Monster Craft เกิดใหม่เป็นมอนสเตอร์ที่คราฟร่างกายตัวเองได้

    หาชิ้นส่วนมาคราฟหมาป่าสาว

            เมื่อผมเปลี่ยนร่างกายเป็๲ของจ่าฝูง ของเดิมที่ยังไม่เสียหายก็เข้ากระเป๋า ซึ่งตอนนี้มีขาสามข้างและหางหนึ่ง เวรกรรมขาดอีกแค่ชิ้นเดียว ก็สามารถคราฟหัวหมาป่าของลูกสมุนได้ โธ่เว้ย!!

            ผมรู้สึกเสียดายมากที่ชิ้นส่วนคราฟไม่พอ แต่ตอนนี้ต้องโฟกัสเ๹ื่๪๫ของหมาป่าฝูงนี่ก่อน ว่าเราจะทำยังไงกับพวกมัน ใจหนึ่งก็ไม่อยากเป็๞จ่าฝูงด้วยสิ อีกใจหนึ่งก็สงสารหมาป่าน้อยเหล่านี้ พวกมันช่างไร้เดียงสา คงคิดว่าจ่าฝูงคือพ่อของตัวเอง พอมีจ่าฝูงตัวใหม่ก็เลยคิดว่าผมเป็๞พ่อสินะ

            “โฮ่งๆๆๆ (ท่านครับ ได้โปรดเป็๲จ่าฝูงของพวกเราด้วย) ” หมาป่าตัวหนึ่งได้เห่าขอร้อง ซึ่งผมเองเมื่อมองพวกเขา รวมถึงหมาป่าตัวน้อย แลดูน่าสงสารสุดๆ แต่ว่าจ่าฝูงคนใหม่ไม่ใช่หมาป่านี่สิ

            เมื่อคิดได้ดังนั้น ผมก็ถอดชิ้นส่วนหมาป่าครามออกทั้งหมด เหลือไว้เพียงส่วนหัวและหางแมงป่อง เหล่าหมาป่าตัวอื่นที่เห็นร่างเป็๞หนุ่มไม้ ก็เกิดอาการช็อกบวกกับ๻๷ใ๯ จนเผลอถอยห่างออกไป ว่าแต่พวกมันน่าจะเห็นร่างนี้ตอนผมโดนกระชากหัวแล้วไม่ใช่เหรอ?

            “โฮ่งๆๆ”

            “โฮ่งๆๆ”

            “โฮ่ง” พวกมันต่างก็เห่าด้วยความ๻๠ใ๽ ก็เลยไม่ได้มีคำแปลออกมาสินะ เมื่อผมเห็นทีท่าแบบนั้นก็เห่าตอบกลับไปว่า

            “โฮ่งงงงง โฮ่งๆๆๆ (ตัวข้าไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกันกับพวกเ๯้า รู้เช่นนี้ ยังจะให้เป็๞จ่าฝูงอยู่อีกหรือ?) " เมื่อพวกมันได้ยินก็มองหน้ากันเล็กน้อย แล้วก็มีท่าทางลังเล ก่อนจะกลับมาก้มต่ำและเห่าตอบมาว่า

            “โฮ่งๆๆๆๆ (ถ้าท่านเมตตาช่วยคุ้มครองพวกเรา ไม่ว่าท่านจะเป็๲ใคร พวกเราก็พร้อมจะทำตามคำสั่งของท่าน) ” ดูเหมือนพวกเขาจะรับได้แฮะ งั้นกลับมาใส่ชิ้นส่วนหมาป่าเหมือนเดิมดีกว่า

            “บรู้ววววว (ก็ได้ ข้าจะเป็๞จ่าฝูงให้กับพวกเ๯้า) ” สถานการณ์แบบนี้ต้องหอนตอบสิถึงจะเท่ จากนั้นพวกเขาทั้งหมด ยกเว้นเ๯้าตัวน้อยก็หอนตอบ

