ตอนที่ 14 กำเนิดขวานฟ้าศักดิ์สิทธิ์และจุดจบของชายที่ชื่อเขื่อนเพชร
เขื่อนเพชรตั้งกระแสจิตส่งถึงนางพญาครุฑีสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
เล็บครุฑเป็แสงสีทองวาบเป็สีขาวปลายนิ้วชี้ไปทางที่เขื่อนเพชรออกมา
เขาเดินกลับไปทางเก่ามันพาลดเลี้ยวเคี้ยวคดไปจนถึงทางแยก
เขาตัดสินใจเลี้ยวไปทางซ้ายเล็บครุฑส่องแสงวาบ
กลับเป็สีดำเขาหันกายกลับไปอีกทาง
เข้าช่องซ้ายมือเดินทางเป็ระยะเวลาไกลพอสมควร
เขาเลือกช่องทางที่เล็บครุฑเป็สีขาวเดินไปเรื่อยๆ
ฤาษีชั่วนำเขาใช้เวลาไม่ถึงอึดใจก็สามารถไปถึงถ้ำที่มันอาศัยอยู่
ตอนกลับมาต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมงกลับหาทางออกไม่เจอ
จมูกเขื่อนเพชรได้กลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยมาไกลๆ
จึงตัดสินใจไปทางทางนั้นทันที
"อ้าวเ้านาย!!?"
พรานสินและจ่าดำยกปืนชี้มาทางที่เขาออกมา
ตั้งเล็งปืนอย่างระมัดระวังพอเห็นเป็เขื่อนเพชรก็ลดปืนลง
"นายหายไปไหนมาตั้งนานครับ!!?เกือบสองชั่วโมงเลย!!"
จ่าดำถามเขื่อนเพชรด้วยความเป็ห่วง
"ผมหลงทางครับแต่ก็บังเอิญได้ธาตุศักดิ์สิทธิ์มาสองอย่าง!
คือธาตุชีปะขาวและธาตุเพชรหน้าทั่งมา"
แต่ไม่ได้เล่าเื่ฤาษีและนางพญาครุฑี
"กินเนื้อหมูป่านี่ก่อนครับนายผมเดินออกไปหาอาหาร
มันทนไม่ไหวครับเลยได้เ้านี่กลับมา!!!"
เขื่อนเพชรนั่งลงใช้มีดเฉือนหมูป่านั่งกิน
"จ่าดำพวกเราจะต้องเดินทางเดี๋ยวนี้!!"
เขื่อนเพชรเงยหน้าบอกคนทั้งสอง
"ทำไมครับนาย!!?"
จ่าดำแปลกใจถามเ้านาย
"คืนนี้จะถึงกำหนดหินวิเศษสีส้มก้อนมหึมา
เพิ่มอำนาจมากขึ้นที่ไหนสักแห่งในป่าพญาโขมด!!"
พรานสินถามอย่างแปลกใจ
"จะรู้ได้อย่างไรครับว่ามันอยู่ในป่านี้!!?"
เขื่อนเพชรตอบด้วยสายตาแห่งความมั่นใจ
"ผมเชื่อว่ามันจะต้องอยู่ในป่านี้แน่นอนเพราะถ้า
ธาตุศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าได้มารวมตัวกันที่นี่มันไม่ใช่เหตุบังเอิญแน่นอน!!"
เขื่อนเพชรเดินนำหน้าคนทั้งสองออกไป!
ทั้งหมดเดินไปกลางลานต่อสู้เก็บสัมภาระ
ที่ตกหล่นแล้วมุ่งหน้าไปสู่ทิศเหนือทันที
เล็บครุฑได้พาเขื่อนเพชรไปสู่เป้าหมายอย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าตลอดเวลาฝนตกเฉอะแฉะ
ก็ไม่อาจขัดขวางการเดินทางของเขื่อนเพชรได้เขา
ก้าวข้ามกำแพงดินมันเป็กำแพงที่ก่อสร้างด้วยหินศิลาแลง
ที่พังทลายเป็เพียงแค่เนินดินยาวกว้างไกลออกไปทางซ้าย
และขวาล้อมรอบบริเวณนั้นอย่างกว้างขวาง!
