กลิ่นยา เพดานสีขาว และสายยาที่ติดอยู่ที่แขนคือสิ่งที่ผมคุ้นเคย ผมหันกลับไปมองสาวน้อยใบหน้าหมดจดเธอคือน้องสาวของผมเอง ปีนี้เพิ่งอายุได้ 16 ปีกำลังเป็ดรุณีน้อยที่แสนงดงามเธอนั่งอยู่ข้างเตียงผมถือมือถืออ่านอย่างตั้งใจ
“นี่พี่ว่าไหมเขาต้องเป็เคะแน่ๆ”
ใช่แล้วเธอกำลังเล่านิยายวายให้พี่ชายอกสามศอกที่ยังไม่เคยมีแฟนอย่างผมฟัง ..
ไอ้น้องทรพี!
“เธอเอาอะไรมาวัดเคะเมะ ไหนว่านิยายเื่นี้เพิ่งเขียนได้ไม่นานยังไม่เปิดคู่ไม่ใช่หรือไง ? ” ผมเถียงเธอทว่าผมเองก็ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเื่พวกนี้ใครจะไปนั่งอ่านนิยายวายกันเล่าผมไม่ได้โปรดปรานเื่เช่นนี้เสียหน่อย
“ไม่พี่ เขาเป็เคะพิมพ์นิยม ส่วนมากนิยายวายตัวเอกที่ดำเนินเื่ 95 % นั้นเป็เคะ แถมเขายังสวยกว่าสตรี นิสัยนายเอกคนดี เคะพิมพ์นิยมขนาดนี้ไม่เป็เคะได้ยังไง! ”
เคะพิมพ์นิยมคืออะไร ? เหมือนกับนางเอกยอดนิยมใช่ไหม ?
ผมไม่อยากจะถามน้องสาวเื่พวกนี้แค่่แรกที่เธอเริ่มอ่านนิยายวายให้ผมฟังผมพลาดท่าถามเธอไปว่า เคะ กับ เมะคืออะไรหลังจากนั้นก็ได้เรียนรู้ศาสตร์ผู้ชายกับผู้ชายถ่ายทอดลมปราณให้แก่กันหนาวไปถึงไขสันหลัง เอาเป็ว่าเคะที่น้องสาวผมพูดถึงหากเปรียบเปรยแล้วก็เหมือนนางเอกคนหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นางเอกฮาเร็มอีกด้วย
นิยายที่ผมชอบอ่านคนดำเนินเื่มักจะเป็พระเอก และมีหญิงสาวเข้ามาวนเวียนหากเป็นิยายผู้ใหญ่หน่อยก็จะเปิดฮาเร็มและพาสาวงามเ่าั้มาเป็ภรรยา ทว่านิยายวายที่น้องชอบอ่านกลับต่างออกไป ตัวเอกที่ดำเนินเื่ส่วนมากจะเป็เคะหรือนายเอก แถมมีผู้ชายพัวพันสุดท้ายอาจจะได้ผู้ชายทั้งหมดหรือมีแค่พระเอกที่ผ่านเข้าตา
ตัวของผมในตอนนี้ไม่สามารถอ่านสิ่งใดได้อีกแล้วแค่มองน้องสาวก็ภาพเบลอเสียแล้ว เธอจึงมาอ่านนิยายให้ฟังเสียแต่รสนิยมเธอมีแต่นิยายวายการได้เรียนรู้เื่นี้พาให้ผมกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“นี่พี่ตัวที่ชื่อเหมือนพี่ถูกพูดถึงอีกแล้วละ! ” เธอเลื่อนมือถือมองนิยายวายในเนต เื่ที่น้องสาวของผมกำลังติดชื่อว่า ‘ยามจันทร์คล้อยเ้าแย้มยิ้ม’ หมายถึงรอยยิ้มของตัวเอกที่ดำเนินเื่เขามีรูปโฉมงดงามยิ่งกว่าจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า นิยายเื่นี้เป็แนวโลกเซียน ตัวเอกเป็ผู้ฝึกตนที่โด่งดังหนึ่งใน 4 หุบเขาของสำนักดังในยุทธภพ แน่นอนเมื่อมีตัวเอกก็ต้องมีตัวร้ายที่ให้ตัวเอกฝ่าฟันและโชคร้ายที่มีตัวร้ายชื่อเหมือนผมเพิ่งตายในเื่ไปด้วยคมดาบของเพื่อนตัวเอก แม้ตัวละครตัวนั้นจะตายไปแล้วทว่าตัวเอกกลับหยิบยกมาคิดถึงเสมอในหนึ่งตอนจะต้องมีชื่อของชายคนนั้น
“ถึงตายไปแล้วแต่กลับหลงเหลือเป็ความทรงจำก็ไม่เลว” ผมเงยหน้ามองเพดานสีขาวได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาดังสลับกับเสียงแจ้งเตือนของมือถือน้องสาว
“นิยายกับความจริงมักไม่เหมือนกันพี่เคยพูดไม่ใช่หรือ พรุ่งนี้ก็ผ่าตัดแล้วพี่ต้องหายดี” น้องสาวส่งเสียงร่าเริงเธอคลี่ยิ้มน่ารัก “ถึงตอนนั้นมาลุ้นกันนะว่าพระเอกเื่นี้เป็ใคร”
“พี่ว่าคนที่ครองเขาอะไรข้างๆ นั่นละ”
“ไม่ หนูว่ามันต้องมีตัวเลือกดีกว่านั้นสิ ยังหล่อไม่พอใจหนูเลย”
“เธอนี่...” ผมหัวเราะให้กับการแซวของน้องสาวสูดลมหายใจพรุ่งนี้จะรับการผ่าตัดแล้วทีนี้ผมจะได้ออกจากโรงพยาบาลเสียที จะได้กลับไปอ่านนิยายแนวฮาเร็มหญิงที่ตนเองชอบเสียที รสนิยมของผมคือผู้หญิง 2D หน้าอกพอดีหน้าตาโลลิต่างกับน้องสาวโดยสิ้นเชิง
สู้เพื่อจะได้อ่านนิยายฮาเร็มสาวน้อย!