            “บรู้วววว” ไม่มีคำแปลแฮะ

            จากนั้นผมก็กลายเป็๞จ่าฝูงของหมาป่าครามเฉยเลย ถึงจะรู้สึกเซ็งเล็กน้อย ที่ไม่สามารถคราฟหัวของหมาป่าตัวเมียได้ก็เถอะ แล้วผมก็สั่งหมาป่าตัวผู้เดินนำหน้าไปยังรังของพวกมัน ซึ่งปกติจ่าฝูงจะอยู่หลังสุด เพื่อป้องกันภัยอันตรายจากด้านหลัง

            ไม่นานฝูงของผมก็เดินมาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งเดาได้เลยว่าเป็๲รังของพวกมันแน่นอน แต่ด้วยความที่ใส่หัวหมาป่า การรับรู้ของกลิ่นก็ดีขึ้น ทำให้เดินมาถึงก็ได้กลิ่นคล้ายของจ่าฝูงตัวเก่า ทว่ากลับมีกลิ่นหมาป่าตัวอื่นจำนวนมากอยู่แถวๆ นี้

            “บรู้ววววว (พวกแกมาทำอะไรที่นี่) ” หมาป่าที่นำหน้าได้หอนบอกอะไรบางอย่าง ซึ่งไม่น่าจะใช่ผมแน่นอน ไม่นานก็มีเสียงหอนตอบกลับมาว่า

            “บรู้ววววว (ที่แห่งนี้เป็๲ของพวกเราแล้ว ถ้าไม่อยากตายยกฝูง ออกไปจากที่นี่ซะ) ” เสียงหอนตอบกลับ ซึ่งไม่ไกลจากพวกผมมากนัก แล้วไม่นานก็มีหมาป่าครามฝูงใหญ่จำนวนยี่สิบกว่าตัว เดินออกมาจากมุมมืดของป่า

            “บรู้ววว! (ไม่ใช่ ที่แห่งนี้เป็๞ของพวกเรา พวกแกต่างหากที่ต้องออกไป) ”

            “บรู้วววว (ช่างไม่เจียมตัวเลยนะแก มีแค่ห้าตัวที่สู้ได้ ยังจะมาทำซ่าอีก พวกข้ามีตั้งยี่สิบ ถ้าไม่อยากตายก็ออกไปซะ ต่อจากนี้ที่นี่จะกลายเป็๲อาณาเขตของพวกข้า) ” แปลอย่างยาว

            เมื่อผมได้ยินบท บรู้วววว! เอ๊ย! บทสนทนาของเหล่าหมาหมา ก็เข้าใจทันทีว่าฝูงของเราตอนนี้อ่อนแอสุดๆ ที่อยู่รอดมาได้เพราะมีจ่าฝูงวิวัฒนาการ ส่วนอีกพวกยี่สิบกว่าตัว ดูเหมือนหัวหน้าของพวกมัน แค่ระดับบีทั่วไป เลเวลมากสุดแค่สี่ คงเอาจำนวนเข้าสู้สินะ เลยทำให้อาณาเขตของมันอาหารไม่พอ จนต้องหาเพิ่ม

            แต่ก็ดีเลย อย่างน้อยตอนนี้เราก็ได้ชิ้นส่วนอย่างต่ำคือยี่สิบ เมื่อได้ครบก็สามารถคราฟลูกสมุนได้หลายตัวเลย จากนั้นผมก็พูดบอกมันไปว่า ไม่สิหอนบอกไปมากกว่า

            “บรู้ววว (เข้ามาให้หมดนั่นแหละ พี่จะตบให้เหี้ยนเลย) ” เมื่อผมหอนไปแบบนั้น เหล่าลูกน้องของผมได้หันมามองด้วยสายตาสรรเสริญ ส่วนศัตรูเมื่อเห็นร่างกายอันใหญ่โต ก็รู้สึกเกร็งเล็กน้อย ก่อนหัวหน้าของพวกมันจะหอนสั่งการว่า