เขาเดินไปจนถึงใจกลางเมืองร้างแห่งนี้
มีรูปปั้นหินเป็วานรจมหายลงไปในดินครึ่งตัวใหญ่โต
สูงเกือบสิบฟุตเมื่อเขาเห็นรูปปั้นทำให้เขาคิดขึ้นได้ว่า
ทำไม?เ้าผีป่ามันไม่มาปรากฏตัวขัดขวางการเดินทางของเขา
กลับให้การเดินทางของเขาเข้ามาถึงใจกลางเมืองนี้
อย่างราบรื่นในความราบรื่นนี้ต้องมีเพศภัยซ่อนอยู่แน่นอน
ท่ามกลางเสียงฟ้าผ่าฟ้าร้องสนั่นเลื่อนลั่นเขื่อนเพชร
พุ่งตรงขึ้นไปเนินด้านหลังรูปปั้นวานรเขามองเห็นหินสีส้ม
ขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาบนดินประมาณครึ่งศอก
"จ่าดำเราพบมันแล้ว!!!!"
เสียงเขาร้องกังวาลอย่างลิงโลดทุ่มตรงชักมีดลืมงอ!!
ออกมาแทงจมลึกลงไปบนศิลาสีส้มพร้อมกับล้วงเข้าไปในอกเสื้อ
มือกำธาตุศักดิ์สิทธิ์เพชรหน้าทั่งกับธาตุชีปะขาว
ออกมาวางด้วยกันกับมีดที่ปักอยู่
!!!!ซู่..!!!ซู่..ซู่!!!
ธาตุปรอทสีเงินเคลื่อนออกจากตัวมีดกอดรัดธาตุทั้งสอง
ดึงดูด!เข้าสู่มีดหลอมละลายเป็เนื้อเดียวกัน
เขื่อนเพชรทะยานลงจากเนินดินนั้นทันที!
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าเพิ่มความรุนแรงขึ้นอย่างน่ากลัว
"หลบเร็วจ่าดำ!!"
เขารู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นั้แ่เล็กจนโตพ่อของเขา
สั่งสอนทุกเื่ในบันทึกลึกลับของบรรพบุรุษจ่าดำ
และพรานสินพุ่งตัวเข้าใต้ชะง่อนหินใหญ่
เขื่อนเพชรตามหลังติดติดทั้งสาม!หลบลงสงบนิ่งใต้ชะง่อนหิน
เสียงฟ้าคะนองเมฆม้วนตัวเกาะกลุ่มดุจเกลียวคลื่น
นำพามารวมกลุ่มกันอัดแน่นเหนือก้อนหินสีส้มนั้น
แสงสายฟ้าฟาดกลางก้อนหินสีส้มหลอมรวมธาตุทั้งห้า
ให้เข้าเป็หนึ่งเดียวกันกับก้อนหินนั้น
แรงกระแทกของสายฟ้าทำให้เศษก้อนหินกระเด็นออกมา
เท่าหัวขวาน!หินสีส้มกับธาตุทั้งห้าหลอมรวมกัน
แม้แต่สายฟ้าฟาดก็ทำให้มันแตกออกมา
เพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้นบ่งบอกถึงความศักดิ์สิทธิ์
แข็งแกร่งทนทานเกินกว่าสิ่งใดๆในโลกหล้า
"ขวานฟ้าศักดิ์สิทธิ์มันกำเนิดแล้ววววว!!!!?"
เสียงเขื่อนเพชรร้องะโออกมาอย่างลิงโลด
บรรพบุรุษหลายชั่วอายุคนพยายามค้นหา!
วันนี้เขาได้พบมันแล้ว!สร้างความยินดีจนแทบกลั้นน้ำตาไม่ไหว
เขื่อนเพชรพุ่งตัวไปหยิบเศษหินสีส้มน้ำตาลอมเขียวส่องแสง
ประกายเป็สีเงินดูแล้วเป็หินประหลาดล้ำลึก
เขื่อนเพชรชูมือขึ้นเหนือหัวหัวเราะเสียงกังวาน
"ฮ่าๆๆๆ......!!!"