ผมบอกลาน้องสาวในยามกลางคืนรอหมอมาตรวจอย่างเคยจนถึงเวลาดับไฟพลันรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก มือกดปุ่มฉุกเฉินได้ยินเสียงเอะอะ ...สติเลือนรางสิ่งสุดท้ายที่เสียใจคือ...ผมตายโดยไม่มีแม้แต่นางฟ้าในชุดขาวมาประคองมือ
‘ระบบกำลังดำเนินการเก็บกู้ดาต้า คุณได้รับสิทธิ์ในการเริ่มต้นใหม่’
ท่ามกลางความมืดมิดเสียงติ้งติ้งติ้งดังขึ้นรัวในหัวผมจนน่ารำคาญทำให้ผมต้องลืมตาขึ้น ผมสูดลมหายใจมันไม่อึดอัดแล้วเมื่อครู่ผมคงจะฝันไป
ฝันว่าตัวเองตายน่ากลัวเหลือเกิน ...
“หือ? ” ผมลูบหน้าอกตัวเองััที่ได้นั้นดูไม่เหมือนชุดคนป่วยที่ผูกเชือก สติกลับมาแจ่มใสอีกครั้งผมจึงได้พิจารณาเพดานห้องมันไม่ใช่เพดานสี่เหลี่ยมสีขาวอีกต่อไปกลับเป็หลังคามุมเหมือนกับบ้านแบบโบราณ ผมลุกขึ้นััได้ว่าศีรษะหนักขึ้นคลำไปเจอกับเส้นผมเหยียดหยาวถึงสะโพก
เดี๋ยวๆ นี่ผมหลับไปนานแค่ไหน!
ผมลุกขึ้นร่างกายอ่อนแรงจนซวนเซล้มลงอีกครั้งดีที่ใช้สองมือยันพื้นเอาไว้ได้ถึงได้พบว่าตนเองกำลังนอนทับม้วนคัมภีร์มากมาย หูได้ยินเสียงดังโครมคราม
“หวังฮ่าวเซวียนเ้าเป็อะไรหรือเปล่า ? ” น้ำเสียงนุ่มนวลฟังแล้วคล้ายสายน้ำอ่อนนุ่มนี่คือใครผมไม่คุ้นชินกับเสียงนี้ได้แต่กระพริบตา “เ้าขังตนเองฝึกวิชามาหนึ่งเดือนแล้วพอเถอะ! ”
ขังตัวเองฝึกวิชา ?
ผมหันมองม้วนคัมภีร์แม้ความจำจะย่ำแย่จำชื่อหุบเขาไม่ได้แต่มีเื่หนึ่งที่ผมจำได้แม่น ...ในนิยายมีตอนหนึ่งกล่าวว่าตัวร้ายผู้นั้นฝึกวิชามารนอกรีตมากมายจนถูกลมปราณตีกลับร่างกายอ่อนแอแต่ดีที่ได้ตัวเอกในเื่ช่วยเอาไว้ ...หนึ่งในคัมภีร์ที่ตัวร้ายคนนั้นฝึกมีชื่อว่าห้าเซียนเหยียบดาว ...ที่ผมจำได้เพราะมันชื่อเดียวกับการ์ตูนที่ชอบอ่าน
“ห้าเซียนเหยียบดาว ...” ผมก้มลงอ่านม้วนคัมภีร์ใต้มือมันเป็ชื่อเดียวกับตัวละครร้ายที่มีชื่อเดียวกับผมฝึกฝน
อย่าบอกนะว่าผมกำลังอยู่ในนิยายวายที่น้องสาวเล่าให้ฟังนะ!
“อา...” ั์ตาที่มองคัมภีร์พร่ามัวร่างกายหนักราวกับถูกทับผมปล่อยให้ตนเองร่วงลงบนพื้นได้ยินเสียงะโจากภายนอกก่อนที่ร่างกายจะถูกใครคนหนึ่งประคอง ทว่าสติของผมถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง
ติ้ง...
‘การเก็บกู้ดาต้าประสบความสำเร็จ’
223