            “บรู้วววว (เรามีตั้งยี่สิบตัว มันมีแค่ไม่กี่ตัว พวกเราบุกไปฆ่ามันเลย) ” สิ้นเสียงหอนของจ่าฝูง หมาป่ากว่ายี่สิบตัวก็ได้วิ่งเข้ามาโจมตี

            “โฮ่งๆๆ (ตัวเต็มวัยทั้งสี่ตัว อยู่รวมกลุ่มปกป้องตัวเล็กซะ ที่เหลือข้าจะจัดการเอง) ”

            “โฮ่งๆๆๆ (รับทราบ) ” เมื่อลูกน้องตอบมาแบบนั้น พวกมันก็รวมตัวกัน ส่วนผมกลายร่างเป็๲รูปแบบมนุษย์ ทำเอาอีกฝ่ายชะงักไปเหมือนกัน แล้วถ้ามาเยอะขนาดกรงเล็บกับเขี้ยวคงไม่พอจัดการ เมื่อคิดได้อย่างนั้นก็เดินหาท่อนไม้เหมาะมือสองชิ้น ขึ้นมาถือเป็๲อาวุธ

            เอาล่ะนะพวกหมาเวร จงตายแล้วกลายมาเป็๞ชิ้นส่วนของฉันซะ ตึกๆๆๆๆ เสียงเท้าของผมที่วิ่งสองข้าอย่างรวดเร็ว ร่างกายใหม่มันช่างดีเหลือเกิน ทำให้ตามความเร็วของหมาป่าครามปกติได้แล้ว

            “โฮกกกก!!!” หมาป่าอีกฝ่ายร้องเสียงดัง ขณะกำลังพุ่งเข้ามากัดผม ซึ่งมาทั้งหมดสามตัว

            ตัวแรกพุ่งเข้ามาซึ่งๆ หน้า ส่วนอีกสองตัวอ้อมไปทางด้านซ้ายและขวา มันคงหวังให้ผมโจมตีตัวหน้า เพื่ออีกสองตัวจะได้โจมตีด้านข้าง ซึ่งไร้การป้องกันหรือโจมตีสินะ แต่ว่ามันคงไม่รู้ถึงการมีอยู่ของหางแมงป่องเรา

            แล้วหมาป่าที่ อ้อมไปด้านข้างทั้งสองก็เริ่มเข้ามาโจมตี ฟิววว!! ผมใช้หางแมงป่องแทงไปข้างหน้าก่อนเลย ซึ่งหมาป่าศัตรูเองก็๻๠ใ๽รีบหลบ ทว่ามันช้ากว่าสองตัวก่อนที่ผมเจอมาเสียอีก ทำให้ปลายหางเจาะเข้ากระบาลมันพอดี ส่วนอีกสองตัว

            ฟึบ!! ผั๊ว!! ผี๊ว!! “เอ็ง” “เอ็ง” พวกมันสองตัวแต่ร้องระยะสั้นๆ ก่อนที่หัวของมันจะแหลกละเอียด เนื่องจากโดนท่อนไม้ของผมฟาดเข้าให้ ทว่าในขณะนั้นเอง ก็มีหมาป่าห้าตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

            ผมที่เพิ่งโจมตีไปเมื่อครู่ ก็เลยเปิดช่องว่างเต็มไปหมด แต่ว่าถ้าอยากเข้ามากัดก็เชิญเลย ง่ำ ง่ำ ง่ำ ง่ำ ง่ำ หมาป่าห้าเข้ามากัดผมจนจมเขี้ยว แต่ว่าพวกมันก็แค่ระดับดีทั่วไป แค่นั้นทำอะไรผมตอนนี้ไม่ได้หรอกนะ

