“เอ่อ ... คุณครับ ลงตรงนี้ได้มั๊ย พอดีว่า ผมมีธุระอ่ะ”
ท่าทางร้อนรน มันรีบบอกอยากให้หล่อนลงจากรถไปเร็ว ๆ แต่ปิ่นแกล้งอ้อนขึ้นว่า
“โธ่ ลุงคะ จะถึงแล้วพ้นโค้งข้างหน้าก็ถึงแล้วเนี่ย แฟนหนูรออยู่ นะคะ เดี๋ยวหนูจ่ายค่ารถเพิ่มให้ ลงตรงนี้แย่แน่เลย แต่ว่า ถ้าลุงไม่สะดวกขอหนูโทรหนึ่งเก้าหนึ่งขอความช่วยเหลือก่อนได้ไหมคะ แค่ก...แค่ก....”
หญิงสาวแกล้งไอแรง ๆ พ่นไปด้านหน้าอีกครั้งคราวนี้มันเอียงตัวมากกว่าเดิมระล่ำระลักบอก
“ก็ได้ก็ได้ เดี่ยวไปส่งให้ แล้วเวลาไอทำไมไม่หาอะไรปิดปากเล่า สกปรก”
มันตกลงตามที่หล่อนเสนอแล้วยังไม่วายต่อว่าหล่อนว่าสกปรกอีก ฮืม...ไอ้ชั่ว เดี๋ยวเจอดี
“แล้วเนี่ยถามจริง ๆ เถอะ เป็โรคอะไรหรือเปล่า หึ”
“เปล๊า... ไม่เป็อะไรหรอกค่ะ แค่เป็หวัดเฉย ๆ”
สาวน้อยแกล้งปฏิเสธเสียงสูง รู้ดีว่ามันคงไม่เชื่อว่าเป็แค่หวัดซึ่งจริงอย่างที่หล่อนคาดเมื่อคนขับทำเสียงฟึดฟัดในลำคอตวัดตามองมายังหล่อนแบบไม่เชื่อ แล้วนึกในใจว่า
นึกว่ากูโง่เหรอ หวัดบ้านป้ามึงซิถึงมีตุ่มมีหนองด้วย โธ่เว้ย...ซวยจริง ๆ กะว่าจะได้ลิ้มลองของเด็ด ดันเจอของติดเอดส์ซะนี่
ไปส่งมันอีดนิดก็ได้ว่ะ ให้มันลงตรงนี้ เดี๋ยวมันไม่จ่ายค่ารถ เห็นมันชอบหยิบมือถือมาถ่ายโน่นถ่ายนี่ เดี๋ยวมันเอาเราไปประจานลงเน็ต จะแย่ไปกันใหญ่
ปิ่นอมยิ้มสะใจ แต่พอเห็นมันมองหล่อนในกระจก จึงรีบหันหน้ามองไปทางอื่น แล้วแสร้งล้วงมือเข้าไปในตัวทำท่าทางเหมือนเกาตรงนั้นตรงนี้ไปทั่วปากก็ร้อง
“อุ๊ย อะ”
เป็ระยะ ประมาณเกาโดนตุ่มโดนแผล แสดงแบบสมจริงให้มันเชื่อ
จนมันขับรถมาเกือบจะถึงปิ่นกลับให้มันจอดหน้าหอพักแห่งหนึ่งก่อนถึงบ้านหล่อน ล้วงมือหยิบธนบัตรดึงออกมาจากกระเป๋า พอโยกตัวไปด้านหน้ายื่นมือที่กำเงินค่าโดยสารคล้ายจะส่งให้คนขับ แต่ยังไม่ทันได้ส่ง สาวน้อยกลับแกล้งเปิดปากไออย่างแรง
“แค่ก...แค่ก...แค่ก....” .
พาน้ำลายเหนียวข้นเป็ฟองกระเซ็นไปโดนหน้ามันแบบเต็ม ๆจนมันร้องดังลั่นว่า
“เฮ้ย... อะไรกันว่ะ”
ยกมือขึ้นเช็ดหน้าอย่างเร็ว พร้อมกับเหยียบเบรกรถสุดแรง
พอรถจอดสียงดังเอี๊ยด ปิ่นทำทีเซไปด้านหน้ามือแอบข่วนต้นแขนมันเกิดรอยแดงเืซิบจนมันร้องเสียงหลง
“เฮ้ย... อะไรอีกว่ะเนี่ย”
“อุ๊ย ...ขอโทษค่ะ”
หญิงสาวแกล้งใขอโทษ
ระหว่างที่มันทำหน้าเหยเก หล่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินไปด้านหน้า เปิดประตูด้านข้างคนขับยื่นมือทำทีให้เงินมันไปใหม่
“อะนี่ ค่ารถค่ะ”
ปิ่นกำเงินยื่นให้ แล้วปั้นหน้าหน้าสลดราวสำนึกผิด บอกมันไปว่า
“ลุงคะหนูยอมรับก็ได้ค่ะว่าหนูเป็เอดส์ หนูว่าลุงคงติดหนูแล้วหล่ะ ขอโทษนะคะ ยังไงลุงไปให้หมอตรวจซะหน่อยก็ดีนะคะ”
“หะ...มะ มึง ว่าไงนะมึงเป็เอดส์เหรอ... โธ่เอ้ย อีบ้า อีเหี้... ไปเลยไป กูไม่เอาเงินมึงแล้วไปเลยไป๊ โธ่เว้ย”
มันสบถคำหยาบรุนแรงข่มความโกรธที่พลุ่งพล่านเมื่อโทรศัพท์มือถือที่ปิ่นยกโชว์กลายเป็อาวุธป้องกันตัวทำให้มันไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวโดนประจานว่อนเน็ต
มันจึงทำได้เพียงกัดฟันกับถลึงตาใส่หล่อน ก่อนจะปิดประตูใส่หน้าหล่อนดัง
“ปัง”
แล้วบึ่งรถพุ่งออกไปอย่างฉุนเฉียว
“ชิ เป็เอดส์แต่ไม่เป็คนเลวอย่างแกก็แล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ปิ่นหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี
เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับสาวน้อยแสนสวยอย่างเรา ที่ไม่ใสซื่อ ไม่ยอมคนและไม่โง่
ได้แกล้งคนเลวแถมยังได้นั่งรถกลับบ้านฟรีไม่เสียเงินซักบาทแม้จะโดนต่อว่าหยาบคายบ้างก็ช่างมัน ไม่เป็ไร ไม่อยากใส่ใจกับคนชั่วแบบนั้นเสียเวลารกสมองเปล่า ๆ
สาวน้อยฮัมเพลงโปรดเดินระคนเต้นยักย้ายลำตัวไปข้างหน้าอย่างอารมณ์ดี
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
2K
