยู่ที่ใดกัน!
ในที่สุดชายหนุ่มก็ตั้งตัวติดกับพื้นได้ทันก่อนจะปรับเปลี่ยนท่วงท่าเข้าหาสัตว์อสูรเสือดำที่กระโจมเข้าหาอย่างมั่นใจ ก่อนชายหนุ่มจะประกบฝ่ามือเข้าหากันที่อก มองไปยังร่างที่เข้าหาตน ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา พลันจับข้อมือตัวเองก่อนรีบเค้นปราณบางอย่างไหลรวมตัวที่ฝ่ามือเป็วงกลมที่ควบแน่นหมุนวนเข้าหากัน
รอให้ร่างใหญ่เข้าใกล้ในระยะที่ตนตั้องการพริบตาที่ร่างอสูรเข้าถึงตัวลงมือตะปบอีกครั้ง ร่างชายหนุ่มก็หายไปเหลือเพียงก้อนกลมๆ ที่อัดแน่นด้วยลมปราณห่อหุ้มไว้ตกลงสู่พื้นก่อนสร้างกระแสดึงดูดสรรพสิ่งในรัสมีให้เข้าหาลูกกลมๆ นี้ก่อนจะเริ่มบดขยี้ทุกอย่างภายในทันที แม้แต่ตัวสัตว์อสุรเสือดำที่อยู่ในระยะใกล้ที่สุดก็เริ่มเข้าใจถึงท่าทีของชายหนุ่มแล้ว ร่างที่หายไปปรากฏเบื้องบนพร้อมกับส่งฝ่ามือที่เสริมกับปราณกดทับร่างมหึมาให้ตรึงกับที่และค่อยๆถูกดูดเข้าหาจุดศูนย์กลางทำลายล้างนี้อย่างรวดเร็ว
606
![[จบ] บันทึกเส้นทางจักรพรรดิเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699431956_85018661.webp)
