บทที่ 24 การใช้ประโยชน์จากหัวข้อนี้
“ทุกคนคะ ฉันเองก็มีเื่อยากจะขอร้องทุกคนค่ะ”
ทันใดนั้น เหล่าผู้สื่อข่าวที่อยู่ในเหตุการณ์ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!
“คุณหนูเสิ่นมีอะไรจะพูด รีบหน่อย ถ่ายไว้!”
เดิมทีวันนี้ข่าวก็ร้อนแรงมากอยู่แล้ว นักข่าวทุกคนต่างก็ตื่นเต้นกันเป็พิเศษ แต่เื่ฉาวโฉ่ของตระกูลที่แซ่บที่สุดกลับถูกเสิ่นจงเฉิงใช้เงินปิดปากไม่ให้นำเสนอข่าวได้ ทำให้นักข่าวต่างก็รู้สึกหมดสนุกไปบ้าง
ตอนนี้จู่ ๆ นางเอกของวันนี้กลับมีเื่จะพูด นักข่าวทุกคนตื่นเต้นเป็พิเศษ เพราะพวกเขาเดาได้ว่า ในคำพูดของคุณหนูเสิ่นคนนี้จะต้องมีประเด็นเด็ดอย่างแน่นอน
เสิ่นเมิ่งถือไมโครโฟนไว้ ดวงตาสงบนิ่งกวาดมองไปที่เสิ่นจงเฉิงและเสิ่นเจียที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นอย่างชัดเจน
“ทุกคนทราบกันดีแล้วว่า ก่อนหน้านี้ฉันเคยคบหาดูใจกับเมิ่งเจียงอวี่ แต่ว่าเราเลิกกันมาสองวันแล้ว สาเหตุก็เพราะว่าฉันบังเอิญไปรู้ว่าพี่สาวของฉันก็มีความสัมพันธ์ชู้สาวกับเขาอยู่ ดังนั้นจึงขอให้ทุกคนช่วยเป็สื่อประกาศให้ฉันด้วยว่า ฉันเลิกกับผู้ชายเลวคนนั้นแล้ว! ไม่ได้ขโมยเงิน และยิ่งไม่ได้หนีตามกันไปด้วย!”
แม้ว่าวันนี้จะไม่สามารถเปิดโปงแผนร้ายของเสิ่นจงเฉินได้สำเร็จ แต่เป้าหมายอื่น ๆ ของเสิ่นเมิ่งก็บรรลุผลแล้ว ถือว่าแผนการประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง
“คุณหนูเสิ่นไม่ได้หนีตามกันไปอยู่แล้ว พวกเราทุกคนเห็นหลักฐานชัดเจน”
“คุณหนูเสิ่นเป็คนที่ยอมต่อแถวซื้ออาหารเช้าให้พ่อแม่ แถมยังเก็บเงินเตรียมซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณนายเสิ่นอีก คนมีความกตัญญูแบบนี้ แน่นอนว่าคงไม่ทำร้ายจิตใจพ่อแม่ด้วยการหนีตามผุ้ชายไปแน่นอน!”
“พวกเราจำคำพูดของคุณหนูเสิ่นได้แล้ว เื่ราวทั้งหมดในวันนี้ พวกเราจะรายงานตามความเป็จริงอย่างแน่นอน!”
เหล่านักข่าวพยักหน้าเห็นด้วย ดวงตาขอ เสิ่นจงเฉิง ดูชื้นขึ้นมาเล็กน้อยมีเพียง เสิ่นจงเฉินกับลูกสาวของเขาที่ใบหน้าซีดเซียว
ไม่นานนัก ทัพนักข่าวก็พากันกลับไปจนหมด
หลิวชิงกับจางเชี่ยนก็กลับไปแล้วเช่นกัน ก่อนที่จางเชี่ยนจะกลับ เสิ่นเมิ่งยังอุตส่าห์ยัดซองแดงซองโตให้เธอไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ แต่กลับเก็บโทรศัพท์เครื่องเก่าที่พังแล้วของเธอเอาไว้
ในห้องโถงเหลือเพียงคนในตระกูลเสิ่นเท่านั้น บรรยากาศอึดอัดเป็พิเศษ
เสิ่นจงเฉินมองน้องชายอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นก่อน “น้องรอง พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้สืบเื่ราวให้แน่ชัดก่อนที่จะแจ้งนักข่าวให้มาที่บ้าน เลยทำให้เกิดเื่เข้าใจผิดแบบนี้”
“ไม่เป็ไรพี่ใหญ่ นี่มันก็แค่เื่เข้าใจผิด พี่เองก็ทำเพื่อตระกูลเสิ่น” เสิ่นจงเฉิงไม่ได้สงสัยพี่ชายของเขาเลย อีกทั้งยังแก้ต่างให้อีกต่างหาก
เพียงแต่เมื่อเขาหันไปเห็นรอยฝ่ามือสีแดงบวมบนใบหน้าของเสิ่นเมิ่ง ก็รู้สึกเ็ปและรู้สึกผิด จึงรีบเรียกคนรับใช้ไปเอายามา
“ป้าหวัง รีบไปเอายาแก้ฟกช้ำมาเร็ว”
ไม่นานป้าหวังก็เอายามาให้ เสิ่นจงเฉิงลงมือทายาให้ลูกสาวด้วยตัวเอง
ทว่าก้านสำลีในมือของเขาเพิ่งจะััโดนใบหน้าของเสิ่นเมิ่ง เธอก็สะดุ้งหลบอย่างรวดเร็ว
“เจ็บเหรอลูก?” คนเป็พ่อรีบถามด้วยความเป็ห่วง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “งั้นพ่อเบา ๆ นะ”
เสิ่นเมิ่งกัดริมฝีปาก ดวงตากลับมีน้ำตาคลอขึ้นมา ปลายจมูกแดงก่ำตัดกับผิวขาวผ่อง ประกอบกับขนตางอนยาว ดูท่าทางน่าสงสารแต่ก็มีความดื้อรั้น
‘ที่แท้ลูกสาวโกรธอยู่นี่เอง’
เสิ่นจงเฉิงถอนหายใจ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ค่อย ๆ ใช้ก้านสำลีทายาอย่างระมัดระวัง พร้อมกับเอ่ยปากขอโทษ
“พ่อผิดเอง พ่อเข้าใจลูกผิดไป เมิ่งเมิ่งอยากได้อะไรพ่อบอกพ่อมา พ่อจะหามาให้ทั้งหมด เด็กดี หายโกรธเถอะนะ”
“หนูไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น!” เสิ่นเมิ่งะโเสียงดังอย่างไม่พอใจ น้ำตาคลอ ก่อนจะหันหลังกลับไป นิ้วชี้ไปที่คนสองคนที่อยู่ข้าง ๆ “หนูแค่ไม่อยากจะเห็นหน้าคนสองคนนี้อีก! พวกเขามีเจตนาร้าย ไม่ใช่คนดีอะไรทั้งนั้น! พ่อ ไล่พวกเขาออกไป ไล่ออกไปจากบ้านเรา ไล่ออกไปจากบริษัท!”
ความรู้สึกเป็สิ่งที่สามารถถูกนำมาใช้ประโยชน์ได้ เสิ่นเมิ่งเพียงแค่ใช้ความน้อยใจในตอนนี้ของตัวเอง และความรู้สึกผิดในตอนนี้ของพ่อ ฉวยโอกาสโจมตี
แม้ว่าแผนการของเสิ่นจงเฉินจะยังไม่ถูกเปิดโปง แต่เธอสามารถใช้โอกาสนี้ ทำเื่อื่น ๆ ได้!
3K
