ภีม

กว่าจะได้ทานข้าวเสร็จก็เกือบได้เวลาเรียน๰่๥๹บ่ายต่อที่ภาคพอดี ผมเลยขึ้นมานั่งรอเรียนที่ห้องเลยจะได้หาที่นั่งดีๆนอนตอนอาจาร์ยสอน มันสมควรจะเป็๲แบบนั้นแต่!!!

"นี่ นี่! นี่! กูปั้นใจนะ ว่าแต่มึงชื่ออะไรว่ะไม่เคยเห็นหน้าเลยย้ายมาใหม่หรอแต่มันกลางเทมอแล้วนี่หว่า เจ๋งดีว่ะเข้ามาได้ด้วย เป็๞เพื่อนกับกูป่ะ?!"ตามนี้...

"ไม่ ชอบอยู่คนเดียว"เ๱ื่๵๹อะไรที่ผมจะยอมเป็๲เพื่อนกับคนพูดมากอย่ามัน คนอะไรพูดเป็๲ต่อหอย

"โห่~อะไรว่ะเป็๞เพื่อนกับกูแหละดีที่สุดแล้ว ในคณะนี้มีแต่คนอยากเป็๞เพื่อนกับกูทั้งนั้น แต่กูไม่ให้เป็๞ไง กูมันเลือกครบเพื่อนไง ไม่สวย ไม่หยิ่ง ไม่หล่อ ไม่มีจุดเด่นกูไม่ครบเว้ย! แต่มึงจะเป็๞กรณีพิเศษแล้วกันที่กูจะคบด้วย อ่อ! อีกอย่างหนึ่งกูมีเพื่อนอีกคนวันนี้มันไม่เข้า พรุ่งนี้จะแนะนำให้รู้จักไอ้เพื่อนใหม่"ถามกูแล้วยังว่ากูอยากเป็๞เพื่อนกับมึงไหมสัด! 

"ไม่เป็๲"

"ไม่ได้ว่ะกูรับมึงเป็๞เพื่อนแล้วมึงห้ามปฏิเสธ! ไอ้เพื่อนใหม่ว่าแต่ทำไมมึงน่าตาสวยจังว่ะแต่ก็ดี คนหน้าตาดีสมควรจะได้อยู่กลุ่มเดี๋ยวกันมันก็ถูกแล้ว"เฮ้อ...ผมต้องยอมเป็๞เพื่อนกับคนที่พูดมากแบบนี้หรอ?

"เฮ้อ..."ชีวิตผมได้สั้นลงร้อยปีได้ วันนี้นับไม่ได้ด้วยซ้ำว่าถอนหายใจไปกี่ครั้ง

"ถอนหายใจใส่กูหรอไอ้เพื่อนใหม่!"

"ใช่แล้วจะทำไม แล้วก็เลิกเรียกว่าไอ้เพื่อนใหม่ด้วย กูภีม"เป็๲ก็ได้ว่ะ

"กวนตีนนี้หว่า"ตรงไหนที่บอกว่าผมไปกวนตีนมัน คิดถูกคิดผิดเนี้ย!

"ไม่สวย ไม่หล่อ ไม่หยิ่ง ไม่มีจุดเด่นกูไม่ครบ! มึงถามคนอื่นยังปั้นเค้าอยากคบกับมึงป่ะ! บูลลี่คนอื่นสั_ดดดด"

"เอ่อๆ! กูมันไม่มีเพื่อนคบเพราะพูดมาก! พอใจยังครับคุณต้น"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

"ชิ! พวกมึงหยุดหัวเราะกูเลย"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้ปั้นใจจี้สุด ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"เอ่อ หัวเราะให้ขาดอากาศหายใจไปเลยพวกบ้า ภีมมึงอย่าไปสนใจพวกนี้เลยมันบ้า"

"พวกกูมากกว่ามั่งที่ต้องบอกภีมไม่ให้ยุ่งกับมึง! มึงมันติ้งต่อง!"

เ๹ื่๪๫ที่กังวลว่าทุกคนจะมองยังไงที่ผมเข้ามาเรียนกลางเทมอแบบนี้ คงต้องเสียเวลากังวลเปล่า เอาเวลาผมคืนมา! ถ้าพวกมันจะเป็๞แบบนี้กัน

"ขอช่องทางติดต่อ หน่อยดิ "

"เอาไป...ทำเอาเองวุ่นวาย"ผมโยนโทรศัพท์ผมให้มันเอาไปจัดการเอง ขออะไรวุ่นวายไปหมด

"เล่นแค่ไลน์?"

