เื่นัดพบที่ศาลาเต๋อหนานนางรู้ดีว่าเฉิงจางิ่จะนำสิ่งใดมาให้หลี่เยี่ยนฟางช่วยเหลือได้เพราะในเนื้อหาหลักนิยายได้กล่าวถึงเื่ราวที่ทั้งสองนัดพบก็เพื่อให้หลี่เยี่ยนฟางบอกตำแหน่งห้องนอนของ องค์รัชทายาทเพราะนางคือผู้เข้าออกตำหนักองค์รัชทายาทบ่อยที่สุดและย่อมจดจำได้ว่าเป็เยี่ยงไร หลี่เยี่ยนฟางคนเดิมแม้จะบอกตำแหน่งชั้นในตำหนักองค์รัชทายาทก็จริงแต่นางก็ยังคงไม่ทรยศต่อคนที่นางรักได้นางตั้งใจสร้างแผนผังตำหนักองค์รัชทายาทขึ้นใหม่และไม่ได้บอกเื่ที่กู่อี้เฉินจะสลับสับเปลี่ยนห้องนอนทุกวันตำหนักองค์รัชทายาทเป็ตำหนักใหญ่รองลงมาจากฮ่องเต้ มีห้องบรรทมถึงสามสิบสองห้องห้องทรงงานยี่สิบสี่ห้อง แต่สิ่งของเครื่องใช้ต่างก็จัดไว้เหมือนกันทุกคนหลี่เยี่ยนฟางก้าวขึ้นรถม้าขนของที่เฉิงจางิ่ส่งมาให้และยังมิให้สาวใช้ติดตามนางอีก หลี่เยี่ยนฟางสั่งให้ลู่เฟินมุ่งหน้าเดินทางไปก่อนเพราะหากแอบติดตามไปพร้อมๆ กับนางเกรงว่าเฉิงจากิ่จะรู้ได้
“กู่ซื่อจื่อ..”เสียงบุรุษหนึ่งเอ่ยขึ้นหลังจากที่รถม้าของนางเคลื่อนตัวออกจากหน้าจวนแม่ทัพมาไม่ไกลนัก
“ข้าเห็นแล้วเ้ามุ่งไปอีกทางส่วนข้าจะไปทางนี้”กู่อี้เฉินชี้เส้นทางที่รถม้าเคลื่อนตัวออกไปก่อนจะใช้วิชาตัวเบาหลบซ่อนติดตาม
กู่อี้หานเพิ่งกลับมาชายแดนหลังจากที่เขาต้องเตรียมตัวเป็ผู้สืบทอดตำแหน่งชินอ๋องต่อจากบิดาหน้าที่ดูแลกองทหารตงหนานจึงจำเป็ต้องไปชายแดนบ่อย ๆเพื่อต้องเตรียมกำลังทหารและเสบียงให้พร้อมอยู่เสมอยังไม่ทันที่เขาจะกลับเข้าจวนอ๋องก็เห็นพิรุจรถม้าที่หยุดอยู่หน้าจวนแม่ทัพท่าทางหลี่เยี่ยนฟางถูกสายตาอันแหลมคมของเขาคอยจับตามองดูตลอดเวลาที่นางเตรียมตัวออกจากจวนแม่ทัพหลี่ไปพร้อมกับ รถม้านั้น
ล้อเคลื่อนช้าลงค่อย ๆ ชะลอลดก่อนหยุดสนิทศาลาริมตั้งอยู่กลางแม่น้ำที่ทอดยาวมีป้ายติดชื่อศาลาเต๋อหนานด้านหน้าเป็ูเาหินลูกใหญ่ช่างเป็วิวภาพที่สวยงามเหมาะแก่การพักผ่อนหากแต่ร่างบางที่ก้าวลงจากรถม้ากลับถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อย ๆก้าวเดินตามสะพานเชื่อมกับศาลาไปยังบุรุษที่ยืนไพล่หลังรออย่างสบายใจ
“คุณชายเฉิงรอข้านานหรือไม่”หลี่เยี่ยนฟางเอ่ยทักพอเป็พิธีทันทีที่นางหยุดยืนประจันหน้าเขามือเรียวยกหยิบแผ่นกระดาษที่พับซ่อนอยู่ในแขนเสื้อออกมาส่งให้กับเฉิงจางิ่
“ขอบคุณคุณหนูหลี่หากแผนการข้าสำเร็จข้าจะแต่งตั้งเ้าเป็ใหญ่แน่นอน”เฉิงจางิ่โอบเอวบางคล้ายกำลังจะก้มลงจูบใบหน้านวล แต่นางกลับเอียงตัวหลบได้ทัน
