Chapter 2
“ประวัติมาแล้วครับ” ราล์ฟเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มหนึ่งเล่ม ทามรีบรับมาและเปิดดูทันที
ลูคัส แลนเดอร์ ทายาทคนเดียวของลีโอนาร์ด แลนเดอร์ เชื้อพระวงศ์ชั้นสูงของอังกฤษ ลูคัสมีลูกชายหนึ่งคนกับหญิงชาวไทยปัจจุบันเลิกกันแล้ว ทำธุรกิจนำเข้ารถยนต์ ยังมีบริษัทผลิตและจำหน่ายรถยนต์ในต่างประเทศด้วย
หลังอ่านจนจบทามก็ไม่ได้สนใจอะไรต่ออีกเพราะประวัติทั้งหมดปกติ
“เลี้ยงลูกคนเดียวโตมาเป็เด็กดีได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งไม่เบาแฮะ” เลี้ยงเด็กคนหนึ่งต้องทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจขนาดไหน ทำไมเขาจะไม่รู้ กว่าลี่ลี่จะอายุเท่านี้ทุกคนในบ้านต่างประคบประหงมและเพียรสอนขนาดไหน
“แด๊ดดดดด” เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านในห้องทำให้ลูคัสต้องรีบเดินเข้าไป
“ว่ายังไงครับ หืม” ลูคัสเดินเข้าไปอุ้มลูกชายที่นั่งอยู่โซฟา
“ลูเซียนหิว” สีหน้าจริงจังของเด็กน้อยทำให้ลูคัสหลุดยิ้มและอดไม่ได้ที่จะฟัดแก้มนุ่มของลูกชาย
“ไปครับ แด๊ดพาไปนะ” ลูกชายคนเดียวของเขา แก้วตาดวงใจที่จะไม่มีวันยอมให้ใครมาพรากไปเด็ดขาด
เขาเติบโตมาในปราสาทหลังใหญ่ของต้นตระกูลแลนเดอร์ หนึ่งในตระกูลเก่าแก่ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์อังกฤษ ในรุ่นของลีโอนาร์ดพ่อของเขาสละฐานันดรทั้งหมดเพื่อแต่งงานกับมีนาผู้เป็แม่แล้ว แต่ในพระราชพิธีสำคัญหรืองานเลี้ยงราชวงศ์ พวกเขาก็ยังคงได้รับเชิญในฐานะพระญาติที่ยังมีชีวิตอยู่ และถึงพ่อกับแม่ของเขาจะยุ่งยังไงก็ไม่เคยทิ้งเขาให้อยู่กับพี่เลี้ยงตามลำพังหากไม่จำเป็ เขาเติบโตมาท่ามกลางความรักความอบอุ่นของครอบครัวเต็มเปี่ยม ตัวของเขาเองก็หวังว่าสักวันจะได้เจอกับรักแท้ แต่ในวันที่รู้ข่าวดีที่สุดในโลกว่าแฟนสาวกำลังตั้งครรภ์เขากลับต้องแตกสลายเพราะแฟนสาวอย่างเอวา เลือกที่จะบอกเลิก
‘คุณพูดว่าอะไรนะ’
‘ฉันบอกว่าเราเลิกกัน ต่อจากนี้ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก’
‘ผมไม่เข้าใจ ผมทำอะไรผิด คุณไม่คิดถึงเด็กที่กำลังจะเกิดมาเหรอ’
‘ก็ใครจะให้มันเกิด ฉันจะไปเอาเด็กออก’
‘เอวา!! นั่นลูกของเรานะ’
‘ลูกเหรอ ทุกวันนี้คุณยังต้องทำงานเลิกดึกทุกวัน จะเอาเงินเอาเวลาที่ไหนมาเลี้ยงลูก พอกันที ไม่มีเด็กนี่ฉันก็จะไปต่างประเทศ ไปตามทางของฉัน’
‘ผมต้องทำยังไงให้คุณยอมคลอดเด็กคนนี้ให้ผม’
