แพร่บ แพร่บ แพร่บ!
“อาาา สะใจกูจริงๆ”
ไอ้ลุงโรคจิตหัวเราะ มันลากลิ้นชิ้นใหญ่ไปตามแก้มสีขาวและเลียขึ้นไปถึงหน้าผากของเด็กหนุ่มจนน้ำลายเยิ้มเหนียว เปลือกตา สันจมูก และคางเรียวของเจไดเหม็นคาวไปด้วยยางน้ำลาย แม้แต่รูจมูกของเด็กหนุ่มก็ถูกไอ้ลุงอ้วนสอดลิ้นเข้าไปทักทายจนคราบน้ำลายย้อยไปถึงลำคอ
“ขนาดหน้ามียางน้ำลาย มึงยังหล่อลากไส้ได้อีก กูจะลงโทษคนอย่างมึงยังไงดี”
เสียงวิปริตนั้นพูดออกมาพร้อมกับกัดฟันโกรธ แม้ใบหน้าของเด็กหนุ่มวัยลูกจะเต็มไปด้วยเมือกน้ำลายโสโครก แต่ยังคงความหล่อเหลาเหมือนเทพสร้างไม่ต่างจากเดิมตรงไหน นั่นทำให้ไอ้ลุงโรคจิตโกรธยิ่งกว่าเดิม มันทำการสอดลิ้นเข้าไปในอุ้งปากคู่งาม จากนั้นจึงทำการไชลิ้นเลียไปตามไรฟันรสหวานและเริ่มออกแรงดูดดื่มโพรงกระพุ้งแก้ม
ม๊วฟฟ ม๊วฟฟ!
“อือออ” เจไดครางในลำคอ ดวงตาหลับสนิท แต่ก็มี่ร่างกระตุกเป็ครั้งๆ
“อย่าพึ่งตื่นนะไอ้หน้าหล่อ กูยังลงโทษมึงไม่จบ”
“อึก…อืออ”
ไอ้ดำประกบริมฝีปากทรงกระจับนั้นอีกครั้ง จากนั้นก็ทำการคว้านลิ้นเข้าไปในกระพุ้งแก้มครบทุกซอกทุกมุม รสชาติเหล้าขมๆและน้ำลายหวานๆถูกลุงแก่ดูดดื่มลงท้อง ยางน้ำลายจากลิ้นที่กำลังหมุนวนในอุ้งปากย้อยลงมาตามคางจนถึงลำคอขาวสะอาด ไอ้ดำก้มหน้าลงมาเลียเมือกน้ำลายพวกนั้น จากนั้นมันก็ทำการตวัดลิ้นไปทั่วใบหน้าหล่อเหลาอีกครั้งด้วยความวิปริตล้น!
แพร่บ แพร่บ แพร่บ!
“ทำไมมึงยังหน้าตาดีอยู่อีก”
“…..”
“กูต้องทำยังไงความหล่อมึงถึงจะหมด”
“…..”
“แบบนี้ต้องลงโทษ ต้องลงโทษให้หนัก!”
ไอ้ดำพูดคนเดียว...
ตอนนี้ลุงแก่หัวล้านไม่ต่างอะไรจากโรคจิตหลุดจากโรงพยาบาลบ้าเลยสักนิด มันใช้มือทั้งสองข้างจับกรอบใบหน้าเจไดเอาไว้ จากนั้นจึงแลบลิ้นเลียั้แ่ปลายคางลากขึ้นไปถึงหน้าผากมนสวย เส้นผมของเด็กหนุ่มเองก็ถูกดูดเลียจนชุ่มฉ่ำ ใบหูทั้งสองข้างถูกแทะเล็มจนสัญชาตญาณสั่งให้ร่างของเจไดกระตุกสั่น
“มึงชอบหรอวะ กระตุกใหญ่เชียว”
ลุงโรคจิตหัวเราะชอบใจ
ตอนนี้ใบหน้าของเจไดเหม็นคาวไปด้วยเมือกน้ำลายสกปรก แก้มทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มแดงก่ำ ริมฝีปากคู่งามบวมฉ่ำจากแรงดูดเมื่อสักครู่ ไอ้ดำถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไป ไม่นานภายในห้องน้ำก็มีร่างดำใหญ่ที่ผิวกายเต็มไปด้วยขี้ไคลสกปรก พุงใหญ่ๆกลมป่องเหมือนปลาบอลลูนท้องโต แต่ถึงแม้พุงจะอ้วนกลมล้นมาด้านหน้า ทว่าลำเอ็นที่มันเป็เ้าของกลับยาวออกมาเป็ลำเขือง!
