บทที่ 2 ตอนที่ 12 ระบายความในใจ
เข้มยืนมองพลอยจากระยะไกล เขาอยากรู้ว่าสาวน้อยคนนี้กำลังทำอะไรอยู่ เขาจึงยกนาฬิกาข้อมือวิเศษขึ้น ชี้เข็มนาฬิกาไปที่เธอ กดปุ่มหยุดเวลา
ร่างของพลอยหยุดนิ่งทันที ค้างอยู่ในท่าก้มเขียนสมุด ดินสอในมือของเธอยังจรดอยู่ที่กระดาษ เขาก้าวเข้าไปใกล้ มองใบหน้าขาวเนียนอันอ่อนเยาว์ของเธอที่ดูน่ารักไร้เดียงสา ดวงตากลมโตหลังแว่นตากรอบดำ ริมฝีปากบาง ๆ ขยับเป็นรูปคำพูดที่หยุดชะงัก
“น่ารักจริงหนูน้อย”
เขาพูดออกมา
ใจของเข้มเต้นแรงขึ้น เขาก้มลงดูสมุดที่เธอกำลังเขียน และประหลาดใจเมื่อเห็นข้อความที่เธอเขียน
“วันนี้แม่ไม่ให้ใช้โทรศัพท์มือถือ เพราะทำคะแนนสอบไม่ได้ที่ 1 แต่พลอยก็ทำคะแนนได้ตั้งที่ 2 แม่ก็รู้ว่าวันนี้มีไลฟ์การแสดงของวงบอยแบนด์ที่พลอยชอบ ทำไมแม่ต้องลงโทษกันขนาดนี้ด้วย”
ความเข้มงวดของแม่เธอนั้นทำให้เธอกดดันและเก็บกดอยู่ในใจ แต่เธอไม่กล้าที่จะเถียงกับแม่ของตัวเอง เธอจึงได้แต่ระบายความในใจลงสมุด
“น่าสงสารจังหนูพลอย”
เข้มอ่านแล้วรู้สึกแอบสงสารพลอยที่ถูกกดดันจากความเข้มงวดของแม่อย่างพิม และเขาก็คิดแผนบางอย่างออก
“เดี๋ยวลุงจะช่วยเอง”
เขาออกห่างจากเธอ และกดปุ่มยกเลิกการหยุดเวลา
พลอยเริ่มขยับตัวต่อ ยังคงจดโน้ตต่อไปโดยไม่รู้ตัว
เข้มเดินเข้าไปหาเธออย่างเป็นมิตร ทักทายด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
“สวัสดีครับ นี่หนูพลอย ลูกคุณพิมใช่ไหม”
พลอยเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยสายตาสงสัย
“ค่ะ... แล้วลุงเป็นใครคะ”
เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“ลุงชื่อเข้ม เป็นยามของหมู่บ้านนี้”
เขายิ้มให้
“เห็นหนูทำหน้าเศร้า ๆ เลยอยากทักทายหน่อย”
พลอยพยักหน้าเบา ๆ
“ขอบคุณค่ะ ลุง แต่หนูไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่มีเรื่องในใจนิดหน่อย”
เธอตอบอย่างเกรงใจ ก่อนก้มหน้าลงเขียนต่อ
เข้มนึกถึงสมุดของเธอที่เขาเพิ่งอ่าน เลยพูดขึ้น
“เวลาเครียด ๆ ต้องฟังเพลงนะ ลองดูนี่สิ”
เขาควักมือถือออกมา เปิดไลฟ์สการแสดงของวงบอยแบนด์ที่เขาเห็นจากสมุดของเธอ
“ดูวงนี้สิ กำลังดังเลย”
ตอนแรกพลอยดูไม่ค่อยสนใจ ยังคงจดจ่อกับสมุด แต่เมื่อได้ยินเพลงที่คุ้นเคยและเห็นการเต้นของวงที่เธอชื่นชอบ ดวงตาของเธอเริ่มเบิกกว้างขึ้น เธอวางดินสอลง ชะโงกหน้าเข้าไปดูวิดีโอบนมือถือของเข้มอย่างสนใจ
“วงนี้ เหรอคะ หนูอยากดู”
เธอยิ้มเล็ก ๆ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ได้เห็นไอดอลของเธอ
เข้มยิ้มในใจที่เป็นไปตามแผน
เขามองเห็นรอยยิ้มและความสุขบนใบหน้าของพลอยที่จดจ่อกับการดูไลฟ์วงบอยแบนด์ที่เธอชื่นชอบผ่านโทรศัพท์ของเขา
เขายื่นมือถือให้เธอยืมดูอย่างเป็นมิตร
“เอาไปดูสิ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น พลอยรับมาโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น
“ขอบคุณ คุณลุงมากเลยค่ะ”
เธอจ้องหน้าจออย่างมีความสุข ดวงตากลมโตหลังแว่นตาเต็มไปด้วยประกาย ยิ้มกว้างขณะฟังเพลงและดูการเต้นของวงที่เธอชอบ
เข้มลุกขึ้น เขาทำทีเป็นเดินตรวจไปมาอย่างปกติรอบสวน แต่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปด้านหลังของเธออย่างเงียบ ๆ เมื่ออยู่ใกล้ เขาแอบสูดดมกลิ่นจากด้านหลังของเธอ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมของเธอทำให้เขาคลั่ง
“อ่าาาา ผมหอมดีจังหนูน้อย”
พลอยไม่รู้ตัวเลย เพราะมัวแต่ตั้งใจดูโทรศัพท์มือถือ
เข้ม ค่อย ๆ รูดซิปกางเกงของตัวเองลง งัดแท่งดุ้นออกมา จ้องมองร่างบาง ๆ ของพลอยจากด้านหลังด้วยสายตาหื่นกระหาย เขาเริ่มรูดแท่งตัวเองอย่างช้า ๆ ครางเบา ๆ ในลำคอ
“อืมมมมม...หนูน้อยจ๋าา”
จากนั้นค่อย ๆ เอนตัวเข้าไป ใช้ปลายแท่งดุ้นถูไถสัมผัสผมของเธอเบา ๆ เส้นผมนุ่มสลวยของเธอเกาะติดปลายดุ้น เขาครางเบา ๆ อีกครั้ง
“ซี๊ดดดดด...อ่าาา”
พลอยยังคงไม่รู้ตัว ยังจดจ่อกับโทรศัพท์ ฟังเพลงและร้องตามเบา ๆ
เข้มใช้แท่งดุ้นเขี่ยผมของเธอไปมา พร้อมกับขยับมือเร่งจังหวะการรูดแท่งดุ้น
เขาครางดังขึ้นเล็กน้อย
“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ อ่าาา”
ความเสียวซ่านพุ่งพล่านในร่างกายของเขา ผ่านไปสักพัก เขาทนไม่ไหว รูดแท่งดุ้นอย่างรวดเร็ว จนถึงจุดสุดยอด น้ำแตกกระเด็นใส่เส้นผมของพลอยบางส่วน คราบน้ำขาวขุ่นเกาะติดผมสีดำเงาของเธอ
เขาครางเบา ๆ
“อ้าาาา…”
จากนั้นเขารีบดึงซิปกางเกงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำทีเป็นเดินไปตรวจสวน ปล่อยให้พลอยนั่งดูไลฟ์ต่อไปโดยไม่รู้ตัว เธอยังคงยิ้มและร้องเพลงเบา ๆ ขณะที่คราบน้ำเงี่ยนบนผมของเธอเริ่มแห้งเพราะสายลมที่พัดผ่านไปมา