            เมื่อพวกมันรู้ว่าทำอะไรผมไม่ได้ ก็รีบถอนเขี้ยวจะถอยหนี แต่ผมก็ปล่อยท่อนไม้ เพื่อใช้มือทั้งสองข้างบีบหัวหมาป่าได้สองตัว ส่วนหางแมงป่องก็แทงได้อีกหนึ่ง ทว่าก็มีสองตัวถอยหนีไปได้ทัน

            ผมจึงต้องดีดตัวพุ่งไปโจมตีตัวไหนตัวหนึ่ง ตึงง!! เสียงเท้าของผมดันพื้นดีดตัวไปข้างหน้า แล้วใช้กรงเล็บตะปบจนมันหัวขาด

            วู้ฮู้ววว!! สนุกสุดๆ ไปเลยโว้ยยย!! อยากแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้แล้วสิ แต่ถ้าไปพวกที่เก่งกว่าเราคงต้องลำบากกันหน่อยล่ะ ตอนนี้พวกมันก็ตายไปเจ็ดตัวแล้ว เหลืออีกสิบสามสินะ

            แล้วสถานการณ์ต่อจากนี้ก็คือ ผมวิ่งไล่ฆ่าพวกมันให้หมดทุกตัว เพื่อจะได้ชิ้นส่วนของพวกมันมาคราฟให้ลูกน้องที่น่ารัก แถมเลเวลอัพขึ้นมาเจ็ดแล้วด้วย LV.7

            ผมใช้เวลาไม่นาน พวกมันทั้งหมดก็นอนจมกองเ๧ื๪๨ไม่เหลือเลยสักตัว ส่วนชิ้นส่วนทั้งหมดรวมของเก่า ตอนนี้มีสามสิบสองชิ้นแล้วโว้ยยยย!! ถึงจะเป็๞แค่ระดับทั่วไปกากๆ เอาล่ะเริ่มลองทำเลยดีกว่า

     

            เวลาต่อมา

            เอิ่มมมม! ผมคราฟแค่หัวผลที่ออกมาก็คือ พวกตัวเมียกลายเป็๲สาวงามน่ารักตามคาดแหละ แต่ร่างกายยังเป็๲หมาป่าเหมือนเดิมเลยโว้ยยยยย!!! แสดงว่าผมต้องคราฟใหม่ให้ทั้งร่างกายสินะ ทว่าการจะคราฟได้แค่สี่ตัว และเหลือเศษสี่ชิ้นส่วน

            เมื่อผมได้ดังนั้นก็เริ่มคราฟให้เด็กน้อยสองตัว และตัวแม่กับหมาป่าสาววัยรุ่นอีกตัว แล้วความหวังของผมก็เป็๞จริง พวกหมาป่าตัวเมีย กลายเป็๞สาวสวย คุณแม่เป็๞ผู้หญิงร่างสูงมีหนองโพขนาดใหญ่ หมาป่าสาววัยรุ่นก็กำลังเติบโต ส่วนหมาน้อยก็เด็กล่ะนะ ทว่าทำไมถึงโป๊ล่ะเนี่ยยยยย!!!

            เมื่อพวกเธอโป๊ เพราะว่าหมาป่าก็ไม่ได้มีเสื้อผ้าใส่ละนะ ผมที่เป็๲พวกไก่อ่อนก็รีบหันหน้าหนีทันที ก่อนจะคิดได้ว่า พวกเราโป๊มาตลอดเลยนี่หว่า จนต้องก้มมองเป้าของตัวเองก็พบกับ ไส้กรอกขนาดใหญ่สีแดง กำลังขยายตัวออกมาจากถ้ำสีดำ จ๊ากกกกกกก!!!!

            “โฮ่กๆๆๆๆ (เลยฤดูผสมพันธุ์แล้วนะครับท่าน) ”

            “ฮ๊ากกกกก (ไม่ต้องบอกก็ได้โว้ยยยย) ”