"อืม"

"อืม เชื่ยไรเดี๋ยวกูจัดการให้"ผิดหรอที่ผมเล่นแค่นี้ มีทำไมเยอะเยะมีไปผมก็ไม่อัพอะไรอยู่ดี

"อยากทำอะไรก็ทำ"ความปลอดภัยโทรศัพท์ผมดีอยู่แล้วอันไหนสำคัญผมใส่รหัสไว้หมดแล้ว

"ภีม รูปมึงไม่มีเลยหรือไงเงยหน้าขึ้นดิ...อื้อ ขนาดใส่แมสไว้ยังรู้ว่าดูดีเลย ว่าแต่มึงจะใส่ไว้ทำไมว่ะ"ใส่ก็เป็๲ประเด็นไม่ใส่ก็คงเป็๲ประเด็นของมันอยู่ดีผมว่า

"ไม่ต้องใส่ใจ"

"สัด! หาว่ากูเสือ-กหรอ"ก็รู้นี่

"..."

"นี่แหล่ะ! เพื่อนที่กู๻้๵๹๠า๱ไม่ต่อปากต่อคำกับกู...กูชอบที่สุด! อยู่กับไอ้นี่นี่แล้วกูไม่เคยชนะมันเลย...เถียงกูได้ทุกประโยค"ยังมีคนที่พูดมากกว่ามันอีกหรอ...

"..."

"เอาไปภีม นี่ทุกคน!อย่าลืมกดไลค์ กดติดตาม กดแชร์ช่องทางการติดต่อเพื่อนใหม่พวกมึงด้วยกูส่งลงแชทให้แล้ว!"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่าจี้สั_ดเลยปั้น แต่กูซื้อวิธีนี้ของมึงว่ะ"เอาที่พวกมันสบายใจเลยครับ

สามหนึ่งสามไงไม่ใช่สามหนึ่งสอง

นีนี่ : ชื่อกลุ่มเชยมากเชี่ยปั้นแล้วใครมันหลงผิดมาเป็๲เพื่อนมึงเหมือนฉันย่ะ

ปั้นใจใยไม่มีคนรัก : ชื่อออกจะดีมึงตาไม่ถึงมากนน!

นีนี่ : นีนี่!!!

ปั้นใจใยไม่รัก : 5555555@ภีม มอ ภีม

อื้อ ภีม มอ ภีม นี้ชื่อแอคเคาท์ผมหรอ?แล้วไอ้ผู้ชายที่มองแบบเอ๋อๆสวมแมสนี่มันดีที่สุดแล้วหรอที่มันเลือกตั้งเป็๞โปรไฟล์ให้ผมเนี้ย!

"นีนี่?"

"ก็เพื่อนกูอีกคนไง"ไม่ได้ถามว่าใครแค่สงสัยไหม?

"ผู้ชาย"

"อืม ผู้ชายชอบแอ๊บแมนตอนอยู่กับพ่อไง มึงไม่เก็ทหรอภีม"หายสงสัยแล้วครับ

"เรียนเถอะ เสียด้ายเงินค่าเทมอ"

"บ้านกูรวย"เอาที่มันสบายใจเถอะ

"งั้นยืมหน่อย 2 ล้าน"

"เอาเลขบัญชีมา"ฮื้อ? ให้จริงอ่ะ ไม่รู้แหละว่าจริงไม่จริงแต่ผมยืมจริง

"เอาไป"ผมจดใส่กระดาษแล้วโยนใส่โต๊ะตรงหน้ามัน

"สั_ด~ป๊าด่ากูตายพอดีเงินหายไปตั้ง 2 ล้านนะไม่ใช่ 2 บาท แต่มึงเอาจริงป่ะเนี่ย?กูจะโทรถามป๊าให้"

"ฮึ กูล้อเล่นก้มดูด้วยกูโยนอะไรไปให้"

'1234567891012'

"ล้อเล่นได้หน้าตาจริงจังมากภีม"แล้วมันไม่คิดอะไรบ้างหรอคนเพิ่งเจอกันยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ จะมาขอยืมเงินตั้งเยอะแถมมันยังจะให้เค้าอีกมันไม่คิดอะไรบ้างหรอ?

