คุณหมอพ่ายรัก

เสียงมันส์คึกคักสำหรับผู้พบเห็นเป็นต้องแวะเข้ามาดูเนื่องจากร้านของยิหวาเป็นร้านใหญ่พอสมควรเสื้อแบรนด์เนมทั้งนั้นวันปกติคนก็ใช้บริการเยอะอยู่แล้วยิ่งวันนี้คนเข้าร้านเยอะม๊ากกกกกกก (อ่านแบบเวอร์ๆ) และที่สำคัญร้าน (จะเรียกว่าห้องเสื้อก็ได้ตามแต่อารมณ์คนแต่ง) อยู่ใกล้กับห้างสรรพสินค้ามีผู้คนสัญจรไปมามากมายเหลือเกิ๊น หลายๆ คนถามว่าร้านดังๆ แบบนี้ทำไมไปไปขายในห้างล่ะ? .... ก็แล้วทำไมต้องไปขายในห้างล่ะมีที่ดินเป็นของตัวเองจะเสียเงินเช่าร้านทำไม... คนถามก็โง่เนอะ!!!! เนื้อที่ของร้านเธอไม่ใช่น้อยๆ นะคะบอกเลยกว้างมาก......

หมอดินและคณะเดินทางมาที่ร้านของยิหวาตามคำบอกของน้องชายเขามาหยุดยืนมองเข้าไปด้านในอยู่พักนึงลังเลว่าจะเข้าไปดีมั๊ย!!!!

"เข้าไปกันเถอะค่ะหมอ..... เพลงมันส์มาก"ทุกคนต่างสนับสนุนให้เขาเดินเข้าไป

"จะดีหรือครับ.... "เขาหันมาถามเสียงขรึม กวาดตามองไปรอบๆ บริเวณร้านก็ต้องสะดุดตาเข้ากับรถคันหรูที่เขาจำได้ทันทีว่าเป็นรถใครและถัดไปอีกคันไม่ผิดแน่มันคือรถของบอดี้การ์ดคนสนิทของบิดาและมารดา ความรู้สึกแรกบอกว่ามันไม่ธรรมดาซะแล้วหรือมารดาตามมาคุ้มเชิงดูลูกสะไภ้นั่นก็คือยิหวาคนรักของหมอดล มารดาเขาช่างร้ายกาจมากสงสัยคงจะไม่ชอบยิหวาเอามากๆ แน่... เขาได้แน่ตั้งคำถามมากมายในใจคิดว่าต้องเป็นแบบนั้นมารดาคงอยากจับผิดผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตของลูกชายตัวเอง เขาได้แต่ส่ายหัวน้อยๆ "ผมว่าคงไม่มีไรหรอกในนั้น"

"แล้วไหนหมอบอกจะมาตามเมียไง"

"ไม่มีทางอยู่ในนั้นหรอกครับ"เขาตอบได้อย่างไม่ลังเลเลยเพราะมารดาเขาอยู่ด้านในไม่มีทางที่ตองนวลจะอยู่ตรงนั้นด้วย เรื่องเขาและตองนวลเขายังไม่ได้เรียนให้มารดาทราบเลย.... "น่าจะอยู่ในห้างมากกว่า"

"แต่ร้านนั่นต้องมีอะไรแน่ๆ .. ไม่ลองเข้าไปหน่อยหรือครับ"

"ก็ได้ครับ.... แต่งานแบบนี้ผมไม่ชอบเลยจริงๆ "เขาไม่อยากเข้าไปเจอมารดามากกว่ากิตติศัพท์ของมารดาเป็นที่เลื่องลือไปไกลถึงความเจ้าระเบียบทั้งโหดทั้งเนี๊ยบมากแค่สายตาที่มารดาใช้มองใครคนนั้นก็รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ แล้วไม่ต้องมีคำใดเอื้อนเอ่ยออกมาก็ได้.......