"เ้าขวัญฟ้าในที่สุดข้าก็ได้เ้าแล้ว!!!"
จ่าดำมองดูเ้านายด้วยความยินดี
ที่ค้นหาขวานฟ้าด้วยความเหนื่อยยาก
!!!!!เปรี้ยง!!!!!
"อ้ากกกก!!"
เสียงฟ้าผ่าเปรี้ยง?ร่างของเขื่อนเพชรกระเด็นตก
ลงมาจากเนินแน่นิ่งไป!ขวานฟ้าพุ่งทะยานปักที่ต้นไม้ใหญ่
'นี่หรือคือสิ่งต้องห้ามของผู้ขวานฟ้า'
'คือเขาไม่ได้เป็ผู้มีบารมีทั้งสองพิภพ!!!!!!'
จิติญญาเขาหลุดลอยออกจากร่างสิงอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่นั้นตลอดไป?
(????????อะไรว่ะพระเอกตาย!!)
///////////////////////////////////////////////////////////////////////
"โอ๊-ยพี่ยอดดดโอ๊ยยยยยน้อยจะทนไม่ไหวแล้วกระแทกแรงๆ!!!"
ร่างสาวอวบอ้วนจับขอบโต๊ะกินข้าวในครัว
แอ่นสะโพกอวบใหญ่ปานหม้อเบอร์สี่สิบรักอาวุธ
ของชายรูปร่างสูงเพรียวส่งการกระแทกเข้าอย่างรุนแรง
!!!!!!ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!
"ซู๊ดดดดดดดซ์..เสียวจัง!!!!"
แต่เธอหาหวาดหวั่นส่ายสะโพกสู้อย่างดุเดือดน้ำเสียวใสๆ
ไหลอาบต้นขาของหล่อนอาวุธของฝ่ายชาย
นั้นแข็งยาวถูกใจแคมกลีบทุเรียนของหล่อน
อ้ารับอย่างสะใจติ่งเสียวของเธอแข็งชูชัน!
ด้วยความเสียวซ่านขับน้ำออกมาอย่างมากมาย
"ยอดจร้าา..ผัวรักของน้อยๆจะทนไม่ไหวแล้ว
น้อยจะทนไม่ไหวแล้วขอแรงๆพี่ยอดจ๋าโอ๊ยยยยยเสีย-ว
เสียวววว..มันอะไรอย่างนี้พี่ยอดจ๋า
น้อยเสียวที่สุดในโลกพี่ยอดสุดหล่อเก่งจริงๆซิ๊ดส์!!!"
เธอร้องคร่ำครวญดังลั่นห้องครัวชายชื่อยอด
คว้าเอาแครอทแท่งใหญ่ยัดใส่ปากหล่อนไม่ให้
ส่งเสียงดังเธออมเต็มปากพร้อมส่งเสียงอู้อี้คร่ำครวญ
"อื้อ....!!"
!!!!เพรื้ย!!!เพรื้ย!!!
นายยอดใช้มือซ้ายจับสะโพกใหญ่มือขวาตบลงที่แก้มก้น
ทั้งสองอย่างมันมือนายยอดเร่งตะบันสะโพก
ส่งแท่งเนื้อเข้าออกอยากลืมเป็ลืมตายเหงื่อโทรมกาย
!!ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!
น้อยกัดแครอทขาดด้วยความหมั่นเขี้ยว
คายมันออกแล้วร้องคร่ำครวญอย่างเสียวซ่านสะบัดหัวไปมา
"น้อยจร้าาา..ผัวมีความสุขที่สุดเลย!!!!"
หนุ่มยอดร้องครวญครางเสี่ยวซาน
ผั-วผัวจร้าาา..น้อยมันจังเลยน้อยจะเสร็จจจจ..แล้ววว!!!"
น้อยบิดกายเกร็งตัว
"แรง..แรง..แรงแรง..แรง!!!ผัวจ๋าแรงงงงงงแรง!!!!"
