ย้อนกลับมาเมื่อเกือบร้อยปีก่อน ในเมืองหลวงมีตระกูลหนิงที่เป็ช่างหลวงมาั้แ่บรรพบุรุษ พวกเขาใช้ความรู้ความสามารถที่มีเฉพาะคนในตระกูลหนิงเท่านั้นที่รู้ รับใช้ราชสำนักมาตลอดเวลากว่าร้อยปีจนทำให้ตระกูลหนิงเจิรญรุ่งเรืองมาจนปัจจุบัน แต่ยิ่งพวกเขาได้รับความไว้วางใจมากเท่าไหร่ ความปลอดภัยของคนในครอบครัวพวกเขายิ่งลดน้อยลงเท่านั้น
ยิ่งการแข่งขันในราชสำนักที่มีมานานหลายปี พวกเขาก็ยิ่งต้องระมัดระวังตนเองและคนในครอบครัวไม่ให้เผลอทำสิ่งใดผิดพลาดไปจนต้องถูกลงโทษจากฮ่องเต้
ตระกูลหนิงที่มีหน้าที่ออกแบบอาวุธและสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับราชสำนักต่างทำงานอย่างขยันขันแข็ง พวกเขามีระเบียบในการทำงานมาโดยตลอดจนไม่มีใครสามารถจับผิดพวกเขาได้เลย
ความรู้ความสามารถเฉพาะของตระกูลหนิงยิ่งไปเข้าตาฮ่องเต้มากขึ้น ฝ่าาถึงขั้นมอบรางวัลให้ตระกูลหนิงไม่น้อยที่สร้างสิ่งประดิษฐ์ที่มีประโยชน์ให้กับแคว้นมากมาย
เสนาบดีฝ่ายต่าง ๆ ถึงจะอิจฉาแต่ก็ไม่สามารถทำได้เหมือนขุนนางหนิง พวกเขาได้แต่ติชมไปตามเื่ตามราวเพื่อลดความโปรดปรานของฝ่าาที่มีให้กับตระกูลหนิง
ซึ่งหนิงซวนหยวนผู้นำตระกูลต่างสอนให้คนในครอบครัวเก็บงำความสามารถเอาไว้บ้าง เนื่องจากความรู้สึกของเขาบอกว่าหากเขายังได้รับความโปรดปรานเช่นนี้ต่อไป อาจมีคนคิดไม่ซื่อกับครอบครัวเขาก็เป็ได้
ทุกคนในตระกูลหนิงจึงเปลี่ยนพฤติกรรมที่เคยเชิดหน้าชูคอเปลี่ยนเป็นิ่งสงบไม่สนใจเื่ราวอื่น ๆ นอกจากการทำงานให้ราชสำนักเท่านั้น พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของคนในตระกูลหนิงทำให้ฮ่องเต้แปลกใจไม่น้อย แต่ในเมื่อไม่มีผลกระทบกับการทำงานให้ราชสำนัก ฝ่าาเองก็ไม่ได้สนใจสิ่งใดมากนัก
นอกจากพระสนมกุ้ยอิงที่ครอบครัวนางพยายามเลียนแบบครอบครัวหนิงแต่ก็ไม่สามารถทำได้ดีกว่าตระกูลหนิงทราบเื่เข้า นางเป็ที่โปรดปรานของฮ่องเต้มาแต่ไหนแต่ไร ทำให้ฮองเฮาที่อยู่ในวังยังไม่อาจทำสิ่งใดนางได้แม้แต่น้อย
พระสนมกุ้ยอิงเมื่อมีเวลาได้อยู่กับฝ่าาก็ได้แต่พูดจาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจที่ครอบครัวนางไม่สามารถสู้กับครอบครัวหนิงได้เพราะไม่มีความสามารถในการออกแบบแปลนต่าง ๆ เหมือนตระกูลหนิงที่มีความรู้นับร้อยปี
ฮ่องเต้ที่อยากเอาใจพระสนมจึงสอบถามความ้าของนางว่านาง้าให้ฝ่าาทำอย่างไรกับเื่นี้ พระสนมได้แต่ออดอ้อนว่านางอยากได้แปลนของครอบครัวหนิงมาศึกษาบ้างเท่านั้นเอง หากเรียนรู้แล้วก็สามารถส่งคืนให้ครอบครัวหนิงได้ในภายหน้า
ฮ่องเต้ฟังแล้วก็ได้แต่จนใจ ความจริงเขาที่นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงสุดเองก็ไม่ค่อยไว้วางใจตระกูลหนิงมากนัก เพราะตระกูลนี้มักแต่งงานกับพ่อค้ามากกว่าจะแต่งกับลูกขุนนางด้วยกัน แถมครอบครัวยังไม่มีการรับอนุใด ๆ มาั้แ่สมัยก่อนแล้ว เขาคิดจะส่งคนเข้าไปก็ทำไม่ได้เพราะถูกปฏิเสธอยู่ตลอด แต่คราวนี้พระสนมรักของเขา้าสิ่งของของคนอื่น เขาเองต้องคิดหาวิธีว่าจะทำอย่างไรจึงจะได้แบบแปลนมาให้พระสนมรักของตนเอง
