ตอนที่ 18 ฝูลู่โซ่วสี่
ตอนที่ 18 ฝูลู่โซ่วสี่เมื่อผู้ชมโดยรอบได้เห็นแร่ดิบในมือของเซิงห่าว ก็กระจัดกระจายไปแล้วมากกว่าครึ่งทันที เดิมทีคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีความเข้าใจวงการไม่มากก็น้อย ทำให้ทุกคนดูอย่างให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้ผลแพ้ชนะมันก็แน่นอนอยู่แล้ว ก็เลยรู้สึกว่าถึงดูไปก็ไม่มีความหมายอะไร“นายไปก่อนสิ”ในขณะที่เฉิงจื่อหาวกำลังสับสนอยู่ว่าจะทำอย่างไรให้เซิงห่าวแพ้อย่างเลวร้ายยิ่งขึ้นไปอีก ทันใดนั้นเซิงห่าวก็พูดออกมาเฉิงจื่อหาวที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ได้มองไปที่เซิงห่าวดูสีหน้าที่งงงวย ไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรเซิงห่าวถึงได้ทำแบบนี้ความจริงแล้วพนันหินกับคนอื่นนั้น เวลาเดิมพันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าจะมีหยกเจไดต์เท่าไรเสมอไป แต่ยังมีแรงกดดันอีกด้วย โดยทั่วไปแล้วเวลาที่คนอื่นพนันหิน พวกคนที่มีความมั่นใจจะรีบไปเช็คก่อนเสมอ เมื่อรอให้แร่ดิบของตัวเองเปิดมาเจอของดีอย่างนี้ ก็จะสามารถทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกถึงแรงกดดันแล้วพ่ายแพ้ไปก่อนได้ เฉิงจื่อหาวรู้เหตุผลในข้อนี้เป็นอย่างดี แต่เกรงว่าจะทำให้ตัวเองนั้นเสียหน้า เฉิงจื่อหาวจึงไม่ได้พูดว่าตัวเองต้องการจะไปก่อน ดังนั้นเมื่อเซิงห่าวพูดคำนั้นออกมา เฉิงจื่อหาวก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย เซิงห่าวเป็นคนที่ไม่เข้าใจเรื่องการแข่งขันพนันหินเลยคนหนึ่ง แต่ทว่าสำหรับเซิงห่าวนั้นเขามั่นใจว่าได้ชนะในการพนันครั้งนี้ไปเป็นที่แล้ว เขาย่อมไม่เกี่ยงว่าใครจะต้องไปก่อนอยู่แล้วเมื่อได้ยินคำพูดของเซิงห่าว ทางหลินเหยานั้นที่ตกอยู่ในความรู้สึกที่ว้าวุ่นใจมาตั้งแต่แรก เมื่อหลินเหยากำลังจะเริ่มโกรธเกรี้ยวขึ้นมาอีกครั้ง ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ถึงหินในมือของเซิงห่าว ก็ได้แต่ส่ายหัว แล้วหันตัวเดินไปอีกมุมหนึ่ง ฟางเฉียนโหรวก็ได้ติดตามหลังของเซิงห่าวไปอย่างใกล้ชิด ทำให้ทั้งสองคนเหมือนอย่างกับเป็นฝาแฝดกันเฉิงจื่อหาวก็ได้นำเอาแร่ดิบในมือของเขาส่งให้กับผู้เชี่ยวชาญการแกะหิน คนคนนั้นดูไปแล้วน่าจะอายุราวห้าสิบปี เขาเงยหน้าขึ้นมามองไปที่เฉิงจื่อหาวครึ่งหนึ่งแล้วพูดขึ้นมาว่า "ไอ้หนู สายตาไม่เลวนะ"ผู้เชี่ยวชาญการแกะหินท่านนี้ก็น่าจะอยู่ในวงการนี้มาหลายสิบปีแล้ว เมื่อได้รับคำชมของเขา ทำให้เฉิงจื่อหาวนั้นก็ยิ่งมั่นใจในชัยชนะของเขามากขึ้นไปอีก“จะเปิดทั้งหมดหรือเอาแค่ขอบ?”