"หึ"

"เอ่อภีมมึงรู้จักพรีมดาวอักษรด้วยหรอว่ะ กูว่ามันต้องเป็๞มึงแน่ๆในรูปเมื่อเช้าอ่ะ จะว่าไปชื่อก็คล้าย...ไม่สิเหมือนมึงเลยต่างหากจะต่างกันก็แค่ตัวสะกด"

"พรีมอักษร ใคร? ไหนเอามาดูสิ"คนชื่อพรีมไม่ใช่จะมีแค่แฝดผมซะที่ไหน มันคงไม่ใช่พรีมแฝดผมหรอก

"นี่ เอาไปดู"พรีมแฝดผมจริงด้วย

"อือ ทำไม"

"มึงอย่าไปยุ่งกับเค้านะเว้ย โดนพี่อู๋แฟนเค้ากระทืบมากูไม่ช่วยนะบอกเลยคนบ้าอะไรหน้ากลัวเป็๞บ้า"แฟนหรอ? 

"อือ ว่าแต่อู๋ไหน"

"พี่อู๋วิศวะปี 3 ไง หล่อ รวย แต่เสียอย่างเดียวโหดเป็๞บ้า ใครที่มีถ้าทีจะจีบพรีมพี่มันเรียกเคลียร์เเดี่ยวเลยว่ะ กูเป็๞พี่เค้ากูก็หวงว่ะผู้หญิงอะไร น่ารัก แสนดีขนาดนั่น" 'อู๋วิศวะปี3'คนเรามันจะเพอร์เฟคขนาดนั้นเลยหรอ...

"อือ เรียนไหม?"ก็ไม่ได้จะอยากยุ่งอะไรด้วยอยู่แล้ว ผมจึงรับปากปั้นใจไป

"ก็ดีว่ะฮ่า ฮ่า ฮ่า"

.

.

.

"ภีมไปไหนต่อมั๊ย"ฮือ...ไม่น่าจะได้ไปไหนเรียนเสร็จแบบนี้มันเหมาะแก่การไปไหนหรอ?

"ไม่"

"เข้าชมรมกับกูป่ะ วันนี้พี่เค้านัดประชุม"ผมว่าผมไม่จำเป็๞ต้องเข้าเทมอนี้ก็ได้นี่...

"อือ"จะให้ปฏิเสธได้ไงก่อนถ้ามันลากมาด้วยแล้ว

"เยี่ยม! งั้นเราแว่ะกินข้าวก่อนค่อยไป"ก็ดีเหมือนกันตอนเที่ยงกินไปนิดเดียวเอง

"อือ"

"งั้นคณะวิศวะ กูจะพามึงไปดูให้เห็นกับตาพี่อู๋กับพรีมเค้าน่ารักขนาดไหน อยู่ด้วยกันทุกวันเลยมั้งกูไปคณะนั้นที่ไรเห็นอยู่ด้วยกันทุกที"

"งั้นกูไม่ไป"

"อะไร มึงอิจฉาเค้าหรอว่ะ"

"เปล่า ไปกินที่อื่น"เ๱ื่๵๹อะไรที่ผมต้องไปเจอพวกนั้นด้วย ต่างคนต่างอยู่มันก็ดีอยู่แล้ว ผมตัดสินไปแล้วผมจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกนั้นอีก

"ไม่ ที่นั่นอาหารอร่อยมากกกก มากแบบกอไก่ล้านตัว มึงไม่ต้องมาเปลี่ยนใจตอนนี้เลย มานี่!"ถ้าจะลากกันขนาดนี้ผมก็คงมีแค่ต้องไปเท่านั้น เอาจริงผมอาจจะไม่ได้โชคร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง 

โรงอาหาร

"นั่งนี่! เดี๋ยวกูไปซื้อเอง มึงกินหรือแพ้อะไรมั๊ยว่ะ"มันควรถามผมว่าจะกินอะไรหรือเปล่าไหม แต่ก็เอาเถอะผมไม่ชอบคนเยอะๆเท่าไร ได้มันไปซื้อให้ก็ดีขนาดไหนแล้ว

"ไม่ แต่ไม่ชอบกระเทียมกลิ่นมันฉุน"

"โอเคร! เดี๋ยวกูมา นั่งรอแปบหนึ่ง"

จะให้นั่งรอเฉยๆมันก็กระไรอยู่ ผมว่าผมไปซื้อน้ำดีกว่ามันจะไม่ได้เดินหลายรอบ

.

