เดี่ยวแจ้งข่าวให้ทีมงานทุกคนทราบพร้อมกันเื่ที่ลูกค้ามีคำสั่งเพิ่มเติมมา
ขวัญที่ยืนอยู่ใกล้ๆ พลอยรับรู้ด้วย
“จำนวนสินค้าในคลังฯ ตอนนี้มีเป็หลักหมื่นชิ้นเลยนะ”
ตรีพูดขึ้นมาเป็คนแรก หลังทราบเื่
“ยังไงก็ต้องทำให้ได้”
เดี่ยวยืนยันเพราะเป็หน้าที่ส่วนหนึ่งในการบริหารคลังสินค้า
จอมคิดในใจ จะเกิดอะไรขึ้น เขายินดีช่วยอาอย่างเต็มที่
“เราต้องมาวางแผนงานกัน”
เดี่ยวพูดชักชวนให้ทุกคนพร้อมใจกันทำภารกิจใหม่นี้ให้สำเร็จ
…
ใน่เช้าจัดการส่งสินค้าตามใบสั่งซื้อให้กับลูกค้าในกรุงเทพก่อน โดยให้ตรีพรินต์สติกเกอร์สคบ. เฉพาะที่ต้องใช้สำหรับส่วนนี้เท่านั้นเป็อันดับแรก แล้วให้ทุกคนช่วยกันติดสติกเกอร์ที่สินค้าให้ครบทุกชิ้น
เมื่อจัดการส่วนที่เร่งด่วนที่สุดของวันไปได้แล้วลำดับต่อไป ให้ตรีพรินต์สติกเกอร์สำหรับติดหน้ากล่องรองเท้ากอล์ฟให้ครบทุกชิ้นที่เหลือ
เหตุผลที่เลือกจัดการสินค้าชนิดนี้ก่อน เนื่องจากหยิบยกง่ายสินค้าวางเรียงบนชั้นอยู่แล้ว สามารถจัดการได้ทันที
ป๋องพูดแทรกขึ้นมาก่อนจะเริ่มปฏิบัติภารกิจกันต่อ
“ขอเปิดเพลงหน่อยนะ เงียบเหงาแล้วเครียดครับ”
คนเปิดเพลงโยกตัวประกอบจังหวะเล็กน้อยแต่พองาม
ถือว่าช่วยทุกคนให้ผ่อนคลายไปได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
จอมกับขวัญจับคู่ช่วยกันติดสติกเกอร์มีกล่องรองเท้าบางคู่ อยู่ชั้นที่สูงเกินมือเอื้อมทำให้ต้องมีฝ่ายหนึ่งปีนขึ้นไปหยิบมาส่งให้อีกฝ่าย ส่งผลให้บางจังหวะเมื่อฝ่ายหนึ่งยื่นมือไปรับจึงมีััมือกัน
ถึงเวลาบ่าย จำเป็ต้องสลับงานกลับมาจัดการใบสั่งซื้อของลูกค้าต่างจังหวัดให้เรียบร้อยและใช้วิธีเดิมเหมือนตอนเช้า
จากนั้นทุกคนจึงกลับไปทำหน้าที่ใหม่กันต่อ
…
เมื่อถึงเวลาเลิกงานสมาชิกในทีมทุกคนต่างรู้สึกเพลีย เพราะต้องใช้พลังงานมากกว่าทุกวัน
แม้ว่าจอมจะรู้สึกเหนื่อยแค่ไหนแต่ระหว่างทางกลับก็ไม่ลืมที่จะแวะซื้อข้าวสารและอาหารแห้งด้วยไม่เช่นนั้นวันพรุ่งนี้ก็อาจจะไม่มีอะไรกินที่บ้าน
“ผมช่วยจ่ายให้”
ขวัญยื่นธนบัตรออกไปให้แม่ค้า ก่อนที่อีกฝ่ายจะรับของมา
จอมรู้สึกเหมือนมีคู่รักคอยอยู่ใกล้ๆ หลังนึกขึ้นได้จึงรีบส่ายหัวอย่างรวดเร็ว
เป็ไปได้อย่างไร ผู้ชาย! ผู้ชาย!
…
ตามแผนที่ตกลงกันส่วนของออร์เดอร์ทั้งหมดให้ใช้วิธีเดิม จนกว่าจะติดสติกเกอร์ สคบ. ครบทั้งหมด ส่วนสินค้าที่เหลือให้จัดการตามความยากง่ายของสินค้าแต่ละหมวดไป
วันนี้ถึงคิวของไม้กอล์ฟชุดเหล็ก ชุดแกรไฟต์ ไดรเวอร์ ไม้เวดจ์ และพัตเตอร์
“เดี๋ยวพวกเราเตรียมกางลังกระดาษไว้บนพื้นให้พอสำหรับวางไม้นะ”
เดี่ยวสั่งการทีมคลังฯและชี้บริเวณที่้า
“เอาแค่ชุดเหล็กกับเวดจ์ก่อน ไม่งั้นพื้นที่เราจะไม่พอ”
เขาย้ำเพิ่มเติม
จอมและขวัญเริ่มขนชุดไม้กอล์ฟลงมาจากชั้นแล้ววางบนลังกระดาษที่เตรียมรอไว้แล้ว
ส่วนตรีและป๋องเริ่มดึงเวดจ์ที่อยู่รวมกันในกล่องบนชั้นออกมาด้วยเช่นกัน
ป๋องไม่ลืมหน้าที่สายครื้นเครงเปิดเพลงบรรเลงใจทุกคน
แม้จอมและขวัญไม่ต้องหยิบของส่งให้กันแล้วระหว่างติดสติกเกอร์แต่ก็นั่งใกล้ๆ ห่างกันไม่ถึงเมตร
จอมเพิ่งสังเกตว่าขวัญหน้าตาดีพอที่จะเป็ดาราอยู่ในทีวีได้เลย
คนถูกสังเกต รู้สึกตัว จึงหันกลับไปมอง
หน้าจอมแดงขึ้น
อายเหรอ?
5
