บทที่9
ในถ้ำ
ย่างกายเข้ามาภายในถ้ำความรู้สึกชื้นแฉะภายในอากาศนั้นสามารถััได้จากิัในทันที
ภายในถ้ำแห่งนี้มีพื้นผิวทางเดินที่ค่อนข้างจะขรุขระทำให้เดือนนั้นยากลำบากเป็อย่างยิ่ง
แต่ในฐานะนักรบที่อยู่ภายในกองทัพมาเป็เวลานานแน่นอนว่าเื่นี้ไม่ได้ไม่ได้เป็ปัญหากับหยุนโม่
หยุนโม่เดินเข้าไปภายในถ้ำแท่งดาบพลังงานภายในมือเองก็ถูกจับกำเอาไว้แน่นส่วนทางมืดซ้ายก็มีแท่งไฟขนาดเล็กที่เป็อุปกรณ์ติดมากับตัวของเขาที่ยังคงหลงเหลือ
ไม่รู้ว่าภายในถ้ำแห่งนี้มีอันตรายมากน้อยขนาดไหน
แต่ว่าจากประสบการณ์ที่พบเจอมาใน่หลายวันที่ผ่านมา
มันก็ทำให้ร่วงรู้ว่าโลกใบนี้มีแต่อันตรายมากมายภายในถ้ำแห่งนี้ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยความมืด
แต่แท่งไฟที่อยู่ภายในมือเองก็ทำให้สามารถมองเห็นพื้นที่บริเวณรอบๆได้ชัดเจนมาก
แท่งไฟที่อยู่ภายในมือถูกพัฒนามาเป็พิเศษและมันก็ติดอยู่กับชุดรบอวกาศเพราะแบบนั้นย่อมเป็เทคโนโลยีระดับสูง
หลังจากที่หลุดมาที่โลกใบนี้สิ่งของที่ติดตัวมาด้วยก็มีไม่มากส่วนใหญ่น่าจะถูกบดขยี้ไปกับการต่อสู้ในครั้งนั้นหมดแล้ว
ทำให้เหลือเพียงแค่ดาบพลังงานที่เป็ดาบพกติดตัวแล้วก็เ้าไปแท่งไฟที่ให้แสงสว่างนี้เท่านั้น
มันสามารถทำให้หยุนโม่มองเห็นทางเดินได้อย่างชัดเจน
แสงสว่างพวกนี้ก็ทำให้จิตใจของเขานั้นสงบลงเช่นเดียวกันการเดินเข้าไปภายในถ้ำเลยราบรื่นมากกว่าที่คิด
เดินลึกเข้าไปภายในถ้ำมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อยิ่งเดินเข้าไปทางเดินเองก็ยิ่งคับแคบลง
สำหรับหยุนโม่มันเองก็ไม่ได้เป็ปัญหาเพราะว่าเขาฝึกฝนร่างกายมาเป็อย่างดี
การเดินทางภายในถ้ำที่มีพื้นที่จำกัดเลยไม่ใช่เื่ยาก
เดินหน้าต่อไปเรื่อยๆหยุนโม่เองก็ไม่รู้ว่าจะเดินทางไปถึงเป้าหมายในตอนไหน
“โนวาพวกเราจะถึงเป้าหมายเมื่อไหร่?”หยุนโม่เอ่ยถามขึ้น
เ้าก้อนขนโปรงใสหน้านิ่งกรอกตาไปมาเหมือนกับกำลังครุ่นคิดและคำนวณบางอย่าง
“จากการประเมินนายท่านน่าจะถึงเป้าหมายได้ในอีกสิบนาที”
หยุนโม่ได้รับคำตอบแล้วก็พยักหน้า
จากนั้นเขาก็เดินทางต่ออย่างไม่ชักช้าทางเดินในถ้ำยิ่งเดินเข้าไปยิ่งลำบากสำหรับมนุษย์
หยุนโม่ถึงขนาดที่บางครั้งยังต้องใช้ดาบพลังงานตัดหินแล้วก็สร้างทางเดินให้กับตนเองเลยด้วยซ้ำ
สิบนาทีผ่านไป
ในที่สุดความพยายามของหยุนโม่ก็สำเร็จเพราะเขาเดินทางมาถึงส่วนด้านในของถ้ำแล้ว
เมื่อเข้ามาถึงเป้าหมายมันเป็โพรงขนาดใหญ่ของถ้ำแห่งนี้
ร่างกายแข็งทื่อหยุนโม่ถึงกับหยุดชะงักยืนนิ่ง จ้องมองภาพด้านหน้าอย่างตกตะลึง
เพราะว่าในตอนนี้ด้านหน้าของเขาแสงสว่างไสวปกครองไปทั่วทั้งโพรงถ้ำแห่งนี้
แต่ว่าแสงสว่างที่ปกปกคลุมภายในถ้ำแห่งนี้มันกลับไม่ใช่แสงสว่างจากแท่งไฟที่อยู่ภายในมือของหยุนโม่
แต่มันคือหินมากมายที่อยู่ภายในโพรงถ้ำแห่งนี้ต่างหากแร่หินขนาดใหญ่เล็กมากมายอยู่ด้านหน้ามันมีลวดลายแปลกประหลาดแถมยังแผ่ซ่านพลังที่ไม่ธรรมดา
ตัวของหินพวกนี้มีลักษณะงดงามแถมยังเปล่งแสงสว่างไสว
“หินิญญางั้นเหรอ?”