"เอาน่าหมอ... ลองสักนิด"

"ครับ"เขาทนแรงรบเร้าไม่ไหวจนจำยอมเดินเข้าไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตองนวลยักย้ายส่ายสะโพกเด้งหน้าเด้งหลังเต้นคู่อยู่กับคุณหญิง เหล่าบอดี้การ์ดจำต้องเต้นอยู่ข้างๆ ด้วย... ลูกค้าบางคนมาขอถ่ายรูปพวกเขาก็จำต้องโพสท่าให้ถ่ายเพราะถ้าไม่ทำ! คือตายสถานเดียว! คุณหญิงได้ขู่เอาไว้ถ้าทำดีมีรางวัล... เป็นใครก็ต้องยอม!!!!!! ทีมหมอดินได้เดินแหวกผู้คนเข้ามาด้านในของร้าน...... ตองนวลเต้นๆ ไปสักพักสายตาเธอเกิดไปปะทะเข้ากับร่างของหมอดินเธอหยุดเต้นเพื่อมองให้แน่ชัด'ตายละหว๊า!!!! 'ชัดเลย เธอตะลึงงันไปชั่วครู่'ทำไรดีว๊า!!!!! ทำไงดี'เธอหันซ้ายหันขวาจะหันหน้าไปบอกคุณหญิงก็ไม่ทันแหละเพราะคุณหญิงเดินไปถ่ายรูปกับลูกค้าซะแล้วเหลือแค่เธอกับลูกน้องคุณหญิง'เอาไงดี!!! "เธอลุกลี้ลุกลนหาทางออกให้ตัวเอง"เผ่นก่อนดีกว่า" ตองนวลวิ่งปรู๊ด!!!!! ไปทางหลังร้านเพื่อซ่อนตัว.........

หมอดินเดินดูนั่นนี่ไปทั่วร้านเขาหวังว่าจะเจอตองนวลอยู่ถึงแม่โอกาสมันจะน้อยนิดบางทีนวลอาจจะอยู่กับยิหวา... แต่นวลบอกว่าจะไปบ้าน... แต่นวลอาจจะกลับมาแล้ว!!! เขาสับสนเพราะคิดมากโทรหาเธอหลายครั้งก็ไม่มีคนรับสาย.... ทีมที่มากับเขาต่างโยกย้ายเด้งหน้าเด้งหลังไปกับเขาด้วยสนุกกันหน้าดู.. เขาได้แต่มองไปเรื่อย"คุณแม่อยู่ไหนนะ"เขามองไปมองมาจนไปสะดุดตากับผู้หญิงคนหนึ่ง"คุ้นๆ " ด้วยความสงสัยจึงเดินเข้าไปใกล้ยืนมองแบบเอาเป็นเอาตาย........ 'ไม่น่าใช่'

"แต่เหมือนมาก.... " หมอดินมองสำรวจจากหัวไปจนถึงเท้าเขามองซ้ำๆ แบบนั้นจนคุณหญิงรู้สึกตัวว่ากำลังโดนจ้องมองอยู่จึงหันหน้ามอง จังงันไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นบุตรชายของตัวเองกำลังจ้องมองเอาเป็นเอาตายสีหน้าสงสัยใคร่รู้และยังเหลือบไปเห็นบรรดาเพื่อนๆ ที่ร่วมงานและเหล่าคนระดับไฮโซทั้งนั้นยืนเต้นอยู่ คุณหญิงเลยปลีกตัวออกห่างไปอย่างช้าๆ ยังดีที่เธอสวมแว่นตาสีดำไม่งั้นคงได้ตกใจกันยกใหญ่แน่ๆ คุณหญิงมองหาตองนวลป่านนี้จะรู้ยังว่าหมอดินมาที่นี่'ไปไหนนะตองนวล'เธอหันซ้ายหันขวาก็ไม่เห็นลูกสะใภ้ทั้งสอง'ยิหวาไปไหน' หมอดินรีบก้าวตามคุณหญิงไปติดเพราะความสงสัย พลัน! สายตามองไปเห็นเหล่าบอดี้การ์ดที่กำลังโพสท่าถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน เขามองแล้วมองอีก"ให้ตายเหอะ?!!!! ไม่จริง... ใช่มั๊ย"เขาส่ายหัวเล็กน้อย"ตาแฝดแน่ๆ ต้องไม่ใช่" เหล่าชายฉกรรจ์ทั้ง5คนเมื่อมองไปเห็นหมอดินใบหน้าต่างพากันซีกเผือด ตาสบตา!!!!? หมอดินเองก็อึ้งไป คุณหญิงลุกลี้ลุกลนจนไปสะดุดขาตัวเองล้มลงแว่นตากระเด็นออกไปจากใบหน้า...... หมอดินไม่รอช้ารีบเข้าไปพยุงในขณะที่คนอื่นไม่มีใครสนใจ

