เว่ยเหม่ยหงเช็ดน้ำตาที่ไหล แล้วลุกขึ้นไปหาบุตรสาว ในระหว่างนั้นบุตรชายคนที่สี่ของเว่ยเหม่ยหงก็ได้สติลืมตาขึ้นมา
‘นี้มันที่ไหน เขาจำได้ว่าโอ้ยย…ปวดหัว’
“พี่สี่ฟื้นแล้ว ท่านแม่พี่สี่ฟื้นแล้วขอรับ”
เว่ยหนิงเเทียน ะโเรียกหามารดาของตน
เว่ยเหม่ยหงที่ได้ยินว่าบุตรชายคนที่สี่ฟื้นก็รีบอุ้มลูกสาวคนเล็ก แล้วเดินเข้ามาหาบุตรชายของตน
“ชิงหลงลูกแม่เ้าเป็อย่างไร ยังเจ็บตรงไหนหรือไม่”
เว่ยเหม่ยหงถามลูกชายด้วยความดีใจ ที่ลูกชายฟื้นโดยหารู้ไม่ว่าผู้ที่อยู่ในร่างหาใช่ลูกชายของตน กับเป็ณภัทรอาจารย์หนุ่มนั้นเอง
‘นี้เป็ความทรงจำของร่างนี้เหรอ ’ณภัทรทบทวนความทรงจำของเ้าของร่างที่เข้ามาอยู่ ร่างนี้มีนามว่าเว่ยชิงหลง เป็บุตรชายคนที่สี่ของแม่ทัพเว่ย เมื่อ่ต้นปีบิดาเสียชีวิตในาต่อมาตระกูลเว่ยกับถูกลอบฆ่าจากมือสังหาร ทำให้ในครั้งนั้นสูญเสียพี่ชายทั้งสามคนไป จากนั้นเว่ยเหม่ยหงผู้เป็มารดาจึงพาลูกทั้งสามคนหลบหนีมือสังหาร ออกจากเมืองหลวงแคว้นหาน แล้วมาขออาศัยอยู่ในหมู่บ้านอันห่างไกล
ในวันครบรอบวันเกิดหกปี ถึงแม้ร่างนี้จะเป็เพียงแค่เด็กกับอยากให้ครอบครัวได้กินเนื้อเนื่องในวันเกิดของตนจึงเข้าไปในป่า หลังจากนั้นก็ไปเจอเสือเข้าจึงวิ่งหนีขึ้นไปบนต้นไม้สูง เมื่อแน่ใจว่าเสือไปแล้ว เด็กน้อยเว่ยชิงหลงก็คิดจะลงมาจากต้นไม้ แต่ด้วยความที่ไม่ระวังจับกิ่งไม้ที่ตายแล้วทำให้ตนเองเสียหลักตกลงมาจากต้นไม้สูง นี้คือความทรงจำที่ณภัทรพอจะรู้จากเ้าของร่าง
“เ้าเป็อันใดหรือไม่ลูก เหตุใดเ้าถึงไม่ตอบแม่”
“ลูกไม่ได้เป็อันใดแล้วขอรับท่านแม่”
ณภัทรหรือเว่ยชิงหลงตอบมารดาของร่างนี้หลังจากที่ได้ทำความเข้าใจแล้ว
“ชิงหลงลูกหิวหรือไม่ แม่จะหาอาหารให้ลูกกินก่อน”
“ตอนนี้ข้ายังไม่หิวขอรับท่านแม่”
“ท่านแม่ ข้าจะอยู่กับพี่สี่เ้าค่ะ”
เว่ยเหม่ยหงที่อุ้มบุตรสาวอยู่ ก็วางบุตรสาวลง
“พี่สี่เ้าค่ะ”
ณภัทรหรือเว่ยชิงหลง มองไปยังน้องสาวที่ใส่ชุดมีแต่รอยปะ รวมทั้งน้องชายและมารดา ก็ทำให้รู้สึกสงสาร ณภัทรให้คำมั่นกับเ้าของร่างเดิมว่าจะปกป้องดูแลคนในครอบครัวตระกูลเว่ยด้วยชีวิต ต่อไปนี้เขาคงต้องทิ้งตัวตนเดิมของตนเอง และใช้ชีวิตใหม่ในนามเว่ยชิงหลง
[ติ๊ง! นายท่านบรรลุเงื่อนไขของระบบ ยินดีที่กับนายท่านที่ได้รับระบบกองทัพสุดแกร่ง]
ตัวเขาได้รับระบบ แต่ทำไมถึงต้องเป็ระบบกองทัพด้วย ตอนนี้ครอบครัวเขากำลังลำบาก
[ติ๊ง! ยินดีกับนายท่านที่ได้รับทหารองครักษ์ห้าพันนาย ทหารองครักษ์ทั้งห้าพันนายจะถูกเก็บไว้ในมิติแห่งจิตของนายท่าน หากนายท่าน้าใช้งานเพียงนึกคิดและเรียกออกมาเท่านั้น คำเตือน! หากนายท่านเรียกทหารออกมาแล้วไม่สามารถเรียกเข้าไปในมิติแห่งจิตของนายท่านได้อีก]
‘ระบบแล้วทหารองครักษ์เหล่านี้ต้องกินต้องดื่มไหม’
[นายท่านไม่ต้องเป็ห่วงทหารจากระบบที่มอบให้ไม่ต้องกินหรือดื่ม แม้กระทั่งนอน]
‘ระบบ ถ้าอย่างงั้นทหารที่ได้มาก็ฆ่าไม่ตายใช่ไหม’
[หากถูกรุมสังหาร ทหารจากระบบก็ตายได้เช่นกันนายท่าน]
‘แล้วอย่างนี้ทหารที่ให้มาจะมีประโยชน์อะไรระบบ’
เว่ยชิงหลงเอ่ยถามระบบ แต่กลับไม่ได้คำตอบแต่อย่างใด จากนั้นระบบก็แจ้งเตือนอีกครั้ง
[ในทุกเดือนนายท่านจะได้รับรางวัลระบบทหารสุดแกร่งในเดือนละครั้ง…]
“ชิงหลงลูกเป็อันใด”
ในขณะที่เว่ยเหม่ยหงกำลังจะเอามือไปแตะลูกชาย เว่ยชิงหลงก็ได้สติกลับมา
“ลูกมิได้เป็อันใดขอรับ”