“หวังว่าท่านจะไม่ลืมข้าจริงๆ ละกัน ไหนจะฮูหยินของท่านอีก”นางรู้ดีว่าเฉิงจางิ่ไม่คิดที่จะเอาคนอย่างหลี่เยี่ยนฟางขึ้นมาเชิดหน้าชูตาให้ กับเขาแน่ เพราะเขาเองก็้ากำจัดคนของตระกูลหลี่ด้วยเช่นกัน เฉิงจางิ่รู้ดีว่าตระกูลหลี่ภักดีต่อราชวงศ์มานานแค่ไหนแม้ราชครูหลี่ตั๋วเหลิน้าอำนาจแต่เขาเพียงส่งอำนาจของตระกูลขึ้นมาอย่างถูกต้องแต่เฉิงจางิ่้าคิดเปลี่ยนราชวงศ์ตั้งตนเป็ผู้แคว้นตงหนานเสียเองและยังหมายจะได้เหลียงหนิงอันมาอยู่เคียงข้างเขาด้วยนางเพียบพร้อมทั้งรูปลักษณ์และกิริยางดงามอีกทั้งยังเป็สตรีที่เฉลียวฉลาดไม่เหมือนหลี่เยี่ยนฟางที่หัวอ่อนเชื่อคนได้ง่ายและไหนจะวาจาที่ร้ายกาจหลังจากที่เขาคิดจะก่อการฏตระกูลเฉิงก็ร่วมมือกองกำลังอิสระที่อยู่บริเวณนอกแคว้นที่ตั้งตนเป็กองโจรแม้กำลังพลจะไม่มากแต่อาศัยตระกูลผู้ภักดีหลายฝ่ายทำให้บรรดาทหารชั้นล่างเกือบครึ่งเป็คนของอัครเสนาบดีเฉิงเซินโยว
“่นี้ข้าจะต้องออกนอกเมืองไปพบคนผู้หนึ่งเ้าจะต้องคอยติดตามดูว่าไอ้ไท่จื่อนั่นทำอะไรบ้าง”
“่นี้ข้าไม่ได้วังหลวงมานานเพราะได้รับาเ็เกรงว่า...”
“เ้าต้องสืบดูว่าฮ่องเต้อาการประชวรเป็เช่นไรหากเ้าไม่พยายามข้าจะนำเื่ของเ้ากับข้าทูลแก่ฮองเฮาเสีย”เฉิงจางิ่ใช้เื่สัมพันธ์ทางกายมาบีบบังคับหลี่เยี่ยนฟาง เพื่อให้นางช่วยเป็สายรายงานภายในให้แก่เขาหลังจากที่ฮ่องเต้กู่ฉือเฉินตเฉิงจางิ่ก็ส่งทหารผู้ภักดีต่อเขาก่อฏทันทีแม้จะไม่สำเร็จแต่ความเสียหายก็มากองค์ชายน้อยถูกฆ่าเสียชีวิตองค์หญิงใหญ่และองค์หญิงรองก็ถูกจับตัวเป็เชลยนานนับเกือบสามเดือนตระกูลชินอ๋องถูกฆ่าเหลือเพียงกู่อี้หานที่รอดมาได้และนั่นทำให้หลี่เยี่ยนฟางที่มีส่วนร่วมได้ถูกเนรเทศออกจากเมืองก่อนจะถูกกู่อี้หานฆ่าระหว่างเดินทางออกนอกเมือง
หลี่เยี่ยนฟางพยักหน้าเหมือนรับรู้ก่อนจะเดินทางกลับจวน กู่อี้หานติดตามดูเฉิงจางิ่อยู่พักพบบุรุษชุดดำปรากฎกายขึ้นหลังจากรถม้าออกไปไกลพ้นสายตาร่างสูงใหญ่ดูไม่เหมือนชาวเมืองตงหนานกำลังย่อตัวชันเข่าคล้ายรายงานสถานการณ์แม้จะได้ยินไม่ชัดแต่ก็มั่นใจว่าจุดที่เฉิงจางิ่จะไปคือหอแดงหมื่นบุปผาสถานที่ที่สามารถหลบเลี่ยงสายตาของเหล่าองครักษ์เสื้อแพรได้ดีกู่อี้หานค่อย ๆ ขยับกายหลบหลีกออกมาก่อนที่คนทั้งคู่จะได้จับสังเกตเขาได้
“ฮ่าวหรานคืนพรุ่งเ้าเตรียมต้วให้ดีข้าคิดว่าเื่นี้คุณหนูหลี่น่าจะมีพิรุจ”