น้อยร้องอย่างเสียวซ่าน!หน้าฟุบลงกับโต๊ะกินข้าว
สองแขนกางออกจับขอบโต๊ะทั้งสองข้างไว้จนมั่น!
กระดกก้นบานใหญ่รองรับแท่งเนื้อ!
หนีบขาสองข้างเข้าหากันกลีบ!ทุเรียนบีบรัดจนนายยอดสั่นสะท้าน
"น้อ-ยยน้อยเมียรักจ๋ะผัวจะเสร็จแล้วโอ๊ยโอ๊ยยยย..มันชิบ!!!!"
เสียงนายยอดร้องระงมไม่แพ้น้อยเลย
"ผัวจ๋า...น้อยเสร็จจจ...แล้วจ้า!!!"
เสียงน้อยสะท้านมือจิกขอบโต๊ะไว้แน่น
สะโพกเกร็งเป็ลูก!กัดฟันร้องอย่างสุขสม
"อีน้อยยยยยกูก็เสร็จแล้ว!!!!?"
!!!!!!!โครม!!!!!
เสียงคำรามของหนึ่งชายผู้หนึ่งร้องด้วยความเดือดดาล
อยู่นอกประตูห้องครัวพร้อมกับถีบประตูเข้ามาในมือถือปืนลูกซอง
"ว๊ายยยยยพี่ศักดิ์!!!!!?"
เสียงน้อยร้องอย่างใพร้อมกับหดตัวลงข้างโต๊ะกินข้าว
ในสภาพเปลือยเปล่าควานหาผ้าถุงมาใส่
!!!!!เปรี้ยง!!!!
เสียงปืนดังสนั่นก้องทั่วห้องครัวแต่ก็ยังช้ากว่านายยอด
มันะโออกหน้าต่างอย่างรวดเร็วะโอีกสองที
ก็ข้ามรั้วบ้านหายลับไปในดงกล้วย
"ไอ้เหี้-ยยอด..มึงล่อเมียกูมึงต้องตาย!!!"
เสียงศักดิ์ร้องะโไล่หลังมาแต่ไกลวิ่งตามด้วยความโกรธแค้น
ที่ไอ้หมายอดมันแอบตีท้ายครัวตามจับมานานพึ่งจับได้คาหนังคาเขา
อีน้อยเล่นชู้กับไอ้หมายอดศักดิ์ร้องด่าไอ้ยอดถือปืน
วิ่งตามหลังอย่างไม่ลดละแต่ก็ตามไอ้ยอดไม่ทัน
ไอ้ยอดวิ่งหนีลูกะุมาเกือบจะถึงบ้าน
ก็มีรถเก๋งคันงามมาจอดปาดหน้ามัน
เอี๊ยยยย..!!!
"เ้านายมายังไงครับนี่!!?"
ด.ร กฤษณพันธ์ พงพนา ยิ้มกว้างกว้างมองดูยอด
ในสภาพนุ่งกางเกงในตัวเดียววิ่งกระหืดกระหอบ
เข้ามาที่บ้าน!เขาจึงจอดรถปาดหน้า
"นิสัยไม่เปลี่ยนเลยนะยอดหนีตายมาล่ะสิ!!!?"
เสียงทุ้มนุ่มของเขาคุยกับลูกน้องคนสนิท
ที่เคยร่วมเป็ร่วมตายกันมาในการออกหา
สมุนไพรโบราณมานับครั้งไม่ถ้วน
"ไปรีบขึ้นรถเราจะไปพิษณุโลกกันผมได้เบาะแส
เครือเขาหลงขนาดใหญ่อายุหลายพันปีที่ป่าพญาโขมด!!!"
นายยอดะโขึ้นรถอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดเอาอะไรติดตัวไป
แม้แต่เสื้อผ้าเพราะเขารู้ว่าถ้าช้ากว่านี้คงจะโดนผัวชาวบ้านยิงตายแน่
((((((((โปรดติดตามตอนต่อไป)))))
292