“อย่าบอกนะว่านี่คือสายแร่ิญญา” หยุนโม่รู้สึกตกตะลึง
เพราะว่าในความทรงจำที่ได้รับมาจากคนผู้นั้นมันทำให้หยุนโม่ได้รู้ว่าในโลกใบนี้วัตถุวิเศษจากฟ้าดินมากมายมีประโยชน์กับผู้ฝึกตนมากขนาดไหน
โดยหนึ่งนสิ่งที่ผู้ฝึกตนนั้น้ามากที่สุดนั่นก็คงจะไม่พ้นหินิญญา
หินิญญาคือแร่ชนิดหนึ่งที่ก่อกำเนิดจากการดูดกลืนปราณิญญากับฟ้าดิน
ทำให้พวกหินพวกนี้มีลักษณะพิเศษนั่นก็คือเก็บปราณิญญาฟ้าดินเอาไว้เป็จำนวนมาก
เหมาะสมกับการให้ผู้ฝึกตนนำไปดูดซับแล้วก็นำไปหลอมสร้างวัตถุวิเศษ
หินิญญาพวกนี้ที่เกิดขึ้นมาจากธรรมชาติพวกมันมีค่ามากกว่าศิลาของสัตว์อสูรที่ได้รับจากการสร้างอสูรเสียอีก
เพราะว่าพลังที่ได้รับจากมันนั้นบริสุทธิ์มากกว่าผู้ฝึกตนที่ดูดซับพลังจากหินิญญาภายในร่างกายจะมีปราณที่บริสุทธิ์มากกว่าการดูดซับพลังจากพวกศิลาอสูร
หินิญญาจึงเป็สิ่งที่สำคัญเป็อย่างมากไม่เพียงแค่นั้นมูลค่าของพวกมันยังไม่ธรรมดา
สำหรับผู้ฝึกตนพบเจอหินิญญาเพียงเล็กน้อยพวกเขาเองก็จะคิดว่านั่นคือโชคแล้ว
แต่สิ่งที่อยู่ด้านหน้าในตอนนี้หยุนโม่เห็นได้ชัดว่ามันเป็สายแร่ิญญา
เห็นิญญาที่อยู่ด้านหน้ามีมากมายจุดลูกหูลูกตา ไม่เพียงแค่นั้นมันยังมีขนาดที่ใหญ่เล็กแตกต่างกันออกไป
หินิญญาบางชิ้นถึงขนาดที่มีปราณิญญาหนาแน่นแล้วก็มีลวดลายหลายเส้น บ่งบอกว่าเป็หินิญญาระดับสูง
หยุนโม่นิ่งอึ้งไปสักพัก
“ฮ่าๆๆๆ” เสียงหัวเราะถูกเปล่งออกมาจากลำคอของหยุนโม่
“บิดามันเถอะรวยแล้ว!พบเจอสายแร่ิญญาเข้าให้เช่นนี้ก็ไม่ต้องกลัวเื่เงินทองในโลกใบนี้แล้ว”หยุนโม่ไม่สามารถปกปิดความยินดีของตนเองได้
ในตอนแรกหยุนโม่กำลังคิดอยู่ว่าตนเองจะหาทางตั้งตัวภายในโลกใบนี้อย่างไร
เพราะว่าภายในโลกแห่งการฝึกตนคนธรรมดาทั่วไปที่ไม่ใช่ผู้ฝึกตน พวกเขาแทบจะไม่สามารถหาวัตถุดิบหรือว่าของวิเศษได้เลย
สำหรับหยุนโม่ที่มีความตั้งใจที่จะสร้างอาวุธหรือแม้กระทั่งเทคโนโลยีที่สามารถสังหารผู้ฝึกตนพวกนั้น
สิ่งที่เขา้าก็คือวัตถุดิบพิเศษพวกนั้นคนธรรมดาจะหาเงินที่สามารถซื้อวัตถุวิเศษที่เป็ของผู้ตนพวกนั้นแทบจะเป็ไปไม่ได้