“เปิดทั้งหมด”เมื่อได้รับคำชมเฉยจากอาจารย์เปิดหินนี้แล้ว เฉิงจื่อหาวก็เตรียมตัวที่จะแลกเปลี่ยนกับเขาสักหน่อย แต่ไม่คาดคิดว่าหลังจากที่อาจารย์เปิดหินถามเขาเพียงแค่หนึ่งประโยค ก็ก็มหน้าลงไปจดจ่ออยู่กับการเปิดหินเสียแล้ว ครั้งนี้เฉิงจื่อหาวพนันหินกับเซิงห่าว เขาทั้งสองย่อมเดิมพันมันทั้งหมดแน่นอนการเดิมพันทั้งหมดนั้นมีความเสี่ยงกว่าการเดิมพันแบบครึ่งเดียวมาก แต่ทว่าความสะใจที่จะได้รับชัยชนะนั้นมีมากกว่า เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะเดิมพันทั้งหมดนั้นกับเซิงห่าว ภายในใจของเฉิงจื่อหาวก็รู้สึกลุ่มๆดอนๆเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้เฉิงจื่อหาวไม่เคยที่จะเดิมพันทั้งหมดกับใครมาก่อน โดยปกติแล้วจะเดิมพันแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น แต่เพื่อที่จะทำให้เซิงห่าวที่หลังจากวันนี้ไปไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีก เฉิงจื่อหาวในวันนี้ก็ถือได้ว่าทุ่มสุดตัวแล้วจริงๆเนื่องจากการเคลื่อนไหวของอาจารย์เปิดหิน ทำให้ด้านหน้าของแร่ดิบค่อยๆหลุดออกมาทีละชั้นทีละชั้น เผยให้เห็นถึงแสงสีเขียวที่ส่องประกายออกมาเล็กน้อยจากเดิมที่ผู้คนเหล่านั้นเดินจากไปแล้ว ก็ได้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่อยู่ตรงนี้ แล้วเริ่มกลับมารุมล้อมกันอีกครั้งแร่ดิบที่เฉิงจื่อหาวเลือกมานั้นปริมาตรไม่เล็กมากเท่าไร เฉิงจื่อหาวคิดว่าต้องรออีกนานมากกว่าจะเห็นของที่อยู่ด้านใน ไม่คาดคิดว่าแค่อาจารย์เปิดหินจะขัดไปแค่เล็กน้อย ก็เห็นถึงสีเขียวที่อยู่ด้านในได้แล้ว“นี่ใช่มรกตจักรพรรดิไหม?”“ดูแล้วก็อนนี้น่าจะไม่เลวเลย หวังว่าเปิดออกมาแล้วจะเป็นของดีนะ”เมื่อได้ยินคำวิจารณ์ของผู้คนที่อยู่ข้างเขา ภายในใจของเฉิงจื่อหาวก็รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก เมื่อมองไปยังเซิงห่าวที่อยู่ข้างหลังของตัวเองแล้ว ก็เริ่มพูดออกมาว่า : "ถ้าคุณจะเสียใจภายหลังตอนนี้ยังทันนะ เพียงแค่คุณคุกเข่าลงไป แล้วก็คำนับฉัน ฉันก็จะถือซะว่าเรื่องของวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็ได้""ในเมื่อฉันสัญญาแล้วว่าจะพนันกับคุณ อย่างนั้นก็ควรที่จะทำต่อไปจนถึงที่สุด คุณไม่ต้องโน้มน้าวฉันหรอก" เซิงห่าวยิ้มจางๆออกมา