‘หึ ถ้าอยากได้มากก็เอามาห้าล้านแล้วฉันจะยอมเหนื่อยแบกท้องนี่ไปอีกเก้าเดือน’
‘ตกลง แต่เื่ที่คุณจะต้องทำคือดูแลตัวเองและลูกให้ดี ถ้าระหว่างนี้ผมรู้ว่าคุณทำอะไรให้ลูกผมผิดปกติ ผมจะเอาเื่คุณ’
‘เอาห้าล้านมาก่อนฉันถึงจะรับปาก’
‘ผมจะหามาให้คุณก่อนสามล้าน และจะให้อีกครั้งวันที่คุณคลอดลูก ระหว่างนี้คุณอยู่ที่นี่ ้าอะไรก็บอก ผมจะหามาให้’
ั้แ่วันนั้นลูคัสก็ย้ายออกจากคอนโดฯ ทันที มีกลับเข้าไปเพื่อนำยาบำรุงและอาหารเสริมไปให้เพื่อพัฒนาการที่ดีของลูกเท่านั้น
หลังผ่านไปเก้าเดือน วันที่ลูคัสรอคอยก็มาถึง เอวารับเงินอีกสองล้านและหายออกจากโรงพยาบาลทันทีที่ลุกเดินไหว ทิ้งลูกชายตัวน้อยเอาไว้ให้ลูคัส ไม่แม้แต่จะถามชื่อลูก
ครืดดด
“ฮัลโหลครับ”
‘ลูเซียนอยู่แถวนั้นหรือเปล่า’ เสียงของลีโอนาร์ดดังจากปลายสาย
“อยู่ครับ ลูเซียน ปู่โทรมา” เมื่อได้ยินลูเซียนก็วางช้อนที่กำลังตักน้ำซุปลงก่อนจะชูมือกำแบขอทันที
“ปู่ ๆ คิดถึง” ลูคัสเปิดลำโพงก่อนจะตั้งโทรศัพท์ให้บนโต๊ะ
‘ปู่ก็คิดถึง ย่าเราก็คิดถึง’
“ย่าอยู่ไหน”
‘ย่าทำงานอยู่ เดี๋ยวเสร็จแล้วปู่ให้โทรหาเราอีกรอบนะ’
“อื้อ อย่าลืมนะ บาย ๆ”
หมดความสนใจลูเซียนตัวน้อยก็บอกลาปู่ก่อนจะตักซุปกินต่อ
“ลูเซียนกินข้าวอยู่” เพราะลูกชายหันไปสนใจซุปเห็ดแล้วเขาเลยต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยแทน
‘ถึงว่าทำไมลาเร็ว ตกลงเื่โรงเรียนของลูเซียนว่ายังไง จะให้เรียนที่ไทยหรือจะกลับมาเรียนที่นี่’
“คงลองให้เรียนที่นี่ก่อน ผมไม่อยากห่างลูก”
‘อืม เอาไว้เดี๋ยวพ่อกับแม่ไปหาบ่อย ๆ แค่นี้นะ ไปรับแม่แกก่อน’
“วัลดัส เดี๋ยวเอารายชื่อโรงเรียนที่ยังไม่ได้ไปดูมาไว้ให้หน่อย” หลังจากวางสายลูคัสก็หันไปสั่ง
“ครับนาย” วัลดัสตอบก่อนจะเดินออกไป วัลดัสเป็ลูกชายของพ่อบ้านคนสนิทที่ประสาทแลนเดอร์ รักและเคารพเ้านายทุกคนในตระกูลแลนเดอร์มาก เมื่อลูคัสตัดสินใจมาทำธุรกิจที่ไทยก็ยินดีตามมาด้วย
“แด๊ดออกไปทำงานก่อนนะครับ ไม่ต้องรอแด๊ดเข้านอนก่อนเลยนะ” เพราะวันนี้อารมณ์ดีรวมถึงกำลังสนใจพี่เลี้ยงกับของเล่นใหม่ที่ได้มาทำให้ลูเซียนไม่งอแงจะตามไปทำงานด้วยเหมือนปกติ
“เรือมาถึงหรือยัง”
“ถึงแล้วครับตอนนี้กำลังรอคิวเครนยกอยู่น่าจะทันเวลาเราไปถึงพอดี” วัลดัสตอบ
“อืม”
“เรียบร้อยมั้ย”
“ทุกอย่างเรียบร้อยครับ ตอนนี้คนของกองทัพกำลังขนลังขึ้นรถบรรทุก” ราล์ฟตอบทามก่อนจะส่งแทปเล็ตที่กำลังเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดให้ดู
