“อ้าวฟางเซียนกลับมาแล้วงั้นเหรอ”คุณนายหลี่เอ่ยถามบุตรสาว
“ค่ะคุณแม่”
“แล้วเป็ยังไงบ้างล่ะกวงเฟยหลงว่ายังไงบ้าง”
“เขาก็ยังคงหน้าด้านไม่ยอมคืนสินเดิมให้ลูกนะสิคะ”
“ตายจริงทำไมถึงได้ทำอย่างนี้กันล่ะ”
“แต่ช่างเถอะค่ะคุณแม่ หากสินเดิมของลูกพร่องไปแม้เพียงหยวนเดียวลูกจะคิดบัญชีคนหน้าด้านทั้งสองให้สาสมให้พวกเขาทำงานหาเงินชดใช้ลูกจนโงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดู”เธอพูดขึ้นด้วยความแน่วแน่
หึ อยากยึดสินเดิมของฉันเอาไปเสวยสุขอย่างงั้นเหรอได้ พอถึงวันที่ต้องคืนอย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน
2 อาทิตย์ต่อมา.........................................
“คุณหนูคะตื่นได้แล้วค่ะ”ซุ่ยเหอสาวใช้รีบขึ้นมาปลุกเธอ
“โธ่พี่ซุ่ยเหอทำไมต้องมาปลุกฉันั้แ่เช้าด้วยล่ะคะมีอะไรงั้นเหรอ”
“เช้าอะไรกันล่ะคะคุณหนูนี่มันสายโด่แล้วนะคะ”
“ห๊า สายโด่แล้วอย่างนั้นเหรอ”เธอรีบลุกจากเตียงก่อนจะไปชะโงกดูด้านนอก แสงแดดอ่อนๆสะท้อนเข้าที่ม่านตาของเธอจนเธอต้องรีบเอามือขึ้นมาป้องในทันที
“ใช่ค่ะ และที่สำคัญเวลาอาหารเช้าคุณหนูก็หมดแล้วด้วยเช่นกันค่ะ”
เธอรีบหันมาหาซุ่ยเหอด้วยความใ
“อะไรนะคะ หมดเวลาอาหารงั้นเหรอไม่ได้นะ ไม่สิพี่ต้องต่อเวลาอาหารให้ฉันสิ”
สาวใช้ส่ายหน้าเบาๆ
“ไม่ได้ค่ะคุณหนูอยากผอมไม่ใช่เหรอคะคุณหนูต้องเคร่งในกฎสิคะ”
เธอได้แต่ทำหน้าเอือมๆ
“ก็ได้ค่ะ งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”เธอรีบลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะรีบเข้าไปอาบน้ำในทันที
ซุ่ยเหอรีบเดินมาเลือกเสื้อผ้าชุดใหม่เตรียมไว้ให้กับหลี่ฟางเซียนอย่างเคยชิน
“พี่ซุ่ยเหอช่วยเอาชุดมาให้ฉันทีสิคะฉันจะเปลี่ยนชุดแล้ว”
“ค่ะคุณหนู”
ซุ่ยเหอรีบนำชุดที่เตรียมไว้เอาไปให้หลี่ฟางเซียงที่อยู่ในห้องน้ำทันที
“มาแล้วค่ะคุณหนู”
หลี่ฟางเซียนรีบรับชุดมาจากซุ่ยเหอผู้เป็สาวใช้ก่อนจะรีบสวมใส่ชุดนั้นในทันที แต่น่าประหลาดใจที่ชุดวันนี้ดูหลวมผิดปกติอันที่จริงหลายวันมานี้ชุดที่เคยรัดแน่นก็เริ่มสวมใส่ได้เองโดยที่ไม่ต้องฝืนหรือมีใครมาช่วยดึงเหมือนแต่ก่อน แต่วันนี้นอกจากจะไม่ต้องให้ใครมาช่วยแต่มันกลับดูโคร่งและดูสวมใส่ได้อย่างง่ายดาย
“เอ๊ะ ทำไมวันนี้ชุดดูใหญ่ขึ้นแต่มันก็เป็ชุดที่เคยใส่อยู่บ่อยๆนี่นา”เธอพูดขึ้นด้วยความสงสัยก่อนจะรีบเดินไปที่หน้ากระจกและเมื่อสังเกตุดีๆก็เห็นว่าใบหน้าที่เคยอวบอิ่มเริ่มดูเล็กลงถนัดตา เธอรีบหันมามองสาวใช้อย่างไม่มั่นใจ
“พี่ซุ่ยเหอพี่ว่าหน้าฉันเล็กลงรึเปล่า”
ซุ่ยเหอยิ้มพร้อมกับพยักหน้า
“ไม่ใช่แค่ใบหน้าที่ดูเล็กลงนะคะแต่่เอว ต้นแขนและต้นขาของคุณหนูก็ดูเล็กลงมากว่าแต่ก่อนด้วยค่ะ”
“พี่พูดจริงๆเหรอ”
ซุ่ยเหอพยักหน้าในทันที