อย่างไม่สนใจในการเยาะเย้ยของเฉิงจื่อหาวขณะที่แร่ดิบของเฉิงจื่อหาวถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ เสียงอุทานโดยรอบก็ดังขึ้นเรื่อย ๆแร่หินของเฉิงจื่อหาวนั้น นึกไม่ถึงว่าเมื่อเปิดออกมาแล้วจะเจอมรกตจักรพรรดิของสายพันธุ์ดินเหนียว อีกทั้งแร่หินอันนี้มีปริมาณไม่เล็กมาก ราคาในตลาดนี้หากจะขายในราคาหลายล้านหยวนก็ไม่ใช่ปัญหา และหากว่าขัดให้ดีกว่านี้อีกสักหน่อยแล้วจะนำไปออกประมูล อย่างนั้นก็จะยิ่งได้ราคามากขึ้นไปอีกเมื่อใช้น้ำล้างแร่ดิบอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกรอบหนึ่ง หยกเจไดต์เขียวก็อนนั้นก็สุกใสเป็นประกายมากยิ่งขึ้น ผู้คนโดยรอบต่างก็มองไปที่เซิงห่าวอย่างเห็นอกเห็นใจ เพราะคิดว่าแร่ดิบที่เฉิงจื่อหาวได้เปิดในวันนี้นั้น อาจจะเป็นหินที่ดีที่สุดในนี้แล้วก็เป็นได้วันนี้เซิงห่าวคงจะต้องแพ้แน่นอนอยู่แล้วเขาไม่ได้สนใจสายตาของคนอื่นเลย เซิงห่าวมองไปที่เฉิงจื่อหาวแล้วพูดออกมาว่า : “แร่ดิบของคุณอย่างนี้คือเปิดเสร็จแล้วใช่ไหม?”“เปิดเสร็จแล้ว”“อย่างนั้นก็รีบเอาออกไปได้แล้ว ฉันอยากจะเปิดของฉันบ้าง”แต่เดิมอาจารย์เปิดหินคิดว่าเซิงห่าวนั้นจะมีของดีอะไร เขาจ้องมองเซิงห่าวอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง หวังว่าวันนี้จะได้พบกับความประหลาดใจถึงสองครั้ง ในท้ายที่สุดแล้วหากเปิดออกมาเป็นของดี ลูกค้าก็คงจะต้องให้รางวัลกับตัวเองอย่างแน่นอนในชั่วพริบตาที่ได้เห็นแร่ดิบของเซิงห่าวนั้น อาจารย์ก็ต้องตะลึงงันไปครู่หนึ่ง เขาอดทนต่อเเรงกระตุ้นที่อยากโยนแร่ก็อนนั้นออกไปจากเครื่องเป็นอย่างมาก เมื่ออาจารย์เปิดหินสงบสติอารมณ์ตัวเองได้แล้วก็ถามขึ้นว่า “เธอยืนยันว่าต้องการเปิดก็อนนี้?"“ก้อนนี้แหละ อาจารย์คุณเริ่มเปิดเถอะ เปิดออกมาแล้วเป็นของดี ฉันจะให้อังเปาคุณหนักๆเลย”คำพูดของเซิงห่าวทำให้อาจารย์เปิดหินรู้สึกไม่ค่อยมีทางเลือก แต่ในเมื่อลูกค้าตัดสินใจแล้ว อย่างนั้นเขาก็ทำได้แค่ดำเนินการตามนั้นเพราะเกรงว่าในแร่ดิบของเซิงห่าวอาจจะมีของดีอยู่ก็ได้ แต่ทว่าขอบมุมของแร่ดิบนี้มีเยอะมากเกินไป อาจารย์ทำได้เพียงขัดไปทีละนิดทีละนิดเท่านั้นเมื่ออาจารย์ได้เริ่มขัดแร่ดิบนั้น ในที่สุดหลินเหยาก็เดินกลับออกมาจากในมุมนั้นเสียที ในมือถือบัตรธนาคารใบหนึ่งไว้ แล้วเธอยัดมันเข้าไปในมือของเซิงห่าว“นี่คืออะไรของเธอ?”