.

.

"น้ำเปล่า 2 ครับ"

"น้ำเปล่า 2 ขวดครับ"

"..."

"..."

"นี่จ้าได้แล้วจ้า"

หมับ

"ช่วยเอามือออกด้วย"จากสถานการณ์ผมว่าผมมาก่อนแน่นอน น้ำสองขวดนี้มันก็ต้องเป็๞ของผม

"หึ"ดีที่ยังพอรู้ว่าต้องทำยังไงผมเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาเอาเปรียบง่ายๆซะด้วยสิ

"ตังค์ครับ ไม่ต้องทอน"

"ไม่ได้จ้ามันเยอะเกินไปน้ำแค่20บาทเองหนูให้ป้าตั้ง1พัน"

"ให้ก็เอาไปเถอะผมไม่ได้ลำบากอะไร"ผมพูดจริงๆนะครับตัวผมไม่ได้ลำบากอะไร ให้คนอื่นบ้างก็ถือว่าช่วยกัน ผมยืนตั้งนานไม่เห็นมีคนเข้าร้านป้าแกเลย เป็๞แบบนี้ป้าแกจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าที่กัน ดูแล้วไม่น่าจะถูกๆด้วย ถือว่าช่วยกัน

"แต่..."

"ผมรีบ"

"ป้าอุ้มเอาไปเถอะครับ คนรวยเค้ามักจะใช่เงินไม่เห็นคุณค่าแบบนี้แหละครับ"

"..."ก็ไม่ได้รู้จักกันเป็๞การส่วนตัวสักหน่อยทำไมถึงได้มาพูดจาแบบนี้ใส่คนอื่นเค้าก็ไม่รู้ เงินมันก็เงินผมไหมจะให้ไม่ให้ใครมันก็ไม่เกี่ยวกับใคร

"น้องอู๋ไปว่าคุณเค้าแบบนั้นได้ไงเรา"ครับทุกคนฟังไม่ผิดอู๋ปี3คณะวิศวะแฟนพรีมนั่นแหละ มายืนว่าให้คนอื่นเค้าไปทั่วนิสัยเสีย

"ผม..."ผมเลือกที่จะเดินออกมาแทนการยืนฟังอยู่ตรงนั้นในเมื่อเราไม่ได้ยินก็ถือว่าเค้าไม่ได้ว่าให้ก็แล้วกัน

.

.

.

"มีน้ำใจซะด้วย"กลับมาถึงโต๊ะก็เห็นปั้นมันนั่งอยู่ก่อนแล้วแล้วมันก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยแซวผม

"จะเอาไหมล่ะ"

"เอาครับ"ก็แค่นั้น แค่ผมเดินไปซื้อน้ำมาเผื่อนี่มันแปลกมากเลยรึไง

"..."

"อร่อยป่ะภีม เห็นนั่งกินซะเงียบเชียว"

"..."

"มึงไม่คิดจะตอบคำถามกูจริงดิ!"

"เคี้ยวข้าวอยู่"จะให้พูดขณะเคี้ยวข้าวไปด้วยมันก็จะเกินไปหน่อยข้าวได้ติดคอกันพอดี

"พูดซะกูดูเป็๞คนไร้มารยาทเลยว่ะแต่ไม่เป็๞ไร กูมันไร้มารยาทจริงๆนั่นแหละฮ่า ฮ่า ฮ่า"เอากับมันสิครับรู้แต่ก็ยังทำ แปลกคน

"ก็รู้หนิ"

"แรง! แต่กูไม่แคว่ะ ภีมมึงด่ามาเถอะกูเป็๞พวกเสพติดคำด่าว่ะ! ขนาดป๊ากูยังยอมกูเลย"

"เฮ้อ...มึงรีบกินเถอะชมรมมึงจะเลิกเอาซะก่อน"

"เอ่อว่ะ...แต้งกิ้วที่เตือนเพื่อนภีม"ผมสักจะไม่แน่ใจแล้วที่จะเป็๞เพื่อนกับคนอย่างมันเฮ้อ...ท้อ