“แค่การกินอาหารก็สามารถทำให้ฉันผอมลงงั้นเหรอ เฮ้อไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆรู้อย่างนี้ฉันไม่กินตามใจปากซะั้แ่แรกก็ดี”เธอพูดขึ้นด้วยความดีใจ
“ดิฉันว่าอีกไม่นานคุณหนูต้องผอมลงมากกว่านี้แน่ๆเลยค่ะ”
“ฉันต้องทำให้ได้ค่ะ หึคราวนี้แหละใครที่เคยปรามาสว่าฉันเป็ยัยอ้วนอัปลักษณ์จะต้องถอนคำพูด”เธอพูดขึ้นอย่างมั่นใจ
“เอ๊ะ ว่าแต่นี่ก็เข้าอาทิตย์ที่สองแล้วนี่กวงเฟยหลงยังไม่ส่งคืนสินเดิมให้ฉันอีกงั้นเหรอ ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว”เธอพูดขึ้นเบาๆเมื่อนึกได้ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องในทันที
“ฟางเซียนนั่นลูกรีบร้อนจะไปไหนกัน”คุณนายหลี่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นบุตรสาวรีบร้อนจะออกจากบ้าน
“ลูกจะไปบ้านของกวงเฟยหลงค่ะ”
“ให้คนไปด้วยมั๊ยจ๊ะแม่เป็ห่วง”
“ไม่ต้องค่ะลูกจะไปจัดการด้วยตัวเอง”เธอบอกกับผู้เป็แม่ก่อนจะรีบเดินขึ้นรถไป
ไม่นานนักรถของบ้านตระกูลหลี่ก็ขับมาถึงหน้าบ้านของกวงเฟยหลง หลี่ฟางเซียนรีบเดินลงจากรถในทันทีเธอยืนมองหน้าประตูบ้านที่ปิดล็อกไว้อย่างแ่า
“กวงเฟยหลง เหลียนฮุ่ยเหอพวกหน้าด้านออกมาเดี่ยวนี้นะอย่ามัวแต่หดหัวอยู่ในบ้าน รีบเอาสินเดิมของฉันคืนมาเดี่ยวนี้ฉันให้โอกาสพวกเธอทั้งสองเป็ครั้งสุดท้าย”เธอร้องะโขึ้นอย่างหัวเสีย
แกร๊ก...................เสียงประตูไม้ถูกเปิดออกพร้อมกับชายหญิงสองคนที่เดินออกมา
“เธอมาทำเสียงเอะอะอะไรที่นี่แต่เช้าหลี่ฟางเซียน”เหลียนฮุ่ยเหอพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ
หลี่ฟางเซียนมองดูเสื้อผ้าชุดใหม่ของเหลียนฮุ่ยเหอก่อนจะยิ้มออกมาอย่างสมเพช
“ตายจริงฮุ่ยเหอเธอมีปัญญาที่ไหนซื้อเสื้อผ้าราคาแพงสวมใส่กันล่ะเนี่ยลำพังฐานะที่บ้านของเธอก็ไม่น่าจะมีเงินมีทองให้เธอใช้จ่ายฟุ่มฟือยได้เอ๊ะหรือว่าเป็เงินของกวงเฟยหลงแต่ก็ไม่น่าใช่ แค่กระโปรงที่เธอสวมใส่อยู่นั่นเงินขายผักทั้งปีของกวงเฟยหลงยังไม่มีปัญญาจะซื้อได้เลย”
“นี่มันจะมากไปแล้วนะหลี่ฟางเซียน”กวงเฟยหลงพูดขึ้นอย่างหัวเสีย
“ทำไมฉันพูดผิดงั้นเหรอ แต่ช่างเถอะอย่ามัวเปลี่ยนเื่อยู่เลยรีบๆส่งคืนสินเดิมฉันมาเดี่ยวนี้ ฉันจะเอาสินเดิมของฉันคืน รีบๆเอามาคืนเร็วเข้า”
ทั้งสองต่างหันมองหน้ากันพร้อมกับหันไปมองหน้าของหลี่ฟางเซียนในทันที
“ไม่คืน อยากได้ก็ไปฟ้องศาลเอาเองสิ”เหลียนฮุ่ยเหอพูดขึ้นอย่างหน้าด้าน
หลี่ฟางเซียนที่รู้อยู่แล้วว่าทั้งสองจะไม่คืนง่ายๆเธอจึงได้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ไม่นานนักรถของทนายจากตระกูลหลี่ก็ขับมาจอดที่หน้าบ้านของกวงเฟยหลงราวกับนัดแนะกันมาเป็อย่างดี
“คุณหนูหลี่ผมมาแล้วครับ”ทนายโจวเว่ยโถวเอ่ยขึ้นพร้อมกับเตรียมเอกสารมาอย่างเรียบร้อย