ในมือเขาถือบัตรธนาคารนั้นเอาไว้ เซิงห่าวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าหลินเหยาเป็นอะไรไปแล้ว“หินที่นายเลือกมาก้อนนั้น มันต้องไม่มีของดีอะไรอยู่ในนั้นแน่นอนอยู่แล้ว เงินนายก็ไม่มี พวกเรามาด้วยกัน คุณหนูอย่างฉันคนนี้จะไม่ยอมให้นายถูกคนอื่นดูถูกอย่างแน่นอนอยู่แล้วละ ในบัตรใบนี้มีเงินอยู่ห้าล้านหยวน ถือว่านายยืมฉัน หลังจากนี้ก็อย่าลืมขายตัวเองแล้วเอาเงินมาคืนให้ฉัน”คำพูดครั้งนี้ของหลินเหยาทำให้เซิงห่าวรู้สึกกระเทือนใจขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อตอนที่เซิงห่าวเตรียมจะพูดขึ้นนั้น หลินเหยาก็หันตัวเดินกลับไปอยู่ข้างตัวของฟางเฉียนโหรวแล้ว และก็กระซิบกระซาบกันอยู่สองคนกับฟางเฉียนโหรวเมื่อมองไปที่ผู้หญิงทั้งสองคนนั้น ความรู้สึกของเซิงห่าวและหัวใจของตัวเองนั้น ไม่เคยที่จะอบอุ่นได้เหมือนอย่างตอนนี้มาก่อน“ไอ้หนู แร่ของเธอยังอยากจะเอาไหม?”อาจารย์เปิดหินได้ขัดหิวเป็นลูกกลมๆแล้ว แต่ว่าก็ยังไม่เห็นว่าจะมีอะไรปรากฎออกมา เสียงโห่จากผู้คนโดยรอบก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เฉิงจื่อหาวก็เตรียมพร้อมที่จะให้เซิงห่าวมาคุกเข่าลงและขอความเมตตาจากเขาเมื่อได้ฟังคำพูดของอาจารย์เปิดหิน เซิงห่าวก็คิดว่าตัวเองอาจจะกำลังดูผิดไปแล้วก็ได้ เขาก้มหัวลงไปมองแร่ดิบที่วางอยู่บนเครื่องอีกรอบ อาจารย์เปิดหินเขาระมัดระวังมากเกินไปแล้ว เพียงแค่ขัดเหลี่ยมมุมและผิวของแร่ดิบออกไปเท่านั้นเอง ไม่น่าแปลกใจที่จะยังไม่เห็นของดีข้างใน“ท่านอาจารย์ คุณตัดจากตรงนี้ไปให้ฉันหน่อย แล้วก็ยังมีตรงนี้ ตรงนี้”เซิงห่าวได้บอกตำแหน่งโดยประมาณให้อาจารย์ เปิดหินเริ่มตัดต่อไปอีก“ไอหนู เธอแน่ใจนะว่าอยากจะให้ทำต่อ?” ท่าทางการบอกตำแหน่งต่างๆของเซิงห่าวนั้นดูแปลกประหลาดจริงๆ มีอยู่หนึ่งเส้นที่ตัดผ่านพื้นที่ถึงหนึ่งในสามของหินทั้งหมด“ไม่มีปัญหา ท่านอาจารย์ทำต่อเถอะ”อย่างไรก็ตามสิ่งที่เซิงห่าวทำเป็นเพียงแค่การต่อสู้ที่ไร้ความหมายเท่านั้น เฉิงจื่อหาวกอดแขนเอาไว้แล้วรอให้แร่ดิบของเซิงห่าวไม่ปรากฎของดีเมื่อเปิดออกมา หลังจากนั้นตัวเองกลับถูกทำให้ได้รับความอับอายขายหน้าขั้นรุนแรงที่สุดด้วยการตัดที่มั่นคงของมีดล้อ เมื่อได้ตัดไปที่หน้าผิวของแร่ดิบก็ค่อยๆแสดงออกมาทีละน้อย สีทั้งสี่ชนิดได้เปิดเผยให้เห็นออกมาจากภายใน“นึกไม่ถึงว่านี่จะเป็นฝูลู่โซ่วสี่!” คนที่มีความเฉียบแหลมทางสายตาได้เห็นฉากนี้เข้า แล้วก็ได้อุทานออกมาด้วยเสียงอันดังก้อง....