“หน้าหล่อๆของมึง ต้องโดนของกูลงโทษ”
ภายในห้องน้ำร้อนมาก แค่ร่างอ้วนใหญ่ของไอ้ลุงโรคจิตเพียงคนเดียวก็อัดแน่นเต็มพื้นที่แล้ว เม็ดเหงื่อมากมายไหลออกมาจากผิวหยาบกร้านดิบดำ ทำให้ภายในเริ่มส่งกลิ่นคาวคลุ้งหมกหมมยิ่งกว่าเดิม หัวบานดอกเห็ดของไอ้ดำบานขยาย แม้ว่าผิวกายจะดำสมชื่อแล้ว แต่ท่อนลำใหญ่กลับดำเมี่ยมเสียยิ่งกว่าร้อยเท่า!
“ซีดดดด”
“อืออ”
ชายร่างใหญ่เอาปบ้องโตๆถูไปตามใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาโรคจิตจ้องมองสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอย่างมีชีวิตชีวา หัวบานสีม่วงเข้มกำลังถูไถไปตามริมฝีปากสีชมพูหวาน จากนั้นก็ไถไปตามแก้มแดงก่ำและเคาะเล่นบนหน้าผากสองสามครั้ง
ทันทีที่ยอดหัวถอกสกปรกเข้าใกล้ปลายจมูก ใบหน้าหล่อเหลาไร้สติของเจไดก็ขมวดคิ้วและแสดงท่าทางรังเกียจออกมา กลิ่นสาปหยาบเหม็นของไอ้ดำรุนแรงมาก แม้แต่คนเมามายก็ไม่อาจแสร้งทำเป็ชอบลำเอ็นอวบอ้วนน่ารังเกียจแท่งได้!
“ม…มึงกล้าดียังไง กล้าดียังไงมาเบือนหน้าหนีกู กรอดด!”
ไอ้ดำกัดฟันและกำหมัดแน่น มันใช้มือกระชากเส้นผมของเด็กหนุ่มให้อยู่นิ่งๆ ก่อนจะจับกระบองกลิ่นเหม็นแนบชิดติดใบหน้าหล่อเหลา เจไดกระสับกระส่ายเล็กน้อย กลิ่นสาปเหงื่อหมักหมมเหม็นเปรี้ยวค่อยๆไหลเข้าสมองช้าๆ ไอ้ดำแช่หัวบานดอกหนาคารูจมูกให้เด็กหนุ่มสูดดมอยู่อย่างนั้น ไม่นานท่าทางรังเกียจเดียจฉันท์ของเจไดก็หายไป
“ดมเข้าไป มึงดมเข้าไป ซีดดด”
กลิ่นสาปเหงื่อระหว่างวันกระจายเป็ไออุ่นๆ ใบหน้าที่ถูกกระชากเส้นผมให้อยู่นิ่งๆไม่อาจเบือนหนีความเหม็นอัปรีย์นั้นไปได้ เจไดหน้าแดงกว่าเดิม เขามีท่าทางพะอืดพะอมเหมือนคนจะอาเจียน ท่าทางรังเกียจจากใบหน้าหล่อเหลาทำให้ไอ้ดำโกรธจนเส้นเลือเต้นตุบๆบนขมับ ทั้งชีวิตมันเห็นท่าทางรังเกียจแบบนี้มาตลอด แม้แต่คนเมามายไร้สติก็ยังแสดงความรังเกียจให้มันออกมาได้
ในขณะที่ริมฝีปากของเจไดกำลังอ้ากว้างเพื่อจะอาเจียน ลำเอ็นแข็งขืนดำเมี่ยมแสนโสโครกก็กระซวกยัดเข้าไปในลำคอเพื่อไม่ให้เด็กหนุ่มทำในสิ่งที่ตัวเอง้า!
อรักกก!!!
“มึงจะอ้วกหรอ กูไม่ให้อ้วกหรอก!”
“อื้ออออ!!!”
350