“ข้าไม่เข้าใจว่าเหตุใดคุณหนูหลี่ถึงไปรู้จักคุณชายเฉิงได้ในเมื่อนางก็คือผู้ที่ฮองเฮาเลือกแล้ว”ฮ่าวหรานเกาศีรษะพร้อมคิ้วที่ขมวด
“ข้าก็ไม่เข้าใจเช่นกัน”กู่อี้หานหันมองเหมอราวกับกำลังคิดแม้เขารู้ดีว่าหลี่เยี่ยนฟางจะหลงใหลในอำนาจมากแค่ไหนแต่อย่างน้อยนางก็เป็ถึงบุตรสาวแม่ทัพและยังเป็หลานสาวคนโปรดฮองเฮา
“คุณชายเฉิงเดินทางไปมาระหว่างตงหนานกับเป่ยตงอาศัยเื่ค้าขายบังหน้าข้ามั่นใจว่าตระกูลเฉิงคิดไม่ซื่อแน่นอนดูจากที่เขาติดต่อกับคุณหนูหลี่ที่เข้าออกวังหลวงและตำหนักองค์รัชทายาทบ่อยๆ ข้าเกรงว่า” ฮ่าวหรานตั้งข้อสงสัยภายในใจแม้สิ่งที่เขากำลังคิดอาจจะไม่ได้ผิดไปจากข้อเท็จจริงที่เฉิงจางิ่กำลังใช้หลี่เยี่ยนฟางสำรวจผังภายในตำหนักต่างๆ ขององค์รัชทายาทและตำหนักฮ่องเต้กู่อี้หานพยักหน้าตามราวกับความคิดของเขานึกคิดตรงกัน
“เช่นนั้นเราต้องรีบลงมือก่อนที่ตระกูลเฉิงจะเคลื่อนไหว” บุรุษทั้งสองจ้องตากันราวรู้สิ่งที่ต่างคนต่างคิดฮ่าวหรานติดตามกู่อี้หานมานานั้แ่เขายังเพิ่งได้ห้าหนาวตอนนั้นฮ่าวหรานมีอายุได้วัยปักปิ่นพอดีเขาถูกชินอ๋องลี่จือบิดากู่อี้หานรับตัวมาจากชายแดนเพราะพ่อแม่เสียชีวิตจึงมาเป็ทหารรับจ้างที่ชายแดนด้วยท่าทางที่ดูคล่องแคล่วและความเฉลียวฉลาดทำให้ชินอ๋องถูกใจพากลับมาค่อยเป็องครักษ์คอยปกป้องรัชทายาท ของเขายี่สิบกว่าปีที่เขาอยู่ข้างกู่อี้หานมานั้นเรียกได้ว่าแทบจะเสมือนพี่น้องกันเมื่อครั้งที่กู่อี้หานเกิด องค์หญิงซีซวนและองค์ชายอี้นั่ว ที่เป็บุตร พระชายารองก็กำเนิดห่างกันเพียงไม่กี่เดือนแต่ด้วยกู่อี้หานเป็บุตรที่เกิดจากพระชายาเอกในชินอ๋องจึงทำให้เขาต้องรับตำแหน่งสืบทอดต่อจากบิดาบ่อยครั้งที่เขาก็ต้องทนถูกองค์ชายอี้นั่วรังแกก็ได้ฮ่าวหรานคอยปกป้องไว้กู่อี้หานหมั่นฝึกฝนศาสตร์ทั้งหกอย่างไม่ลดละจนทำให้เขากลายเป็บุรุษที่เก่งทั้งบุ๋นและบู้เรียกได้ว่าเป็บุคคลสำคัญที่คอยช่วยเหลือองค์รัชทายาทเลย
กู่อี้เฉินได้รับหนังสือจากฮ่าวหรานที่นำข่าวเฉิงจางิ่มีพฤติกรรมคบคิดฏส่งมาให้เพื่อเตรียมกำลังสนับสนุนหากเกิดอะไรขึ้นเขาสามารถสั่งการส่งสายลับสำนักประจิมสังหารได้ทันทียิ่งตอนนี้ดูเหมือนกลุ่มกองโจรอิสระที่มักจะเข้ามารุกรานชาวเมืองอยู่บ่อย ๆ ทำให้ กู่อี้เฉินต้องส่งกองกำลังอวี่หลินค่อยดูแลประชาชนอยู่เนื่องๆ ได้กู่อี้หานมาค่อยเป็หูเป็ตาเขาเองก็ไว้ใจ
19K
