สัพเพเหระสำหรับการเริ่มเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        ​โดยปกติแล้ว ระบบขุนนางยุโรป (อิงตามระบบอังกฤษและฝรั่งเศสที่นิยมใช้ในนิยายแฟนตาซี) จะเรียงลำดับจากสูงไปต่ำ ดังนี้

        ​1. องค์พระประมุข (The Royalty)

        ​จักรพรรดิ / จักรพรรดินี (Emperor / Empress): ปกครองจักรวรรดิ (Empire) ซึ่งประกอบด้วยหลายๆ อาณาจักรรวมกัน ใหญ่โตและทรงพลังที่สุด

        ​ราชา / ราชินี (King / Queen): ปกครองอาณาจักร (Kingdom) เป็นตำแหน่งมาตรฐานของผู้นำสูงสุดในนิยายส่วนใหญ่

        ​2. ขุนนางชั้นสูง (High Nobility / Peers)

        ​ขุนนางกลุ่มนี้มีที่ดินในครอบครองขนาดใหญ่ มีกองทัพของตัวเอง และมีสิทธิ์ออกเสียงในสภา

        ​แกรนด์ดุ๊ก (Grand Duke): ปกครองรัฐอิสระขนาดเล็ก (Grand Duchy) มีอำนาจเกือบเท่าราชา แต่ฐานะต่ำกว่าเล็กน้อย

        ​ดุ๊ก / ดัชเชส (Duke / Duchess): บรรดาศักดิ์สูงสุดของขุนนางปกติ มักเป็นเชื้อพระวงศ์หรือผู้มีสายเลือดใกล้ชิดกับกษัตริย์ ปกครองเขตแคว้นขนาดใหญ่ (Duchy) มีอำนาจทางทหารและเมืองในปกครองเยอะมาก

        ​มาร์ควิส / มาร์เชอนิส (Marquess / Marchioness): ขุนนางผู้ปกครอง "เขตชายแดน" (March/Marches) มีหน้าที่สำคัญคือป้องกันการรุกรานจากต่างชาติ จึงได้รับสิทธิ์ให้มีกองกำลังทหารขนาดใหญ่กว่าขุนนางทั่วไป

        ​เอิร์ล หรือ เคานต์ / เคาน์เตส (Earl หรือ Count / Countess): ขุนนางระดับกลางค่อนไปทางสูง ปกครองมณฑลหรือจังหวัด (County) เป็นกระดูกสันหลังของระบบขุนนาง มีความมั่งคั่งและอิทธิพลในราชสำนักสูง

        ​วิสเคานต์ / วิสเคาน์เตส (Viscount / Viscountess): รองเคานต์ ในอดีตคือผู้ช่วยหรือตัวแทนของเคานต์ในการดูแลพื้นที่ ต่อมากลายเป็นบรรดาศักดิ์สืบตระกูล มักดูแลเมืองขนาดกลางหรือเขตปกครองย่อย

        ​3. ขุนนางชั้นล่าง (Low Nobility)

        ​ขุนนางระดับนี้มักมีที่ดินขนาดเล็ก (แค่หมู่บ้านหรือคฤหาสน์) หรือไม่มีที่ดินเลย แต่มีเกียรติยศและสิทธิ์บางประการ

        ​บารอน / บารอนเนส (Baron / Baroness): ขุนนางชั้นเริ่มต้นที่มีที่ดิน (Barony) และมีสิทธิ์เข้าประชุมสภา เป็นระดับที่พบได้มากที่สุด มักเป็นเจ้าของที่ดินรายย่อยหรือนักรบที่มีผลงาน

        ​บารอนเนต (Baronet): ตำแหน่งพิเศษ (มีเฉพาะบางประเทศ เช่น อังกฤษ) สูงกว่าอัศวิน สามารถสืบทอดทางสายเลือดได้ แต่ไม่มีสิทธิ์นั่งในสภาขุนนาง

        ​อัศวิน (Knight / Dame): บรรดาศักดิ์ที่ได้มาเฉพาะตัว ไม่สามารถสืบทอดให้ลูกหลานได้ ต้องได้รับการแต่งตั้งจากกษัตริย์หรือขุนนางชั้นสูงจากการทำความดีความชอบหรือความสามารถในการรบ

        ​สควายร์ / เจนทรี (Squire / Gentry): ชนชั้นผู้ดี มีที่ดิน มีเงินทอง แต่อาจไม่มีบรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการ มักเป็นลูกหลานขุนนางที่ไม่ได้สืบทอดตำแหน่ง หรือเป็นผู้ช่วยอัศวิน

        ​ ทิปสำหรับแต่งนิยาย:

        ​คำสรรพนาม: เวลาขุนนางคุยกัน ถ้าเป็นระดับ Duke ขึ้นไปมักใช้คำว่า "Your Grace" (ฝ่าบาท/ใต้เท้าผู้สูงส่ง) ถ้าเป็นระดับ Marquess ลงไปถึง Baron มักใช้ "My Lord / My Lady" (ใต้เท้า)

        ​การสืบทอด: ตามธรรมเนียมยุโรปดั้งเดิม ลูกชายคนโตจะสืบทอดตำแหน่งและที่ดินทั้งหมด ส่วนลูกคนรองๆ อาจต้องไปเป็นอัศวิน, นักบวช, หรือไปแต่งงานเข้าตระกูลอื่นเพื่อความอยู่รอด