เพราะแบบนั้นในระหว่างที่เดินทางหยุนโม่เลยคิดอยู่ตลอดว่าตนเองจะตั้งตัวอย่างไรดี
แต่ในตอนนี้พบเจอสายแร่ิญญาที่อยู่ด้านหน้ามันเองก็เทียบเท่ากับว่าตัวของเขานั้นมีทุนในการตั้งตัวแล้ว
หยุนโม่รู้ดีว่าสายแร่ิญญามีความล้ำค่าขนาดไหนถ้าเกิดว่าพูดว่าหินิญญาเป็สิ่งที่สำคัญของผู้ฝึกตน
สายแร่ิญญาเองก็เป็เหมือนกับทรัพยากรล้ำค่าของสำนักผู้ฝึกตนใหญ่ๆเลยอาณาจักรแห่งนี้เลยก็ว่าได้
เพียงแค่สายแร่ิญญาที่อยู่ด้านหน้าถ้าเกิดว่ามันมีข่าวถูกปล่อยออกไป
สำนักผู้ฝึกตนที่เป็ั์ใหญ่ภายในอาณาจักรแห่งนี้คงจะเปิดศึกแย่งชิงแล้วก็ฆ่าฟันกันเพื่อ่ชิงสายแรกแห่งนี้อย่างแน่นอน
เมื่อสงบความยินดีภายในใจได้แล้วหยุนโม่ถึงกับหันมองไปที่ร่างโปร่งใสของเ้าก้อนขนที่ลอยอยู่ด้านหน้า
“โนวา!!นายสามารถตรวจจับพลังงานแบบนี้ได้อีกหรือเปล่า!” หยุนโม่ดวงตาเปล่งประกาย
จ้องมองเ้าก้อนขนที่ลอยอยู่ด้านหน้าของตนเองราวกับมองสมบัติล้ำค่าปฏิเสธไม่ได้ว่าที่เขาพบสถานที่แห่งนี้เพราะว่าโนวาที่เป็ระบบ AI อัจฉริยะ ทำการตรวจพบเจอสถานที่แห่งนี้ที่เป็แหล่งพลังงาน
เพียงแค่นี้ก็สามารถคิดได้แล้วว่ามันน่าจะมีความสามารถในการตรวจจับแหล่งพลังงานขนาดใหญ่
“เรียนนายท่านถ้าเกิดว่าพื้นที่บริเวณรอบๆมีแหล่งพลังงานขนาดใหญ่ สามารถตรวจจับได้ขอรับ”
“แต่ว่าพื้นที่บริเวณรอบแถบนี้เหมือนว่าจะมีเพียงแค่สถานที่แห่งนี้ที่เดียวที่มีแหล่งพลังงานขนาดใหญ่” ก้อนขนที่อยู่ด้านหน้าตอบกลับด้วยความตื่นเต้น
มันกำลังแสดงท่าทางตื่นเต้นกับสายแร่ิญญาที่อยู่ด้านหน้า
หยุนโม่พยักหน้าเขารู้ดีว่าสายแร่ที่กำเนิดหินิญญาพวกนี้ มันไม่ใช่ของที่สามารถพบเจอได้ง่ายๆ
แต่ว่านี่ก็แสดงว่าในวันข้างหน้าขอเพียงแค่เขาเดินทางผ่านที่ใด ก็อาจจะสามารถตรวจจับพบเจอสายแร่ิญญาพวกนี้ได้ตลอดเวลา
เพียงแค่คิดว่าตนเองนั้นเหมือนกับมีเครื่องหาสมบัติเคลื่อนที่ติดอยู่กับตัว หยุนโม่ก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้
ในตอนนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า โนวาระบบAI ปัญญาประดิษฐ์ที่ติดมากับเขาความสามารถของมันพัฒนาอย่างก้าวะโทำได้แม้กระทั่งสิ่งที่เขาไม่คาดคิด
1K
