คมดอกท้อ

    มันไม่ง่าย

    ลุกขึ้นสวมอาภรณ์อีกทั้งยังไม่รั้งรอทีจะสวมอาภรณ์ให้กับเปาหลิวที่นอนสะอื้นเบาๆ “ไปให้พ้นข้าเกลียดท่าน ข้าเกลียดท่านที่สุด”“เจ้าอย่างไรก็คือเมียข้าจะปฏิเสธข้อนี้ไปได้อย่างไร”“ข้าจะหนีไปเสียไปจากที่นี่ไม่ต้องพบเจอกันอีก”“คิดหรือว่าจะหนีไปได้ง่ายดายเช่นน...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