“ส่งคนของเราตามไปดูแลความปลอดภัยด้วย” แม้ว่าคนจากกองทัพจะมารับด้วยตัวเองแต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดการปล้นรถขนอาวุธระหว่างทาง ป้องกันไว้ก่อนไม่เสียหาย
“นั่นบริษัทอะไร” ทามถามขึ้นเมื่อมองจากห้องทำงานออกไปเจอกับขบวนรถที่กำลังขับเข้าไปจอดที่ด้านหน้าโกดัง 13
“แลนเดอร์ครับ บริษัทนำเข้าและจำหน่ายรถยนต์วันนี้มีตู้คอนเทนเนอร์เข้าที่ท่าเรือ น่าจะมีรถรุ่นใหม่เข้ามา บริษัทของลูคัสที่นายน้อยเจอเมื่อวาน”
ท่าเรือที่ว่าก็อยู่ติดกันกับพื้นที่โกดังของเขา ยังมีจุดเชื่อมที่สามารถขนของเข้ามาที่โกดังได้อย่างสะดวกสบายด้วย
“ออกไปตรวจโกดังกันหน่อย” หลังจากที่เคลียร์เอกสารเสร็จแล้วทามก็เลือกที่จะขึ้นรถกอล์ฟขับตรวจความเรียบร้อยบริเวณพื้นที่โกดัง ที่นี่นอกจากจะปล่อยให้บริษัทเอกชนเช่าเพื่อเก็บของหรือพักของที่โหลดมาจากเรือแล้ว ยังมีพื้นที่บางส่วนที่หน่วยงานของรัฐบาลมาเช่นพื้นที่เพื่อเก็บของด้วย อย่างกองทัพก็จะมีโกดังที่เอาไว้พักยุทโธปกรณ์หรือยานพาหนะที่ถูกส่งเข้ามาทางเรือ แน่นอนว่าส่วนที่เป็โกดังเก็บของพวกนี้เขาแยกโซนและจัดการ์ดฝีมือดีหลายสิบคนให้เฝ้าไว้อย่างแ่า รวมถึงเทคโนโลยีรักษาความปลอดภัยไม่ว่าจะเป็กล้องวงจรปิด ประตูโกดังที่ต้องใช้ระบบสแกนฝ่ามือสองชั้นและเซนเซอร์แจ้งเตือนการสั่นะเืรอบผนังรวมถึงระบบแจ้งเตือนหากโดนแฮกหรือทำลายอุปกรณ์ด้วย
“ด้านนั้นโกดังของใคร” ลูคัสที่มองไปยังฝั่งที่มีการควบคุมการเข้าออก
“เหมือนว่าจะเป็โกดังที่รัฐบาลเช่าไว้ครับ”
“อืม” ถึงจะเป็โกดังปกติ แต่การรักษาความปลอดภัยของที่นี่ก็ยังทำได้ดี คนที่จะเข้ามาได้หากไม่มีคีย์การ์ดสำหรับเข้าออกก็จะต้องทำเื่นัดหมายล่วงหน้าเข้ามา หากไม่ทำก็จะต้องรอทางเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดต่อกับผู้ที่ติดต่อเช่าโกดังเอาไว้เพื่อยืนยันการเข้าพื้นที่ก่อน
ออดดด
เสียงสัญญาณเตือนการเปิดประตูโกดัง ดังขึ้นเมื่อลูกน้องแตะคีย์การ์ดเพื่อเปิดประตู ทีมงานที่กำลังตรวจเช็กเบื้องต้นเมื่อเห็นว่าใครเข้ามาก็โค้งให้ก่อนจะทำหน้าที่ตนเองต่อ
“รถทุกคันเพิ่งถูกขับเข้ามาก่อนหน้าเราไม่ถึงครึ่งชั่วโมงครับ”
“อืม จัดการตามขั้นตอนได้เลย”