"เป็นไงบ้างครับ"ทันทีที่คุณหญิงเงยหน้าขึ้นมา...... "คุณแม่!!!!!! "คุณหญิงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้รีบลุกขึ้นยืนเดินออกห่างบุตรชาย"เดี๋ยวครับ.... เดี๋ยว"เขาพยายามร้องเรียกแค่อยากจะบอกว่าทางนั้นอย่าไปเพราะคณะที่มากับเขายืนอยู่ตรงนั้น...... แต่คุณหญิงก็ไม่ได้สนใจเดินลิ่วๆ จากไป.... "ก็แล้วแต่อะนะ"เขายักไหล่

ตุ้บ! คุณหญิงชนเข้ากับใครบางคนแต่ทันทีที่แหนหน้าขึ้นมอง'มายก๊อด!!! 'ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว"คุณหญิง!! "

"เอ่อ.... "พวกเขาพากันสะกิดแขนกันต่างซุบซิบกันเบาๆ คุณหญิงมีสีหน้าอึกอัก

"พวกเราจำผิดแน่ๆ ... ใช่... ผิดคน... ไป.. ไปกันเถอะพวกเรา"

"ไปกันเถอะพวกเรา...... อากาศค่อนข้างร้อนมากๆ .... เลยเนอะ... ร้อนจัง"พวกเขาเลี่ยงคุณหญิงออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็วไม่อยากคอขาด....

คุณหญิงอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะกลับไปเปลี่ยนวันนี้เธอหมดสนุกแหละมีคนจับได้และเธอก็เหนื่อยมากแล้วด้วยท้องเริ่มร้องจ๊อกๆ ..... ส่วนหมอดินเมื่อไม่เจอตองนวลเขาก็ต้องกลับออกไปจากร้าน"อย่าให้เจอนะยัยตัวดีพ่อจะจัดชุดใหญ่เลย"

......................................

หมอดลแวะรับยาที่คลีนิคแล้วก็พายิหวากลับบ้านของมารดาเพราะมารดาสั่งให้เขากับยิหวาค้างที่บ้านในระหว่างนี้......

"น้องหว้า.... หิวมั๊ยครับทานไรก่อนนะแล้วกินยา"

"ก็ได้ค่ะ"

แม่บ้านนำอาหารของชอบของเธอมาเสริฟให้ทั้งนั้นแต่เธอกินไปได้ไม่กี่คำมีอาการคลื่นไส้จึงเลิกกินและหยิบยาในถุงออกมาแกะใส่ฝามือ.... หมอดลรีบนำน้ำมายื่นให้ก่อนจะมองที่เม็ดยาที่อยู่ในฝามือของคนรัก.... เธอทำท่าจะใส่ยาเข้าไปในปาก"น้องหว้าเดี๋ยว!!! "เขายื่นมือไปเอาเม็ดยาจากเธอมาทั้งหมดมาดูใกล้ๆ ก่อนจะหันไปหยิบยาในถุงมาดูใบหน้าเครียดขรึมแล้วบอกกับเธอเสียงเนิบๆ ว่า"ยาค่อยกินนอนพักก่อนนะครับ"

"ทำไมคะ... มีไรหรอคะ"เธอถามอย่างสงสัย

"น่าจะจัดยาให้ผิดนะ.... น้องหว้าห้ามแตะยาพวกนี้นะครับผมขอโทรไปเช็คก่อน"

จังหวะนั้น ดร. มนัสกลับเข้ามาพอดี

"มีไรหรือตาดล"เห็นใบหน้าบุตรชายเครียดจึงรู้ได้ทันทีว่าไม่ปกติ

"นี่ครับคุณพ่อ"เขายื่นถุงยาให้บิดา"ผมให้คนจัดยาไว้ให้น้องหว้าสำหรับคนแพ้ท้องแต่ที่ได้มาคือยาพวกนี้"

"นี่ยาอันตรายนี่น่า.... ซองระบุว่ายาบำรุงครรภ์ยาแก้อาเจียน... ใครจ่ายยาให้"ดร. ถามเสียงเข้ม หมอดลรีบต่อสายไปถามทางคลีนิค..

"เธอชื่อขิมครับ.... เภสัชที่คลีนิค "

"จะฆ่าเมียแกหรือไงกัน... แบบนี้ปล่อยไปเฉยๆ ไม่ได้"

"ครับ"