ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 45คนฉลาดซ่อนร่องรอย แต่คนที่มั่นใจเกินไป มักซ่อนมากเกินจำเป็น

คลังเอกสารกลางไหม้

ไฟลุกไม่แรง

แต่แม่นยำ

เหมือนคนรู้ว่าจะเผาอะไร

และเว้นอะไร

—

หลินรุ่ยไปถึงที่เกิดเหตุ

ทหารกำลังดับไฟ

เอกสารไหม้กระจัดกระจาย

แต่แปลก

ตู้ด้านนอกเสียหายหนัก

ตู้ด้านใน—

แทบไม่โดน

หลัวชิงมองรอบ ๆ

พูดเบา ๆ

“เหมือนตั้งใจให้ดูว่าไหม้”

หลินรุ่ยไม่ตอบ

เดินเข้าไป

หยิบเศษกระดาษขึ้น

ดำ

ขาด

แต่ยังพออ่านได้

…แก้รายงาน…

…ส่งล่าช้า…

…ระดับสาม…

เขาเงียบ

—

ระบบเด้งขึ้น

วิเคราะห์พื้นที่

ความน่าจะเป็นอุบัติเหตุ:

3%

ความน่าจะเป็นทำลายหลักฐาน:

91%

ตรวจพบ:

รูปแบบการเลือกทำลาย

หลินรุ่ยหรี่ตา

เดินต่อ

เขาไม่ได้ดูของที่ไหม้

แต่ดูของที่เหลือ

—

มุมหนึ่ง

ตู้เอกสารถูกเปิด

ข้างในมีแฟ้มเต็ม

เรียงสวย

เกินไป

หลินรุ่ยหยิบออก

ส่วนใหญ่เป็นเอกสารเก่า

ไม่มีอะไรสำคัญ

แต่ช่องหนึ่ง—

ว่าง

ไม่มีแฟ้ม

ไม่มีรอยไหม้

เหมือนถูกหยิบออกก่อนเกิดไฟ

หลินรุ่ยถาม

“ช่องนี้เก็บอะไร”

เจ้าหน้าที่ตอบ

“รายงานส่งต่อ…”

เขาหยุด

หน้าเปลี่ยน

“…ระดับกลาง”

หลินรุ่ยมอง

ถาม

“มีสำเนาไหม”

อีกฝ่ายเงียบ

แล้วส่ายหัว

—

หลัวชิงสบถเบา ๆ

“เผาเฉพาะที่ไม่มีสำเนา?”

หลินรุ่ยพยักหน้า

เงียบ

นี่ไม่ใช่คนรีบหนี

นี่คือคนมั่นใจ

มั่นใจว่าทุกคนจะมองไฟ

ไม่มองช่องว่าง

—

เขาเดินดูต่อ

จนเจอโต๊ะหนึ่ง

ถ้วยชาล้ม

แต่ไม่แตก

หมึกหก

แต่แห้งแล้ว

เขาแตะโต๊ะ

ฝุ่นบางกว่าโต๊ะอื่น

หมายความว่า—

มีคนอยู่หลังเกิดเหตุ

ไม่ใช่ก่อน

—

ตอนนั้นเอง

ระบบเด้ง

ตรวจพบความขัดแย้ง

ผู้ก่อเหตุใช้เวลาจัดฉาก

นานเกินจำเป็น

ข้อสรุป:

ต้องการควบคุมสิ่งที่ผู้สืบสวนมองเห็น

หลินรุ่ยหยุด

ยิ้มบาง

“เจอแล้ว”

หลัวชิงหัน

“อะไร”

หลินรุ่ยตอบ

“ความผิดพลาด”

—

ทุกคนเงียบ

หลินรุ่ยพูดต่อ

“คนฉลาดจะลบร่องรอย”

เขามองคลัง

“แต่คนที่มั่นใจ…”

เขาชี้เอกสาร

“…จะลบมากเกินไป”

เขาหันกลับ

“ถ้าไฟไหม้จริง”

“ไม่มีใครเลือกเผาเฉพาะของสำคัญได้”

“ถ้าจะทำลายจริง”

“ไม่มีใครจัดแฟ้มใหม่”

เงียบ

“แต่คนนี้…”

เขามองโต๊ะ

“…อยากให้เราคิดว่าเขาเก่ง”

—

ชายชราเดินเข้ามา

ฟังเงียบ ๆ

ถาม

“แล้วต่อ?”

หลินรุ่ยตอบ

“คนแบบนี้”

เขามองรอบห้อง

“จะทิ้งสิ่งหนึ่งไว้เสมอ”

ชายชรายกคิ้ว

หลินรุ่ยยิ้ม

“ทางหนี”

—

เขาหันไปหาเจ้าหน้าที่

ถามทันที

“คนดูแลคลังอยู่ไหน”

เงียบ

ทหารคนหนึ่งตอบ

“…หาย”

ทุกคนหยุด

หลินรุ่ยถามต่อ

“หายตั้งแต่เมื่อไร”

คำตอบมา

“เมื่อคืน”

หลินรุ่ยนิ่ง

แล้วหัวเราะเบา ๆ

หลัวชิงมองงง

“หัวเราะอะไร”

หลินรุ่ยตอบ

“ง่ายเกิน”

ทุกคนเงียบ

เขามองประตู

พูดช้า ๆ

“ถ้าข้าจะเผาเอกสาร”

“ข้าจะไม่หาย”

“ข้าจะอยู่”

“และช่วยดับไฟ”

ห้องเงียบทันที

ชายชรายิ้ม

ครั้งนี้ชัดเจน

—

เขาพูดเบา ๆ

“ดี”

แล้วโยนรายชื่อให้

รายชื่อคนช่วยดับไฟเมื่อคืน

สิบสองคน

หลินรุ่ยไล่ดู

แล้วหยุด

ชื่อหนึ่ง

ไม่มีตำแหน่ง

ไม่มีประวัติ

แต่มีตราอนุมัติเข้าทุกพื้นที่

ช่องหมายเหตุเขียนว่า

ผู้ช่วยบันทึกพิเศษ

ไม่มีใครจำหน้าได้

—

ระบบเด้งขึ้น

ภารกิจอัปเดต

เป้าหมาย:

ระบุตัว “ผู้ช่วยบันทึกพิเศษ”

คำเตือน:

บุคคลนี้ไม่มีตัวตนในทะเบียน

เวลาคงเหลือ:

48 ชั่วโมง

—

หลินรุ่ยมองชื่อ

เงียบ

เขาเริ่มเข้าใจแล้ว

ศัตรูไม่ใช่คนที่ซ่อนเก่งที่สุด

แต่เป็นคนที่

ทำให้ทุกคนเชื่อว่า

เขาไม่เคยมีอยู่

ตอนที่ 45 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 46 — คนที่ไม่มีตัวตนในประวัติ มักอยู่ใกล้อำนาจมากที่สุด