พระสนมพอรู้ว่าฝ่าาจะจัดการเื่นี้ให้นางก็ยิ่งเอาอกเอาใจฮ่องเต้จนมีความสุขแทบไม่อยากไปว่าราชการในตอนเช้า แต่ด้วยหน้าที่ฮ่องเต้จึงต้องจำใจไปเตรียมตัวว่าราชการแล้วเขาจะกลับมาหานางใหม่ในเร็ว ๆ นี้ ทำเอาพระสนมมีความสุขไม่น้อย นางยังจะได้เยาะเย้ยฮองเฮาที่นอนเดียวดายมาหลายปีั้แ่นางได้เข้ามาเป็พระสนม ถึงแม้ฮองเฮาจะมีลูกแล้วถึงสามคน นางเองก็ไม่สนใจ อย่างไรลูก ๆ นางก็เป็ที่รักของฝ่าาเช่นกัน
แน่นอนว่าพระสนมไม่สามารถต่อสู้กับฮองเฮาซึ่งหน้าได้ นางเฝ้าวางแผนการจัดการฮองเฮามาตลอดแต่ไม่เคยสำเร็จเลย รวมทั้งนางเองยังถูกดาบนั้นคืนสนองจนไม่สามารถมีลูกได้อีกต่างหาก เื่นี้ทำให้นางเจ็บแค้นใจฮองเฮาไม่น้อย ดีที่นางมีลูกชายแล้วหนึ่งคน นางจึงยิ่งรักและตามใจลูกชายจนแทบเสียคนไปแล้ว นอกจากลูกของฮองเฮา ลูกของพระสนมกุ้ยอิงกลับวางอำนาจบาตรใหญ่ใส่ลูก ๆ คนอื่น ๆ ของฮ่องเต้ เขาไม่กล้าทำเกินไปกับลูก ๆ ของฮองเฮาทั้งสามคน แต่กับคนอื่นเขามักจะรังแกพวกเขาเสมอ อย่างไรคนพวกนี้ก็มีความสำคัญน้อยกว่าเขานั่นเอง บรรดาพระสนมคนอื่นที่ถูกรังแกได้แต่ฟ้องฮองเฮาเพื่อให้เอาผิดลูกชายพระสนมกุ้ย แต่ถึงแม้ฮองเฮาจะลงโทษอย่างไร เขาก็ยิ่งกลั่นแกล้งคนอื่นมากขึ้นเหมือนเคย
เื่นี้ฮองเฮาเคยขอเข้าเฝ้าฮ่องเต้มาหลายครั้งแล้วว่าให้หาอาจารย์มาสอนลูกชายของพระสนมกุ้ยอิงเพื่อให้เขาอยู่ในร่องในรอย แต่ฮ่องเต้ที่กำลังหลงใหลพระสนมกุ้ยอิงกลับบอกว่าลูกยังเด็กนักทั้งที่เขาอายุมากกว่า 7 ขวบแล้ว ตามธรรมเนียมเขาจะต้องเข้าเรียนในโรงเรียนหลวงได้แล้ว เพียงแต่พระสนมกุ้ยอิงขอเอาไว้เท่านั้นจึงทำให้ฝ่าาไม่อนุญาตให้ลูกชายคนนี้เข้าเรียน โดยพระสนมขอให้อาจารย์มาสอนเขาที่ตำหนักแทนการไปเรียนที่โรงเรียนหลวงเนื่องจากกลัวว่าลูกนางจะถูกรังแก
ฮองเฮาได้แต่โกรธฮ่องเต้ที่หลงใหลพระสนมจนไม่สนใจกฎเกณฑ์ต่างๆ ทำให้วังหลังวุ่นวายมากเช่นนี้ นางยังมีสายสืบมากมายที่พอจะรู้เื่ตระกูลหนิง แต่จนใจที่นางไม่สามารถเตือนพวกเขาได้ ไม่เช่นนั้นหากฝ่าารู้เข้า นางและลูกจะยิ่งมีความผิดมากขึ้น
ฮองเฮาได้แต่เฝ้าอธิษฐานให้ครอบครัวหนิงอยู่รอดปลอดภัยไปให้ได้ในคราวนี้ นางไม่อยากให้พระสนมกุ้ยสมหวังเช่นกัน ฮองเฮาจึงเขียนจดหมายวางเอาไว้ให้กับฮ่องเต้เื่นี้ว่านางไม่อยากให้ฝ่าาไว้ใจพระสนมกุ้ยอิงมากเกินไป หากเกิดสิ่งใดขึ้นหลังจากได้แบบแปลนแล้วฝ่าาเองที่จะเป็คนลำบาก ฮองเฮายังแนะนำให้ฝ่าาเก็บแบบแปลนเอาไว้เองดีกว่าที่จะส่งให้กับพระสนม ไม่เช่นนั้นหากนางได้แปลนอาวุธดี ๆ ไปแล้วก่อฏขึ้นจะทำอย่างไร
ฮ่องเต้เห็นจดหมายของฮองเฮาเข้าก็คิดอีกครั้งว่าเขาจะทำอย่าไรดี ท้ายที่สุดแล้วฮ่องเต้ก็คิดที่จะทำตามที่ฮองเฮาบอกเขา เป็การกันเอาไว้ดีกว่าแก้ไขทีหลัง เขาจะให้คนลอกแบบไม่สมบูรณ์ให้กับพระสนมกุ้ยอิงเพื่อดูว่านางจะทำอย่างที่ฮองเฮาคิดหรือไม่ ถึงเขาจะหลงใหลนาง แต่กับเื่บัลลังก์เขาก็ไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นนอกจากฮองเฮา