รถของแลนเดอร์ที่นำเข้ามาขายในประเทศไทยนั้นมีเพียงสองรุ่นคือรุ่นซีดานปกติกับรุ่นครอสโอเวอร์ ด้วยระดับความปลอดภัย ความเรียบหรูและดีไซน์ที่ทันสมัย ทำให้รถสัญชาติอังกฤษของเขาเป็ที่นิยมในกลุ่มเศรษฐีและกลุ่มนักธุรกิจเป็อย่างมาก ในแต่ละครั้งที่นำเข้ามาไม่ว่าจะเยอะขนาดไหนก็แทบไม่พอขาย
ลูคัสกำลังวางแผนเื่สร้างโรงงานผลิตภายในประเทศด้วยแต่ก็ยังต้องใช้เวลาทั้งการดูความคุ้มทุนในระยะยาวหรือแม้กระทั่งปัจจัยและคำนวณยอดขายในอนาคตด้วย
หลังจากเดินตรวจรอบ ๆ จนพอใจแล้วลูคัสก็เตรียมตัวกลับ ระหว่างที่กำลังจะขึ้นรถก็เห็นรถกอล์ฟสีขาวขับเข้ามาใกล้ ๆ
“เจอกันอีกแล้วนะครับ” เสียงทักทำให้ลูคัสต้องหันไปมอง เ้าตัวทำเพียงยืนมองนิ่ง ๆ
เมื่อทามเห็นว่าลูคัสไม่ได้ตอบกลับก็เลิกที่จะสนใจและให้ราล์ฟขับไปยังโกดังอื่นต่อ
“คงไม่เอาลูกมาด้วยแล้วทำลูกหายอีกนะ”
“ดูแล้วไม่น่าพามาด้วยนะครับ อีกย่างที่นี่อันตรายกว่าที่คลับเยอะเลย ไหนจะรถบรรทุก คอนเทนเนอร์ โฟล์กลิฟต์อีก”
ราล์ฟบอก ทามพยักหน้าเห็นด้วย
“โกดังหน้านี้ของใคร ทำไมปล่อยให้ของวางเกะกะทางขนาดนี้ ให้คนมาจัดการด้วย”
“ได้ครับ”
ครืดดดดด
“ฮัลโหล”
‘คุณท่านครับ คุณชายไม่ยอมเข้าห้อง บอกแต่จะรอคุณท่านครับ’
‘ม่ายยยยย หาแด๊ดดี๊ ฮืออ’ เสียงของลูเซียนดังลอดเข้ามา
“ส่งโทรศัพท์ให้ลูเซียน”
‘แด๊ดดดด ฮึก เมื่อไหร่จะกลับ อึก’
“แด๊ดเพิ่งเสร็จงาน กำลังจะกลับแล้ว ไม่ร้องนะครับ ไหนเราคุยกันไว้ว่าแด๊ดมาทำงานแล้วเราเจอกันพรุ่งนี้เช้าไง” ลูคัสรีบเปิดประตูขึ้นรถเพราะรู้ว่าหากลูเซียนงอแงขึ้นมาอีก จะไม่มีใครเอาอยู่
‘ฮึก เขาบอกว่า อึก แด๊ดไม่รักลูเซียน ฮือออออ’ เสียงสะอื้นปนกันแต่ก็ไม่ทำให้ประโยคของลูเซียนหายไป
“สั่งให้กักตัวพี่เลี้ยงเอาไว้ หาคนที่ลูเซียนเคยอยู่ด้วยเข้าไปดูแลแทนเดี๋ยวนี้” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เลี้ยงพูดอะไรแบบนี้กับลูกชายเขา แต่ลูกเขาไม่เคยร้องไห้ขนาดนี้หากตกลงกันไว้ก่อน แม้จะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือใครไปพูดอะไรให้ลูกชายเขาถึงต้องร้องไห้ขนาดนี้ แต่เขาไม่มีทางปล่อยแน่นอน
ใครบอกว่าพี่เลี้ยงเด็กหาง่ายกัน นอกจากประวัติที่ขาวสะอาดแล้วยังต้องคอยหาคนที่ไม่คิดจะปีนขึ้นเตียงนอนมาเป็แม่ใหม่ให้ลูเซียนอีก
แล้วแบบนี้จะให้ลูคัสคิดหาคนรักใหม่ได้ยังไง ถ้าต้องเลือกระหว่างความรักกับลูกชายคนเดียว ลูคัสย่อมเลือกลูเซียนแน่นอน ถึงมันอาจจะทำให้ต้องโสดไปตลอดชีวิตนั่นก็คงไม่เป็ปัญหา ตราบใดที่ลูเซียนยังอยู่กับตระกูลแลนเดอร์
266K
